Fu singlem Szok ogłasza premierę 8. solowego albumu pt. „Personality". Album w pełni oddaje osobowość Fu, jego spojrzenie na świat, konsekwencję w tworzeniu i determinację, o czym przekonacie się śledząc kanały Fu i Visioners.
Khemmis to doom metalowa załoga z Kolorado. Zadebiutowali w 2015 roku, a "Desolation" jest ich trzecim wydawnictwem. Na płycie mieszają się doom, stoner, sludge, death, a także elementy epickie, a krytycy określają album jako swojego rodzaju przewodnik po tym, co przez 40 lat było w muzyce metalowej najlepsze.
Czwarty solowy album Tego Typa Mesa jest najlżejszy w jego dorobku. Zmęczony patosem artysta stawia na proste historie.
Annunzio Paolo Mantovani (ur. 1905 w Wenecji, zm. 1980 w Tunbridge Wells, Kent) – angielski skrzypek, pianista, kierownik orkiestry, dyrygent i kompozytor pochodzenia włoskiego.W 1925 założył swoja pierwszą orkiestrę w hotelu Metropole w Londynie, na początku lat 30. – Tipica Orchestra. Karierę zawodową rozpoczął mając 17 lat. Pierwszy raz publicznie wystąpił w 1934. W latach 1935-36 nagrywał dla wytwórni Regal Zonophone. W latach 50. i 60. kierował słynną angielską Mantovani Orchestra, która stworzyła w muzyce rozrywkowej swój własny styl w ramach sweet music, oparty na specyficznym śpiewnym brzmieniu rozbudowanej sekcji smyczkowej.W latach 1955-66 na listach przebojów znalazło się 28 jego albumów. Był pierwszym muzykiem, którego platynowy album stereo został sprzedany w nakładzie miliona egzemplarzy. W 1956 otrzymał nagrodę Ivor Novello Award za wkład w muzykę popularną. W 1966 otrzymał „diamentową nagrodę” za łączną sprzedaż 50 milionów płyt.Do największych przebojów w repertuarze Mantovani Orchestra należały: "Charmaine", "Moulin Rouge", "Wyoming", "Greenleeves", "Red Sails in the Sunset", "Serenade in the Night".
Druga płyta amerykańskiego objawienia muzyki r'n'b - Jennifer Hudson. Jennifer jest finalistką amerykańskiej edycji programu "Idol", ma tez za sobą doświadczenia w filmach, grając u boku np. Beyonce w długometrażowym filmie "Dreamgirls", za rolę w którym otrzymała Oscara, czy tez drugoplanową rolę w kinowej ekranizacji kultowego serialu "Sex w wielkim mieście", do którego też wykonała muzyczny motyw przewodni. Album 'I Remeber Me' promowany jest przez singiel 'Where You At'. Piosenki na nowy album Jennifer napisały min. Alicia Keys i Diane Warren.
Na krążku znajdą się najsłynniejsze gitarowe, muzyczne hymny wybrane przez samego Santanę oraz słynnego producenta Clivea Davisa. Niespodzianką będą gościnne udziały znanych wokalistów w każdej z piosenek. Na płycie usłyszeć będzie można: Chrisa Cornella (Audioslave), Pata Monahana (Train), Chestera Benningtona (Linkin Park) i Raya Manzareka (The Doors), Roba Thomasa (Matchbox Twenty), Scotta Weilanda (Stone Temple Pilots), Chrisa Daughtry (Daughtry), Gavina Rossdale’a (Bush) A także : Nasa, india.arie i Yo-Yo Ma, Joe Cockera, Jonnyego Langa, i wielu innych! Za produkcje albumu odpowiadają Carlos Santana, Clive Davis, Matt Serletic i Howard Benson. Do nagrań w studio Santana zaprosił także swoich wieloletnich kompanów w studiu i na scenie, muzyków w składzie: Dennis Chambers , Benny Rietveld, Karl Perrazo, Tommy Anthony, Freddie Ravel, Andy Vargas, Raul Rekow, Bill Ortiz oraz Jeff Cressman. Po niezwykle udanej wspołpracy przy tworzeniu obsypanej nagrodami Grammy i multiplatynowymi płytami trylogii ‘Supernatural , ‘Shaman’ i ‘All That I Am’. Carlos Santana ponownie połączył siły ze słynnym producentem legendą – Clivem Davisem. Na najnowszym albumie ‘Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics Of All Time’ Santana wziął na warsztat słynne, gitarowe kawałki takich tuzów muzyki rockowej jak: Led Zeppelin, Cream, The Rolling Stones, Van Halen, The Beatles, T. Rex, Deep Purple, Def Leppard, AC/DC, Jimi Hendrix czy też The Doors. Santana: ‘…Ta płyta to dowód zaufania pomiędzy producentami, muzykami, wokalistami,… dosłownie wszystkimi osobami zaangażowanymi w tej projekt. Zabraliśmy się za nagranie potężnych piosenek. By na nowo odtworzyć ich niesamowity klimat i energię musieliśmy sobie wszyscy nawzajem zaufać. Zaufanie było bardzo ważne na każdym etapie nagrań i udało się! To było, jak reakcja łańcuchowa miłości, bo dla mnie najczystszą jej formą jest właśnie zaufanie...’ Clive Davis: ‘… Wybór piosenek nie był przypadkowy. Tak samo jak przypadkowy nie był wybór wokalistów pracujących nad tą płytą, nad płytą na której znalazły się nieśmiertelne, gitarowe majstersztyki. Piosenki, które dzięki grze Carlosa są na płycie niemal celebrowane z największym namaszczeniem muzyka, jednego z największych gitarzystów na naszej planecie…’ Na scenie muzycznej Carlos Santana zadebiutował 40lat temu, od ponad dekady jest w czołówce najpopularniejszych i najchętniej słuchanych instrumentalistów. Jego przełomowy album ‘Supernatural’ zdobył 9 nagród Grammy, w samych Stanach pokrył się 15krotnie platyną, spędził 102 tygodnie na liście albumów Billboard w tym 12 tygodni na miejscu #1. Na swoim koncie Santana ma ponad 90.000.000 sprzedanych płyt. Album ‘Guitar Heaven…’ dzięki ponownej współpracy z Clivem Davisem, udziałowi topowych wokalistów rockowych i repertuarowi, na który się składa cała płyta, ma realne szansę powtórzyć sukces ‘Supernatural’ sprzed 10 lat.
Wraz ze swym natychmiast rozpoznawalnym dźwiękowym miksem jazzowych i swingowych sampli oraz muzyki elektronicznej, Parov Stelar zapewnił sobie wyjątkową pozycję w świecie muzyki. Nic więc dziwnego, że jego nowy czwarty album „Coco” jest oczekiwany z niecierpliwością.Nowy, dwupłytowy album rozpoczyna się dokładnie w tym samym miejscu, w którym kończyły się cieszące się powodzeniem wcześniejsze płyty: „Rough Cuts”, „Seven And Storm” i „Shine”. Z drugiej jednak strony Parov Stellar konsekwentnie rozwija swoje „firmowe” jazzujące brzmienie, wzbogacając swoje utwory o coraz to nowe stylistyczne elementy. Należy także zaznaczyć, że na „Coco” w szerszym niż dawniej zakresie pojawiają się jego produkcje klubowe, dotąd wydawane jedynie na singlach. Sąsiadują one s charakterystycznymi dla Stelara melancholijnymi i melodyjnymi brzmieniami, znanymi z poprzednich albumów. Ze swymi hiphopowymi beatami i elektronicznymi podkładami przydają one całej płycie pikanterii.Parov Stelar na „Coco” z powodzeniem przerzuca mosty między swymi różnymi światami dźwięków, ale też – w bardziej ogólnej perspektywie – między muzyką do słuchania i muzyką taneczną w ogóle. To elektryzujący album, który z pewnością zyska uznanie i sympatię słuchaczy.Obie płyty tworzące ten album zostały wstępnie pomyślane tak, by na jednej znalazły się utwory, przy których można tańczyć, a na drugiej – utwory do słuchania. Niemniej, wraz z najnowszymi kompozycjami Stelara tego rodzaju podział często ulega zatarciu. Trudno doprawdy nie poddać się rytmom emanującym z następujących po sobie utworów.Parov Stelar sam określa swój nowy album mianem „ksiązki dla muzycznych czytelników”, co podkreślił klasycznym podziałem całości na trzy części: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. „Coco” w takiej formie ukazuje się jakby na przekór dzisiejszym zwyczajom słuchaczy, którzy ściągają na swe odtwarzacze tylko wybrane przebojowe kawałki, zaś ignorując mniej chwytliwe utwory – tracą z oczu wymowę całego dzieła.Nie licząc dwóch utworów nagranych z udziałem saksofonisty Maxa The Saxa ze swego koncertowego zespołu, Stelar zaprosił do wspólpracy sześcioro wokalistów, reprezentujących różne style muzyczne. To także dodało „Coco” owej charakterystycznej, niepowtarzalnej emocjonalności.
