The arresting clarinet glissando at the start of George Gershwin’s Rhapsody in Blue is probably the most famous opening in American music. It also serves as a symbol for an important current in 20th century music – that of merging popular genres and art music into something wholly new – and as such becomes even more significant through the fact that it wasn’t even in the score when the composer first started rehearsals with the Paul Whiteman Orchestra, before the première in 1924: this particular feature, oozing of smoky jazz clubs, was arrived at in collaboration with the clarinettist of the orchestra. At the time, Gershwin was was a mere 25 years old, but already a celebrated jazz pianist and songsmith, with a string of hits to his name. Due to a lack of time, he entrusted the orchestration to Ferde Grofé, the regular arranger of Whiteman’s jazz band. The immediate success of the work created a demand for a version for symphony orchestra, however, and for a long time that was the one most usually heard in concert and on disc. On the present recording, Freddy Kempf and the conductor Andrew Litton – himself a noted soloist in Gershwin’s works for piano and orchestra – have opted for the original orchestration, allowing the musicians of the Bergen Philharmonic Orchestra to revel in the role of a classic American big band. Following the première of Rhapsody in Blue, Gershwin was commissioned to write a ‘proper’ piano concerto. He did so the following year, this time providing his own orchestration. Also highly successful with its original audience, Concerto in F employed the rhythms, melodic structures and bluesy harmonies of popular music, but its form is resolutely classical. Also included on the disc are Gershwin’s two remaining works for piano and orchestra, the Second Rhapsody (here in his own, original orchestration) and the infectious Variations on ‘I Got Rhythm’. The performers on this disc have previously collaborated in a highly acclaimed recording of works by Prokofiev – a disc shortlisted for a Gramophone Award in 2010. The reviewer in International Record Review found it ‘an exciting performance, with soloist and conductor working as one’ with ‘wit as well as virtuosity in Kempf's playing’ – qualities that are in rich evidence in this new release too.

• Wykonawca Kempf Freddy
• Data premiery 2012-05-01
• Nośnik SACD

Franco Fagioli na debiutanckim albumie dla wytwórni Deutsche Grammophon!            Franco Fagioli wzniósł głos kontratenorowy na nowy poziom, zachwycając nas techniką i brzmieniem niespotykanym u żadnego innego artysty. Jest nie tylko wyjątkowym  wirtuozem władającym kontratenorem, ale potrafi prezentować szeroką paletę niezwykłych, lirycznych brzmień.To pierwszy kontratenor, który podpisał kontrakt na wyłączność z DG w całej 118-letniej historii tej wytwórni. Jest prawdziwym pionierem, jako pierwszy kontratenor ukończył studia w ojczystej Argentynie, w renomowanym Instituto Superior de Arte przy Teatro Colón w Buenos Aires w 2003 roku. Kształcony przez mistrzów bel canto, jego głos nie zna ograniczeń technicznych, artysta potrafi operować zarówno niskim, piersiowym rejestrem jak  wysokim głosem sopranowym z równą łatwością. Pierwszy album Fagioliego zrealizowany przez  wytwórnię DG zawiera wyłącznie kompozycje Rossiniego. Artysta wybrał tak zwane “przebierane role”, w których mamy do czynienia z uroczym rozdźwiękiem pomiędzy głosem a płcią, szczególnie w  rzadko wykonywanych operach seria Rossiniego, gdzie występuje wiele ról męskich napisanych z myślą o kobietach a nie o kastratach.Głos kastratów fascynował Rossiniego, ich “czystość i niezwykła giętkość, połączona z głęboko przejmującym wyrazem”. Dla Franco Fagioliego to specjalne wyzwanie, aby przywrócić do życia te partie i dlatego na albumie stara się zbliżyć jak można najbardziej do brzmienia, jakie miał na myśli Rossini i w jaki chciał, aby wykonywano tego typu repertuar.Niezwykła technika bel canto, jaką posiada Fagioli, czyni go idealnym wykonawcą tego repertuaru. Jego interpretacje Rossiniego są wirtuozowskie, głębokie i przemyślane, a brzmienie tych arii każe myśleć zarówno o stylu klasycznym, jak i barwności zapowiadającej już opery Verdiego. Operując dużym, ciepłym a jednocześnie niezwykle zręcznym mezzo-sopranem, artysta maluje fascynujące portrety przedstawianych postaci, na przykład Sivena z opery Demetrio e Polibio czy Arsace z Semeramidy.

