Łączenie wielkiej muzyki z mistrzostwami piłkarskimi ma już wielką tradycję. Jej apogeum to nagranie “Trzech Tenorów” dokonane dla wytwórni Decca podczas Pucharu Świata w 1990, który to album sprzedany został w ponad 10 milionach egzemplarzy.
Album wydany w USA szwedzkiej piosenkarki pop-jazzowej Lisy Ekdahl.
„Nux Vomica” to drugi album The Veils wydany jesienią 2006 roku. Album został nagrany w Los Angeles i prawie całkowicie napisany przez wokalistę / lidera Finna Andrewsa. Geoff Travis, szef Rough Trade Records, nazwał Finna „młodym, ale dojrzewającym prawdziwym artystą w stylu Nicka Cave'a”. „Nux Vomica” stał się znacznie ciemniejszy i cięższy niż ich poprzedni album „Runaway Found”. Album został produkowany przez Nicka Launaya, jednego z najbardziej poszukiwanych producentów znanych ze współpracy z m.in. Arcade Fire, Nick Cave i the Bad Seeds. Dzięki wkładowi byłego członka Lounge Lizards znanego z wieloletniej współpracy z Lou Reedem - Janem Scarpantonmi, The Veils całkowicie podnieśli swój poziom. Album został bardzo wysoko oceniony przez krytyków. Skład zespołu: Finn Andrews – vocals, guitar Sophia Burn – bass Liam Gerrard – piano, organ, harmonium Henning Dietz – drums, percussion Dan Raishbrook – guitar Eric Gorfain – violin Jane Scarpantoni – cello Janubia and Natalie Wilde – backing vocals Krążek został wydany ponownie w 2017 roku nakładem wydawnictwa Music On CD. Tracklista: 1. Not Yet 4:35 2. Calliope! 3:36 3. Advice For Young Mothers To Be 3:26 4. Jesus For The Jugular 4:47 5. Pan 4:58 6. A Birthday Present 3:43 7. Under The Folding Branches 3:23 8. Nux Vomica 5:30 9. One Night On Earth 4:08 10. House Where We All Live 5:07
Yves Tumor ogłosił wydanie albumu „Heaven To A Tortured Mind”, który ukazał się nakładem Warp Records. Niewiele projektów sztuki współczesnej naprawdę przekracza granice brzmieniowe tak, jak robi to Yves Tumor. Tworzy parabole opierającą się na rocku psychodelicznym i współczesnym popie. Jednak porównania służą jedynie jako ograniczenia mające na celu zdefiniowanie tego, czego zdefiniować się nie da. Yves Tumor łączy powściągliwość i chaos; rozcieńczając rzeczywistość poprzez nadawanie znaczenia abstrakcji i pozwalając, aby dysonans był postrzegany i słyszany jako harmonia. Za sprawą albumu „Heaven To A Tortured Mind” zaczyna się następny rozdział. „Heaven To A Tortured Mind” – to album wyprodukowany wraz Justinem Raisenem (Sky Ferreira, Ariel Pink, Charli XCX). Jest czwartym oficjalnie pełnometrażowym wydawnictwem Yvesa Tumora oraz kontynuacją uznanego przez krytyków i definiującego współczesne czasy „Safe In The Hands Of Love”, również wydanego przez Warp. Przełomowe single „Noid”, „Licking An Orchid” i „Lifetime” przyniosły pochwały ze strony takich mediów jak: New York Times, Rolling Stone, Pitchfork, FADER, NPR i innych, nagradzając album jako jedno z najlepszych wydawnictw roku. Yves Tumor zachwycił publiczność na całym świecie występując na festiwalach w USA, w szczególności na Coachella, Primavera i Pitchfork Midwinter Festival w 2019 roku. Dzięki „Heaven To A Tortured Mind” Yves Tumor wprowadził swój projekt do zupełnie nowego królestwa, przebijając się przez sprzeczność, redefiniując ekspresję poprzez piosenki i katapultując się w kolejną fazę iluzji i ewolucji. Wraz z zapowiedzią premiery płyty, Tumor udostępnił singiel „Gospel For A New Century” z teledyskiem w reżyserii Isamaya Ffrench. Grzmiące instrumenty dęte i niezgodne bity dają Yvesowi Tumorowi kakofoniczny pas startowy do nieoczekiwanego hymnu, którego potwierdzeniem jest już sam tytuł. Teledysk przenika dalej do psychiki Yvesa Tumora, z androgenicznym podziemnym światem Felliniego jako miejscem mefistofelijnego kazania na rozpadającym się tronie, wspieranym przez tancerki z kopytami i pokaz światła laserowego. Drugim singlem promującym wydawnictwo jest utwór „Kerosene!” Amorficzna twórczość Tumora stanowi podwaliny pod kolejny potencjalny popowy hymn, w którym ożywił rozmyte gitarowe riffy shoegaze wokalnymi harmoniami z gościnnym wokalistki - Diany Gordon, przypomina także niektóre z największych utworów alternatywnych lat 90-tych.
