Tracklista:1. Burning Effigies2. Memory Boy3. Omen4. Migraine5. Can You Hear Me (Interlude)6. Up in Smoke7. The Golden Ratio8. Control9. Serial Killer10. By Design11. Abstract Figures in the Dark12. Black Tides
NEW & IMPROVED VERSION 1. I'LL PRAY FOR YOU 2. LOVE IS COMING 3. SIGNED D C 4. I STILL WONDER 5. LISTEN TO MY SONG 6. DOGGONE 7. NICE TO BE 8. STAND OUT 9. THE EVERLASTING FIRST 10. GIMI A LITTLE BREAK 11. WILLOW WILLOW 12. YOU ARE SOMETHING
Mazut to warszawski duet założony przez Pawła Starca i Michała Turowskiego. Mazut to działanie na pograniczu lo-fi acid techno, industrialu i szeroko pojętego hałasu. Mazutti, to Mazut + Macio Moretti, czyli wszystko co wcześniej napisano ze szczyptą inżyniera Moreckiego. Zarówno na swojej debiutanckiej płycie jak i podczas nadchodzących występów na żywo, muzycy postanowili odejść od muzyki tanecznej i rozrywkowej z którymi są przede wszystkim kojarzeni i penetrować rejony szeroko pojętej sztuki eksperymentalnej. Wynikiem poszukiwań jest wybuchowa i bezkompromisowa mieszanka, łącząca ich wspólną fascynację zarówno dorobkiem Jerzego Miliana jak i kompozycji Krzysztofa Knittela, przefiltrowane przez wrażliwość szkoły chicagowskiej oraz dorobek sceny kolońskiej. To może być prawda, albo to może nie być prawda. Chyba nie. Nie wiemy. Zobaczymy, wyjdzie w praniu. Pewnie i tak będzie brudno. Tracklista: 1. Spotkanie z mentorem (extended mix) 2. Pewien rodzaj niebieskiego (alternative mix) 3. Dżungla kwitu (version) 4. Kochaj najwyższy (part ii) 5. Kształt jazzu, który ma dość (diy lo-fi version) 6. Moje ulubione rzeczy (radio edit) 7. Ptak, który w dziobie ma nutki (reprise) 8. Saksofonowy kolos (dance mix) 9. To nie jest sztuka i sam bym tak umiał (rcb remix) 10. Bezczynne momenty (bonus track)
Nagraliśmy wreszcie album z autorskim materiałem, choć w tym przypadku "wreszcie" nie jest najlepszym słowem, bo jakoś tak się składa, że premierowe płyty Baaby wychodzą regularnie w odstępach czteroletnich. Na płycie znalazło się 10 kompozycji, prowodyrem których był jak zwykle Bartosz Weber, ale, co jest tutaj novum, stworzyliśmy i zaaranżowaliśmy je wszyscy razem na próbach przez ostatni rok. Album jest w całości instrumentalny, co zdarzyło się ostatnio na początku tego wieku, czyli nie pamiętamy kiedy. Gościnnie na płycie zagrali nasz stary dobry druh trębacz Tomasz Ziętek oraz nasz młody nowy kolega tubista Piotr Janiec Skład zespołu: Bartek Weber- gitara, sampler Tomek Duda- saksofony, flet, sampler Piotr Zabrodzki- bas Jan Młynarski- perkusja
Nikt nie lubi mówić o śmierci, jednak Flying Lotus nigdy nie kierował swojej twórczości do ludzi wybierających łatwą drogę. Na „You're Dead!” wybrał się w szamańską pielgrzymkę, psychodeliczną podróż do nieznanego życia pośmiertnego. Refleksyjna, niespokojna, jednocześnie poruszająca, jest melodyjną odą do tych, którzy zginęli za młodu. Nagle i niespodziewanie. Ci, którzy przeszli do innego świata, jednocześnie istniejący dla tych, którzy opłakują ich stratę. Do tych, którzy zostali tu i teraz.
Doskonała muzyka relaksacyjna.Dźwięki natury z podkładem muzycznym. W tle słychać szum fal i śpiew ptaków. Dźwięki te w połączeniu z muzyką działa odprężająco.
Album promowany piosenką “West Coast”. Utwór został napisany przez Lanę i legendarnego Ricka Nowelsa, a wyprodukowany przez Dana Auerbacha z The Black Keys. „Płyta jest (…) bardzo piękna. Tak zła, a zarazem wyśmienita. Absolutnie genialna, dużo mroczniejsza niż poprzednia!” komentuje Lana.