• Wykonawca Fagioli Franco
• Data premiery 2016-09-09
• Nośnik CD

Wybitny artysta Paul Hindemith to pochodzący z Niemiec kompozytor, urodzony w 1895 roku w Hanau, zmarł w 1963 roku we Frankfurcie. Artysta prócz komponowaniem był również teoretykiem muzycznym, animatorem kultury, dyrygentem, pedagogiem oraz grał na altówce. Tworzy w okresie dwudziestolecia między wojennego i był wówczas postrzegany za artystę awangardowego.  Muzycy: Eliot Lawson, Violin Jill Lawson, Piano

• Wykonawca Lawson Eliot , Lawson Jill
• Data premiery 2014-01-01
• Nośnik CD

Kompozycje religijne Franciszka Schuberta - msza nr 5 i Magnificat w wykonaniu Immortal Bach Ensemble oraz Leipziger Kammerorchester pod dyrekcją Mortena Schuldt-Jensena.

• Wykonawca Schuldt-Jensen Morten
• Data premiery 2011-02-02
• Nośnik CD

Wolumin drugi sonat fortepianowych włoskiego kompozytora epoki baroku Domenico Cimarosy w wykonaniu pianisty Victora Sangiorgio

• Wykonawca Sangiorgio Victor
• Data premiery 2012-02-06
• Nośnik CD

THE MINIATURE IN THE CYCLE In just 40 minutes, the cosmos was created. To be sure, here we are talking solely about a pianistic cosmos: yet it is one that still, more than 170 years after its creation, remains breath-taking and arouses many diverse emotions, including unlimited admiration. The oeuvre in question is Frédéric Chopin’s Preludes, Op. 28. He wrote these 24 pianistic miniatures between 1836 and 1839, modelling them on the Preludes by Johann Sebastian Bach. However, he did not retain their “prologue-type” character: on the contrary, the variety of the works is more an indication of a secondary meaning of this term, i.e. fantasizing. Among the greatest composers of the 19th century, Chopin is probably the only one to write more or less exclusively for “his” instrument, the piano. During a period of some 20 years, he composed almost 200 solo works. Not a huge output, compared to other extremely prolific composers of the day (whose names and works have now justifiably been forgotten). Chopin polished away at his compositions, until each one was defined by its own unmistakable personality. In order to classify the special distinctive features of his sound, one should probably not only emphasize the international character of his particular piano style, but also – and especially – point out the various compositional stages through which he went in his diverse roles of improviser, pianist, piano teacher and composer. Together, these blended into a highly potent mixture. German musicologists have generally tended to categorize Chopin rashly as a “salon composer”, and thus make it impossible to view his music without prejudice. However, although Chopin most certainly encountered audiences for his music in the salon, the quality of his works undoubtedly soars far above that environment. Thus the “Chopineske” is the successful synthesis of a musical world view, which combines the operatic sweetness of Bellini, the calculated effect of Rossini, the contrapuntal gravity of Bach, as well as the harmony of Wagner in a jaunty, daring and calculating fashion. The Preludes Op. 28 are monothematic and the nuclei of their motifs frequently comprise only one bar (at times, in fact, of only part of a bar), from which the works are then developed. The order of the 24 Preludes was determined (at a later date) according to the quint circle and the related minor keys. This brings up the question, especially for interpreters, of whether or not this is a cycle. Many pianists consciously select individual pieces from the opus: however, they tend to overlook the fact that this entire opus of Don Quichote-type works is dominated by an all-encompassing sense of drama, thanks to its contrast and expression. The pieces alternate continuously between triumph and despair, brilliance and darkness, excitement and composure. The Prelude Op. 45, dating from 1841, is light years away from Op. 28 as regards style of composition. It is an “overcast” and poetic masterpiece, a bitter-sweet anticipation of the late Intermezzi by Brahms, interrupted by agonizing and tormenting transitions, a kaleidoscopic cadenza, and a coda of well-nigh operatic drama and declamation. Robert Schumann wrote his Papillons, Op. 2 between 1829 and 1832. The cycle consists of 12 concise fantasy images, based on notes from his study books, in which he jotted down his musical ideas. The aphoristic Schmetterlinge (= butterflies) received an additional cachet thanks to the literary association with Jean Paul’s Die Flegeljahren (= the years of adolescence). The two final chapters of the novel are entitled “Larven-Tanz” (= dance of the masks) and “Brief – Nachtwandler – Traum” (= letter – sleepwalker – dream). Here, Schumann demonstrates to the listener his “new approach to the variation form”: thus he presents the individual miniatures (dance, ballroom, masks) as strongly contrasting, yet derives both motif and theme from a common source. The thematic material of the waltz in No. 1 determines the course of the remainder of the work, in which Schumann varies all elements and levels of the music, and as such subjects the character and development of the moods to a permanent transformation.

