Tracklista:1. Eden2. Inspecteur Barracuda3. Partir4. Le Mat5. La lettre6. Je me souviens7. La vanité de Dédale8. La chute d'Icare9. Bestiaire10. Ménage ? trois11. Blanche12. La comptine de la terreur13. Silence14. Fiat lux15. La vie16. Expatriado
Wszyscy kompozytorzy, których utwory zostały zarejestrowane na niniejszej płycie, mieli swój twórczy wkład w kulturę salonową końca XVIII i początku XIX wieku w jej najlepszym wydaniu. Uczestniczyli w niej na różne sposoby: jako gospodarze, goście, wykonawcy lub kompozytorzy. Termin „salon” odnosił się zarówno do miejsc, jak i wydarzeń. W bogato umeblowanych komnatach arystokratów lub skromniejszych pokojach mieszczaństwa regularnie zbierała się grupa możnych, artystów, pisarzy, filozofów, polityków, naukowców, muzyków i uzdolnionej młodzieży, żeby rozmawiać, czytać, słuchać muzyki, jeść i czasami tańczyć. Były to najczęściej spotkania elitarne, dla wybranych. (...) Wzorem dla warszawskich salonów XIX wieku były oświeceniowe salony francuskie. Ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski, zanim objął tron, chłonął atmosferę paryskiego salonu madame Geoffrin, dokąd zapraszano francuskich encyklopedystów. Jako monarcha Poniatowski zainicjował obiady czwartkowe, na których bywali uczeni i artyści. W warszawskich czasach Fryderyka Chopina w mieście działało kilkanaście liczących się salonów, w których ważną rolę pełniła muzyka. Szczególnie istotny dla niniejszej płyty jest salon Barbary i Franciszka Wołowskich, rodziców Marii z Wołowskich Szymanowskiej. Bywali w nim Józef Elsner i Franciszek Lessel. Jolanta Brózda-Wiśniewska
6-płytowy komplet nagrań z muzyką Igora Strawińskiego dokonanych przez Pierre'a Bouleza z takimi orkiestrami jak Berlin Philharmonic, Chicago Symphony, Cleveland Orchestra i Ensemble InterContemporain.
Jan Sebastian Bach – urodzony 21 marca 1685 r. w Eisenach niemiecki kompozytor. Przedstawiciel baroku w muzyce. Bach został osierocony nie skończywszy 10 roku życia. Zaopiekował się nim starszy brat, który pracował jako organista. Pod jego okiem Jan nauczył się gry na organach. W wieku 15 lat wyjechał do Dolnej Saksonii. Został sopranistą w chórze kościelnym. Rozwijał swój talent wokalny, jednak wskutek mutacji musiał zarabiać na życie jako skrzypek i altowiolista. Po ukończeniu nauki w gimnazjum Jan Sebastian Bach został organistą w Arnstadt. Krytykowano go za dziwne improwizacje grane podczas mszy. Bach przeniósł się do Mühlhausen, gdzie również znalazł pracę jako organista. W 1707 r. wziął ślub ze swoją daleką kuzynką, Marią Barbarą, która urodziła mu siedmioro dzieci. W latach 1708-1714 pracował jako nadworny organista i kameralista kapeli na dworze księcia Wilhelma Ernesta. Od 1717 do 1723 r. był kapelmistrzem i dyrektorem muzyki kameralnej na dworze księcia Leopolda w Köthen. W 1720 r. zmarła jego żona. Jan Sebastian Bach musiał zapewnić swoim dzieciom opiekę. Ożenił się z młodszą od siebie o 17 lat sopranistką, która urodziła mu trzynaścioro dzieci. W 1722 r. Jan Sebastian Bach został kantorem przy kościele św. Tomasza w Lipsku. Pozostawał na tym stanowisku do śmierci. Bach tworzył muzykę chóralną, orkiestrową i na instrumenty solo. Jego najsłynniejsze dzieła to: „Msza h-moll”, „Pasja wg św. Jana”, „Pasja wg św. Mateusza”, „Weihnachts-Oratorium”, „Magnificat D-dur”, kantaty oraz „Koncerty brandenburskie”. Tworzył używając technik wariacyjnych, fugowanych i kontrapunktycznej. Jan Sebastian Bach zmarł 28 lipca 1750 r. w Lipsku. Jan Sebastian Bach nazywany jest mistrzem muzyki polifonicznej, a jego twórczość obejmuje ponad tysiąc skatalogowanych utworów – od najbardziej znanych utworów na organy, poprzez fugi, aż po utwory kameralne i chóralne. Artysta inspirował się przede wszystkim chorałami, muzyką niemieckich szkół organowych, włoską muzyką instrumentalną oraz utworami klawiszowymi komponowanymi we Francji.
