Utwory nas skrzypce i fortepian skomponowane przez uczniów Fryderyka Chopina - Karola Mikulego, Thomasa Dyke Ackland Tellefsena i Carla Filtscha w wykonaniu Voyteka Proniewicza - skrzypce i Alexandra Jakobidze-Gitmana - fortepian.
Na najnowszą płytę skrzypka Gidona Kremiera trafiły tria fortepianowe rosyjskich kompozytorów: kompozycja „Zerkało” współczesnego twórcy, Wiktora Kissine oraz Trio, op. 50 Piotra Czajkowskiego. Tym razem łotewski instrumentalista zaprosił do współpracy dwójkę utalentowanych młodych muzyków: gruzińską pianistkę Khatię Buniatishvili oraz wiolonczelistkę z Litwy: Giedrė Dirvanauskaitė. Kremer powrócił do dzieła Czajkowskiego po ponad 10 latach. W 1999 roku zarejestrował je wspólnie z Miszą Majskim i Marthą Argerich dla wytwórni Deutsche Grammophon. Wykonanie zebrało pochwalne recenzje i cieszyło się popularnością wśród melomanów. Nowa interpretacja jest dojrzalsza, bardziej emocjonalna i podkreślająca ponadczasowość utworu skomponowanego przez rosyjskiego kompozytora w 1882 roku. Album został nagrany z niezwykłej akustyce monachijskiego kościoła Himmelfahrtskirche.
Grażyna Bacewicz należała do ostatnich muzyków łączących szeroko zakrojoną działalność kompozytorską z licznymi występami jako multiinstrumentalistka - skrzypaczka oraz pianistka. I w całej jej twórczości jasno widać wpływ doświadczeń wykonawczych; większość utworów skrzypcowych Bacewiczówna pisała na potrzeby własnych występów. „W mojej muzyce dużo się dzieje, jest ona dra¬pieżna, a jednocześnie liryczna”. Słowa te doskonale ilustrują cztery sonaty, znaj¬dujące się na niniejszej płycie. Kameralną twórczość polskiej kompozytorki na swój debiutancki album wybrała Jaga Klimaszewska, znakomita skrzypaczka, koncertująca solistycznie i jako kameralistka, w prestiżowych salach koncertowych oraz pianista Mateusz Rettner, rozwijający swą osobowość twórczą, wzorem Grażyny Bacewicz – jako wykonawca i kompozytor. Repertuar albumu dopełniają dwie perełki - nigdy dotąd nie nagrane, a nawet nie wydane jeszcze, miniatury – „Pieśń i Legenda”.
Muzyka na bandurrię i gitarę kubańskiego kompozytora Leo Brouwera tworzącego w XX wieku. Bandurria jest to rodzaj lutni powstałej w szesnastym wieku i popiularnej w Ameryce Południowej. Wykonawcy to Pedro Chamorro - bandurria i Pedro Mateo González - gitara.
Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wysłuchania albumu „Bolognia 1666” w wykonaniu jednej z czołowych europejskich orkiestr kameralnych - Kammerorchester Basel pod dyrekcją jej koncertmistrza Julii Schröder. Zespół od ponad 30 lat występuje na czołowych estradach Europy i świata, współpracując z takimi dyrygentami i solistami jak: Paul Goodwin, Kristjan Järvi, Paul McCreesh and Giovanni Antonini, Emmanuel Pahud, Sol Gabetta, Andreas Scholl, Kristian Bezuidenhout, Matthias Goerne, Sabine Meyer, Angela Hewitt, Renaud Capuçon, Thomas Zehetmair, Sandrine Piau.Na program albumu składają się utwory kompozytorów włoskiego baroku związanych ze słynną Accademia Filarmonica di Bologna założoną w 1666 roku.Usłyszymy dzieła takich autorów jak: Giuseppe Torelli, Giacomo Antonio Perti, Lorenzo Gaetano Zavateri and Giuseppe Matteo Alberti.
