Tracklista:1. Tonight, Tomorrow2. Just the Right Place3. Everything Is Different Now4. Say Goodbye5. Lie Detector6. Wrong Again7. Summer's Gone8. Pay the Price9. You Think You Lost It All10. A Cold Wind11. Cross the Line12. I Admit Defeat
Tracklista: CD 1 1. House of Fun 2. Planet Earth 3. Just Like Heaven 4. Together in Electric Dreams 5. To Cut a Long Story Short 6. Tainted Love 7. You Spin Me Round (Like a Record) 8. Imagination 9. Like to Get to Know You Well 10. The Harder I Try 11. Do You Really Want to Hurt Me 12. Everybody Wants to Rule the World 13. Walk Out to Winter 14. Each Time You Break My Heart 15. Dangerous 16. Some Like It Hot 17. Life's What You Make It 18. Army Dreamers 19. Love Changes (Everything) 20. The Power of Love CD 2 1. Town Called Malice 2. How Soon Is Now? 3. The Cutter 4. Atomic 5. I've Been Losing You 6. Ceremony 7. Isolation 8. Golden Brown 9. Cry Boy Cry 10. Veronica 11. Darklands 12. Paralysed 13. The Edge of Forever 14. Cry Little Sister (Theme from 'Lost Boys') 15. Cccan't You See 16. C30 C69 C90 Go 17. The Politics of Dancing 18. Can't Be Sure 19. Election Day 20. Gentle Tuesday CD 3 1. Stand and Deliver 2. Psycho Killer 3. Blister in the Sun 4. There There My Dear 5. Lucretia My Reflection 6. Love Missile F1-11 7. 51st State 8. Mountain Song 9. Broken Land 10. Roam 11. I Can't Escape Myself 12. Hyperactive! 13. Out of Reach 14. Don't Want to Know If You Are Lonely 15. Bastards of Young 16. One Step 17. Last Night Another Soldier 18. Oi! Oi! Oi! 19. Over and Done With 20. Talk of the Town
Kakusei to studyjny album z 1998 roku wyprodukowany przez japońskiego producenta muzyki hip-hopowej DJ'a Krusha . Dave Segal z The Stranger powiedział: "Krush z pewnością nie jest pierwszym producentem, który stosuje hipnozę do minimalizmu, ale w odróżnieniu od niemal każdej innej pracy w tej dziedzinie, Kakusei wydaje się istnieć w hermetycznym świecie, surowej świątyni funk. Można odnieść wrażenie, że dzięki subtelnej aranżacji dźwięków i sampli zwraca się uwagę na rzeczy, które zostały przeoczone w całym zgiełku tego świata. Ze skrupulatnością, która graniczy z perfekcją lub manią, by do niej dotrzeć, Krush tworzy światy i wymiary, w których każdy dźwięk ma swoje właściwe miejsce i pomaga zrównoważyć wszechświat. Uderzenia są niestabilne i nie są relaksujące. Przypominają oddech mężczyzny, który wstrzymuje oddech, aby wysłuchać samego siebie. Takie chwile "medytacji" zawsze znajdują się w kawałkach Krusha, tu i tam, umieszczonych w celu osiągnięcia ukierunkowanego napięcia lub pozwalającego słuchaczowi swobodnie pływać w gęstej atmosferze dźwiękowej. Krążek został wydany ponownie w 2017 roku przez wytwórnię "Music On CD". Tracklista: 1. Intro - DJ Krush 2. Escapee - DJ Krush, Asa 3. Parallel Distortion - DJ Krush, - DJ Sak 4. Inorganizm - DJ Krush, - DJ Hide, - DJ Kensei 5. Deltaforest - DJ Krush 6. Crimson - DJ Krush 7. The Dawn - DJ Krush, Shawn J. Period 8. Interlude - DJ Krush 9. Loop - DJ Krush 10. Rust - DJ Krush, KK 11. 1200 - DJ Krush 12. Krushed Wall - DJ Krush 13. The Kinetics - DJ Krush, Mista Sinista 14. Final Home - DJ Krush 15. No More - DJ Krush, - DJ Yas, - DJ Hazu 16. Outro - DJ Krush 17. Final Home [Vocal Version] - DJ Krush, Esthero
Tracklista:1. Sixteen Ways2. Ain't Skeert3. Bluebird of Happiness4. Kick Back5. Complaint6. One That Got Away7. Tongue And Heart8. Sadie And Rudy9. Y'know10. A Story11. Asleep Many Years In The Wood
Tracklista:
Tracklista: 1. What I Go to School For2. Crash and Burn3. Britney4. Losing You5. Year 30006. Psycho Girl7. All the Way8. Sleeping With the Light On9. Dawson's Geek10. When Day Turns Into Night11. Everything I Knew12. Without You13. Interlude14. Loser Kid