Tracklista:1. Tale of Men's Shirts2. The Scarlet Capsule
Jerzy Fryderyk Haendel dołącza do listy kompozytorów takich jak: Purcell, Monteverdi i Cavalli – twórców, którzy stali się inspiracją Christiny Pluhar i jej zespołu L'Arpeggiata przy tworzeniu swoich albumów. Wraz z projektem Händel Goes Wild Christina Pluhar i jej zespół L'Arpeggiata po raz kolejny rozpoczęli muzyczną podróż w czasie, tym razem w towarzystwie sopranistki – Nurii Rial, kontratenora – Valera Sabadusa i klarnecisty jazzowego – Gianluigi Trovesi’ego, aby ponownie odkrywać muzykę kosmopolitycznego kompozytora w swoim własnym, niepowtarzalnym i porywającym stylu. Estetykę zespołu L'Arpeggiata w 2012 roku podsumował The New York Times w najlepszy możliwy sposób: "Grupa wykorzystuje inspirowane współczesnym popem partie wokalne oraz zaczerpnięte z jazzu techniki improwizacyjne i używa ich do wykonywania muzyki dawnej. Te śmiałe pod względem stylistycznym muzyczne hybrydy napędzane są głównie poprzez fascynację muzyką barokową, a także chęcią odświeżenia jej przy jednoczesnym zachowaniu jej oryginalnych elementów - zwłaszcza ozdobników. W efekcie możemy sprawdzić jak współczesne style muzyczne sprawdzają się w wykonawstwie utworów historycznych". Muzyka Haendla jest tak wysublimowana, że łatwo zapominamy o tym, że był on mistrzem "show businessu" – nie tylko genialnym kompozytorem, ale także świetnym impresario. Doskonale rozumiał rynek muzyczny swoich czasów. W okresie 15 lat uruchomił i prowadził trzy firmy przynoszące zyski operowe w Londynie. Był także niezwykle płodnym kompozytorem - same jego kompozycje wokalne obejmują 42 oper, 29 oratoriów i ponad 120 kantat. Obecnie dzieła Haendla są najczęściej wykonywanymi utworami przedklasycznej epoki. Tytuł nowego albumu Christiny Pluhar odnosi się przede wszystkim do pomysłowego i pełnego fantazji podejścia do muzyki zespołu L'Arpeggiata, a artystka przypomina nam, że "Haendel chyba był całkiem szalony" i przytacza znaną anegdotę: "Gdy podczas próby do jego opery Ottone, sławna sopranistka Francesca Cuzzoni odmówiła zaśpiewania arii Falsa imagine, tak się wściekł, że chwycił ją wpół i zagroził, że wyrzuci przez okno". Muzyka w Händel Goes Wild zachwyca stylem jak w Music For A While – Improvisations na temat Henry Purcella, wydanym przez zespół L'Arpeggiata w wytwórni Erato w 2014 roku. Chwaląc ten album, BBC Music Magazine napisał: "Widać długie doświadczenie w łączeniu wykonywania muzyki barokowej ze stylami inspirowanymi jazzem; podejście zespołu L'Arpeggiata daje nowe życie twórczości kompozytora, u którego linia basu przypomina gitarowe riffy, a jego quasi-folkowe melodie są surowe i proste. Instrumenty barokowe oraz skład jazzowego combo tworzą miksturę stanowiącą intrygujący efekt". Christina Pluhar przypomina nam, że Haendel był świetnym dramaturgiem, co można dostrzec w wybranych do albumu ariach scenicznych. Warto też zwrócić uwagę na uzupełnienia instrumentalne, m.in. radosne Arrival of the Queen of Sheba from Solomon czy wzruszająca Lascia ch'io pianga z opery Rinaldo, pełna ufności Where’er you walk z oratorium Semele, refleksyjna Ombra mai fu z opery Serse (znana jako Handel’s Largo) oraz lament Piangerò la sorte mia z opery Giulio Cesare. Haendel miał tendencję do pisania swoich arii w formie "da capo", z wyraźnie skontrastowaną częścią środkową i