Album legendarnego Juilliard String Quartet stworzony z okazji 70 rocznicy powstania zespołu. The Juilliard String Quartet założony został w 1946r w Nowym Jorku. W ciągu trwającej ponad 70 lat kariery zmieniali się członkowie, ale nie zmieniało się ich zaangażowanie oraz pasja.
W 1997 roku Radiohead trwale zdefiniowali muzyczne trendy współczesnego rocka nagrywając genialny album „OK. Computer”. Po redefinicji brit popu, przyszedł czas na wyprzedzenie całej muzycznej sceny eksperymentalnym i niesamowicie nowatorskim dziełem „Kid A” (2000). Od tego czasu zespół Thoma Yorke’a eksploruje własny, muzyczny świat, eksperymentując z muzyczną formą i ze sposobem promocji albumów, które zaczęły ukazywać się niezapowiedziane, bez trawiącej współczesną muzykę nachalnej promocji. Tym samym muzycznym tropem podąża ich krążek „A Moon Shaped Pool”. Płyta promowana znakomitymi singlami „Burn the Witch” oraz „Daydreaming” to po prostu dalszy etap muzycznej tranzycji Radiohead, którzy dziś absolutnie nic nie muszą nikomu udowadniać, albowiem są klasą sami w sobie. „A Moon Shaped Pool” nazwać można ich najcichszym albumem, zakorzenionym w niemalże soundtrackowym rozmachu niezapomnianego „Pyramid Song”. Album zaskakuje dopieszczonymi z pietyzmem aranżacjami, nad którymi prym często wiodą instrumenty smyczkowe. Ów stan rzeczy zdaje się wynikać z filmowych inklinacji Jonny’ego Greenwooda, który na swoim koncie ma współpracę z Krzysztofem Pendereckim („Threnody for the Victims of Hiroshima” Nonesuch 2012). London Contemporary Orchestra w znakomity sposób uskrzydla formułę grania Radiohead, dodając jej głębi i polotu w niemalże progresywnym ujęciu („The Numbers”, „Burn the Witch” to tylko dwa najprostsze przykłady). 'Burn The Witch' Album przynosi również minimalistyczne, krautrockowo pobrzmiewające inklinacje - „Ful Stop”. Zaskakuje folkowymi partiami gitar w psychodelicznym „Desert Island Disk”. Wybornie konkluduje nastrojowe partie pianina, z wyrazistym, pobrzmiewającym w stylu Atoms for Peace rytmem w „Identikit”, by w końcu ukoić zmysły oniryczną balladą „Glass Eyes”. Na „A Moon Shaped Pool” rozmach spotyka się z brzmieniowym luzem, a minimalizm z niebywałą przestrzenią. Dzięki temu muzyka Radiohead wymyka się poczuciu przesytu udzielającego się słuchaczom ich ostatnich dzieł, stając się kolejnym punktem odniesienia dla zespołów na muzycznej mapie teraźniejszości.
Album jest efektem spotkania dwóch muzycznych kultur tradycyjnych: Europy Wschodniej i Południowej Azji. Płyta to fusion między rodzimymi dźwiękami z Polski i muzyką quawwali. Album został stworzony i nagrany w Pakistanie. Karolina Cicha wraz z Bartem Pałygą i Mateuszem Szemrajem pojechali tam na zaproszenie Ambasady Polskiej. Spotkali tam wybitnego pieśniarza tradycji ghazal – Shafqata Ali Khana, któremu towarzyszyli Kashif Ali Dani na tabli oraz Zohaib Hassan na sarangi. Shafqat Ali Khan Jego ród ma 500 letnią tradycję muzyczną. Przodkowie Shafqata byli nadwornymi muzykami na dworze Akbara Mogoła (1556-1605). Pieśniarz wykonuje utwory w pozycji siedzącej, towarzyszy sobie na cytrze, bogato gestykulując, niejako pokazując każde słowo tekstu poetyckiego. Ważną rolę pełni tu charakterystyczna dla tej części świata melizmatyka. Shafqat Ali Khan odwiedził ze swoją muzyką kilkadziesiąt festiwali na całym świecie. Karolina Cicha wokalistka, kompozytorka, multiinstrumentalistka. Ostatnio zajęła się muzyką etniczną i nagrała wraz z Bartem Pałygą i Spółką płytę "Wieloma językami" gdzie zaśpiewała w 9 językach mniejszości zamieszkujących północno-wschodnią Polskę. Materiał ten zdobył GRAND PRIX i Nagrodę Publiczności na Festiwalu Folkowym Polskiego Radia "Nowa Tradycja". Muzycy odwiedzili z koncertem festiwale w Portugalii, Szwecji, Niemczech, Danii, Czechach, Polsce, Słowacji, na Ukrainie, Litwie i w Białorusi. W zeszłym roku zagrali na World Music Expo – WOMEX i w USA. Na płycie "Poland – Pakistan: Music Without Borders" Karolinie Cichej i Bartowi Pałydze (wiolonczela elektryczna, lira korbowa, drumla, duduk, śpiew gardłowy) towarzyszy Mateusz Szemraj (cymbały, rubab, gitara elektryczna) Płyta powstała z inicjatywy Ambasady Polskiej w Islamabadzie.
