Album został wydany przez wytwórnię Hyperion (CDA 68295). Tracklista: Amy Beach 1. Piano Quintet in F sharp minor, Op. 67 Edward Elgar 2. Piano Quintet in A minor, Op. 84
Following their triumphant Casals Encores disc, Alban Gerhardt and Cecile Licad are reunited for Fauré’s music for cello and piano. The two cello sonatas are among the masterpieces of the cello repertoire, looking back to the 19th century but also with an edginess that may well reflect the time in which they were written—during and immediately after the First World War. Remarkably, Fauré was in his seventies by the time he wrote them. There’s some debate as to how fast the last movement of the First Sonata should go—so Alban Gerhardt has recorded two alternative versions, to be programmed to the listener’s taste. Alongside the sonatas are some of Fauré’s most seductive bon-bons, including the famous Sicilienne and Élégie, and the so-called Papillon (so-named at his publisher’s insistence, much to Fauré’s annoyance who hated fluffy titles). Alban Gerhardt is of course a Hyperion regular and this is his ninth album for the label
Pieśni Liszta są jednymi z jego najrzadziej wykonywanych dzieł. Z okazji dwustolecia urodzin kompozytora, niewątpliwie wiele jego utworów będzie wykonywanych, nagrywanych i poddawanych ponownej ocenie. Liszt miał świadomość, że jego twórczość jest trudna do skategoryzowania, a opinia publiczna traktowała go jako zarozumiałego wirtuoza i kompozytora – wizerunek, który trwa po dziś dzień, o czym świadczy opera rockowa „Lisztomania” z 1975 roku z muzyką Ricka Wakemana (w reżyserii Kena Russella z Rogerem Daltry z The Who jako Lisztem). „Wszyscy są przeciwko mnie: Katolicy, bo uważają moją muzykę za świętokradczą, Protestanci, bo moja muzyka jest katolicka, masoneria, bo moja muzyka jest dla nich zbyt klerykalna. Dla konserwatystów jestem rewolucjonistą, dla futurystów jestem zadufanym Jakobinem. Włosi, pomimo Sgambatiego (jego ucznia i kompozytora), jeśli wspierają Garibaldiniego, nienawidzą mnie, bo uważają mnie za bigota, a jeśli sympatyzują z Watykanem, oskarżają mnie o zamienienie Tempio di Venere w kościół. Dla Bayreuth jestem raczej specjalistą reklamy niż kompozytorem. Niemcy nienawidzą mojej muzyki, bo myślą, że jestem Francuzem, a Francuzi, bo myślą, że jestem Niemcem. Według Austriaków piszę cygańską muzykę, według Węgrów – obcą. A Żydzi nienawidzą mnie i mojej muzyki bez żadnego powodu” Interesujące słowa głęboko sfrustrowanego Liszta. Więc jak my definiujemy, czy powinniśmy zdefiniować jego muzykę? Pieśni dostarczają fascynującej wskazówki. Pisanie na głos wywodzi się z tradycji łacińskiej, zręcznie wplecionej w niemiecką Lied. Liszt potrafi zaadaptować to jak się postrzega daną muzykę w zależności, w jakim języku była osadzona – więc dla francuskiego tekstu muzyka brzmi jak francuskiego pochodzenia itd. Taka elastyczność stylistyczna zauważalna jest również w jego utworach orkiestralnych, operach i fortepianowych, co sprawia, że kompozytor jest trudny do przedstawienia w dzisiejszych czasach, gdy wszystko chcemy skategoryzować. Pieśni wymagają wielkich umiejętności zarówno od śpiewaka jak i od akompaniującego, aby w pełni ukazać ukryte w nich skarby.