charakterystycznym powtórzeniem pierwszej sekcji. "Wszyscy barokowi kompozytorzy stosowali ścisłe formy" – wyjaśnia Pluhar – "Lecz formy te pozwalały śpiewakom i muzykom improwizować oraz dowolnie stosować ozdobniki, zwłaszcza w powtórzeniach dzięki zastosowaniu formy ‘da capo’". Z kolei Nurial Rial, której głos The Guardian opisał jako "dziewiczy, łagodny i lekki jak piórko" współpracowała z zespołem z L'Arpeggiata przy albumie z utworami Cavalliego i Monteverdiego. Natomiast zupełną nowością jest współpraca z Valerem Sabadusem, który śpiewa wspaniałym wysokim kontratenorem. "Kiedy pracuję ze śpiewakami, mówi Christina Pluhar, zawsze staram się dobrać właściwy utwór do ich głosów, tak aby mogli zabłysnąć i w najwyższym stopniu poruszyć słuchaczy. Ale wybieram też utwory, w których wyczuwam pewną harmoniczną i melodyczną dwuznaczność, która pozwala nam muzyczne podróżować między wiekami". Przykładem na to, że muzyczne podróże w czasie są możliwe, jest obecność na nagraniach wielkiego muzyka jazzowego i klarnecisty Gianluigi Trovesi, który już często występował z zespołem L'Arpeggiata i wniósł duży wkład do Music For A While – Improvisations, albumu inspirowanego twórczością Henry Purcella. Według słów Jazz Times jest on "wizjonerem i konceptualistą, który na nowo wymyśla jazz, ukazując go w żywych śródziemnomorskich barwach…". Wbrew pozorom jego temperament idealnie pasuje do Haendla.
Tracklista:1. Overture2. Act I3. Act II4. Act III5. The Love of Mars and Venus
Album został wydany przez wytwórnię Etcetera (KTC 1658).
Tracklista:1. Fidelio, Op. 72, Act I: O, war ich schon mit dir vereint 00:03:51 2. Der Freischutz, Act III: Trube Augen, Liebchen 00:03:32 3. Der Freischutz, Act II: Kommt ein schlanker Bursch gegangen 00:03:21 4. Mignon, Act I: Kennst du das Land (Connais - tu le pays) 00:04:41 5. Le nozze di Figaro, K. 492, Act I: Neue Freuden, neue Schmerzen (Non so piu) 00:03:15 6. Le nozze di Figaro, K. 492, Act II: Ihr, die ihr Triebe des Herzens kennt (Voi che sapete) 00:03:23 7. Don Giovanni, K. 527, Act II: Wenn du fein fromm bist (Vedrai, carino) 00:03:54 8. Der Wildschutz, Act I: Auf des Lebens raschen Wogen 00:04:01 9. Faust, Act III: Ah! je ris de me voir si belle, "Jewel Song" 00:03:39 10. Die Entfuhrung aus dem Serail, K. 384, Act II: Durch Zartlichkeit und Schmeicheln 00:04:07 11. Die Entfuhrung aus dem Serail, K. 384, Act II: Welche Wonne, welche Lust 00:02:55 12. Don Giovanni, K. 527, Act I: Schmale, schmale, lieber Junge (Batti, batti, o bel Masetto) 00:03:45 13. Fra Divaolo, Act II: Welches Gluck (Quel bonheur) 00:03:32 14. Hansel und Gretel, Act III: Wo bin ich Wach ich Ist es ein Traum 00:03:31 15. 6 Lieder, Op. 56, TrV 220: No. 6. Die heiligen drei Konige aus Morgenland 00:04:3716. Allegro 00:04:45 17. Andante 00:04:59 18. Alleluia 00:02:35 19. Le nozze di Figaro, K. 492, Act IV: Endlich naht sich die Stunde 00:04:50 20. Die Zauberflote (The Magic Flute), K. 620, Act II: Ach, ich fuhl's, es ist verschwunden (Pamina) 00:03:57
Płyta "Ubi Caritas" to wybór przepięknych współczesnych kompozycji o miłości, miłosierdziu i dobroci - wartościach, których ciągle za mało w dzisiejszym świecie. Sześciu wspaniałych kompozytorów, przejmujące teksty oraz piękne brzmienie Chóru NFM w połączeniu z NFM Orkiestrą Leopoldinum to kombinacja, która poruszy każde wrażliwe ucho i serce.