Płyta jest następcą EP-ki „Nina Cried Power”, na której Hozier współpracował m.in. z Mavis Staples i Bookerem T. Jonesem. Wydawnictwo ukazało się we wrześniu 2018 i do tej pory w serwisach cyfrowych odsłuchano ten tytuł ponad 26 milionów razy. Tytułowy utwór z „Nina Cried Power” to również piosenka otwierająca, długogrający album artysty. Warto dodać, że kawałek trafił na playlistę ulubionych numerów 2018 roku Baracka Obamy. Jak mówi sam Hozier: „…Powstawał ponad rok, więc cieszę się, że w końcu mogę odsłonić wszystkie karty i podzielić się moją pracą. Chciałbym gorąco podziękować fanom i słuchaczom za nieustające wsparcie pomiędzy płytami. Do zobaczenia na koncertach wkrótce!” Hozier zyskał rozgłos na całym świecie za sprawą światowego hitu „Take Me To Church”. Utwór otrzymał nominację do Grammy w kategorii Piosenka Roku, zatriumfował w tej samej kategorii podczas BBC Music Awards w 2015 roku. W samej Wielkiej Brytanii do dziś sprzedało się ponad 2,23 mln egzemplarzy singla.  Kolejne ważne utwory w dyskografii artysty to „Someone New”, „Cherry Wine” oraz „From Eden”. Debiutancki album wokalisty zatytułowany po prostu „Hozier” w samym Spotify zgromadził ponad 2 miliardy streamów. Na całym świecie sprzedano 4 mln egzemplarzy płyty.

