Msze skomponowane przez renesansowego kompozytora Guillaume Dufaya w roku 1453. Wykonawcy to zespół Cantica Symphonia pod dyrekcją Giuseppe Maletto.
13 kwietnia 2018 roku minęła 40. rocznica śmierci Wojciecha Łukaszewskiego - kompozytora, pedagoga, krytyka muzycznego, animatora kultury muzycznej Częstochowy. Niniejsza płyta ukazuje się z okazji tej rocznicy - aby przypomnieć część z dorobku twórczego przedwcześnie zmarłego kompozytora.
The release in 2005 of Yevgeny Sudbin’s first disc, a selection of Scarlatti sonatas, caused a sensation. A number of reviewers compared it favourably to the legendary recordings by Horowitz in the same repertoire, and on the BBC Radio 3 CD Review, the result was described as follows: ‘It's as if he's dragged Scarlatti off a dusty museum shelf and brought him out into the sunshine where both he and the music are happily basking.’ Sudbin’s following discs focussed on Russian composers from later periods – Rachmaninov, Medtner, Tchaikovsky and Scriabin – and received similar acclaim in the international music press. He now returns to the 18th century of Scarlatti, however, and to a composer who holds a similar place in his affections, namely Joseph Haydn. As Sudbin writes in his liner notes, one of the qualities in this composer which he finds particularly endearing is Haydn’s ‘delight in silliness, outrageous wit and the breaking of all conventions’. The works chosen for this recital are by no means mere light-weight ‘musical jokes’, however; for instance they include the profoundly beautiful Andante con variazioni in F minor, which some have suggested was written in response to the death of Mozart. And as Sudbin himself acknowledges, musical jokes are easier to tell than to play; to use stand-up comedy tricks during a ‘serious’ recital risks turning it ‘into a sit-down tragedy’. Any joking is therefore strictly within the musical parameters – but that being said, Sudbin does enjoy himself in Haydn, and encourages his audiences to do likewise: ‘The odd carefully timed pianissimo chuckle is definitely among the less irritating noises you get in a concert hall’. In an affectionate tribute to the composer, Sudbin ends his recital with Larking with Haydn, his own tongue-in-cheek arrangement of the Finale of the Lark Quartet
Tracklista: Kenneth Leighton 1. Of a rose is all my song Thomas Tallis 2. Videte miraculum Peter Warlock 3. As dew in Aprylle Robert White 4. Magnificat James MacMillan 5. Ave maris stella John Sheppard 6. Ave maris stella Owain Park 7. Ave maris stella Robert Wylkynson 8. Salve regina Herbert Howells 9. Salve regina Jonathan Lane 10. There is no rose Matthew Martin 11. A Rose Magnificat
Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (ur. 10 października 1813 w Le Roncole koło Busseto, zm. 27 stycznia 1901 w Mediolanie) – włoski kompozytor romantyczny. Jeden z najwybitniejszych kompozytorów operowych w historii.
Tracklista: CD 1 1. Le Chocard Des Alpes 2. Le Loriot 3. Le Merle Bleu 4. Le Traquet Stapazin 5. La Chouette Hulotte 6. L'alouette Lulu CD 2 1. La Rousserolle Effarvatte 2. L'alouette Calandrelle 3. La Bouscarle CD 3 1. Le Merle De Roche 2. La Buse Variable 3. Le Traquet Rieur 4. Le Courlis Cendré
Album stanowi zapis opery Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego „Monbar czyli Flibustierowie” wstawionej w 2010 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Po raz ostatni operę wystawiono w 1863 roku.Monbar czyli Flibustierowie – pierwsza i jedyna ukończona 3-aktowa opera Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego pierwotnie nosiła tytuł Korsarz. Powstawała latach 1836–1838. Libretto osnute na noweli Der Flibustier K. F. van der Veldego napisał przyjaciel kompozytora Ludwik Paprocki. Już w 1837 r. podczas koncertu wykonano uwerturę i duet głównych bohaterów, a w następnym roku finał opery. Przez wiele lat kompozytor bezskutecznie zabiegał o wystawienie dzieła najpierw w Warszawie, a potem w Prusach. Na koncertach w Poznaniu (1845), Berlinie (1845–1846) i Dreźnie (1847) były wykonywane fragmenty opery, m.in. w Berlinie zaprezentowano fragmenty Monbara, z bardzo atrakcyjnym występem chóru męskiego w kostiumach korsarskich, na zakończenie zaś odtańczone zostało Bolero, jedno z intermediów operowych. Jednak pomimo pochlebnych recenzji– całości nikt nie chciał wystawić. W 1860 r., po ponad dwudziestu latach, za sprawą starań