Zapis pierwszego po blisko 20 latach przerwy wspólnego koncertu, który odbył się w przeddzień tragicznych wydarzeń w Nowym Jorku, 9 września 2001 roku na scenie Stadthalle w Waltrop. Jan Błędowski, Andrzej Ryszka oraz dwaj Ślązacy: Jerzy Kawalce i Leszek Winder jako zespół zatrzymali czas ponieważ Krzak zagrał i zabrzmiał jak za swoich najlepszych lat.
Najnowsza płyta Mastiphal!!! Utwory na płycie 1. Intro 2. The Wall of Phantom 3. Under The Sign of the Morning Star 4. May He Rot in Hell 5. Sovereign's Return 6. Man Strikes God Falls 7. Nihil Esse 8. Parvzya 9. Chosen Obituaries 10. Triumph of Destruction
"Złapałem się na tym wychodząc - jak każdego dnia - z domu. Kiedy o godzinie 9:00, potrzebujesz jak niczego innego energii i motywacji do działania... Odpalam na smartfonie swoją playlistę i w tym momencie uświadamiam sobie, jak wielki wpływ na resztę mojego dnia ma to, co właśnie włączyłem. Chcę szybszego tempa, pozytywnych emocji. Dlatego powstał "Nowy Kolor". Zabawa konwencją, odejście od ciężkiego stylu - pozostając przy tym nadal starym Jankiem." Otsochodzi Producent wykonawczy: Janek Porębski Mix i mastering: Jan Kwapisz (Studio Nagrywarka) Projekt okładki: Dawid Błażewicz Fotki: Piotr Pytel
1. Weź te ręce2. A.p.Leming3. Ballada op marian(n)ie goździk4. A.p.Świetliku, świetliku...5. Złowieszczy song6. Wysięki z cewki7. A.p.Złota rybka8. A.p.Ikary9. A.p.Ratlerki10. Siedmiu braci11. Ballada o tragicznej miłości – trędowata12. A.p.Bebłacz13. Czarownica z eastwick14. A.p.Krzesiwo15. Co za spotkanie16. A.p.Ośmiornica17. Sto lat18. Słoneczko
Zacznę nieco górnolotnie, ale naprawdę tak uważam. Polska piosenka to polska kultura. Wiem, że niektórzy nie zgodzą się ze mną. Powiedzą: piosenka to twór ulotny, szybko przemija, nie może równać się z teatrem, literaturą, filmem. A jednak… kiedy staje się przebojem, jej audytorium może być ogromne, o wiele większe niż wielkich literackich bestsellerów, sztuk teatralnych czy dzieł filmowych. Piosenka ma w sobie wielką moc. Czasami nawet nie musi mieć fantastycznego tekstu i super melodii, wystarczy, że jest zapisem chwili, wiarygodnym dokumentem epoki, w której powstała. Choć oczywiście najlepiej, żeby była jednocześnie i dokumentem i dziełem artystycznym. To się zdarza i wcale nie tak rzadko. W naszym cyklu mamy wiele takich piosenek. Dobre, bo polskie. Więcej powiem: najlepsze, bo polskie. Wiem, znowu pomyślicie sobie, że przesadzam. Przecież tyle jest na świecie świetnych piosenek, znakomitych tekstów, wspaniałych melodii, gwiazd większych niż nasze. To prawda. Ale czy jakiś amerykański, angielski czy francuski przebój potrafi Was wzruszyć tak, jak „Pokolenie” Kombii czy „Wymyśliłam cię” Jarockiej… Albo rozśmieszyć i jednocześnie zmusić do zastanowienia tak, jak hity Skiby i Big Cyca? Albo przypomnieć ciemne czasy komuny, z którą słowami i muzyką walczyli: Kazik z Kultem czy Tomek Lipiński z Tiltem? A przeboje Izabeli Trojanowskiej, SBB czy Róż Europy nie przywołują fantastycznych wspomnień? To jest właśnie moc naszej piosenki! Najlepszej, bo polskiej.Miłego słuchania! Maria