Tech-deathowi specjaliści z Kanady powrócili. Beneath the Massacre po 8 latach prezentują swój 4 studyjny album – „Fearmonger”. Tracklista: 1. Rise Of The Fearmonger 2. Hidden In Plain Sight 3. Of Gods And Machines 4. Treacherous 5. Autonomous Mind 6. Return To Medusa 7. Bottom Feeders 8. Absurd Hero 9. Flickering Light 10. Tarnished Legacy
Niemiecki duet Mantar to już dobrze znana marka na scenie ekstremalnego grania. Album jest jeszcze bardziej intensywny od poprzednich wydawnictw i składa się wyłącznie z konkretnych 3-4 minutowych ciosów. Proste i chwytliwe riffy to największa siła krążka "The Modern Art Of Setting Ablaze". Materiał, który świetnie sprawdzi się na koncertach! Tracklista: Side A 1. The Knowing 2. Age Of The Absurd 3. Seek + Forget 4. Taurus 5. Midgard Serpent (Seasons Of Failure) 6. Dynasty Of Nails Side B 1. Eternal Return 2. Obey The Obscene 3. Anti Eternia 4. The Formation Of Night 5. Teeth Of The Sea 6. The Funeral
Limited CD z bonus trackiem. Kwartet z Wirginii, który we wspaniałym stylu kontynuuje tradycję crossoverowo-thrashmetalową w stylu Wehrmacht, Gang Green i D.R.I., prezentuje piąte studyjne dzieło. Municipal Waste kochają metalowcy, punkowcy i hardcorowcy. Nie tylko dlatego, że świetnie robią to, co robią już ponad 10 lat, lecz również za niesamowite poczucie humoru i dystans do samych siebie. W krótkich, agresywnych i bardzo szybkich kawałkach, muzycy adresują najważniejsze problemy tego świata, a także to, co dzieje się na skalę lokalną, u nich w Ameryce. "The Fatal Feast" to 37-minutowy wykład o rozmaitych problemach podany ekstremalnie energetycznie i z nieodłącznym elementem charakteryzującym Municipal Waste, jajcarskim, prześmiewczym podejściem, ocierającym się o absurd. "The Fatal Feast" niesamowcie oprawił graficznie by Justin Osbourn ze Slasher Design. Gościnnie na krążku pojawiają się Steve Moore z Zombi (m.in. intro do tytułowego kawałka), John Connelly z Nuclear Assault (wokal w "Unholy Abductor") oraz Tim Barry z Avail w "Standards And Practices".
Handlowy singiel zapowiadający album "Absurd i Nonsens" (premiera albumu 24 marca 2007). Na krążku remixy DJ Twister’a i Me How’a + clip video.
Tracklista: 1. I Glow 2. Frontier 3. Haoma 4. To Move A Mountain 5. Absurd Hero 6. Tyro 7. The Unturnable
"Concert w Capitolu" Legitymacji to zbiór utworów zarejestrowanych we Wrocławskim Teatrze Muzycznym "Capitol" poprzeplatany fragmentami reportażu o zespole w reżyserii Pawła Popko. Legitymacje to przede wszystkim Sambor Dudziński, Konrad Imiela i Cezary Studniak. To też ponad dwadzieścia instrumentów na scenie: beczka po ogórkach obok gitary elektrycznej; japońska elektronika obok didgeridoo i piły. Ich utwory to zabawa konwencjami muzycznymi, parodia i żart. Na koncercie pojawiają się zarówno zaskakująco użyte cytaty muzyczne (np. z rosyjskiej "Kalinki") jak i mniej lub bardziej dosadne pastisze odnoszące się czy to do country-rocka (w "Sweet motherfucker") czy do piosenki zaangażowanej politycznie ("Hambrryda"). Legitymacje czasem posiłkują się poezją zapożyczoną (Tuwim, Słonimski), a w połowie koncertu wykonują słynny utwór Kur "Jesienna deprecha". Pozbawiają go jednak cech pastiszu disco-polo, a ubierają w płaszczyk elektroniki i muzyki dancowej o podejrzanej proweniencji z jednej strony, i w kabaretowy absurd z drugiej. W końcu (w "Cool jazz") zespół parodiuje wydawałoby się najbliższy sobie gatunek, jakim jest piosenka aktorska. Na zakończenie mamy transowe "Technomisie", któremu towarzyszy groteskowa impresja a’la film akcji przedstawiająca muzyków w roli tria ścigającego niedźwiedzie w parku... W sumie Legitymacje to zadziwiająca hybryda. Momentami zespół gra naprawdę awangardowo, ocierając się o muzykę eksperymentalną, ale częściej porusza się w konwencji piosenki aktorskiej o zacięciu kabaretowym.
