Tracklista:1. I. Allegro non troppo un poco agitato 2. II. Molto lento 3. III. Allegro energico 4. Grazhyna, Op. 58
Zespół Muzyki Cerkiewnej pod dyrekcją ks. Jerzego Szurbaka istnieje od ponad 40 lat – jego początki sięgają września 1971 r., kiedy to na potrzeby spektaklu „Rewizor” M. Gogola w Teatrze Dramatycznym w Szczecinie, dokonano nagrania muzyki cerkiewnej jako ilustracji muzycznej do przedstawienia. Po tym występie, założyciel i dyrygent zespołu, młody ksiądz Jerzy Szurbak otrzymał propozycję stałej współpracy od dyrektora Warszawskiej Opery Kameralnej, Stefana Sutkowskiego. Muzyka cerkiewna pod ręką ks. Szurbaka stała się prawdziwym tchnieniem ducha, poruszała serca słuchaczy, pokonywała podziały i łączyła ludzi różnych wyznań i narodowości w modlitwie. W kronice Zespołu odnotowano ponad 1600 koncertów, a także wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i filmowych. Oprócz licznych występów w kraju, koncertował również w Austrii (1993 r.), Belgii (1995 r.), Brazylii (1986 r.), Finlandii (1985 r.), Francji (1986, 1993, 1995 i 1998 r.), Holandii (1995 r.), Japonii (1994 r.), Korei Płd. (1994 r.), Niemczech (1977, 1985, 1993, 1995 i 1996 r.), Senegalu (1986 r.), Szwecji (1982 r.), Szwajcarii (1978, 1984, 1985, 1997 i 1999 r.) i na Ukrainie (1989 r.). Zespół wielokrotnie dawał oprawę muzyczną do filmów A. Wajdy, J. Skolimowskiego, J. Majewskiego, A. Holland i J. Hoffmana. Współpracował również z wybitnymi śpiewakami: J. Rappe, P. Raptisem, K. Pustelakiem, K. Szostek-Radkową, L.A. Mrozem, B. Ładyszem, M. Boberską, M. Pańko oraz ze światowej sławy tenorem N. Geddą (Upsalla, Sztokholm, Warszawa). Chór ks. Szurbaka był wielokrotnie wysyłany na festiwale muzyki religijnej, gdzie zawsze godnie reprezentował polską wielokulturowość i religijność. Rola Zespołu Muzyki Cerkiewnej w kulturze polskiej i jego dyrygenta jest nie do przecenienia. To jemu przypisuje się wyprowadzenie śpiewów cerkiewnych ze świątyń prawosławnych i wprowadzenie ich do kościołów katolickich i protestanckich, a także katedr, sal koncertowych i filharmonicznych w Polsce i na świecie. Poprzez prezentację najpiękniejszych utworów tego gatunku sztuki wokalnej, przyczynił się również do lepszego poznania prawosławia, jego duchowości i mistyki, realizując zarazem ideę praktycznego ekumenizmu. Sukcesy Zespołu oraz działalność ks. Szurbaka stały się inspiracją do utworzenia festiwalu muzyki cerkiewnej. Zaangażowanie i pomoc dyrygenta przy organizacji I Dni Muzyki Cerkiewnej w Hajnówce, przyczyniły się do przekształcenia ich w Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej. Za całokształt pracy artystycznej władze państwowe odznaczyły ks. J. Szurbaka krzyżami zasługi – Złotym, Kawalerskim i Oficerskim OOP. Na przestrzeni lat w Zespole śpiewało ponad trzystu wykonawców (solistów i chórzystów), z których większość posiadała wyższe lub średnie wykształcenie muzyczne. Chór był jednak otwarty także na wokalnych pasjonatów-samouków, wśród których można było spotkać m.in. dziennikarzy, lekarzy, inżynierów