Płyta legendarnego zespołu Ivo Partizan „ Nie nagrywaj mnie” zawiera 11 utworów nagranych w Islands Studio w Inowrocławiu w 201 9r. Zespół Ivo Partizan to laureat festiwalu w Jarocinie w 1985r. Tracklista: 1. Warszawa (Sajgon) 2. Gdzie jest Bóg, 3. Dotyk 4. Wyraz twarzy 5. Boję się 6. Nie nagrywaj mnie 7. Pustka 8. Zmieniam się 9. Powoli zapominam 10. Konie czerwone 11. Ostatni
Tracklista: 1. Trip To Doha 2. 137 Sec. 3. Cinematic 4. Old British Spy Movie 5. Iceland 6. Encore 7. Aperitif For Breakfast (O.M.R.J) 8. Spiritual Machine 9. The Storyteller (Svensson) 10. Human Error
1. Kopciuszek2. Szmaragdowa przygoda3. Jesteś wiatrem4. Nie dręcz mnie5. Miłość na zawołanie6. Płatki na dłoni7. Serca dwa8. Baju baj9. Tyle miłości10. Za późno11. Moje szczęście12. Kochaj i całuj13. Dwie tęsknoty14. Czerwone róże15. Naprawdę jaka jesteś
„Rarytasy cz. III (1974 – 1977) to ósma płyta z serii Antologia Maryli Rodowicz. Płyta zawiera rzadkie i niepublikowane dotąd nagrania Maryli Rodowicz z lat 1974-1977.Antologia to zbiór wszystkich wydawnictw Maryli Rodowicz – ikony polskiej muzyki - jakie ukazały się od 1970 roku do chwili obecnej! Wyjątkowa seria, stanowiąca niemalże cały dorobek artystyczny artystki.W Antologii znajdą się absolutne „smaczki” dla fanów artystki, takie jak albumy, które do tej pory ukazały się tylko na płytach winylowych lub utwory, które nigdy nie pojawiły się na żadnych płytach, min. wybrane wykonania koncertowe, piosenki z filmów itp.Całość będzie miała specjalną, wyjątkową oprawę graficzną. Seria będzie ukazywała się regularnie przez okres 2 lat: 2012 i 2013. Całość zamknie specjalny, kolekcjonerski Box.W ramach antologii będą ukazywały się również płyty winylowe.Oj działo się. W 74 znalazłam się nieoczekiwanie na Mistrzostwach Świata w piłce nożnej w Monachium, z piosenką Futbol (decyzją Komitetu Centralnego padło na mnie, że taka polska uroda i w miarę młoda), na murawie stadionu spotkałam piłkarza Pele, a poza murawą dziennikarza Daniela Passenta, który szukał noclegu, pytał, czy mogę go przenocować. To był ważny dla mnie rok z powodów muzycznych. Zaczęłam współpracę ze świetnym pianistą i kompozytorem - Jackiem Mikułą. Jacek napisał, ja zaśpiewałam kilkadziesiąt jego kompozycji z tekstami Agnieszki Osieckiej m. in. Damą być, Sing-Sing, Nie ma, jak pompa, Bossa nova do poduszki i wiele innych wyjątkowych piosenek, do tego nowocześnie zaaranżowanych. W 75 udało mi się namówić (po kilku miesiącach rozmów) Czesława Niemena do napisania muzyki do wiersza Jonasza Kofty - Pieśń ocalenia, mało tego zaśpiewaliśmy to razem na festiwalu w Opolu i chociaż nas wycięli z transmisji w tv, ślad jest tutaj. Miałam jakoś pecha do transmitowanych festiwali, bo kiedy zaśpiewaliśmy z Danielem Olbrychskim piosenkę - Wrócą chłopcy, w Kołobrzegu, po długich namowach zresztą, w rezultacie nasz wykon również został wycięty, udało się dopiero na festiwalu w Opolu. Zapraszam do słuchania.Ciekawostką jest piosenka - Nasza mama zaśpiewana z Adą Rusowicz i Wojtkiem Kordą, pamiętam, jak zachwycałam się współbrzmieniem naszych wokali. Aż przyszedł rok 77 i brzemienny (dosłownie) dla mnie związek z reżyserem spektaklu Szalona Lokomotywa do tekstu Witkacego, w którym razem z Markiem Grechutą biegaliśmy po arenie cyrkowej w Teatrze STU w Krakowie, do tego śpiewaliśmy i był wielki sukces. Reżyser po którymś spektaklu namówił mnie do wdrapania się na najwyższy maszt, w ostatniej chwili rozum nam wrócił na miejsce, bo zrezygnowaliśmy ze zjazdu po zewnętrznej płachcie namiotu. Ponieważ dalej nas trzymała adrenalina, przeszliśmy na nogach przez Wisłę, kiecka w górę i do wody, nocą zresztą. Dwa lata później urodził się nasz syn Jan (79),a w 82 córuś Kasia.W trakcie dwumiesięcznych prób w upalnym Krakowie w 77 Marek Grechuta usiadł do pianina i napisał - Gaj i Rajski deser, do tekstów Agnieszki Osieckiej, przysłanych listem na adres namiotu na ulicę Rydla. I tak powstały te dwie perełki. Kolorowe Jarmarki pochodzą z koncertu festiwalowego -Interwizji 77, dostałam wtedy nagrodę publiczności w postaci małego Fiata. Mniej szczęścia miał Niemen, który rok wcześniej dostał w nagrodę piękny jacht, który oglądała cała Polska w czasie transmisji telewizyjnej. Niestety w jego wypadku skończyło się na obietnicach. Z wielkim sentymentem wspominam współpracę z Janem Ptaszynem Wróblewskim, wybitnym muzykiem jazzowym. W tym czasie stworzył on słodko brzmiący zespół – Chałturnik. Dziękuję Ptaku, że mogłam zaśpiewać z tą formacją kilka piosenek m. in. - Kolega maj i Zdzich.To na razie tyle, tak bym mogła wspominać bez końca. Do usłyszenia na następnych Rarytasach!