W 2013 roku The Neighbourhood zadebiutował albumem "I Love You" zawierającym hit "Sweater Weather". Płyta spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem i uznaniem krytyki, a także przyniosła zespołowi ogromną popularność, również w Polsce. Nowa, druga płyta studyjna kalifornijskiej indirockowej formacji nosi tytuł "Wiped Out!". Album promuje singiel "R.I.P. 2 My Youth", a łączenie znalazło się na nim 11 utworów. The Neighbourhood tworzą: Jesse Rutherford - wokal, Jeremy Freedman - gitara, Zach Abels - gitara, Mikey Margott - gitara basowa oraz Brandon Fried - perkusja.
Piąta już płyta to autorski album z tekstami piosenek wokalistki Agi Zaryan i wierszami współczesnej amerykańskiej poetki Denise Levertov. Muzykę skomponowali: Michał Tokaj, Larry Koonse (znany ze współpracy z Natalie Cole czy Dianą Krall), David Dorużka i Zbigniew Wegehaupt.Nagrane zostało dwanaście utworów, w których słychać wpływy bossa novy, samby, rytmów afrykańskich, jazzu, a nawet jazzrocka! Kompozycje zaskakują świeżością i bogactwem tradycji. Stylistycznie materiał na nowa płytę różni się od dotychczasowych dokonań artystki. Ze względu na różnorodność, pozostaje jednak w nurcie szeroko rozumianej muzyki jazzowej. Liryczne, nastrojowe ballady w połączeniu z tekstami Agi Zaryan i filozoficznymi wierszami Denise Levertov, tworzą niepowtarzalny klimat.Teksty utworów Agi Zaryan to historie związane z doświadczeniami artystki, opisujące jej widzenie rzeczywistości. Dzięki słowom napisanym przez Agę kompozycje nabrały bardzo osobistego charakteru ( np. “My Name”, “Cherry Tree Avenue” czy “Temptation Game” )Będzie to kolejny (po bestsellerowym “Picking Up the Pieces”) album tematyczny w języku angielskim. Utwór Looking Walking Being zachęca do zanurzenia się w świecie, a nie przypatrywaniu mu się z boku, do czerpania doznań wszelkimi zmysłami. Do tego tematu nawiązują pozostałe kompozycje.“Świat nie jest do oglądania trzeba w nim być “Album był nagrywany w studiach w Warszawie oraz w Los Angeles. W sesjach brali udział pierwszorzędni muzycy o międzynarodowej reputacji. Nowe brzmienie zostało osiągnięte między innymi poprzez poszerzenie składu zespołu. Michał Tokaj – fortepian, Michał Barański – kontrabas, Łukasz Żyta – perkusja, David Dorużka - gitary, i światowej sławy amerykański perkusjonistaMunyungo Jackson znany m.in ze współpracy z Milesem Davisem, Stingiem oraz Stevie Wonderem1. Cherry Tree Avenue2. Looking Walking Being3. Let Me4. For The New Year5. The Stars Are As Lonely As Us6. Seeking My Love7. February Evening in New York8. My Name9. Temptation Game10. Wanting The Moon11. What is This Thing Called Happiness12. The Thread
Ásgeir Trausti urodził się w niewielkiej wiosce Laugarbakki, w północno-zachodniej Islandii, która liczy niespełna 40 mieszkańców. Pochodzi z dużej rodziny o muzycznych korzeniach. Dorastał przy muzyce i od dziecka był nią otoczony. Ten niespełna 20 letni artysta, dzięki wydanej w sierpniu płycie zatytułowanej „Dyrd í dauðathogn”, został okrzyknięty największym objawieniem islandzkiej sceny muzycznej. Jego pierwszy album pobił rekordy popularności, stając się najszybciej i najlepiej sprzedającym debiutem na rodzimym rynku, przebijając takich artystów jak Bjork czy Sigur Ros. Praktycznie co dziesiąty Islandczyk posiada płytę Ásgeira w swojej kolekcji.