czy prawników. Po zakończeniu w 1997 r. współpracy ZMC z Warszawską Operą Kameralną, która obejmowała Zespół opieką merytoryczną i finansową, chór mieszany został przekształcony w chór męski, a jego działalność oparto już jedynie na pasji ks. Szurbaka i członków Zespołu.Wykonując dzieła zarówno kompozytorów anonimowych, jak np. śpiew grecki, kijowski czy neumatyczny, a także utwory najwybitniejszych twórców muzyki cerkiewnej (M. Berezowski, S. Rachmaninow, P. Czajkowski, czy M. Rimski-Korsakow), Zespół pozwalał słuchaczom, poprzez swoją interpretację, zgłębić „inne – boskie wymiary rzeczywistości”. Istotę muzyki cerkiewnej doskonale oddał w swojej wypowiedzi sam ks. J. Szurbak: „Podobnie jak dogmaty chrześcijańskie zawierają w sobie odwieczne prawdy o Bogu, ikony te dogmaty przybliżają nam za pomocą barw, zaś muzyka cerkiewna opiewa je przy pomocy dźwięków. Wszystko to składa się na Wielikoje Sławosłowije – wielką doksologię, podobną do tej, którą śpiewały chóry anielskie przy narodzeniu Jezusa Chrystusa”.
Tracklista: 1. I. Samba 00:05:09 2. II. Tango 00:05:52 3. III. Jarabe 00:04:05 4. I. Tan - Ta Ta, Tan - Ta Ta 00:04:59 5. II. Down, Down, Down 00:06:11 6. III. Entierro (Funeral) 00:07:17 7. IV. Swing And Swing 00:05:38 8. I. En La Plaza De Mi Pueblo (In My Town Square) 00:04:53 9. II. In Memoriam 00:04:54 10. III. Si Me Quieres Escribir (If You Would Like To Write To Me) 00:04:08 11. IV. Lamento (Lament) 00:06:23 12. V. Jota 00:04:48
Komplet koncertów wiolonczelowych włoskiego kompozytora barokowego Andrea Zani w wykonaniu Martina Rummla - wiolonczela oraz zespołu Die Kölner Akademie pod dyrekcją Michaela Alexandra Willensa.
Riccardo Muti, znany ze swej precyzji, doskonałości i integralności z operą włoską, do farsy Don Pasquale wnosi delikatny sentyment i zdecydowany dowcip. Tytułową rolę odtwarza Sesto Bruscantini, mistrz stylu buffo, któremu towarzyszy dwóch, największych włoskich śpiewaków owego czasu Mirella Freni i Leo Nucci, a także ekspresyjny szwedzki tenor – Gosta Winbergh.
Album został wydany przez wytwórnię Hyperion (CDA 68222).
Marek Długosz jako klasyczny gitarzysta na swoim kolejnym krążku podjął się zaprezentowania materiału, którym potwierdził swoją artystyczną wszechstronność. Na płycie znalazły się kompozycje największych mistrzów w historii muzyki gitarowej prosto z Hiszpanii, Argentyny i Kuby. Przekrój utworów sięga od połowy XX wieku po kompozycje współczesne. Całość jest jednak bardzo spójna za sprawą wspólnego mianownika w postaci latynoskiej estetyki kształtującej się na przestrzeni dziejów. Ciekawostką jest również zawarta na płycie kompozytorska próba samego Marka Długosza, utrzymana w duchu gatunku.Lista utworów:1. Antonio Lauro – Vals venezolano no 2 (arr Alirio Diaz)2. Antonio Lauro – Vals venezolano no 3 (arr Alirio Diaz)3. Ariel Ramirez – Alfonsina y el Mar (arr Jorge Cardoso)4. Marek Długosz – Tarantas5. Francisco Tarrega – Recuerdos de la Alhambra6. Isaac Albeniz – Asturias7. Cifra-Huella8. Chacarera Trunca9. Tango10. Milonga11. Leo Brouwer – Un dia de Noviembre12. Roland Dyens – Tango En Skaї13. Baden Powell – Valsa sem nome14. Baden Powell – Retrato Brasileiro15. Astor Piazzolla – Milonga del Angel (arr Baltazar Benitez)16. Marek Długosz – Magdul
