Tracklista: 1. String Trio in G minor, Op. 8: I. Moderato 2. String Trio in G minor, Op. 8: II. Adagio 3. String Trio in G minor, Op. 8: III. Finale. Bolero 4. String Trio in A major, Op. 12: I. Espressivo 5. String Trio in A major, Op. 12: II. Andante 6. String Trio in A major, Op. 12: III. Rondo
Pozycja z katalogu wytwórni TELARC.1. 1812 -- Festival Overture, for orchestra in E flat major, Op. 49 2. Eugene Onegin, opera, Op. 24: Polonaise 3. Capriccio Italien, for orchestra (or piano, 4 hands), Op. 45 4. Slavonic March, for orchestra, Op. 31 5. Eugene Onegin, opera, Op. 24: Waltz 6. Festival Coronation March, for orchestra (or piano) in D major 7. Mazeppa, opera: Cossack Dance
Tracklista:1. Romance No. 2, Op. 942. Etude in E Flat Minor, Op. 10, No. 63. May Breezes No. 1, Op. 624. Immer Leiser Wird Mein Schlummer No. 2, Op. 1055. Sonata No. 66. Tranenregen/Wasserflut7. Fleur Des Bles8. Der Einsame Im Herbst
Tracklista: 1. Fantasia on Greensleeves 2. The Victorian Kitchen Garden Suite: I. Prelude 3. The Victorian Kitchen Garden Suite: II. Spring 4. The Victorian Kitchen Garden Suite: III. Mists 5. The Victorian Kitchen Garden Suite: IV. Exotica 6. The Victorian Kitchen Garden Suite: V. Summer 7. Le Rossignol en amour 8. Le Rossignol vainqueur 9. Les Oiseaux 10. La Source, Op. 44 11. Sonata for Flute and Harp: I. Allegro molto moderato 12. Sonata for Flute and Harp: II. Andante sostenuto 13. Sonata for Flute and Harp: III. Allegro festoso 14. Naiades Fantasy-Sonata for Flute and Harp 15. Serenade 16. Chanson de matin, Op. 15, No. 2 17. Suite for Flute and Harp: V. Strawberries and Cream
Punktem ciężkości szóstej płyty z serii „Witold Lutosławski – Opera omnia” są interpretacje dwóch koncertów. Utytułowany Garrick Ohlsson gra dedykowany Krystianowi Zimermanowi Koncert na fortepian i orkiestrę. W interpretacji młodego, niezwykle utalentowanego Tomasza Darocha usłyszymy Koncert wiolonczelowy, napisany dla charyzmatycznego Mścisława Rostropowicza. Na płycie utrwalono również Wariacje na temat Paganiniego, w wersji na dwa fortepiany, w mistrzowskim wykonaniu Lutosławski Piano Duo: Emilii Sitarz i Bartłomieja Wąsika. Całość dopełniają krótkie utwory okolicznościowe: Fanfare for CUBE, Fanfare for University of Louisville i Preludium dla GSMD.