Krótko po pobiciu własnego rekordu sprzedaży w Wielkiej Brytanii (koncert z Maastricht) André Rieu wraz ze swoją Johann Strauss Orchestra powraca albumem "Amore", który zawiera interpretacje pogodnych, poprawiających samopoczucie przebojów światowej muzyki – przygotowanych i wykonanych tak, jak potrafią to tylko André i jego wyjątkowa orkiestra. "Amore" to następca bestsellerowego albumu z 2016 roku: "Falling in Love" (ponad 250 tysięcy sprzedanych egzemplarzy). Album zawiera wielkie przeboje, takie jak "What A Wonderful World", "The Impossible Dream", "Think Of Me", "Love Me Tender", "Highland Cathedral", "Only Love" oraz "Ballade Pour Adeline". W 2017 roku André i jego orkiestra obchodzą jubileusz 30-lecia pracy twórczej. W tym roku również doczekali się swojej 500 Platyny – co jest rekordem w historii muzyki klasycznej.
Czwarty album w dorobku punkowców ze Śląska na którym znajdziecie melodyjnego brytyjskiego punk rocka z końca lat 70-tych. Na dokładkę dostajecie dwa covery : pierwszy to punkowa wersja numeru Niebiesko-Czarnych, a na deser klasyk z pierwszego albumu The Ramones. Po raz pierwszy na winylu czwarty album Bulbulators „Aut Punk Aut Nihil” z 2007 rok. Najlepszy polski punk 77. Są tu koncertowe hity („RP Jezus”, „Nie chcę dorastać”, „Pieniądze”, „Żywe trupy”), zaskakujące covery („Mamo, mamo”) i znaczące teksty („Nie jestem głupcem”). Album wydaje Pasażer w kooperacji z francuskim Combat Rock Records - winyl czarny, oraz limity na winylu pomarańczowym i pomarańczowym ze splatterami. Jeden bonusowy kawałek (cover Ramones „Here Today”) Tracklista: 1. Sprawiedliwość 2. Mężczyźni wolą blondynki 3. Rp jezus 4. Żyj i pozwól umrzeć 5. Nie chcę dorastać 6. Pieniądze 7. Mamo, mamo 8. Nie jestem głupcem 9. Alko story 10. Żywe trupy 11. Today Your Love, Tomorrow The World 12. Aut Punk! Aut Nihil! 13. Wczorajsza miłosc (bonus track)
Fantastyka naukowa z przeszłości to interesujące terytorium do przemierzania, rodzaj proroczej podróży w czasie wiruje razem, gdy wyobrażona przyszłość staje się prawdziwym prezentem. Techno ma długą tradycję przekazywania przyszłości poprzez badania dźwiękowe. Zawsze był to gatunek podróżujący w czasie, ze szczególnym naciskiem na interfejs między człowiekiem a maszyną, a może zastąpienie tego pierwszego przez ten drugi. Te przekrojowe eksperymenty kontynuowane są na albumie Djedjotronic "LP", w którym zimne maszyny są sekwencjonowane przez ciepłe bicie serca, o ile oczywiście nie jest to na odwrót. Wyprodukowany w piwnicznym studio w południowej Francji album, Djedjotronic wyraźnie wybrał format, aby umożliwić prawdziwą inwentaryzację tych eksperymentów. Tracklista: 1. Dr Rossum 2. H+ 3. Cops 4. Are Friends Electric Featuring – Lokier 5. Electric Body 6. Chasing The Lights 7. Take Me Down Featuring – Douglas McCarthy 8. Avatars Have No Organs Featuring – Stelarc’s Prosthetic Head 9. Cockring Robot 10. Not A Toy 11. R.U.R
Album Stefana Wesołowskiego, który ukazał się 28 kwietnia 2017 nakładem francuskiego wydawnictwa Ici D`ailleurs (Matt Elliot, Chapelier Fou, Dalek, Yann Tiersen) we współpracy z brytyjskim publisherem Mute Song (Nick Cave, Swans, Max Richter, Jo´hann Jo´hannsson). Przedpremierowo materiał prezentowany był w 2016 roku w legendarnym nowojorskim klubie (Le) Poisson Rouge a także w tyskiej Mediatece, na zaproszenie orkiestry Aukso. Jak opisuje w magazynie The Wire album wydawca, "Pomiędzy romantyzmem i modernizmem, Wagnerem i Benem Frostem, Rite of The End jest jak ścieżka dźwiękowa naszej cywilizacji; jak świadek naszej mutacji". "Horribly satisfying!, 8/10" - Uncut, "Stunning and poignant inward journey guided by the deft hand of Wesolowski" - XLR8R, "Jeden z przyszłych albumów roku (…) W Polsce jeszcze takiej płyty nie słyszałem" - Bartek Chaciński, "Polityka"
James Yorkston wydał „The Route To The Harmonium” (Domino Recording). „The Route To The Harmonium” wkracza zarówno na znane, jak i nieznane terytoria. Brzmienia są zarówno znajome, jak i świeże. Taki jest świat Yorkstona. „Wydaje mi się, że jako muzyk i pisarz reaguję na to, co się dzieje.” - mówi Yorkston. „A więc ten album opowiada o życiu. Życiu które mnie otacza. Jest rodzina, jest miejsce i jest bycie z dala od rodziny, co wiąże się z byciem muzykiem koncertującym... Ale jest też odniesienie do odchodzących przyjaciół. Ten album jest o nich, ale bardziej o nas, o tych, którzy zostają.” - Dodaje. Album niemal w całości został nagrany przez samego Jamesa, w małej szkockiej wiosce rybackiej Cellardyke. Studio Jamesa mieści się w starym, rozpadającym się lofcie, który kiedyś służyło do napraw sieci rybackich.
Album saksofonisty jazzowego Jamesa Cartera z nowo utworzoną formacja James Carter Organ Trio. Album Live nagrany podczas występu grupy na słynnym festiwalu Newport Jazz.