W 50. rocznicę śmierci francuskiego kompozytora Francisa Poulenca sopranistka Patricia Petibon prezentuje płytę z najpiękniejszymi utworami religijnymi tego twórcy – Gloria i Stabat Mater.
Album G.I.Blues to 11 utworów do filmu z udziałem Elvisa Presleya amerykańskiego piosenkarz i aktora, który już za życia stał się legendą światowej sceny muzycznej a po swojej śmierci ikoną muzyki XX wieku. Elvis Presley był prekursorem rock and rolla a jego muzyka znacząco odcisnęła się na kulturze masowej ubiegłego wieku. Po śmierci "Króla" prezydent USA Jimi Carter powiedział o nim "Jego muzyka i osobowość zmieniły oblicze amerykańskiej kultury".Legenda "króla rock-and-rolla" trwa do dziś , jego muzyka ciągle cieszy się olbrzymią popularnością. Lista utworów:1. Tonight Is so Right for Love2. What's She Really Like3. Frankfort Special4. Wooden Heart5. G.I. Blues6. Pocketful of Rainbows7. Shoppin' Around8. Big Boots9. Didja' Ever10. Blue Suede Shoes11. Doin' the Best I Can
„Welcome Home” to pierwszy nowy album od śmierci legendarnego perkusisty Vinniego Paula.
„Dwanaście godzin z życia kobiety” to reedycja albumu z 1978 roku. Mija zatem 40 lat od powstania tego „swoistego concept albumu o współczesnej kobiecie”. Autorami ponadczasowych piosenek monodramu piosenkarskiego Haliny Kunickiej jest duet Wojciech Młynarski - Jerzy Derfel. Jak napisał w książeczce jubileuszowego wydania albumu Marcin Kydryński: „Z perspektywy lat album „Dwanaście godzin” zdaje się zwiastować dzisiejszy nurt zaangażowanej twórczości „feminizmu umiarkowanego”, opisując, jak słyszymy w ostatnim utworze, „raj i piekło kobiet”. Wszelako nawet piekło Młynarski zawsze umiał opisać z uśmiechem, z ciepłem, serdecznością dla uwikłanych w nie bohaterek. - „Wciąż nie mogę się nadziwić, jak Wojtek nas dobrze znał, jak rozumiał zakręty kobiecej psychiki. I jak umiał o nich też pisać z humorem” – wspomina Halina Kunicka już po śmierci przyjaciela. Dobrze jest wiedzieć, że przez czterdzieści lat kobiety w Polsce odbyły długą, w znacznym stopniu wyzwalającą podróż. Choć przecież wciąż niejednokrotnie odnajdą swoje historie, rozterki i marzenia w tych piosenkach, bo one wymykają się doraźności, istnieją poza czasem.” To piękny i ważny album dla każdej kobiety z wdzięcznym ukłonem dla teściów i mężów.
„Historia Pavarottiego to w dużej mierze historia wytwórni Decca, ponieważ artysta pracował bardzo blisko z tą firmą nagraniową aż do swojej śmierci w 2007 roku. To był związek który trwał przez okres około 45 lat i ciągle nie przestaje przynosić owoców” - James Jolly.
Instrumenty z rodziny smyczków o niższym brzmieniu obdarzone były rozmaitymi nazwami, np. violoncino, violone, basso, viola, bassetto itp. Powyższe nagranie to efekt peregrynacji muzyków związanej z poszukiwaniem i odkrywaniem, właściwości wiolonczeli jako instrumentu solowego. Płyta zawiera utwory od wczesnego baroku do 1757 roku - daty śmierci Francesco Suprianiego, neapolitańskiego wirtuoza. Wtedy też wieść o wiolonczeli, jako o pełnoprawnym instrumencie solowym, roznosi się na całą Europę.
Płyta powstała z fascynacji polskimi balladami i pieśniami dziadowskimi o kobietach i krwi. Składają się na nią hipnotyzujące, wielozwrotkowe historie kobiet, które decydują się na zbrodnie, ale także tych, na których zbrodnia jest dokonana; kochanków, którzy giną, bo ich miłość nie jest akceptowana; boskiej kary za planowanie czyjejś śmierci; diabelskiej kary za przyczynienie się do czyjejś śmierci; świętego uniknięcia śmierci. Historie prawdziwe i te mieszające świat realny z magicznym, które niegdyś służyły zapewne wzmocnieniu moralności. Czytane przez pryzmat współczesności opowiadają o wielowątkowości losów kobiety, o ich wrażliwości i emocjonalności, niemocy ale i poczuciu sprawstwa, miłości i odrzuconych uczuciach. Narracyjny charakter pieśni wzmocniony jest poprzez sięgnięcie w warstwie instrumentalnej do stylistyki minimalistycznej. Minimalizm, operujący krótkimi, nakładającymi się na siebie, wielokrotnie powtarzanymi motywami jest oryginalną ramą dla tych mantrowych w charakterze i niekiedy mrocznych a zwykle tragicznych opowieści. Przez historie prowadzi słuchacza śpiewak tradycyjny, wykorzystujący wiejska technikę śpiewu otwartym głosem. W instrumentarium pojawia się 5 rodzajów fletów, altówka, wibrafon, bębny obręczowe i perkusjonalia. Muzycy: Paweł Grochocki - głos Maja Miro-Wiśniewska - flety, idea Kasia Kadłubowska - wibrafon, bębny obręczowe Paweł Odorowicz - altówka
Prawdziwa perła w dyskografii legendarnego malijskiego blues'mana. Ostatni wspólny album Farki i Toumani Diabate, równie cenionego malijskiego muzyka, grającego na korze. Przejmujące, melancholijne kompozycje okazały się muzycznym testamentem samego Farki. Nagrania zarejestrowano w 2005 roku, podczas trzydniowej sesji w Londynie. Płyta ukazała się już po śmierci artysty i przez wielu uważana jest za jedno z najważniejszych dokonań muzycznej sceny z Mali. Tracklista: 1. Ruby 2. Sabu Yerkoy 3. Bé Mankan 4. Doudou 5. Warbé 6. Samba Geladio 7. Sina Mory 8. 56 9. Fantasy 10. Machengoidi 11. Kala Djula
Ostatnia płyta w dyskografii tria E.S.T - wydana w 2008 roku tuż po tragicznej śmierci lidera Esbjorna Svenssona.
Jeśli myślimy o wielkich postaciach reggae zaraz obok Boba Marleya musi pojawić się ten artysta, Peter Tosh (naprawdę Winston Hubert McIntosh). Jamajski artysta był u szczytu kariery, którą przerwała tragiczna śmierć w 1987 roku z ręki mordercy. Tosh miał wtedy 42 lata i siedem płyt studyjnych na koncie. Pięć z nich w wersjach zremasterowanych, w kartonikach, będących replikami oryginalnych okładek, znalazło się w prezentowanym boxie z serii "Original Album Series". Wśród nich wydany w roku śmierci Petera, nagrodzony Grammy "No Nuclear War", a także "Wanted Dread Or Alive", na którym Tosha wspomagają jego stali współpracownicy i przyjaciele Sly And Robbie, albo "Bush Doctor", na której słychać Micka Jaggera i Keitha Richardsa z The Rolling Stones.