Truco – gra karciana, popularna w Ameryce Łacińskiej, zwłaszcza w Argentynie i Urugwaju.Tik-tak - oddajemy w Wasze ręce i „uszy” płytę, którą chcielibyśmy podsumować i zamknąć pewien okres w naszym artystycznym życiu.Tik-tak – jedyna nasza kompozycja na tej płycie mówiąca o nieubłaganym upływie czasu.Tik-tak – w tej wiecznej pogoni i natłoku codziennych obowiązków trudno jest znaleźć choćby chwilę, aby zrobić coś dla siebie. Coś na czym Nam naprawdę zależy.No i jeszcze ten czas, bezpowrotnie przeciekający przez palce. W miarę jednak jego upływu, jedno możemy o sobie powiedzieć z pewnością: nie jesteśmy już „młodzi gniewni”… ale z biegiem czasu niewątpliwie wzrasta nasze obycie sceniczne i doświadczenie. Cokolwiek to znaczy!?Tik-tak - to niepojęte, ale od ukazania się w 2000r. naszego pierwszego duetowego krążka minęło już ponad 15 lat. Nie byłoby jednak tego nagrania, gdyby nie to, co stało się 4 lata wcześniej, w bardzo udanym dla nas roku 1996. Pojechaliśmy wówczas na swój pierwszy, duży, duetowy konkurs do Przemyśla i ku naszemu zdumieniu wróciliśmy z niego ze statuetką św.Cecylii i możliwością nagrania płyty.Tik-tak - wtedy to właśnie postanowiliśmy odłożyć „na chwilę” na bok nasze irracjonalne solowe zapędy i pogra trochę w duecie. I co? I zupełnie niepostrzeżenie przeleciało 20 lat.Tik-tak - mamy więc swój mały jubileusz… Kwiaty, życzenia i stosowne datki przyjmujemy w dni powszednie w godzinach popołudniowych w pokoju nr 13 ( I piętro, schodami na lewo) lub ewentualnie bezpośrednio po koncertach. Do zobaczenia……
Ignacy Jan Paderewski przeszedł do historii nie tylko, jako polityk, ale też, jako niezrównany wirtuoz fortepianu. Ten geniusz, który przypadkowo grał także na fortepianie, zajmował się również kompozycją i pozostawił po sobie szereg bardzo interesujących utworów. Płyta zawiera wszystkie pieśni Paderewskiego napisane do tekstów polskich poetów romantycznych i francuskich parnasistów. Po raz pierwszy w historii fonografii zaprezentowane są one w oryginalnej obsadzie głosów wokalnych (z zachowaniem podziału na teksty męskie i żeńskie). O najwyższej, jakości nagrania decydują osoby wykonawców: znakomita kameralistka Agnieszka Hoszowska-Jabłońska akompaniuje Annie Radziejewskiej i Karolowi Kozłowskiemu, należącym do grona najwybitniejszych polskich wokalistów.
Tracklista: 1. Suite g-moll op. 5 Nr. 1 für Flöte & Basso continuo Suite c-moll op. 5 2. Nr. 2 für Flöte & Basso continuo Suite F-Dur op. 5 3. Nr. 3 für Blockflöte & Basso continuo Suite op. 5 4. Nr. 4 h-moll für Viola da gamba & Basso continuo Suite op. 4 5. Nr. 1 für 2 Blockflöten ohne Basso continuo Suite op. 4 6. Nr. 2 für 2 Blockflöten ohne Basso continuo Suite op. 8 7. Nr. 3 für 2 Blockflöten ohne Basso continuo 8. 2 Preludes für Blockflöte solo aus "L'art de preluder"