Tracklista:1. Violinsonate Nr. 1 f-Moll Op. 80: I. Andante assai2. Violinsonate Nr. 1 f-Moll Op. 80: II. Allegro brusco3. Violinsonate Nr. 1 f-Moll Op. 80: III. Andante4. Violinsonate Nr. 1 f-Moll Op. 80: IV. Allegrissimo5. Violinsonate Nr. 2 D-Dur Op. 94b: I. Moderato6. Violinsonate Nr. 2 D-Dur Op. 94b: II. Scherzo: Presto7. Violinsonate Nr. 2 D-Dur Op. 94b: III. Andante8. Violinsonate Nr. 2 D-Dur Op. 94b: IV. Allegro con brio9. Cinq m‚lodies Op. 35b: I. Andante10. Cinq m‚lodies Op. 35b: II. Lento, ma non troppo - Poco pi— mosso - Tempo I11. Cinq m‚lodies Op. 35b: III.. Animato, ma non allegro - Poco pi— tranquillo -Meno mosso12. Cinq m‚lodies Op. 35b: IV. Allegretto leggero e scherzando13. Cinq m‚lodies Op. 35b: V. Andante non troppo - Pochissimo pi— animato
Legenda duetu fortepianowego Marek i Wacek datuje się od połowy lat 60. Wówczas to dwaj studenci Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie – dwaj pianiści z klasy prof. Zbigniewa Drzewieckiego, poza programem realizowanym w ramach studiów błysnęli umiejętnością improwizacji na różne tematy, m.in. na tematy zaczerpnięte z muzyki klasycznej. Prząśniczka Moniuszki, temat z Sonaty d-moll Beethovena, utwory Chopina czy Łabędź Saint-Saënsa w wykonaniu duetu zachwycały fantazyjnością aranżacji tychże tematów oraz spontanicznością, jaką może nieść z sobą improwizacja. Jako duet zaczęli koncertować w roku 1963. Występowali w telewizji. Mieli cykliczne audycje w Polskim Radiu. Następnie wydali w Polskich Nagraniach swą pierwszą "czwórkę" (Muza N 0531). W 1966 roku odbyli po kraju wspólne tournée z Marleną Dietrich. Niebawem udali się na trasy europejskie, od razu odnosząc znaczące sukcesy, w Polsce – kultowymi nagraniami okazały się "przeróbki" tematów klasycznych, zarejestrowane w studiu Muzy – Polskich Nagrań w 1968 roku. Ich koncepcję adaptacyjną – wg Lucjana Kydryńskiego, i z czym należy się w pełni zgodzić – można określić słowami: klasyków grają tak, jak się gra przeboje, przeboje grywają tak, jak się gra klasyków. Niniejsza płyta jest zbiorem tych kultowych nagrań z 1964 (13 – 16) i 1968 r.
Jeden z najbardziej ekscytujących wirtuozów naszych czasów Joseph Moog zyskał godną pozazdroszczenia reputację, dzięki swojemu szerokiemu repertuarowi. Jego nagrania dla ONYX obejmują koncerty Rubinsteina, Moszkowskiego, fortepianowe sonaty Tchaikovsky'ego i Scharwenki oraz aranżacje sonat Scarlattiego przez Friedmana, Tausiga, Giesekinga i innych. Jest on laureatem wielu nagród, oraz doczekał się wielu przychylny recenzji swojej twórczości. Album został wydany przez wytwórnię Challenge Classics (CC 72778). Wydawnictwo zostało wyróżnione nagrodami: Pizzicato Supersonic (Pizzicato, 08-2018); ICMA Award Nomination (International Classical Music Award, 11-2018). Tracklista: 1. 12 Études pour piano - I. Pour les cinq doigts. Sagement 2. 12 Études pour piano - II. Pour les tierces. Moderato, ma non troppo 3. 12 Études pour piano - III. Pour les quartes. Andantino con moto 4. 12 Études pour piano - IV. Pour les sixtes. Lento 5. 12 Études pour piano - V. Pour les octaves. Joyeux et emporté, librement rythmé 6. 12 Études pour piano - VI. Pour les huit doigts. Vivamente, molto leggiero e legato 7. 12 Études pour piano - VII. Pour les degrés chromatiques. Scherzando, animato assai 8. 12 Études pour piano - VIII. Pour les agréments. Lento, rubato e leggiero 9. 12 Études pour piano - IX. Pour les notes répétées. Scherzando 10. 12 Études pour piano - X. Pour les sonorités opposées. Modéré, sans lenteur 11. 12 Études pour piano - XI. Pour les sonorités opposées. Modéré, sans lenteur 12. 12 Études pour piano - XII. Pour les accords. Décidé, rythmé, sans lourdeur 13. Etude retrouvée 14. Gaspard de la Nuit - I. Ondine. Lent 15. Gaspard de la Nuit - II. Le gibet. Très lent 16. Gaspard de la Nuit - III. Scarbo. Modéré
Tracklista:1. L'Alimara2. Suite Empordanesa - I. Introduction3. Suite Empordanesa - II. Sardana4. Suite Empordanesa - III. Scherzo5. Suite Empordanesa - IV. Final6. Tirant lo Blanc - I. Casament del rei d'Anglaterra7. Tirant lo Blanc - II. Desfeta i mort del gran turc8. Tirant lo Blanc - III. Prometage d'en Tirant i na Carmensina9. Tirant lo Blanc - IV. Balls i festes de la gran victoria
Tracklista: 1. Goldberg Variations 2. Aria mit verschiedenen Variationen (Clavierübung IV, BWV 988)