Gathered here, the three discs with Felix Mendelssohn’s symphonies recorded in 2007 and 2008 by Andrew Litton and his Bergen Philharmonic Orchestra were warmly received by the reviewers when they were first released. While each instalment, according to the BBC Music Magazine, demonstrated ‘the same wide dynamic range, eloquent phrasing and attention to detail, always with an ear for its contribution to the bigger picture’, performances of individual symphonies were hailed as ‘an exhilarating, thoroughly enjoyable Italian, superbly played and recorded’ (No. 4, Gramophone), ‘finally a Scottish that I have been able to listen to repeatedly with sheer delight’ (No. 3, klassik-heute.de), ‘suitably glowing, with an ideal balance between orchestral sound and chorus’ (No. 2 Lobgesang, Financial Times), and as bringing out ‘all of the rugged Beethovenian character in the Reformation symphony’ (No. 5, MusicWeb International). But this box set also gives the background to the symphonies for full orchestra, through the inclusion of the composer’s 12 string symphonies (and an incomplete 13th), written by a boy not yet fifteen. While forming a striking proof of Mendelssohn’s enormous, and enormously precocious talent, these works also allow us to discover the influences absorbed by the young man, who only one year later would compose his Symphony No. 1. The recordings, with the Amsterdam Sinfonietta conducted by Lev Markiz, were described in Fanfare as ‘absolutely lovely’ with ‘an exuberance that seems as fresh as that of the youthful composer himself’. And as if all this wasn’t enough, a further
Georg Friedrich Händel, obok Bacha, należał do największych kompozytorów barokowych. Skomponował około 40 oper wśród których warto wymienić „Agrippinę”, „Kserksesa” czy chociażby prezentowanego „Juliusza Cezara”. Opera miała swoją premierę w Londynie w 1724 roku. Akcja tej 3 aktowej opery rozgrywa się w Egipcie w 48 roku p.n.e. Opera opowiada historię Juliusza Cezara oraz Kleopatry. Do dzisiejszego dnia Juliusz Cezar należy do jednej z najczęściej wykonywanych i najbardziej cenionych oper Händla. Spektakl, który prezentujemy został nagrany w 2004 roku w Gran Teatro del Liceo w Barcelonie. W spektaklu wystąpiła polska gwiazda światowej wokalistyki Ewa Podleś, która zaśpiewa partię Kornelii.
Sony Classical zaprasza do wysłuchania kolejnego albumu doskonałego zespołu, trzykrotnego zdobywcy ECHO Klassik - Kammerorchester Basel. Ten doskonały album zawiera wybór Sinfonii Concertante Mozarta, Holzbauera i Pleyela. Kierownictwo artystyczne sprawuje Umberto Benedetti Michelangeli. Symfonia koncertująca to gatunek muzyczny pochodzący z epoki klasycyzmu, pośredni między koncertem a symfonią, zawierający partie solowe na wybrany instrument. W przeciwieństwie do koncertu solista uzupełnia orkiestrę, zamiast wybijać się na pierwszy plan.
Niezwykła płyta, którą Janusz Wawrowski rozpoczyna swoją współpracę z EMI nosi tytuł symbolizujący wszystko to, co tajemnicze i piękne. Aurora, rzymska bogini Jutrzenki, wprowadza nas w oszałamiający świat pełen niezliczonych barw, świeżości i ożywiającej energii.Muzyka, którą słyszymy w wykonaniu Janusza Wawrowskiego i towarzyszącego mu argentyńskiego pianisty – Jose Gallardo, mieni się różnorodnością. Brzmienie albumu nawiązuje do znanych nam z malarstwa tendencji impresjonistycznych oraz do modernizmu. Pełne ekspresji, inspirowane mitologią i magią “Mity” Karola Szymanowskiego, to jeden z najpiękniejszych utworów na skrzypce i fortepian. Poruszający wyobraźnię i skłaniający do refleksji nad istotą piękna. W kolejnych jego fragmentach odkrywamy tajemnice pożądania (Źródło Aretuzy), samouwielbienia (Narcyz), a nawet lęku przed brzydotą i odrzuceniem (Driady i Pan). Zanurzona w magicznej symbolice