Tracklista: CD 1 1. Follow Your Heart 2. Collage For Polly 3. Circle In The Square 4. Molten Glass 5. Alter Ego 6. Song Of The Wind 7. Motion 8. Outback 9. Sound Down 10. Bleeding Orchid 11. November 68th CD 2 1. Great Gorge 2. Moon Germs 3. Times Lie 4. Bass Folk Song
Tracklista:1. Origem2. Bass Do Tambô3. Afoxé4. Esquinas5. Etiópia6. Desapegada7. Sou De Salvador8. Wababa9. Farofa De Banana10. Músico11. Salva Dor12. Democracia13. Logun14. Afrofuturo (Remix)
Znakomita kontynuacja "Templars: In Sacred Blood".
Na estradzie zadebiutował w wieku 11 lat, grając koncert fortepianowy Mozarta wraz z Chicago Symphony Orchestra. Jako jazzman dał się poznać dopiero w latach 60., kiedy przeprowadzał się do Nowego Jorku i nawiązał współpracę z Blue Note Records. W 1963 r. zrealizował swój debiutancki album "Takin' Off" w którego nagrywaniu udział wzięli m.in. Dexter Gordon i Freddie Hubbard. Płyta prezentowała zdolnego pianistę, ale także ciekawego kompozytora. Standardami stały się m.in. utwory "Watermelon Man", "The Maze", "Blind Man". Interesujące były też kolejne albumy, "My Point of View" oraz "Succotash". Hancock znalazł się na początku lat 60. w centrum zainteresowania nowojorskiej elity jazzowej i chętnie był zapraszany do udziału w koncertach i nagraniach przez muzyków tej klasy do Sam Rivers, Wayne Shorter, Bobby Hutcherson. Z innymi muzykami (np. Tonym Williamsem, Ronem Carterem, Freddiem Hubbardem) realizował albumy firmowane własnym nazwiskiem (np. "Maiden Voyage", "Empyrean Isles"). W 1963 r. pianistą zainteresował się Miles Davis, który organizował swój legendarny już dzisiaj kwintet. W składzie grupy, która w połowie lat sześćdziesiątych wywarła znaczny wpływ na muzykę jazzową, znaleźli się: Wayne Shorter, Ron Carter, Tony Williams i Herbie Hancock. Wkrótce okazało się, że Miles potrzebował nie tylko doskonałych muzyków, którzy by perfekcyjnie zrealizowali jego pomysły, lecz także oczekiwał od poszczególnych jazzmanów własnej inwencji. To właśnie w zespole Davisa pianista (wraz z basistą Ronem Carterem i perkusistą Tonym Williamsem) stworzyli muzycznie nową kategorię dla jazzowej, nowoczesnej sekcji rytmicznej. To także dla zespołu Davisa Hancock skomponował (dzisiaj wielkie standardy jazzu) "Maiden Voyage", "Dolphin Dance", "Cantaloupe Islands", "The Sorcerer", "Speak Like A Child", "Madness" czy "Riot". W grupie Milesa Davisa muzyk po raz pierwszy zainteresował się fortepianem elektrycznym. Jedną z prób był jazzrockowy album "In A Silent Way", w którym fascynacje elektroniką stanowiły ciekawy, ale nie w pełni rozwinięty eksperyment. Hancock brał udział w licznych sesjach dla Blue Note Records, ale coraz wyraźniej interesował się własną muzyką. W 1968 r. opuścił kwartet Milesa Davisa, by założyć własną grupę (z saksofonistą Joem Hendersonem) i wydać album o jazzowym i rhythmandbluesowyrn brzmieniu ("Fat Albert Rotunda"). Eksperymenty elektroniczne tak pochłaniają Hancocka, że decyduje się na konsekwentne wprowadzanie nowego brzmienia do swojej muzyki. Aby zrealizować własne koncepcje, pianista założył w 1968 r. własny sekstet. Wykonywanie własnego materiału w gronie muzyków takich, jak Julian Priester, Buster Williams i Eddie Henderson, sprawiło, że zespół ten wnet zyskał uznanie i popularność w rodzącym się wtedy jazz rocku i fusion. Od 1969 r. Hancock używał elektrycznego fortepianu oraz innych elektronicznych instrumentów klawiszowych, w tym syntezatorów. W 1973 r. trudności finansowe sprawiły, że okroił swój zespół do kwartetu, z Bennie Maupinem jako solistą (grał on już wcześniej w sekstecie). Zespół ten nadal wykonywał muzykę fusion, tym razem jednak mocniej nakierowaną na funky. Pierwsza nagrana przez Hancocka z kwartetem płyta "Headhunters", lansująca elektroniczną i przebojową muzykę, została doskonale przyjęta przez publiczność i krytyków. Kiedy album ukazał się w 1973 r., jazzowy świat zastanawiał się, czy styl, jaki prezentowała, zdominuje twórczość wybitnego jazzmana. Pierwszy zachwyt Hancocka elektroniką przyniósł nagranie "Mwandishi" i był konsekwencją mody fusion, którą proponował album Milesa Davisa "Bitches Brew". Na liczne zarzuty oraz pytania o sens takiej muzyki Hancock odpowiadał wtedy: "Ciężej pracuje mi się