• Wykonawca Hozier
• Data premiery 2019-03-01
• Nośnik CD

Demi Lovato stawia przed „Here We Go Again' wymagające cele.  „Chciałam nagrać nie tylko dobry album, ale chcę również, aby moja muzyka inspirowała ludzi, aby pomagała im w przechodzeniu tego, co przeżywają w swoim życiu. To cel każdej cząstki muzyki, jaką tworzę”. Dzięki „Here We Go Again”, bardzo osobistym piosenkom jak optymistyczna tytułowa kompozycja, zmysłowa „Got Dynamite”, ujawniająca popowa perfekcję „Solo”, Demi osiągnęła swoje cele, a nawet udało jej się więcej. Nazwisko tej wszechstronnie utalentowanej szesnastolatki stało się znane dzięki sitcomowi kanału Disneya pt. „Słoneczna Sonny” („Sonny With A Chance”) oraz filmowi „Camp Rock”, ale Demi zdecydowanie twierdzi, że „muzyka jest jej pierwszą miłością”.Przy debiutanckim albumie „Don't Forget” z 2008 roku współpracowała z przyjaciółmi z trasy – The Jonas Brothers, przy „Here We Go Again” Demi pracowała bardziej samodzielnie jako autorka, choć z pomocą tak znanych postaci jak John Meyer, autorka hitu „Torn” Anne Preven oraz autor i piosenkarz Jon McLaughlin. Jeden z utworów - „Stop The World”  napisała wspólnie z Nickiem Jonasem. „Kiedy byłam młodsza, byłam pod wpływem artystów R&B jak Aretha Franklin i Gladys Knight, czy nawet Billie Holiday. Teraz moimi inspiracjami byli John Mayer i Kelly Clarkson, chciałam połączyć ich wpływy, i mam nadzieję, że udało się to uczynić na tej płycie. Oczywiście byłam bardzo podekscytowana pracą z Johnem Meyerem”.Demi, która mimo młodego wieku zdążyła już napisać blisko 300 utworów, była niesamowicie podniecona możliwością wspólnego pisania piosenek ze zdobywcą Grammy. Z Mayerem pracowali w studio nad słowami i muzyką do dwóch utworów: ballady „World Of Chances”, która znalazła się na „Here We Go Again” oraz jeszcze jednym, zachowanym na później. Była podobnie podekscytowana podczas tworzenia wspólnie z Jon'em McLaughin'em “Every Time I Lie” i “Falling Over Me”, przyznając, że„była pod jego wielkim wrażeniem, ale próbowała być cool”.Poza uznaniem fanów, prasa również odniosła się do albumu Lovato entuzjastycznie, the Boston Herald pisał „poza jej pop rockowym wyglądem, przebojową dynamiką i poprawnym graniu na gitarze Lovato posiada wszechstronny głos, który oscyluje od zmysłowych tonów po pieszczotliwą słodycz”. Jej samej trudno się przyznać, że jest perfekcjonistką. „Jeśli piosenka nie wychodzi dobrze, zostawiam ją”.  Płyta „Here We Go Again” została nagrana z producentem John'em Field'em (Rooney, Switchfoot, Jonas Brothers) w trzy tygodnie...Szukając innego spojrzenia na występy na żywo, Demi kilka razy obejrzała koncertowe DVD Bruce'a Springsteen'a. „Obejrzenie tego DVD rzeczywiście pomogło” - przyznaje - „Zamiast martwić się wyglądem, i tym, czy dobrze gram, zrozumiałam, że ludzie przychodzą na koncert, żeby dobrze się bawić i przeżywać muzykę.  Mogę komunikować się z każdym z nich z osobna. Teraz nie denerwuję się, jeśli zdarzy mi się zagrać zły akord na gitarze”.Demi jest osobą znająca swoją wartość, ale nie zapatrzoną w siebie, bezustannie doskonaląca swe umiejętności. Jednocześnie pozostaje typową szesnastolatką, szczęśliwą z ukończenia szkoły w indywidualnym toku nauczania.Demi eksperymentowała też z kilkoma piosenkami, których teksty okazały się zbyt dojrzałe. „Może kiedy będę nieco starsza, moi fani będą na nie gotowi. Ale ten album pokazuje mnie taką, jaką jestem teraz. Szczęśliwie nie musiałam iść na kompromis w mojej dotychczasowej karierze, ale można wiele dowiedzieć się o sobie samym pisząc o życiu i uczuciach. To jak pisanie pamiętnika”Swoim fanom przekazuje inspirujące słowa w piosence Everything You're Not”, śpiewając: „Chcę dżentelmena, który traktuje mnie jak królową / Pragnę szacunku, potrzebuję miłości, nic poza tym”. O piosenkach o miłości z „Here We Go Again” Demi mówi tak: „Myślę, że nowy album ma w sobie więcej nadziei niż „Don't Forget”. To jak bycie podekscytowanym zrywaniem i zaczynaniem od nowa”.Rzeczywiście podekscytowanie przewija się przez jej muzykę, życie i osobowość, aciągle rosnąca grupa fanów daje się ponieść szczerości i talentowi Demi. „Czuję, że fani są kimś więcej niż tylko fanami, są moimi przyjaciółmi” - mówi Demi - „ Jestem im i Bogu niezmiernie wdzięczna, ponieważ bez nich niczego bym nie osiągnęła”.Tracklista International:1.     Here We Go Again2.     Solo3.     U Got Nothing’ On Me4.     Falling Over Me5.     Quiet6.     Catch Me7.     Every Time You Lie8.     Got Dynamite9.     Stop The World10.  World Of Chances11.  Remember December12.  Everything You’re not13.  Gift Of A Friend14.  So Far So Great15.  Don’t Forget (BONUS TRACK)16.  La La Land (BONUS TRACK)Tracklista LEP:1.      Here We Go Again2.      Solo3.      U Got Nothing’ On Me4.      Falling Over Me5.      Quiet6.      Catch Me7.      Every Time You Lie8.      Got Dynamite9.      Stop The World10.   World Of Chances11.   Remember December12.   Everything You’re not13.   Gift Of A Friend14.   So Far So Great

