Kobiety wracają z nowym albumem. "Podarte sukienki" to płyta przyrodniczo-erotyczna. Na niej: feminizm i męska emancypacja w romantycznej formie, człowiek jako nieposkromiony pęd życiowy, świadoma część natury, nieustająca wojna i miłosne perypetie kochanków, w ekstatycznej scenerii wybuchającej przyrody.
Specjalna kolekcja utworów słynnego senegalskiego piosenkarza, który nazwał gatunek jego muzyki jako "mbalax" - starożytne słowo używane przez grioty z Afryki Zachodniej, które utrzymują żywe opowieści plemienne i charakteryzują się rytmem bębna mbung mbung. N'dour przekształcił tę korzenną muzykę w genialny ponowoczesny pop, charakteryzujący się zaraźliwym rytmem tańca w połączeniu z politycznie świadomą poezją i głosem, który rozgrzewa serca fanów. Tracklista: 1. Youssou N'Dour - Djamil 2. Youssou N'Dour - Laye Fall 3. Youssou N'Dour - Bekoor 4. Youssou N'Dour - Wagane Faye 5. Youssou N'Dour - Nanette Ada 6. Youssou N'Dour - Xale Yi Rew Mi 7. Youssou N'Dour - Badou
"Krążek zatytułowany "The Shadow Self" zawiera w sumie jedenaście utworów, w tym cover "Supremacy" z repertuaru Muse. Całość jest kolejnym krokiem naprzód w rozwoju solowej twórczości fińskiej wokalistki, choć nie jest to album, który pozwoli na ominięcie w recenzji słów "Nightwish" i "przeszłość". Można bowiem odnieść wrażenie, że Tarja Turunen wciąż znajduje się na etapie poszukiwań swojej muzycznej tożsamości po odejściu z kapeli, w której się wypromowała. Nowy album artystki odkrywa kolejne karty w szerokim wachlarzu jej muzycznych zainteresowań. Ex wokalistka Nightwish, świadoma przecież swojej potężnej skali głosu, sprawia dziś wrażenie, jakby rock i metal były dla niej tylko niezobowiązującą przygodą pomiędzy poważnymi nagraniami operowymi. Taki też jest "The Shadow Self". To dobry materiał, proponujący jedną perłę, kilka niezłych kawałków i grupę numerów do szybkiego zapomnienia' - Konrad Sebastian Morawski.
Kids In The Street to siódmy i najnowszy album trubadura amerikany - Justina Townesa Earle'a. Po tym jak się ożenił i przeprowadził kilkukrotnie w różne zakątki USA, cały czas koncertując (samemu i z zespołem), Earle poświęcił trochę czasu na refleksję i znalezienie balansu. Przy produkcji tego albumu, artysta podjął świadomą decyzję, by rozpocząć współpracę z zupełnie nowym producentem, z którym wcześniej nie pracował.