
Tracklista:2. Time to Fly1. A Day at the Park
- Wykonawca Those Pretty Wrongs
- Data premiery 2019-12-31
- Nośnik Płyta Analogowa
- Vinyle / Pop & Rock
- 6-01-2019, 17:31
- 0
- 0
- admin

Tracklista:2. Time to Fly1. A Day at the Park

Każdy ma swoją Ziemię Obiecaną. Coś za czym tęskni, czego mu brak, co chciałby, a nie może albo miał i utracił. Ziemia Utracona. Dobry tytuł na tomik poezji gdyby nie był parafrazą T.S.Eliota. „Najokrutniejszy miesiąc to kwiecień“ pisał poeta w „Ziemi Jałowej“. To prawda. Niezłe też bywają te poprzedzające kwiecień... ale co z tego? W końcu i tak nadchodzi wiosna. „Ach!“, bo taki jest tytuł nowego albumu, opowie o ziemi jałowej, ziemi utraconej i, wreszcie, ziemi obiecanej do której docieramy, rozmieniamy ją na drobne i znów tracimy. I od początku, bo wszystko jest cyklem co jakiś czas kończącym się dobrze! W końcu wracamy do życia, ale pod jednym warunkiem. Że wciąż mamy kogo kochać. Czy jestem szczęśliwa? Tak. Właściwie mogłabym powiedzieć: jak nigdy dotąd. Spokojna, jasna, świadoma. Dlaczego więc moje piosenki są smutne? Nie wiem. Najłatwiej byłoby powiedzieć (często to mówię na odczepnego) - bo lubię smutek. I nie mówić nic więcej. Ale to jest coś więcej. Coś, co wypływa gdzieś z głębi, z trzewi, kiedy zdarza mi się układać melodię i dopasowywać do niej słowa. Jak gdybym zapadała się w jakiś inny świat pełny echa i błękitu, który swoim pięknem onieśmiela tę drugą, starającą się twardo stąpać po ziemi, mnie. Z kolei ta druga ja, którą zawstydza miękkość tej pierwszej, potrafi ten melancholijno-lazurowy świat bezlitośnie wykpić. Wyciągam zatem samą siebie z błękitnego jeziora za włosy, jak baron Munchhausen wyciągnął siebie z bagien, a potem znów w to jezioro nurkuję. Czy zatem kłamię tak jak on? Bardzo możliwe… Teksty na płytę w większości napisała Katarzyna Groniec, oprócz trzech, których autorką jest Barbara Wrońska (Na pół, Nie Kocham, Się Rozpłacz). Muzykę skomponowali – Marcin Macuk (Hey), Barbara Wrońska i Katarzyna Groniec. Opiekę Artystyczną projektu objął Cezary Studniak Dyrektor Artystyczny Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.

Klasyczny zestaw instrumentów - dwie gitary, bas i perkusja - daje zupełnie nieklasyczny efekt. Dzięki głośnym i przesterowanym gitarom, a także pulsujących bębnach i basie Wrogowie Ciszy zabierają słuchaczy w kolorową podróż na najjaśniejszą gwiazdę w gwiazdozbiorze Lutni i wulkan w Indonezji. Ich utwory są zawieszone gdzieś pomiędzy międzygwiezdnymi lotami, a psychodelicznymi piosenkami z charakterystycznymi ostrymi i dzikimi gitarami. W innych ich numerach cisza i hałas toczą ze sobą odwieczną walkę, której wynik jest tylko pozornie znany. Enemigos Del Silencio to: Adam Sołtysik (ex- Pogodno, Dynasonic) Adam Korabiewski Przemek Lorek Kacper Reszczyński Tracklista: 1. Wega 2. Kelimutu 3. Music 4. Wild Life 5. Tears In Rain 6. Going In! 7. Lost In Space (Live Verson)

George "Buddy" Guy – sześciokrotny laureat nagrody Grammy, amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy i rockowy.

Tracklista: CD 1 1. Oh Daddy 2. House Of Cards 3. One Of Those Days 4. Coconuts 5. Bad Days 6. Peaceable Kingdom 7. Hot Zoo 8. Motor Bungalow 9. Bumpity Bump 10. Bird In A Box 11. 1967 CD 2 1. Inner Revolution 2. This Is What I Believe In 3. Standing In The Shadow 4. Big Blue Sun 5. Only A Dream 6. Birds 7. I'd Rather Be Right Here 8. The War In The Gulf Between Us 9. I Walk Alone 10. Everything 11. Heaven's Bed 12. Member Of The Tribe

Tracklista:1. Infanzia2. Echoes of Rio3. Doralice4. Vista5. Charade6. The Shell7. The Hum8. Tidal Surge9. Danca Da Solidao10. Synaesthesia11. Rugiada

Tracklista:1. Five Long Years2. Call Me Momma3. Move from the Hood4. Tell Me Who5. Something's Wrong6. Lust for You7. I Had It All the Time8. I'd Rather Be Blind9. Set Me Free10. Moving On Up

Tracklista:1. Black Veil of Fail2. NP Complete3. A Set of Replies4. Taking the Personal Away5. Belong to Love6. All Graphs Explored7. The Sun Describes8. Nazgonya (Paper Spike)

Tracklista:

To nagranie zyskuje w czasie kolejnych przesłuchań! Piotr Domagała świetnie, bardzo dynamicznie sam sobie akompaniuje na drugiej gitarze, ale jest to zrobione oczywiście przy pomocy nakładki. Znajdujemy tu bardzo wiele podobnych, możliwych do uzyskania w studiu zabiegów. Oczywiście nie deprecjonuje to muzyki w żaden sposób, jednak jak ona będzie brzmiała np. bez specjalnych, bardzo smacznych pogłosów, które oddalają etniczne fleciki, pogłębiają brzmienie bębnów itp? Te brzmieniowe elementy są tu bardzo ważne, czasem właśnie głównie na nich oparta jest aranżacja. Oczywiście pozostaną bardzo interesujące improwizacje trąbki, gitary, bardzo sprawne i precyzyjne wspólne granie.Album „Slavonic Tales”, jak na niezwykle małą obsadę instrumentalną, mieni się kolorami i ma swój własny styl stworzony poprzez rzadko spotykane zestawienie gitar i bardzo jazzowej trąbki. Wszystkie kompozycje (poza znanym i kiczowatym w oryginale utworkiem Nature Boy, który muzycy wykonują jazzowo i szybko w metrum na trzy) są autorstwa Piotra Domagały i jest to właściwie jego płyta autorska. Nie wszystkim zamieszczone kompozycje muszą się podobać, jednak nie można odmówić im pewnego wspólnego stylu, mimo wyraźnych zespołowych pomysłów aranżacyjnych, czy dość indywidualnych solówek trąbki.Nie umiałbym jednak wyraźnie określić stylu, jaki preferuje Piotr Domagała. A może to mieszanie stylów stanowi właśnie o odrębności tych nagrań i jest ich siłą? (Ryszard Borowski / Jazz Forum)Muzycy: Piotr Domagała: electric guitars, acoustic guitars, 12-string guitar Adam Kawończyk: trumpet, flugelhorn, kalimba, pan flute Sławek Berny: percussion