• Wykonawca Lovato Demi
• Data premiery 2009-10-16
• Nośnik CD

Jack Penate wydał swój trzeci album „After You” (XL Recordings) 29 listopada 2019 roku. Album ukazał się po ponad dekadzie i został stworzony we współpracy z Paulem Epworthem, Inflo i Alexem Eptonem. Wcześniej Pen~ate opublikował utwór „Prayer” - pierwszą oficjalną muzykę od 10 lat! Jego ostatni drugi album „Everything is New” został wydany przez XL Recordings w 2009 roku. „Prayer”, utwór otwierający album „After You” Jacka Penate, został napisany w jego studiu w czasie dwudziestu minut, w przerobionym garażu w Oksfordzie. Ale dziesięć lat zajęło przygotowanie do tego, by mógł napisać piosenkę w ciągu tych dwudziestu minut. „Zgubiłem się, próbując być tym, kim nie jestem”, śpiewa na wstępie. To coś więcej niż metafora.

• Wykonawca Penate Jack
• Data premiery 2019-11-29
• Nośnik CD

Ta niemiecka formacja na muzycznej scenie działa już od 1995 roku, a jej twórczość oscyluje w granicach gotyckiego, symfonicznego black metalu. W 1998 roku ukazuje się debiutancki krążek formacji, "Blacken The Angel”, po wydaniu którego zespół ma okazję grać u boku takich formacji jak np. Children Of Bodom, Hypocrisy, Dimmu Borgir czy Lacrimosa. W 1999 roku ukazuje się drugi album grupy, "Higher Art. Of Rebelion”, a kolejny, "Chapter III”, wydany zostaje w 2001 roku, kiedy to formacja powróciła ze swojej europejskiej trasy koncertowej. Reedycja albumu została kompletnie zremasterowana.

• Wykonawca Agathodaimon
• Data premiery 2008-08-25
• Nośnik CD

Album „Banita Mixtape” to trzeci solowy album w dorobku Nizioła, reprezentanta ulicznych składów hip-hopowych Szajka i Syndykat. Wykonawca zaprosił na płytę raperów przebywających obecnie poza krajem, stąd też taki tytuł krążka.Nizioł to urodzony w Krakowie raper, który w ostatnich latach stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci ulicznego nurtu hip-hopu.Wśród producentów najnowszej płyty Nizioła znajdziemy takie ksywki jak Szwed, Dechu, WOWO, Lazy Rida, 7thswordsman, Pesh czy BNS. Gościnnie na albumie „Banita Mixtape” pojawią się m.in. Big Twins,  Egon, Kaczy, Murzyn ZDR, Wuzet, Parol, Profus oraz wielu innych.

• Wykonawca Nizioł
• Data premiery 2017-05-19
• Nośnik CD

Debiutancki album Kode9 & The Spaceape z 2006 roku (wznowiony w roku 2015), w tym wcześniej niepublikowany dodatkowy utwór "Stalker (alt edit)". Pierwszy album Kode9 i The Spaceape jest historyczny w tak wielu różnych wymiarach ... To pierwszy w historii album Hyperdub, zakres dźwiękowy Kode9 i kolczaste pejzaże dźwiękowe i paranoiczna poezja Spaceape'a i rytmiczne narracje dopełniają się nawzajem w sposób, w jaki żaden inny producent związany z dubstepem i MC nigdy nie zabrzmiał (i przedtem i potem), bity pozostają wyjątkową, zróżnicowaną, twórczą dynamiką prawie dziesięć lat później ... Niestety historia Spaceape'a potoczyła się.... Cały dochód z tej reedycji trafia do rodziny Stephena Samuela Gordona; jeśli nie masz tego na winylu, wiesz co robić. Podwójny czarny wosk w gatefoldzie. Tracklista: 1. Glass 2. Victims 3. Backward 4. Nine 5. Curious 6. Portal 7. Addiction 8. Sine 9. Correction 10. Kingstown 11. Nine Samurai 12. Bodies 13. Lime 14. Quantum 15. Stalker (alt edit)  

• Wykonawca Kode9 And The Spaceape
• Data premiery 2014-01-22
• Nośnik Płyta Analogowa