z jazzmanami, którzy chcą grać funk, niż z muzykami funky, którzy chcą grać jazz". Album "Grossings" był jeszcze nieśmiałą próba, ale kolejne płyty ("Mwandishi", "Sextant", a zwłaszcza "Headhunters") stanowiły już manifestację nowej konwencji i jazzfunkowej mody. Po komercyjnym sukcesie "Headhunters" oraz nagraniu przebojowego "Watermelon Maxi" Hancock znalazł się w centrum zainteresowania środowisk pozajazzowych. Nagrany wspólnie z Donaldem Byrdem album "Black Byrd" spowodował także, że jazzman przyjmowany był jako gwiazda muzyki elektronicznej. Z kolei po skomponowaniu muzyki filmowej (np. "Blow-Up", "Fat Albert Rotunda", "Death Wish") Hancock wyrósł na idola muzyki pop. W końcu 1976 r., zmęczony swym funkowym wcieleniem i statusem jazzoworockowej gwiazdy, artysta decyduje się wrócić do swych jazzowych zainteresowań. Zakłada zespół VSOP (Very Special Onetime Performance), w którego skład wchodzą muzycy słynnego kwintetu Milesa Davisa. Samego Davisa zastąpił Freddie Hubbard, co nie zmieniło konwencji przyjętej przez Hancocka i VSOP (na początku lat 90. Hancock powróci do tej koncepcji w ramach kwintetu Tribute To Miles, tym razem z trębaczem Wallace'em Roneyem). Entuzjastycznie przyjmowane koncerty utwierdziły Hancocka w przekonaniu, że akustyczny jazz ma wielu wiernych fanów, którzy nie poddali się przemijającej modzie fusion. W 1978 r. Hancock zorganizował zespół VSOP 2 (z Wyntonem i Brandfordem Marsalisami) oraz rozpoczął cykl recitali w duecie z pianistą Chickiem Coreą. Przedsięwzięcia te okazały się wielkim sukcesem, a artyście przyznano w końcu lat 70. liczne i prestiżowe nagrody. Hancock zawsze był twórcą eksperymentującym. Nie oparł się także modzie popjazzowej, a jego nagrania trafiły nawet na listy bestsellerów rocka (np. albumy "Mr. Hands" i "Rock It"). Nie przeszkadzało to artyście rozwijać zainteresowań nowoczesnym jazzem. Entuzjastycznie przyjmowano jego kolejny kwartet (Hancock, Marsalis, Carter, Williams), a wielkim sukcesem okazała się także muzyka jazzowa do filmu "Round Midnight", kwintet Tribute To Miles, eksperymenty w ramach modnego hip-hop jazzu oraz powrót do akustycznego jazzu (np. w ramach duetu z Wayne'em Shorterem) i jazzowych przebojów formacji The New Standards.
Tracklista: CD 1 1. I've Got The World On A String 2. Young At Heart 3. Three Coins In The Fountain 4. Dancing On The Ceiling 5. Old Devil Moon 6. You Brought A New Kind Of Love To Me 7. Love Is Here To Stay 8. Get Happy 9. The Girl Next Door 10. Like Someone In Love 11. A Foggy Day 12. My One And Only Love 13. Violets For Your Furs 14. Little Girl Blue 15. Swingin' Down The Lane 16. How About You? 17. I Thought About You 18. We'll Be Together Again 19. From Here To Eternity 20. In The Wee Small Hours Of The Morning CD 2 1. I Get A Kick Out Of You 2. I've Got You Under My Skin 3. You Make Me Feel So Young 4. Anything Goes 5. Makin' Whoopee 6. Too Marvellous For Words 7. Just One Of Those Things 8. I'm Gonna Sit Right Down And Write Myself A Letter 9. The Girl Next Door 10. My Funny Valentine 11. What Is This Thing Called Love? 12. Last Night When We Were Young 13. It Never Entered My Mind 14. This Love Of Mine 15. It Happened In Monterey 16. You're Getting To Be A Habit With Me 17. Pennies From Heaven 18. Jeepers Creepers 19. All Of Me 20. They Can't Take That Away From Me
Tracklista: 1. Soprann Aux Antilles2. Priere Au Soleil3. Gwadloup4. Kominike5. Vini Coute E Tann'6. Nikita7. Mama Says8. Ka Nou Pé Fé9. La Flute Des Mornes10. Samba Arawak11. Wache12. Foukie (Owa Tchu Wa)
Tracklista: 1. Pathways 2. How's Never 3. Sea of Mamara 4. Ebb and Flow 5. Blue Jean 6. Wind Dance 7. Shadow Dance
Tracklista:1. I Messed Up at the End of My Solo (Intro)2. Bio Active3. Not Upset (Coda 1)4. Bassgeingengeister5. Some Thomas6. Strange Party (Coda 2)7. Plastiksackerl Im Wind8. Little Struggle (Coda 3)9. Strange Party10. Reading Shakespeare11. Second Hand12. Heimwehharfe13. Snail14. Reading Shakespeare (Coda 4)15. Hot Exactly16. Strange Party (Coda 5)17. Not Upset (Coda 6)18. Are You Manageable?19. The Slow Rub20. Not Upset (Coda 7)
Tracklista:1. Caravan2. Septaloupe Bay3. Two Dozen Matters4. Stone Circles5. TransJiguration6. Horizons7. Ground Midnight8. Wanderly