This disc contains some of Szymanowski’s most overtly sensual and vividly gestural music; his lush, exotic textures intensified and crystallized in miniature. From the early Violin Sonata in D minor onwards, evidence of the composer’s unusual brilliance in writing for solo violin is paramount. The Romance in D major Op 23 (1910), first performed in Warsaw in April 1913, already reveals a considerable advance towards the exotic, strangely inward exaltation of mature works. In the extraordinary Mythes (1915) Szymanowski reaches the zenith of his artistry, creating ‘a new mode of expression for the violin’ and through this an intoxicating, other-wordly musical language. This recording features the wonderful young violinist Alina Ibragimova, who appears on her third Hyperion disc. Her growing catalogue is receiving the highest critical acclaim. Accompanying her is an equally youthful yet highly distinguished performer, the French pianist Cédric Tiberghien.GRAMOPHONE RECOMMENDS; BBC RADIO 3 CD REVIEW DISC OF THE WEEK; BOSTON GLOBE TOP CLASSICAL ALBUMS OF 2009 'We are living in a Second Golden Age of violinists, but even in the context of Hilary Hahn, Leila Josefowitz and Julia Fischer, Alina Ibragimova is an astonishing talent … Technically the playing is superb. Intonation is exceptional, and Ibragimova's timbral range - from the coarse to the silken, from the richly throbbing to the chastely disembodied - seems unlimited. The music is studded with challenges … she tosses it all off with self-confident authority … Cedric Tiberghien, with whom Ibragimova has played often, offers a real partnership rather than mere support … This is a major release' (International Record Review)'This is a performance that shows Ibragimova's art at her remarkable best; at one moment poised, the next playing with abandon, she is one of the most expressive violinists around' (BBC Music Magazine)'Ibragimova and Tiberghien make a winning combination, both in the sweltering sensuality of the central works and in the more conventional late-Romantic effulgence of the warm-hearted Sonata of 1909 … This repertoire should be high on the priority list of all those interested in 20th-century violin music, and it's not easy to imagine a stronger case being made for it than here' (Gramophone)
CD 11. 1 in B Flat Minor op 9 Nş 1 Larghetto2. 2 in E Flat Major op 9 Nş 2 Andante3. 3 in B Major op 9 Nş 3 Allegretto4. 4 in F Major op 15 Nş 1 Andante cantabile5. 5 in F Sharp Major op 15 Nş 2 Larghetto6. 6 in G Minor op 15 Nş 3 Lento7. 7 in C Sharp Minor op 27 Nş 1 Larghetto8. 8 in D Flat Major op 27 Nş 2 Lento sostenuto9. 9 in B Major op 32 Nş 1 Andante sostenuto10. 10 in A Flat Major op 32 Nş 2 LentoCD 21. Nocturne No 11 in G minor Op 37 I / Andante sostenuto2. Nocturne No 12 in G Major Op 37 II / Andantino3. Nocturne No 13 in C minor Op 48 I / Lento4. Nocturne No 14 in F sharp minor Op 48 II / Andantino5. Nocturne No 15 in F minor Op 55 I / Andante6. Nocturne No 16 in E flat major Op 55 II / Lento sostenuto7. Nocturne No 17 in B major Op 62 I / Andante8. Nocturne No 18 in E major Op 62 II / Lento9. Nocturne No 19 in E minor Op post 72 I / Andante10. Nocturne No 20 in C sharp minor Op post / Lento con gran espressione11. Nocturne No 21 in C minor Op post
Utwory fortepianowe Franza Schuberta w wykonaniu Emmanuela Strossera.
Tracklista: 1. I. Mosso e concitato 2. II. Vivacissimo - Andante largo e molto cantabile - Vivacissimo 3. III. Animato 4. I. Moderato 5. II. Largo 6. III. Allegro vivace
1. String Trio in B flat major, D. 5812. String Trio in B flat major, D. 471 8:103. Piano Trio in B flat major, D. 898 (Op. 99)4. Piano Trio No. 2 in E flat major, D. 929 (Op. 100)5. Piano Trio in B flat major ("Sonatensatz"), D. 28 8:206. Piano Trio in E flat major ("Nocturne") (Adagio only), D. 897 (Op. posth. 148) 12:57
Tracklista:1. Sonata for violin & piano No.1, Allegro2. Sonata for violin & piano No.1, Andante3. Sonata for violin & piano No.1, Allegro vivace4. Miniatures (3) for violin & piano, Movement 15. Miniatures (3) for violin & piano, Movement 26. Miniatures (3) for violin & piano, Movement 37. Cadenza, for viola solo8. Sonata for violin & piano No.2, Larghetto9. Sonata for violin & piano No.2, Allegretto scherzando10. Sonata for violin & piano No.2, Adagio11. Sonata for violin & piano No.2, Allegro12. Sonata for violin & piano No.2, Andante
Utwory na orkiestrę smyczkową serenady i divertimenta Wolfganga Amadeusza Mozarta w wykonaniu zespołu Freiburger Barockorchester grającego na autentycznych instrumentach pod dyrekcją Petry Müllejans.