• Wykonawca Arrau Claudio
• Data premiery 2007-01-01
• Nośnik CD

Zestaw pieśni patriotycznych z lat 30tych, nagrania archiwalne. Wydawnictwo kolekcjonerskie, oprawa materiałowa z tłoczonym orłem.  

• Wykonawca Reprezentacyjna Orkiestra Wojska Polskiego , Chór W. Lachmana , Wroński Tadeusz , Orkiestra Filharmoniii Warszawskiej , Chór Opery Warszawskiej
• Data premiery 2015-10-27
• Nośnik CD

Georg Christian Schemelli jest znany przede wszystkim z autorstwa Musicalisches Gesang-Buch, księgi pochodzącej z Lipska, z 1736 roku, zawierającej około 1000 pieśni. Do jej powstania znacznie przyczynił się J. S. Bach, którego ręki możemy dopatrywać się w 69 z nich. Są to bardzo proste, ale też atrakcyjne melodie, które idealnie wpasowują się w praktykę muzyczną ówczesnych śpiewaków. Ogromną atrakcją tej płyty jest ogromny talent Constantina Emanuela, który, co jest niezwykłe dzisiaj, mimo 16 roku życia utrzymuje niezwykle czysty sopranowy głos (w epoce Bacha chłopcy śpiewali sopranem do ok. 15 roku życia, dzisiaj średnia wieku spadła do około 12 roku życia).

• Wykonawca Emanuel Constantin , Koopman Ton
• Data premiery 2015-02-01
• Nośnik CD

Tracklista:1. Keyboard Sonata No. 3 in C Major2. Keyboard Sonata No. 35 in E Minor3. Keyboard Sonata No. 16 in C Minor4. Keyboard Sonata No. 45 in G Major5. Keyboard Sonata No. 60 in A Major6. I. Tempo assai7. II. Allegro8. I. Allegro9. II. Giga: Allegro10. III. Minuet11. Keyboard Sonata No. 28 in D Minor12. Keyboard Sonata No. 33 in E - Flat Major13. I. Allegro14. II. Minuet15. I. Allegro16. II. Minuet17. Keyboard Sonata No. 1 in C Major18. I. Allegro19. II. Minuet20. Keyboard Sonata No. 47 in G Major21. I. Allegro22. II. Minuet23. I. Allegro24. II. Minuet25. Keyboard Sonata No. 38 in F Major

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2016-03-11
• Nośnik CD

1. Rondo c-moll op. 1 / Rondo in C minor Op. 1 (1825)     [9:46]2. Rondo F-dur à la Mazur op. 5 / Rondo in F major à la Mazur Op. 5 (1826)    [9:49]3. Rondo C-dur op. 73 / Rondo in C major Op. 73 (1828)     [9:55]4. Rondo Es-dur op. 16 / Rondo in E flat major Op. 16 (1833)    [11:24]5. Fantazja f-moll op. 49 / Phantasy in F minor Op. 49 (1840-1841)    [12:00]

• Wykonawca Karaś-Krasztel Elżbieta
• Data premiery 2011-08-18
• Nośnik CD