Szabłoska Uczeni krytycy zastanawiali się kiedyś czy to new wave czy cold wave z domieszką metalu. Nieważne! Ważne, że mają siłę rażenia. Ich broń to: muzyka, image, teksty i wokal Anji. Na ich koncerty przychodzi już trzecie pokolenie fanów. W styczniu zespołowi Closterkeller stuknęła trzydziestka! Anja Orthodox, zwana Królową Gotyckiego Rocka, jedyna osoba, która była już w pierwszym składzie grupy, ma w takim razie trzydzieści lat! A nawet 29! Gdy pytają ją o wiek, zawsze odpowiada, że urodziła się wraz zespołem, a właściwie rok później, w chwili kiedy jako Anja Orthodox wysłała wypełniony formularz zgłoszeniowy na przegląd młodych grup w Chojnowie. Ten pseudonim to miał być żart, ale się przyjął. A skąd nazwa Closterkeller? Na urodzinach gitarzysty grupy, która jeszcze wtedy nie miała nazwy, struli się winem tej marki. Zmienili tylko pierwszą literę z k na c. Od samego początku ich muzyka była mroczna i gotycka. Anja, która pisze teksty, mówi, że zawsze inaczej patrzyła na świat, bardziej satanicznie i stąd te „zamyślone, czasem straszne, chociaż czasem śliczne klimaty”. Okazała się zresztą zdolną tekściarką, także polityczną (”Władza” i „W moim kraju”). 30 lat temu Closterkeller wzbudzał wielkie emocje. Niektórzy żegnali się już na sam ich widok, inni wpadali w zachwyt, słuchając i patrząc. W 1989 roku w Jarocinie dostali nagrodę jury i dziennikarzy. Ich debiutancka płyta „Purple” była jednym z pierwszych krążków kompaktowych wydanych w Polsce. Ktoś nazwał Anję rockową Ewą Demarczyk. Kiedy w 1990 roku pojawili się na festiwalu w Sopocie z piosenkami „Maska” i „Purple”, tradycyjna publiczność była zaszokowana, a ortodoksyjni wielbiciele mieli im za złe, że występują na takiej tandetniej imprezie. Oni tłumaczyli, że chcieli złamać monopol konwencjonalnej rozrywkowej muzyki. Dzisiaj są klasykami gatunku. Zachęcam do słuchania tej płyty. Mroczne klimaty potrafią wciągnąć! Tracklista: 1. Scarlett 2. Władza 3. Ogród półcieni 4. Agnieszka 5. Neo 6. Tak się boję bólu 7. Fortepian 8. Zaklęta W Marmur 9. Violette 10. Dlaczego noszę broń 11. Bez odwrotu 12. Czas Komety 13. Nocarz 14. A nadzieja 15. W moim kraju
„God Shave The Queen” to siódmy studyjny album katowickiej grupy Koniec Świata. Na krążku wydanym nakładem firmy Lou & Rocked Boys znalazło się 12 nowych kompozycji, które wręcz urywają wszystkie możliwe zawory bezpieczeństwa oraz burzą wszystko, co jeszcze nie zostało wyburzone.
BNNT aka BUNT (wcześniejsza nazwa BrowNNote) jest jednym z projektów audioperformatywnych Konrada Smoleńskiego, w którym na perkusji towarzyszy mu Daniel Szwed ( min. Woody Alien / Mothra).Artyści w tym projekcie równorzędnie traktują dźwięk jak i wizualną formę wystąpienia. Niezwykle mięsista i skompresowana gra Daniela, przypominająca wymierzanie ciosów perkusji, spotyka się ze zmasowanym atakiem przesterowanego dźwięku wydobywanego z barytonowej gitaro-rakiety. Czterostrunowy instrument zbudowany przez Konrada jest zeskalowaną kopią pocisku powietrze-ziemia, a jego konstrukcja pozwala na uzyskanie stereofonicznego dźwięku.