kompozytora, popartych głosami krytyki, wreszcie rozpoczęto przygotowania do premiery. W 1863 r. zostaje wydany drukiem, nakładem G.Geberthnera i R.Wolffa, wyciąg fortepianowy opery, opracowany przez samego kompozytora i jego syna Bronisława Dobrzyńskiego. Libretto dla potrzeb wykonania scenicznego dostosowała Seweryna z Żochowskich Pruszakowa.Premiera Monbara w Operze Warszawskiej miała miejsce 10 stycznia 1863 r., 25 lat po napisaniu partytury. Wśród wykonawców znaleźli się najlepsi ówcześni soliści, znani również z premierowych wykonań oper Stanisława Moniuszki – Bronisława Dowlakowska, Maria Gruszczyńska, Józefa Chodowiecka-Hess, Jan Koehler, Wilhelm Troschel, Leon Borkowski, Franciszek Cieślewski i inni. Historia wystawień opery nieuchronnie zakończyła się po kilku spektaklach. Zaledwie 12 dni po premierze wybuchło powstanie styczniowe i opera spadła z afisza, by już nigdy na deski teatru nie powrócić.Wykonawcy:Rafał Bartmiński (tenor) - MonbarPavlo Tolstoy (tenor) - Don ŻuanEwa Biegas (sopran) - Donna MariaWojtek Gierlach (bas) - Don AlonzoAgnieszka Makówka (mezzosopran) - RozaliaEliza Kruszczyńska (sopran) - BlankaDariusz Machej (bas) - PerezKrzysztof Szmyt (tenor) - Van Best i AlvarezDaniel Borowski (bas) - Koryfeusz i TriszarGrzegorz Pazik (baryton) - DiegoAnna Marchwińska - przygotowanie solistówArtur Sędzielarz - przygotowanie chóruChór Polskiego RadiaPolska Orkiestra RadiowaŁukasz Borowicz - dyrygent
Siły symfoniczne i chóralne pod batutą Tonu Kaljuste oznaczają nowy album z muzyką Arvo Pärta. Wyprodukowany jak zawsze przez Manfreda Eichera jest wielkim wydarzeniem. Dominuje na nim muzyka religijna. Na album składają się zarejestrowane w Tallinnie, w kościele Niguliste Adam’s Lament na chór i orkiestrę smyczkową, Beatus Petronius na dwa chóry, oktet dęty, dzwony rurowe i orkiestrę smyczkową, Salve Regina na chór, czelestę i orkiestrę smyczkową, Statuit ei Dominus na dwa chóry, instrument dęte i orkiestrę smyczkową, Alleluia-Tropus na chór i orkiestrę smyczkową, L’Abbe Agathon na sopran, baryton, chór żeński i orkiestrę smyczkową. Album wieńczą dwie kołysanki – estońska i bożonarodzeniowa – na chór żeński i orkiestrę smyczkową. W tytułowym utworze Adam’s Lament Pärt przywołuje tekst Sylwana z Atosu, podkreślając wspólną wielu religiom figurę Adama. „Adam to my wszyscy, którzy pamiętamy jego historię. Ten »Adam Totalny« cierpi i płacze od tysięcy lat. Nasz pierwszy ojciec przewidział tragedię ludzką, doświadczył jej i wziął na siebie wszystkie wyrzuty sumienia. Cierpi za nas pogrążony w głębokiej rozpaczy”.Tracklista:1. Adam’s Lamentfor choir and string orchestra (2009)2. Beatus Petroniusfor two choirs, eight woodwind instruments,tubular bells and string orchestra (1990/2011) 3. Salve Reginafor choir, celesta and string orchestra (2001/2011)4. Statuit ei Dominusfor two choirs, eight woodwind instrumentsand string orchestra (1990/2011) 5. Alleluja Tropusfor choir and string orchestra (2008/2010)6. L'Abbé Agathonfor soprano, baritone, female choirand string orchestra (2004/08) 7. Estonian Lullabyfor female choir and string orchestra (2002/2006)8. Christmas Lullabyfor female choir and string orchestra (2002/2006)
Wielkie dzieło Haendla Coronation Anthems zostało napisane dla króla Jerzego II. Na wyraźne życzenie władcy – kompozytor przyjął obywatelstwo brytyjskie. Szczególny cel tego dzieła i jego podniosły charakter wpłynęły na popularność tej muzyki także po koronacji Jerzego II. Motywu Coronation Anthems użył m.in. kompozytor motywu Ligi Mistrzów UEFA 2014.
Tracklista: 1. Keyboard Sonata in B - Flat Major, K.47/L.46/P.115 2. Keyboard Sonata in D Major, K.21/L.363/P.77 3. Keyboard Sonata in G Minor, K.102/L.89/P.88 4. Keyboard Sonata in A Major, K.62/L.45/P.49 5. Keyboard Sonata in C Major, K.242/L.202/P.243 6. Keyboard Sonata in G Major, K.171/L.77/P.153 7. Keyboard Sonata in D Minor, K.295/L.270/P.211 8. Keyboard Sonata in A Major, K.269/L.307/P.432 9. Keyboard Sonata in E Major, K.162/L.21/P.162 10. Keyboard Sonata in A Minor, K.217/L.42/P.287 11. Keyboard Sonata in G Major, K.337/L.S26/P.340 12. Keyboard Sonata in C Minor, K.254/L.219/P.254 13. Keyboard Sonata in B - Flat Major, K.155/L.197/P.208 14. Keyboard Sonata in C Major, K.199/L.253/P.276 15. Keyboard Sonata in D Major, K.140/L.107/P.127 16. Keyboard Sonata in B - Flat Major, K.229/L.199/P.139 17. Keyboard Sonata in D Major, K.282/L.484/P.166