i mitologicznej atmosferze jest także sonata skrzypcowa Eugene Ysaye’a, której płyta zawdziecza swój tytuł. “Aurora”, to fajerwerk wirtuozerii, wymagający od skrzypka niesamowitej techniki, a także wyjątkowej muzykalności. Z tego powodu jest nagrywana i wykonywana nadzwyczaj rzadko. Wyzwanie Jutrzenki jest jednak kuszące, a w wykonaniu Janusza Wawrowskiego trudno oprzeć się jej przemożnemu urokowi. Zapierająca dech w piersiach sonata Ravela zaskakuje Bluesem i energetyzującą Perpetuum Mobile, a Subito Lutosławskiego ukazuje gwałtowność i dynamikę współczesnego świata.Wawrowski “Aurorą” przełamuje stereotyp myślenia o muzyce poważnej. Repertuar zawarty na płycie jest inspirującym przeżyciem, wciągając słuchacza w sen, z którego nie chcemy się obudzić.Janusz WawrowskiJeden z najwybitniejszych polskich skrzypków młodego pokolenia. W 2012 roku podpisał kontrakt artystyczny z wytwórnią fonograficzną EMI. Efektemtej współpracy jest płyta artysty prezentująca kompozycje Karola Szymanowskiego, Witolda Lutosławskiego, Maurice’a Ravel’a oraz Eugène’a Ysaÿe’a (premiera – kwiecień 2013 r.).Janusz Wawrowski urodził się 22 marca 1982 r. w Koninie. Edukację artystyczną rozpoczął w swoim rodzinnym mieście pod okiem Jana Szkalskiego, następnie kontynuował naukę w Poznańskiej Szkole Talentów w klasie prof. Bartosza Bryły oraz w prestiżowym liceum im. Zenona Brzewskiego w Warszawie w klasie prof. Mirosława Ławrynowicza. W 2004 r. ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Warszawie, gdzie kontynuował naukę u prof. Ławrynowicza. Studiował również u prof. Yaira Klessa (Izrael) w Graz'u w Austriioraz u Salvatore Accardo w Cremonie. Już jako młody wirtuoz wzbudził zainteresowanie wykonując podczas jednego koncertu wszystkie 24 Kaprysy Niccolo Paganiniego. W 2007 roku stał się także pierwszym polskim artystą, który nagrał komplet kaprysów Paganiniego. Znakomita płyta otrzymała nominację do Fryderyków 2008 oraz wiele entuzjastycznych recenzjim.in. String Magazine i The Strad, a także Idy Haendel.Janusz Wawrowski jest laureatem licznych konkursów skrzypcowych krajowych i międzynarodowych, między innymi Konkursu im. Louisa Spohra we Freiburgu oraz Konkursu Skrzypcowego Dawida Ojstracha w Odessie. Koncertował w Filharmonii Berlińskiej, Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiegow Moskwie, Albert and Victoria Museum w Londynie, De Doelen Concertgebouw w Rotterdamie, The Opera Hause w Tel Avivie, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas i in. Występował na wielu renomowanych festiwalach w Polsce i zagranicą,m.in.: na Festiwalu Chopin i Jego Europa, Festiwalu Muzyki Polskiej, Salzburger Festispiele (Austria), Festiwalu Muzyki Kameralnej w Carlscronie (Szewecja) oraz Bebersee Festival (Niemcy). Artysta współpracuje także ze znakomitymi orkiestrami m.in.: Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Kameralną „Aukso”, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, Südwestdeutsche Philharmonie, czeskimi orkiestrami w Hradec Kralove, Zlinie i Ołomuńcu, z Orkiestrą Filharmoniiw Odessie, a także z Sinfόnica de la Juventud Venezolana Simόn Bolivar. Wśród wybitnych dyrygentów, z którymi miał okazję współpracować Janusz Wawrowski wymienić można takie nazwiska, jak: Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Gabriel Chmura, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Arthur Fagen, Jerzy Maksymiuk, Tomáš Netopil, Vladimir Ponkin, czy Antoni Wit. W jego repertuarze znajdują się zarówno dzieła muzyki dawnej, jak i muzyka nowa. Istotnym polem działalności Janusza Wawrowskiego są interpretacjai badania muzyki polskiej, którą stara się od wielu lat przybliżać publiczności zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Jest niestrudzonym propagatorem rodzimej muzyki