"Folk No More" trzecia płyta w dorobku szczecińskiej formacji Emerald zatytułowana jest dość przewrotnie, ale nie jest to tylko "perskie oko" puszczone do słuchacza. Na tej płycie, Emerald wchodzi bowiem w rejony bardzo rzadko eksploatowane do tej pory przez polskich wykonawców. Połączenie irlandzkiego folka z punkową energią i szantującymi harmoniami dało efekt, na który warto było czekać kilka lat, a dokładnie aż siedem, bo tyle upłynęło od wydania płyty "Rockin’ the Irish Pub". Zespół w zasadzie nigdy nie grał w sposób tradycyjny, jak czynią to tysiące innych kapel na całym świecie, co zaowocowało w przypadku Emerald smakowitą mieszanką rockowej wściekłości i radosnego, pubowego folka. Tym razem górę wzięły rockowe korzenie lidera kapeli i powstał materiał, z jakim Emerald śmiało mógłby wystąpić u boku the Pogues czy Dropkick Murphys. Ciekawe i odważne aranżacje tradycyjnych celtyckich tematów nie pozostawiają tu żadnej wątpliwości, że muzycy dobrze znają swoje rzemiosło ale potrafią też utrzymać dystans do muzycznej tradycji. Bardzo mocne, gitarowe numery, oparte na solidnej sekcji rytmicznej udowadniają, że mamy tu do czynienia z facetami od Molly Maguires…takimi, co to i przylać potrafią i na tacę dadzą kiedy trzeba. Płyta jest bardzo równa i w zasadzie kapela strzela tu cały czas samymi przebojami, które zostały już wcześniej odpowiednio ograne na koncertach. Jednak szczególnie warto posłuchać dwóch ballad, bo nie od dzisiaj wiadomo, że jak Emerald gra już wolny numer to musi to być killer i tak to się ma zarówno w przypadku pięknej, niemal krakowskiej, piwnicznej wersji "Aniołów", jak i "Limerick" , utworu, który dzięki hip-hopowej produkcji wprowadził zespół w mroczną strefę trip-folka. I wreszcie teksty, Lechoecho kolejny raz udowodnił, że należy do ścisłej czołówki fokowych poetów, opisuje nocne życie miasta z pozycji romantycznego łazika-zabijaki, a jego bohaterowie, czego możemy być pewni, na pewno istnieli w rzeczywistości. Taki Jarmush i MacGowan w jednym. Szczecińska grupa folkrockowa Emerald powstała w roku1991. W ciągu wielu lat swej kariery EMERALD przeszedł fazę szant i rockowej psychodelii, by na dobre zakotwiczyć w mieszance rocka i tradycyjnej, celtyckiej muzyki ludowej. Ich repertuar, jak wielki kocioł, zaspokaja gusta najróżniejszej publiczności. Mimo, że z żeglarstwem "znają się tylko z widzenia", często grywają, może nawet z przekory, swoje "zakręcone" wersje standardów żeglarskich odśpiewywanych zawsze chóralnie z publicznością. Głównymi atutami grupy są ; duża dawka rocka oraz perfekcyjne partie akordeonu i skrzypiec. Fani EMERALD mówią ; " jeśli słyszałeś już podobny zespół - mógł to być tylko jeden - The Pogues, a oni ostatnio mało koncertują...". Obecnie, na polskim rynku muzycznym EMERALD raczej nie ma sobie równych wśród tego typu koncertowych grup. Jak dotąd, EMERALD zagrał ponad 400 koncertów oraz nagrał o własnych siłach dwie kasety, a w 1998 roku CD pt. "Rockin’ the Irish Pub". Wiosną 2003 nagrali EP-kę, gdzie znalazły się m. innymi ich wersja żeglarskiego megahitu "Hiszpańskie Dziewczyny" zagranego, a jakże, w stylu ska oraz kolejne opracowanie "Whiskey in the Jar".