Najwięksi znawcy i miłośnicy starego polskiego punk rocka, po 7 latach przerwy przygotowali kolejny zbiór zapomnianych punkowych szlagierów sprzed lat 20-stu, 30-stu, a czasami i starszych. Oczywiście w swoich wersjach, w które zawsze jednak wpleciony jest fragment oryginału z szumiącej stilonki. Uliczny Opryszek przypomina kawałki kapel, które w większości nigdy nie nagrały żadnej płyty, nie mają żadnych nagrań, nie wszystkie przeszły do legendy, a o niektórych w ogóle mało kto słyszał. Na szczęście Bunt (wokalista Opryszka) i jego koledzy, doskonale je znają, pamiętają i po latach ratują od zapomnienia. To już druga taka płyta Ulicznego Opryszka, na której znajdziemy tym razem zarówno numery kapel z czasów „jarocińskich” (Prowokacja, Zbombardowana Laleczka, Magister z Wyciętą Przysadką Mózgową, Absurd, Stan Zvezda 85, Ręce Do Góry), jak i te z okresu rodzącej się sceny niezależnej (Zima, Reżim, Bush Doctor, Guernica Y Luno). W sumie 20 kawałków, do których zespół dołożył jeszcze w wersji CD 6 własnych numerów. Płyta ukazuje się na LP i CD. Tracklista: 1. Guernica Y Luno – Punks Not Dead ? 2. Egzystencja – Odwaga 3. Prowokacja – Po co żyć… 4. Stan Zvezda – Chuligan 5. Wegetacja – Wolny człowiek 6. Ręce Do Góry – Poza dobrem i złem 7. Magister Z Wyciętą Przysadką Mózgową – W ciszy 8. Zbombardowana Laleczka – Żołnierz 9. Spasi Sohrani – Klątwa 10. Inkwizycja – Komunikaty 11. Insekty Na Jajach – Dla Ciebie 12. Schizofremiczna Prostytutka Maria – Miłość 13. Zima – Tolerancja 14. Absurd – Nowa dyskoteka 15. Pancer – Harcerzyki 16. Agonia – Trędowaty 17. Reżim – Do przyjaciół czerwonych 18. Amputacja – Punk zawsze czuję się ok. 19. Paranoya – Polskie świnie 20. Bush Doctor – Praca, dom Bonusy: 21. Hipokryta 22. Mózg 23. Irak 24. Bóg ma twoje imię 25. Zwyciężaj albo gin 26. Forever punk
Tracklista:1. Chronology (Feat. Kathrin De Boer and Quentin Collins)2. Dusk Mass (Feat. Kathrin De Boer and Quentin Collins)3. Theatre of the Absurd (Feat. Kathrin De Boer and Quentin Collins)4. Animate Expanse (Feat. Kathrin De Boer and Quentin Collins)
Zespół Absurd po 7 latach działalności doczekał się debiutanckiej płyty.
GRAMOPHONE EDITOR'S CHOICE ; DIAPASON D'OR 'There are few discs I expect to enjoy half as much in this year's listening. Very enjoyable, unpretentious music; a disc very well worth trying' (Gramophone) 'One of the most unexpected delights I've had for a long time' (BBC Record Review) 'This charming ode shows [Linley] sharing with Mozart something of that barely definable but unmistakable gift of melodic genius. The music is as beautiful as the text is absurd, full of shapely tunes that once heard linger hauntingly in the memory' (BBC Music Magazine Top 1000 CDs Guide)