Tracklista: 1. Sophia's Playful Pipes2. There's No Justice in Life3. Bless Me for I Have Sinned4. Jesus Gave Me Water5. Move6. The Golden King7. Bad Day in Bombay (Parts I & II)8. 8 1/49. I Gave Myself to You10. Sawney Bean/Sawney's Death Dance11. This Is Not a Disco Song12. You're a Can of Gasoline (I'm a Lighted Match)13. Artists in Bed14. It Hurts Me, Too15. Hidden Treasure16. Mary Ann17. Wanderers Return18. Hollywood Blues19. Desert Island Woman
Tracklista: 1. All Day Long2. She Lies Herself to Sleep3. Nothin' 'Bout Me4. Another Round5. Don't Ever Tell Me6. Fishin'7. IONO8. I Want a Little Girl9. Benny's from Heaven10. Spring Will Be a Little Late This Year11. Swan Blues12. Shine On Little Star
„Urodzony w Paryżu Marin Marais gry na instrumencie uczył się u samego Sainte-Colombe’a, tajniki kompozycji zaś zgłębiał pod kierunkiem Lully’ego. (...) Utwory Marais’go zarejestrowane na niniejszym nagraniu pochodzą z trzech różnych zbiorów. W każdym przypadku, zgodnie z ówczesną praktyką wykonawczą, o ostatecznym kształcie brzmieniowym zadecydowali sami muzycy, dokonując zarówno wyboru części, jak i obsady partii continuo. Chronologicznie najstarszą z prezentowanych na płycie kompozycji jest Suita w tonacji D-dur zaczerpnięta z trzeciej księgi Pièces de viole (1711). Jej styl można określić jako konserwatywny, pod względem rozwiązań fakturalnych i harmonicznych zakorzeniony w języku muzycznym oper Lully’ego. Także zaproponowany przez wykonawców wybór części stanowi ukłon w stronę tradycji – centralne miejsce zajmuje „klasyczna” czwórka tańców (allemande, courante, sarabande, gigue), uzupełniona przez powolny wstęp (Prélude), figurowaną nieco na włoską modłę Fantaisie, nostalgiczną Plainte, zwiewne Rondeau oraz rozbudowaną Chaconne. Inaczej muzycy zinterpretowali Suitę a-moll z czwartej księgi Pièces de viole (1717), uwypuklając części o lekkim i rustykalnym charakterze – znalazły się tu taneczne Gavotte i Muzettes oraz skoczna miniatura o sugestywnym tytule La Sautillante, całość otwiera natomiast ekspresyjne i pełne dysonansowych harmonii Prélude. Z kolei w Suicie a-moll z piątej księgi Pièces de viole (1725) zaprezentowane zostały fragmenty o charakterze podniosłym i zarazem melancholijnym. Rozpoczynające kompozycję uroczyste, pełne retorycznych skoków i licznych dysonansów Prélude przywodzi na myśl operowy récit albo podniosłe, funeralne tombeau. Pojawiająca się w dalszej kolejności krótka i zwiewna Allemande la Facile („łatwa”) prowadzi do odznaczającej się szlachetnym patosem Sarabande. Nastrój smutku i zadumy powraca w miniaturze La Mariée („mężatka”), parze menuetów i w zamykającym utwór Rondeau. Swoisty kontrapunkt dla subtelnych kompozycji Marais’go stanowią prezentowane na płycie trzy miniatury Forqueraya. Według relacji prawnika i gambisty Huberta le Blanca (lata życia nieznane) ich dynamiczny styl oddawał ekstrawertyczny charakter tego kompozytora. (...) Pierwszy spośród zarejestrowanych utworów – miniatura La Couperin – stanowi muzyczny portret któregoś z członków słynnej rodziny muzyków. (...) Żadnych wątpliwości nie ma w przypadku drugiej miniatury La Leclair, która wyraźnie odwołuje się do stylu muzycznego jednego z największych skrzypków francuskich pierwszej połowy XVIII wieku, Jeana-Marie Leclaira (1697–1764), przy okazji także znakomitego tancerza. Trzecia z prezentowanych miniatur, La Buisson, jest najbardziej zagadkowa. Z jednej strony jej forma wprost nawiązuje do stylu monumentalnych, operowych chaconnes, z drugiej zaś kompozytor opatrzył ją trudnym do jednoznacznego zinterpretowania tytułem, który można przetłumaczyć jako „krzew”. Czy odnosić się miał do fragmentów zawierających nietypowe rodzaje figuracji, niczym ciernie drażniących ucho ówczesnych słuchaczy, czy też osoby Pierre’a Buissona, szwagra kompozytora, a jednocześnie świadka na ślubie jego syna z Marie Roze Dubois, trudno dziś jednoznacznie określić.” - Marek Nahajowski