"Borcrew Album" to materiał z udziałem artystów związanych z "Borcrew" oraz "Bor Records". Jedyni goście na albumie to producenci, którzy nie są w ścisłym gronie ekipy ale ich produkcje mogliśmy usłyszeć na wcześniejszych krążkach raperów z Biura Ochrony Rapu. To czego możecie spodziewać się po tym materiale, to bezkompromisowa treść z dużą ilością bengerów podanych w najlepszej formie. Najwyższej jakości rap, skrecz i bit w jednym miejscu z certyfikatem jakości BOR! Ilość bogatego, dwupłytowego wydania fizycznego została ograniczona do 30 000 sztuk. Tracklista: CD 1 1. Intro (Dj Vazee, Dj Taek, prod. Dj Vazee) 2. Serce Na Bloku (Szpaku, Onek87, Paluch, Joda, Kobik, Lipa, Gedz, Sarius prod. Dexter) 3. TIRy (Paluch, prod. Worek, Swizzy, Grvacy) 4. Destruction Derby (Gedz, prod. Gedz) 5. Koryto (Szpaku, Paluch, Joda, Sarius prod. Gedz) 6. Ziom z papieru (Sarius, Paluch, prod. HVZX) 7. LoL (Joda, prod. retron) 8. Killoff (Paluch, Szpaku, Kobik, Gedz, prod. Julas, Gedz) 9. Dzieci Burzy (Szpaku, prod. Deckster) 10. Jestem Blisko (Paluch, Sarius, prod. CHINO AP) 11. Kontakt (Kobik, prod. Chris Carson) 12. Zima (Paluch, Lipa prod. Worek) 13. 998 (Kobik, Joda, Lipa, Sarius, prod. Julas) 14. Szkoła Życia (Gedz, Kobik, Joda, prod. Cidra, Gedz) 15. Gniazdo (Gedz, Sarius, Paluch, Kobik, Lipa, Joda, Onek87, Szpaku, prod. Sokos) MIXTAPE CD 2 1. Odbijam (Paluch, Szpaku, prod. Deckster, Kesz) 2. Zło (Oliver Olson, prod. Gibbs) 3. H&F (Onek87, prod. Gedz) 4. Susza (Paluch, prod. Swizzy, Worek) 5. Cynk (DMP, prod. Foxs) 6. Nie czaisz nic (Paluch, Joda, Kobik prod. Julas) 7. Deal (Lipa, prod. Dryja) 8. Jebać (Karolek, prod. Morte) 9. Nu Pagadi (Gedz, Joda, Kobik, prod. 808Bros) 10. Nowy Klasyk (Joda, Dj Vazee, prod. LOAA) 11. Pandemia (Sarius, Lipa, Kobik, Gedz prod. Copik) 12. Dual Shock (XXXPlaystation) 13. Serce Na Bloku Remix (Szpaku, Onek87, Paluch, Joda, Kobik, Lipa, Gedz, Sarius, DMP, Oliver Olson, Karolek, prod. Deckster) 14. Gniazdo Remix (Gedz, Sarius, Paluch, Kobik, Lipa, Joda, Onek87, Szpaku, DMP, Oliver Olson, Karolek, prod. Sokos)
Dwupłytowy album "Mikromusic w kwietniu" to zapis kwietniowej trasy koncertowej Mikromusic w 2016 roku. Dwanaście różnych miast w Polsce, różnych sal, innej energii oraz innej publiczności.
Proceente, czołowy reprezentant niezależnej sceny rap i jeden z najbardziej charakterystycznych polskich MC's, powraca z nowym albumem "Asamblaż". Tytuł płyty - "Asamblaż", czyli kompozycja stworzona z gotowych przedmiotów, trójwymiarowa odmiana kolażu - to nic innego jak metafora hip-hopu oraz doświadczeń samego autora. Proceente opisuje otaczającą go rzeczywistość oczami miejskiego reportera, żongluje historiami i spostrzeżeniami, scalając poszczególne elementy w wyjątkową instalację formy i treści. Na płaszczyźnie muzycznej cała płyta powstała we współpracy z Wrotasem, ponadprzeciętnie utalentowanym reprezentantem Alkopoligamii. Połączenie wyjątkowego stylu rapowania Proceente oraz wysmakowanych, starannie wysmażonych w nowoczesnym sosie bitów Wrotasa zaowocowało efektem, który przeszedł oczekiwana samych autorów i bez wątpienia wprowadzi odrobinę świeżości na rodzimej scenie muzycznej. Gościnnie na płycie pojawiają się Łysonżi, Abel, Kuba Knap, Zetenwupe, Masia, Numer Raz, Emazet oraz Metro. Oprawa graficzna to dzieło Alka Lisa Kuli Morawskiego, Jacka Rudzkiego oraz Marty Ludwiszewskiej. Za realizację materiału, miks oraz master całości odpowiada Staszek Koźlik (Erem Studio).
Tracklista:
Tracklista:1. Let There Be Drums2. Apache3. Bongolia4. Last Bongo in Belgium5. Dueling Bongos6. In-a-gadda-da-vida7. Raunchy 738. Bongo Rock