Tracklista: 1. Du cristal 2. ...A la fumAce 3. Papillon I: Dolce leggiere libero 4. Papillon II: Leggiere molto espressivo 5. Papillon III: Calmo con tristezza 6. Papillon IV: Dolce tranquillo 7. Papillon V: Lento misterioso 8. Papillon VI: Sempre poco nervoso senza tempo 9. Papillon VII: Molto espressivo energico
Brucker’s Mass in F minor is his largest and greatest Mass, classical in form but injected with a new vitality. Inspired by the composer’s recent studies of Mozart and Haydn, the Mass is symphonically conceived and the orchestra is allotted a prominent role. His musical treatment of the familiar text illuminates Bruckner’s devout spirituality and exemplifies the profound religious mysticism that characterizes his music in general. The Corydon Singers and Matthew Best are superb, with a sense of ensemble that is second to none. GRAMOPHONE CRITICS’ CHOICE ‘Quite magnificent … hoping for a better all-round performance than this is probably an impossible dream!’ (Gramophone) ‘Hyperion clearly have another hit on their hands with this splendid release’ (CDReview) ‘An impeccable performance … a CD of rare depth and conviction’ (The Good CD Guide)
Drugi wolumen nowej serii "Etcetera", przedstawiającej zapomniane romantyczne utwory fortepianowe. Tym razem rewelacyjny Daniel Blumenthal nagrywa cztery sonaty Karla Czernego, dzieła pełne wrażliwości i ukrytego wdzięku.
Tracklista: 1. I. Allegro moderato 2. II. Andante mistico 3. III. Allegro molto scherzando 4. IV. Allegro maestoso 5. I. Moderato 6. II. Adagio ma non troppo 7. III. Allegro vigoroso, ma non troppo 8. I. Tranquillo 9. II. Pastorale: Andante amabile 10. III. Rondo capriccioso: Energico e poco rubato
Świeżo zremasterowana wersja debiutanckiego albumu Jóhanna Jóhannssona. Jakość dźwięku zachwyca, a dodatkowym bonusem jest dołączona do wydania dodatkowa płyta z nowymi opracowaniami utworów! Englabörn to prawdziwa perełka. Razem z nowymi wariacjami, ten podwójny album, zaczynający się pięknym, niezwykle intrygującym utworem “Odi et Amo”, zabiera słuchacza w piękny, niezwykle barwny świat dźwięków tragicznie zmarłego kompozytora. Na krążku z wariacjami znalazły się opracowania autorstwa znakomitych artystów i zespołów, takich jak, między innymi: Ryuchi Sakamoto, A Winged Victory for the Sullen (gościnnie Dustin O Halloran), Theater of Voices i Alex Somers, a także - dobrze znany wszystkim sympatykom Deutsche Grammophon - Vikingur Olafsson. Wydana nieco wcześniej płyta z napisaną przez Jóhannssona ścieżką dźwiękową do filmu “The Mercy” zawiera utwór, który znalazł się również na Englabörn Remastered: “Karen Býr Til Engil”. Tracklista: Englabörn Remastered 1. Odi et Amo 2. Englabörn 3. Jói & Karen 4. Þetta gerist á bestu bæjum 5. Sálfræðingur 6. “Ég sleppi þér aldrei” 7. Sálfræðingur deyr 8. Ba 9. “Ég heyrði allt án þess að hlusta” 10. Karen býr til engil 11. Englabörn – tilbrigði 12. “Ég átti gráa æsku” 13. Krókódíll 14. “Ef ég hefði aldrei…” 15. … eins og venjulegt fólk 16. Odi et Amo – bis Englabörn Variations 1. “Ég heyrði allt án þess að hlusta” A Winged Victory for the Sullen rework 2. Odi et Amo Jóhannsson/Donadello rework 3. Englabörn Víkingur Ólafsson piano version 4. Jói & Karen Ryuichi Sakamoto rework 5. Holy Thursday (“Ég heyrði allt án þess að hlusta”) Theatre of Voices version 6. Englabörn Viktor Orri Árnason rework 7. Odi et Amo – bis Alex Somers rework 8. Sálfræðingur deyr Hildur Guðnadóttir rework 9. Odi et Amo – bis Jóhannsson/Donadello rework 10. … eins og venjulegt fólk Paul Corley rework 11. Odi et Amo Theatre of Voices version
Na płycie poświęconej Świętej Cecylii Marc Minkowski sięgnął po dzieła dedykowane patronce muzyki: „Odę do Św. Cecylii „Hail! Bright Cecilia” Purcella, „A Song for St. Cecilia’s Day” Haendla oraz mszę Haydna „Missa Cellensis in honorem beatissimæ virginis mariæ, Hob XXII:5.3”. Dwie wieloczęściowe ody zestawiono tu z „Cäcilienmesse” Haydna, która zawdzięcza swoją nazwę od wiedeńskiego wykonania w dzień świętej Cecylii (rok po skomponowaniu dzieła). Wykonania Les Musiciens du Louvre-Grenoble są stylowe, pełne gracji, zagrane z wigorem, z dbałością o barwę oraz każdy najmniejszy niuans wykonawczy. Minkowski pieczołowicie dobrał odpowiednie tempa, które podkreślają strukturę zawartych na płytach utworów.Książeczka zawiera eseje pióra Hilary Finch, Ivana Alexandre oraz samego Marca Minkowskiego dotyczące genezy tych dzieł oraz legend związanych ze Świętą Cecylią.Lucy Crowe (Soprano), Nathalie Stutzmann (Contralto), Anders J. Dahlin (Tenor), Richard Croft (Tenor), Luca Tittoto (Bass), David Bates (Countertenor) & Neil Baker (Baritone)Les Musiciens du Louvre, Marc Minkowski2CD+BookLista utworówHandel:Ode for St Cecilia's Day, HWV76Haydn:Mass, Hob. XXII: 5 in C major 'Cäcilienmesse'Purcell:Hail! Bright Cecilia (Ode for St Cecilia's Day 1692), Z. 328
Tracklista:
Premiered in 1962, the War Requiem is one of the twentieth century's defining works. Britten was commissioned to write it for the re-dedication of Coventry Cathedral, which was destroyed during the Second World War. Interspersing the Latin mass of the dead with texts by war poet Wilfred Owen he created a work that both mourned the dead and pleaded the futility of war.