prezentując zarówno dzieła historyczne, jak i te najnowsze.W 2013 roku artysta dokona prawykonania dedykowanego mu koncertu skrzypcowego Tomasza J. Opałki p.t. „L. A. Concerto”, z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.Mimo młodego wieku kariera Wawrowskiego rozwija się znakomicie.Na przestrzeni ostatnich kilku lat artysta dokonał licznych nagrań archiwalnych m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. Jako niezwykły wirtuoz współpracował także z Janem A. P. Kaczmarkiem nagrywając jego muzykędo filmów „Evening” (reż. Lajos Koltai) oraz „Get low” (reż. Aaron Schneider).W 2009 roku dokonał premierowego nagrania Koncertu skrzypcowego „Oneiros” Dariusza Przybylskiego. Obecnie jest wykładowcą w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz dyrektorem artystycznym Festiwalu Muzyki Kameralnej „Muzyczne Przestrzenie”.Janusz Wawrowski gra na współczesnym instrumencie wykonanymprzez Wojciecha Topę.Jose GallardoJosé Gallardo urodził się w Buenos Aires w Argentynie. Tajniki pianistyki poznawał odnajmłodszych lat życia pobierając pierwsze lekcje gry na fortepianie już jako pięciolatek. Naukę kontynuował w konserwatorium w swoim rodzinnym mieście. Wybitne zdolności i rzadko spotykana wrażliwość wprowadziłytego niezwykłego artystę na drogę profesjonalnej kariery muzycznej. Gallardo podjął studia wUniwersytecie w Mainz (Wydział Muzyki) w klasie Prof. Poldi Mildnera, które ukończył w 1997 roku. Bardzo szybko odkrył w sobie szczególne zamiłowanie dokameralistyki, które pielęgnował i rozwijał podejmując kolejne wyzwania artystyczne. W swojej grze inspiruje się takimi artystami,jak: Menahem Pressler, Alfonso Montecino, Karl-Heinz Kämmerling, Sergiu Celibidache, Rosalyn Tureck oraz Bernard Greenhouse.José Gallardo jest wybitnym pianistą i kameralistą, laureatem międzynarodowych konkursów m.in.: pierwsza nagroda na Westphalian Music Festival in Hamm (Niemcy), "Johannes Gutenberg" award w Uniwersytecie w Mainz (Niemcy), pierwsza nagroda na International Piano Contest in Cantù, Como (Włochy), pierwsza nagroda i nagroda międzynarodowego jury prasowego w Trapani (Włochy). Koncertuje w Europie, Azji, Oceanii oraz Ameryce Południowej. Występował w najważniejszych salach koncertowych świata, m.in. w: Filharmonii Berlińskiej, Tonhalle w Zurychu, Musikhalle w Hamburgu, Kurhaus w Wiesbaden, Teatro della Pergola we Florencji oraz Accademia Santa Cecilia w Rzymie. Ceniony za znakomitą technikę i wyjątkową wrażliwość muzyczną, Gallardo jest często zapraszany do udziału w festiwalach,do najważniejszych z nich należą m.in.: Kammermusikfestival Lockenhaus, Verbier Festival, Lucerne Festival, Ludwigsburger Schlossfestspiele, Schwetzinger Festspiele, Schleswig Holstein, Cello Festival Kronbergoraz Rheingau Musikfestival. Polskiej publiczności znany jest m.in. z występów podczas festiwalu Chopin i Jego Europa.José Gallardo współpracował z takimi artystami jak Gidon Kremer, Linus Roth, Barnabás Kelemen, Chen Zimbalista, Julius Berger, Miklós Perényi, Danjulo Ishizaka, Nicolas Altstaedt. Nagrywał dla EMI, Hänssler, Challenge Records Int., oraz Naxos. Uczestniczył w produkcjach radiowych i telewizyjnych między innymi dla BR, SWR, MDR, BBC, RAI.W latach 1998-2008 prowadził zajęcia na Wydziale Muzyki na Uniwersytecie w Mainz. Od jesieni 2008 roku jest wykładowcą w Centrum Leopolda Mozarta na Uniwersytecie Augsburgskim.
Tracklista: SACD 1 1. Andante Un Poco Maestoso - Allegro Molto Vivace 2. III. Larghetto 3. Scherzo. Molto Vivace 4. Allegro Animato E Grazioso 5. Ziemlich Langsam - Lebhaft 6. Romanze. Ziemlich Langsam 7. Scherzo. Lebhaft 8. Langsam - Lebhaft SACD 2 1. Sostenuto Assai 2. Scherzo 3. Adagio Espressivo 4. Allegro Molto Vivace 5. Lebhaft 6. Scherzo. Sehr Massig 7. Nicht Schnell 8. Feierlich 9. Lebhaft