Najnowszy, długo oczekiwany album Senk Że to potężna dawka muzyki spod znaku reggae, funk i dancehall. Czwarta płyta warszawskiej formacji znanej dawniej, jako Cinq G przynosi 13 premierowych piosenek. Trafne, dosadne teksty i oryginalna, pulsująca muzyka składają się na charakterystyczny dla Senk Że styl łączący powagę z ironią i spokój z szaleństwem.Mocna Czwórka to podróż po muzycznych stylach, to świat naturalnych dźwięków i kosmicznych brzmień. To przede wszystkim muzyczna produkcja na światowym poziomie, która zaspokoi gusta najbardziej wybrednych słuchaczy. To pierwszy polski dancehallowy zespół istniejący od 2003 roku. Grupę powołał Tomasz Konca/ jeden z pierwszych promotorów muzyki dancehall w Polsce, założyciel legendarnej grupy Tramsmisja/. Debiutancka płyta Panama, została okrzyknięta mianem wydarzenia, a kolejny album z autorskimi wersjami przebojów Mieczysława Fogga, wywołał sensację. Grupa gościła we wszystkich mediach, a album Fogga Ragga, otrzymał główną nagrodę Złotego Liścia Retro IV Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenek Retro. Trzecia płyta Juma, wydana również w podwójnej, limitowanej wersji, ugruntowała pozycję Senk Że na polskim rynku. Zespół wystąpił na znaczących festiwalach, zagrał mnóstwo koncertów w całej Polsce, a ich wystąpienia sceniczne , przesycone nieokiełznaną energią, poczuciem humoru i doskonałymi umiejętnościami nawiązywania bezpośredniego kontaktu z publicznością, sprawiły, że grupa ma oddaną i wierną rzeszę fanów. Koncert w radiowej Trójce stał się wydarzeniem, gdyż grupa porwała do tańca zgromadzoną tam, zazwyczaj siedzącą, publiczność. Zdjęcie Senk Że było na okładkach City Magazine i Dlaczego. Skład tworzą: Marcin Matuszewski /Duże Pe/- to jeden z najbardziej rozpoznawalnych MC, uznawany za najlepszego freestylowca w Polsce; Piotr Zabrodzki /Mista Pita/- wszechstronny muzyk, genialny kompozytor i aranżer, współtwórca sukcesu Sistars , Baaba i wielu innych..; Filip Jurczyszyn/ doskonały basista współpracujący również Anią Dąbrowską/ oraz Hubert Zemler/ rewelacyjny perkusista, mający na koncie min. współpracę z Agą Zaryan/ i Jose Manuel Alban Juarez / perkusjonalista, min. Maanam, Calle Sol.
Długo oczekiwany album ZdR "Trzecia część" to materiał zachowany w typowo ulicznym klimacie, do czego już zdążyli nas przyzwyczaić reprezentanci Radomia. Na krążku znajduje się 15 tracków wyprodukowanych przez m.in. Tytuz'a czy Flame'a. ZdR czyli Dobo, Murzyn, Wieszak i TPS w swoich wersach oddają obraz życia jak nikt inny. Jest to rap bezkompromisowy i czasem brutalny, ale przede wszystkim szczery. Na płycie usłyszymy gości zza oceanu takich jak Prodigy, a także raperów z naszej rodzimej sceny są to m.in. Dudek P56, Nizioł, Rest czy Dack. Krążek to obowiązkowa pozycja dla fanów ulicznego hip-hopu, którzy cenią sobie prawdziwość w tekstach.
Album zawiera dziesięć energetycznych utworów spod znaku punkrocka, rock'n'rolla i błazenady, które muzycznie kopią mocniej niż stado dzikich koni. Ciekawostką jest, iż znaczną część tekstów na płytę zespół napisał wspólnie. Niektóre traktują o kapelowym stylu życia ("Melange", "Zapychacz płyty") inne są manifestami światopoglądowymi ("Bedzie gorzej", "Hakenkreuz", "Boże chroń Andżeja"), historiami o bycie w korporacyjnym niebycie ("ASAP") lub krótkimi przemyśleniami na temat mody i branży tekstylno/muzycznej ("Ciuchy"). Jak na każdy porządny zespół przystało na krążku nie zabraknie również piosenek o trudnej miłości ("Zimny jak lód"), przemijaniu ("Kiedy umrę") i romantycznych miejscach ("Wódka i Pociągi"). Fascynacji oraz inspiracji twórczych zespół szuka w starych płytach i na dansingach, a także we wspólnym improwizowaniu z innymi muzykami. Niektórzy z nich wzięli udział w gościnnych występach na "Bingo śmierci" przez co płyta wzbogacona została dźwiękami skreczy, syntezatorów i dodatkowych gitar. Tracklista: 1. Będzie gorzej 2. Melange 3. Kiedy umrę 4. Asap 5. Ciuchy 6. Hakenkreuz 7. Wip 8. Zimny jak lód 9. Zapychacz płyty 10. (bonus) boże chroń Andżeja