Jedenastokrotnie nominowany do nagrody Grammy pianista, kompozytor, lider zespołu i edukator - Kenny Barron zdążył już udowodnić, że doskonale odnajduje się w niewielkich składach. Jego dwa poprzednie, wydane przez Impulse! Records albumy – "The Art of Conversation" i "Book of Intuition" – to, odpowiednio, doskonale brzmiący duet z Davem Hollandem oraz znakomite trio z perkusistą Jonathanem Blakiem i basistą Kiyoshim Kitagawą. Kolejne dokonanie Barrona to płyta "Concentric Circles", na której ponownie usłyszymy Blake’a i Kitagawę. Tym razem, lider zdecydował się poszerzyć paletę dźwięków i włączył do składu saksofonistę tenorowego i sopranowego - Daynę Stephensa oraz trębacza – Mike’a Rodrigueza. "Concentric Circles" nie jest pierwszym kwintetem Barrona. Zarówno jego debiutancki album "You Had Better Listen" (1968), nagrany z trębaczem Jimmym Owensem oraz jego pierwszy krążek, na którym Barron liderował samodzielnie, "Sunset to Dawn" (1973), to dzieła kwintetu. W kolejnej dekadzie artysta stanął na czele zespołu, w którego skład weszli saksofonista John Stubblefield, basista Cecil McBee, perkusista Victor Lewis i trębacz Wallace Roney. Grupa nagrała legendarny już album "What If". Dwa lata później, w ukazał się krążek "Live at Fat Tuesdays", na którym Roneya zastąpił Eddie Henderson. Barron grywał w kwintetach również w latach 90, także w pierwszej dekadzie XXI wieku. W 2004 roku, artysta wydał album "Images", na którym pojawił się, między innymi, Kitagawa. "Concentric Circles" to pierwszy kwintet artysty od tamtego czasu. Album zawiera zestaw ujmujących, niepublikowanych dotąd, kompozycji. Krążek rozpoczyna się mocnym akcentem. "DPW" to szybki, hardbopowy utwór, będący hołdem dla Ditmas Park West – znajdującej się na terenie nowojorskiego Brooklynu okolicy, którą zamieszkuje artysta. Utwór tytułowy, to z kolei powabny walc, rozbujany przez znakomitą grę sekcji rytmicznej, wzbogacony pięknymi partiami solowymi Barrona, Stephensa i Rodrigueza. Następnie słyszymy utrzymaną w metrum 6/8 kompozycję "Blue Waters" oraz dość mroczną balladę "A Short Journey". Album ponownie uderza w nieco weselsze tony utworem "Aquele Frevo Axe", będącym interpretacją kompozycji Cetano Veloso i Cezara Mendesa. Spokój tej muzyki kończy się wraz z utworem "Von Hangman", w którym fortepian, trąbka i waltornia podróżują przez labirynt zygzakowatych fraz, poganianych jeszcze przez sekcję rytmiczną. Nastrój ponownie uspokaja się podczas "In the Dark". Barron skomponował ten utwór w 2009 roku na potrzeby filmu "Another Harvest Moon". Choć tytuł ten ostatecznie nie znalazł się na ścieżce dźwiękowej, pozostaje świadectwem wszechstronności pianisty. W kolejnym utworze artysta kłania się muzyce latynoskiej ("Baile"), a następnie sięga po kolejny cover - "L’s Bop" Lenny’ego White’a, po którym następuje "I’m Just Sayin" z funkującą partią basu Kitagawy. Klimat płyty przywodzina na myśl nagrania Theloniousa Monka – jednego z najważniejszych dla Barrona artystów. Podobnie jak w przypadku innych albumów, Barron oddaje mu hołd, wykonując jedną z jego najbardziej lubianych kompozycji. "Concentric Circles" kończy się solową, fortepianową intepretacją "Reflections" Monka – utworu, po który Barron sięgał już wiele razy. 74-latek, którego magazyn "Jazz Weekly" nazwał niegdyś "najbardziej lirycznym pianistą naszych czasów" ponownie osiąga szczyty kreatywności. "Concentric Circles" to kolejny klejnot w koronie Kenny’ego Barrona – z pewnością nie ostatni.