Album muzyczny „Rusz Duszę” to utwory na gitarę klasyczną i fortepian, stworzone do wierszy Krzysztofa Cezarego Buszmana. Tracklista: 1. Osaczony 2. Druga Młodość 3. Odpowiedź mi 4. Dla Urodzonego 29 lutego 5. Granice i linie 6. Żywe Nieistnienie 7. Ludzkie Zwierzę 8. Podróż I 9. Moja Samotność 10. Kolekcjoner 11. Śpiączka 12. Bajeczka dla Dorosłych 13. Poetom i Bardom 14. Nic Ze Sobą 15. Ale 16. Dole Niedole  

• Wykonawca Podwin Szymon
• Data premiery 2017-07-01
• Nośnik CD

Na czwartym albumie How To Dress Well, zatytułowanym "Care", Tom Krell śpiewa o prawdziwym znaczeniu słowa "troska". Troska o innych, o słowa, o samego siebie. Śpiewa głosem, który jest bardziej przejrzysty i głęboki, niż kiedykolwiek do tej pory. Na płycie "Care" Krell sięga po szeroką gamę różnorodnych stylów i emocji, starając się zrozumieć jakie jest prawdziwe znaczenie człowieka w świecie. Jednak "Care" to nie concept album o byciu zatroskanym. Artysta stara się ponownie nauczyć jak dbać o siebie i innych poprzez muzykę. To płyta popowa, będąca naturalnym krokiem na drodze ewolucji Krella. Tom sięga po pomysły z poprzednich płyt i nadaje im nowy kierunek muzyczny. "Care" to płyta ekstatyczna i szczera. Słychać to już w otwierającym album "Can't You Tell'", będącym celebracją seksu i całkowitym kontrastem w stosunku do początku poprzedniego albumu "What Is This Heart?".

• Wykonawca How To Dress Well
• Data premiery 2016-09-30
• Nośnik CD

Album został wydany przez wytwórnię King's College (KGS 0038).

• Wykonawca Choir of King's College Cambridge
• Data premiery 2019-08-01
• Nośnik CD