Pochodzący z Baltimore pianista Lafayette Harris Jr. słynie z energetycznego wyczucia rytmicznej witalności, smacznego, pełnego brzmienia muzycznego podejścia do klawiatury i wrażliwości przesiąkniętej bluesem. Harris od wielu lat jest podporą Lenox Lounge w Harlemie, a także członkiem różnych agregacji prowadzonych przez Maxa Roacha. Płyta "You Can't Lose with the Blues" odzwierciedla zarówno to doświadczenie, jak i niezliczone wpływy, od legendy boogie-woogie, Sammy'ego Price'a po Kenny'ego Barron'a i Barry'ego Harris'a. Basista Peter Washington wnosi do nagrań mocne poczucie rytmu i zaokrąglone lirycznie solówki, a perkusista Lewis Nash utrzymuje rytm huśtający się mocno i stabilnie jak szwajcarski zegarek. Przemyślany układ utworów i znakomity dźwięk z Van Gelder Studio sprawiają, że ten album zasługuje na rekomendację. Muzycy: Lafayette Harris Jr.: piano Peter Washington: bass Lewis Nash: drums Tracklista: 1. He's My Guy 3:26 2. I Love You, Yes I Do 4:10 3. Blues For Barry Harris 5:03 4. Don't Let The Sun Catch You Crying 4:20 5. Ev'ry Time We Say Goodbye 4:55 6. Things Ain't What They Used To Be 3:28 7. Love Me In A Special Way 5:33 8. Bloomdido 3:34 9. You Can't Lose With The Blues 6:42 10. Wonder Why 5:15 11. Please Send Me Someone To Love 5:31 12. The Juicy Blues 5:05
Albumu „chopinowski” w wykonaniu jednej z najlepszych pianistek japońskich młodej generacji Hisako Kawamury. To jej kolejny album zrealizowany dla RCA Red Seal. Tym razem usłyszymy m. in. 24 preludia oraz słynne Polonaise – Fantaisie op. 61.
Motion Graphics to projekt Joe`a Williamsa, elektronicznego artysty z Nowego Jorku. Chociaż album 'Motion Graphics' jest pierwszym oficjalnym wydawnictwem projektu, Williams jest aktywnym producentem od wielu lat i ma na koncie album 'Smoke', który w 2007 roku wydał pod szyldem White Williams. Nie tak dawno współpracował także z pochodzącym z Baltimore Mattem Papichem w ramach jego projektu Co La, równocześnie będąc kluczowym członkiem amorficznej grupy Lifted (prowadzonej przez Maxmilliona Dunbara z Future Times). W ostatnich latach produkował także muzykę do '12 O`Clock Boys', pełnometrażowego dokumentu o życiu osób nielegalnie ścigających się na motorach w zachodniej dzielnicy Baltimore.
Album został wydany przez wytwórnię Analekta (AN 28748).
Dziewiąty studyjny album amerykańskiej grupy rockowej R.E.M., wydany w 1994 r.
Album dostępny w wersji: 1 CD standard, 2 CD Deluxe, 2LP i Super Deluxe (4 CD, 1 DVD, 1 Blu –Ray) Prawie 50 lat temu, 1 czerwca The Beatles zmienili historię muzyki wydając album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, który stał się jedną z najważniejszych płyt muzyki popularnej. Aby uczcić tę wyjątkową rocznicę, The Beatles prezentują ‘Sgt. Pepper’ Anniversary Edition, które ukaże się 26 maja. Album został na nowo zmixowany przez Gilesa Martina i Sama Okella w przestrzennym dźwięku stereo 5.1 i poszerzony o materiały z sesji studyjnych, między innymi 34 wcześniej niepublikowane nagrania.
Grupa Clinic 10 maja 2019 wydała album „Wheeltappers and Shunters” - swoją pierwszą płytę od siedmiu lat. Zabawnie nawiązujący do telewizyjnego serialu z lat 70. o tym samym tytule, „Wheeltappers and Shunters” jest albumem, który odnosi się do „satyrycznego spojrzenia na kulturę brytyjską - zarówno wysoką, jak i niską” (Hartley - jeden z założycieli), co zespół chciał osiągnąć na swoim ósmym albumie studyjnym. Jak mówi o tym zwięzłym albumie Ade Blackburn: „Muzyka porusza się od disco, przez dance hall, aż po acid punk, a także piękne kabaretowe fanfary. Wydawało nam się, że w tych mrocznych i konserwatywnych czasach dobrze będzie nagrać zabawny, taneczny album.”. Album został nagrany w zeszłym roku w należącym do jednego z założycieli zespołu (Hartleya) studiu w rodzinnym Liverpoolu, a następnie został zmiksowany przez Dilipa Harrisa (który pracował z m.in. King Krule i Mount Kimbie).