Tracklista:1. The Prologue2. The Last Great Adventure, Part 13. 76 58s - Drifting4. The Last Great Adventure, Part 25. Packing Up6. Moving Off7. Wheat from the Chaff (The Photo Debate)8. The Penguin March9. The Sinking of Endurance10. The Boss11. Take to the Boats/Out of the Frying Pan12. Emily13. Elephant Island and South Georgia14. The Last Final Mountain. Prelude15. The Toboggan Run. Introduction16. The Toboggan Run17. The Toboggan Run. The Landing18. The Last Final Mountain19. The Epilogue
NoDance to imprezowa pigułka, w której wyczuwalna jest psychodeliczna nuta ciężkich brzmień.Miksujący na żywo teledyski DJ Wojak oraz charyzmatyczny i ekspresyjny raper Tomasin stworzyli eklektyczny styl, w którym słuchać inspiracje muzyką techno, drum'n'bassem, dubstepem, hip-hopem, a nawet punkiem. Audiowizualna fuzja energetycznej klubowej elektroniki, rapu i rocka ma potencjał hitu, który przypadnie do gustu także buntownikom.Płyta „Nieproszony Gość” jest materiałem składającym się z 16 zróżnicowanych utworów spojonych brzmieniami syntezatorów, rytmami automatów perkusyjnych, samplami oraz rapowanymi tekstami. Posiadający zarówno hip-hopowy, jak i klubowy background DJ Wojak jako producent z łatwością żongluje stylistyką gatunków takich jak: techno, drum'n'bass, dubstep, trap, dodając im gdzieniegdzie rockowej pikanterii, by zaraz potem mrugnąć do fanów muzyki dance. Warstwa tekstowa, za którą odpowiedzialny jest raper Tomasin oraz zaproszeni przez niego goście (m.in. Proceente oraz Abdul - Kontrabanda) sprawia, że płyta nabiera specyficznej głębi, przywodząc na myśl dokonania artystów ze sceny brytyjskiej. Wokale nie tylko budują napięcie i przykuwają uwagę, ale także budzą głębokie emocje. Wszystko przyprawione jest szczyptą ironii, a nawet groteski.Słuchając płyty można przyłapać się na mimowolnym tupaniu nogą, któremu, o dziwo, towarzyszą przemyślenia i tzw. kwaśny uśmiech.
Kultowa płyta Novi Singers przed wielu laty była wielkim wydarzeniem artystycznym. Propozycja Novi Singers, wobec muzyki tak "wrażliwej" na wszelkie opracowania i transkrypcje, jaką jest muzyka Chopina, spotkała się z powszechną aprobatą, a przez bardzo wielu słuchaczy została przyjęta wręcz entuzjastycznie. Novi przez wiele lat znajdowali się w czołówce trzech najlepszych zespołów wokalnych świata w rankingu magazynu "Down Beat", a w roku 1978 zajęli pierwsze miejsce. Jak napisał zespół Novi na okładce: "Chopin – znaczy muzyka. Chopin – znaczy Polska. Chcieliśmy zaśpiewać Chopina, ażeby zidentyfikować się z jego muzyką, aby odnaleźć w niej to co nasze; w wielkiej prawdzie muzyki Chopina znaleźć fragment swojej prawdy. Jeżeli chociaż w części nam się to udało – będziemy szczęśliwi." Niezwykła jest także okładka płyty autorstwa Rafała Olbińskiego. Reedycja winyla z 1971 roku zasługuje na czołowe miejsce w kolekcji melomana. Tracklista: Side A 1. Preludium E-Moll Op. 28 Nr 4 2. Preludium Des-Dur Op. 28 Nr 15 3. Mazurek F-Dur Op. 68 Nr 4 4. Grande Valse Brillante Op. 34 Nr 2 5. Scherzo H-Moll Op. 20 (Molto Piú Lento) Side B 1. Mazurek A-Moll Op. 17 Nr 4 2. Preludium Fis-Dur Op. 28 Nr 14 3. Mazurek E-Moll Op. 41 Nr 2 4. Preludium H-Moll Op. 28 Nr 6 5. Walc Des-Dur Op. 64 Nr 1 6. Ballada F-Moll Op. 52 (Fragment)