THERE GOES RHYMIN’ SIMON (1973) Producenci: Paul Simon, Phil Ramone, Roy Halee i in. Inżynier dźwięku: Phil Ramone, Roy Halee i in. Jeżeli pierwszy solowy album Paula Simona (PAUL SIMON) był zaledwie zalążkiem fantastycznej kariery artysty po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel, to na drugim wszystkie jego pomysły rozkwitają w imponującym stylu. Pierwszy singiel, hit # 2 Kodachrome nawiązywał stylem do czasów rock’n’rolla. Przejmujące Tenderness (z udziałem kwartetu wokalnego The Dixie Hummingbirds) to kompozycja stylizowana na muzykę soul i kontynuująca tradycję standardu Try A Little Tenderness, znanego choćby z nagrań Otisa Reddinga i Arethy Franklin, ale także Franka Sinatry i Roda Stewarta. Kontynuacją tych czarnych inspiracji jest nagranie Take Me to the Mardi Gras – hołd złożony muzyce Nowego Orleanu. Mistrzowska forma tego nagrania sprawia, że utwór – rozpoczynający się na głos i gitarę akustyczną – rozwija się do pełnego fajerwerku orkiestry jazzowej. Dodatkową atrakcją jest gościnny występ kaznodziei, Rev. Claude Jetera, wykonującego niezwykłą partie wokalną falsetem. Folkowy rodowód Paula Simona potwierdza piosenka Was A Sunny Day, nagrana w bliskiej, „górskiej” harmonii – chodzi oczywiście o Apallachy – z siostrami Roche (swego czasu studentkami Paula Simona na New York University, gdzie po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel nauczał… po prostu pisania piosenek). Czasy duetu Simon & Garfunkel powracają w brzmieniu utworu Learn How To Fall (gitara i organy), natomiast kołysanka St. Judy’s Comet z podkreślonymi pogłosem akcentami fortepianu elektrycznego zapowiada brzmienie następnej płyty artysty. Inwencję poetycką Paula Simona najkrócej oddaje aforystyczny tytuł piosenki One Man's Ceiling Is Another Man's Floor [Sufit jednego to podłoga drugiego]. Po prostu ogólna teoria względności – w jednym zdaniu! I tylko malkontenci zwracają uwagę, że zasada nie sprawdza się na parterze i ostatnim piętrze (warunki ekstremalne). Zwraca uwagę niekonwencjonalne zakończenie instrumentalne tej kompozycji. Niedocenioną perłą z tego albumu była piosenka Something So Right – szczęśliwie przypomniały o niej wokalistki: Phoebe Snow, Trisha Yerwood oraz Annie Lennox, która wydała ją nawet na singlu promującym znakomity album MEDUSA (1995). Trzy piosenki z THERE GOES RHYMIN’ SIMON wchodzą do kanonu artysty (numer w nawiasach oznacza miejsce na liście US Hot 100 Singles Chart): Kodachrome (#2) Rytmiczna, wesoła piosenka opowiada o wspomnieniach zapisanych na starych zdjęciach, głównie o szkole i o dziewczętach, które traciły wiele ze swojej powabności na czarno-białych fotografiach. Refren wykorzystuje nazwę handlową Kodachrome 64 (slajdy), popularnego filmu 35 mm utożsamianego w latach 70. z „naturalnymi kolorami”. Firma Kodak nakazała zastosowanie znaku handlowego przy tytule piosenki, a sama użyła jej w reklamach dopiero pod koniec lat 90. Piosenka dotarła do drugiego miejsca na liście US Hot 100 magazynu Billboard (i zajęła pierwsze na liście kanadyjskiej) natomiast w Wielkiej Brytanii w ogóle nie została wydana na singlu, ponieważ BBC odmówiło emitowania utworu, który zawierał nazwę handlową (niezgodne ze statutem mediów publicznych). Loves Me Like A Rock (#2, złota płyta) Kolejny wielki hit z drugiego albumu Paula Simona jest także piosenką żartobliwą i mówi o miłości (matczynej, ale niekoniecznie) bez względu na wiek i zajmowaną pozycję – po prezydenta USA włącznie. Artysta w genialny sposób wykorzystał murzyńską grupę wokalną The Dixie Hummingbirds w technice call & response. Zaskoczeniem było użycie świeckiego tekstu w ramach tak religijnej muzyki. American Tune (#35) Jeden z najważniejszych utworów w całym dorobku Paula Simona, uznany przez magazyn Rolling Stone za „Piosenkę roku 1973”. Refleksja nad samotnością życia we współczesnej Ameryce sięga do czasów pierwszych pielgrzymów, którzy przybyli w 1620 roku na galeonie „Mayflower”. Kontekst ów uzasadnia zapożyczenie w warstwie muzycznej: część linii melodycznej zwrotki pochodzi z „Pasji wg Św. Mateusza” Jana Sebastiana Bacha. Poruszająca wizja „Statuy Wolności odpływającej za morze” to obraz alienacji pokolenia obudzonego z amerykańskiego snu przez aferę Watergate. Znani muzycy, którzy wzięli udział w nagraniach (wybór): The Dixie Hummingbirds (męska grupa wokalna gospel), wielebny Claude Jeter (falset), Maggie & Terry Roche (duet wokalny, później The Roches), Onward Brass Band (nowoorleańska orkiestra dęta), Quincy Jones (aranżacje sekcji smyczkowej), Allen Toussaint (aranżacje sekcji dętej), Airto Moreira (instrumenty perkusyjne), David Spinozza (gitara), Bob James (klawisze), Rick Marotta (perkusja) Album # 2 w USA, na czwartym miejscu w Wielkiej Brytanii.

• Wykonawca Simon Paul
• Data premiery 2011-06-06
• Nośnik CD