„„Wiemy już, że był wybitnym kompozytorem, jedynym muzykiem, który pracując w kraju w najcięższym dla narodu okresie, w tak niesprzyjających warunkach, siłą swego talentu i charakteru, uporu i wytrwałości zdobył sobie stanowisko o znaczeniu wyjątkowym”, pisał Witold Rudziński w swojej książce o Stanisławie Moniuszce. Dorobek artystyczny polskiego kompozytora, z uwagi na okoliczności historyczno-polityczne, w sposób szczególny wyróżnia idiom narodowy. Doskonałym zaś nośnikiem treści patriotycznych stały się jego opery i pieśni. Te ostatnie pod względem ilościowym stanowią zdecydowaną większość – Moniuszko napisał ich ok. 300. Przeznaczone do muzykowania domowego, zróżnicowane pod względem tematyki i charakteru, zebrane w kolejnych tomach Śpiewników domowych, stały się odpowiedzią na potrzeby ówczesnego społeczeństwa. Moniuszko komponował zarówno krótkie piosenki zwrotkowe, przeznaczone dla amatorów o ograniczonych możliwościach wykonawczych, jak i wieloczęściowe utwory balladowe, tworzone z myślą o śpiewakach zawodowych. Według opinii Stefana Kisielewskiego: „Trafił nie tylko do szlacheckich dworków czy mieszczańskich domów, ale też pod strzechy”. A że był doskonałym melodystą, jego pieśni „weszły w krew społeczeństwa, stały się składową częścią klimatu, atmosfery, stylu polskiego życia ...]”. Tym samym Moniuszko zatarł granicę między sztuką elitarną a popularną, tzn. atrakcyjną dla szerszego grona odbiorców. Żadne z jego dzieł nie straciło przy tym walorów artystycznych. Podobna idea przyświeca projektowi Akademia Chóralna, którego celem jest rozpowszechnianie śpiewu, w tym przede wszystkim śpiewu zbiorowego, mającego nie tylko wartość artystyczną, ale przynoszącego również korzyści psychologiczne i społeczne. Tym razem na warsztat zostały wzięte najbardziej znane melodie Stanisława Moniuszki. Roman Ilia Drozd przetworzył je na język współczesny, zdecydowanie bliższy młodym wykonawcom i odbiorcom. Powstał zatem zbiór niezwykłych utworów zaczerpniętych z moniuszkowskich oper, Sonetów krymskich i Śpiewników domowych, napisanych do słów wybitnych polskich poetów. W nowym opracowaniu zostały przeznaczone na głosy solowe, chóry jednorodne, fortepian, orkiestrę smyczkową oraz instrumenty perkusyjne z elementami body percussion. Współczesne opracowanie znanych od niemal dwóch wieków melodii tchnęło w nie nowe życie i nadało im zupełnie inną energię. O tym, jak wiele wzbudzają pozytywnych emocji wśród publiczności i zaangażowania ze strony młodych wykonawców, miałam okazję przekonać się podczas jednego z koncertów, w którym, oprócz solistów i NFM Orkiestry Leopoldinum pod dyrekcją Agnieszki Franków-Żelazny, udział wzięło kilkanaście chórów dziecięcych i młodzieżowych. Tę samą energię i radość muzykowania odnajdą Państwo w niniejszym nagraniu „Moniuszko inaczej śpiewany”.” - Agata Adamczyk
Chyba po raz pierwszy, Ars Antiqua Austria pod przewodem Gunara Letzbora mierzy się z muzyką Johanna Josepha Fuxa, kapelmistrza trzech austriackich cesarzy - Leopolda I, Józefa I oraz Karola VI - i od razu porwał się za uchodzące za nadzwyczaj trudne Partity. Wirtuozerski styl gry Letzbora predestynuje zresztą austriackiego skrzypka do interpretacji tego typu kompozycji. Rozmiłowany w technice instrumentalista uwielbia szybkie partie i w tych tempach utrzymane kompozycje w jego wykonaniu potrafią olśnić słuchaczy. Tak jest tutaj - Alllegro czy Passacaglia z Partity ex g K 320 zauroczą nas od pierwszej zagranej nutki. Ale tutaj Letzbor pokazuje, że potrafi znacznie więcej. Na mnie bowiem największe wrażenie robi niezwykle skomplikowana metrycznie Partita ex d K 332 gdzie niezwykłe partie [Uwertura czy absolutnie szalona Siciljana] gra w duecie z Ilją Korolem. Ars Antiqua Austria imponuje jednak nie tylko pewnością czy techniczną maestrią i wirtuozerskim opanowaniem instrumentarium. Muzyka Fuxa w ich interpretacji jest nie tylko bardzo zdyscyplinowana - nawet wtedy, gdy przydają mu nieco szaleństwa, ale też bardzo silnie nasycona emocjami, co do tej pory, mam wrażenie, nie stanowi bardzo silnej strony interpretacji Letzbora. Tutaj wszystko skrzy się uczuciem i ekspresją od pierwszego dźwięku. W tym nagraniu pokazuje, że jako muzyk i dyrygent naprawdę nie ma słabych stron.