Wyjątkowa seria muzyczna dla koneserów jazzu - Jazz Connoisseur prezentuje niezwykły album legendarnego Duke'a Ellingtona i jego orkiestry, którego premiera miała miejsce w 1966 roku.
Maroon 5 zapowiadają długo oczekiwany album! „Red Pill Blues” to już 6. studyjna płyta w dyskografii grupy, a pojawią się na niej gościnnie m.in. A$AP Rocky, LunchMoney Lewis oraz Julia Michaels. „Red Pill Blues”, na której znajdzie się 12 utworów, promuje przebój zespołu – „What Lovers Do,” feat. SZA. Płyta ukazuję się również w wersji deluxe wzbogaconej o 6 utworów „live”. Poprzedni album zespołu – „V” zadbiutował na 1. miejscu listy Billboard 200, a pochodzące z niego mega hity „Sugar”, „Maps” i „Animals” znalazły się na szczycie listy singli.
Album "Kombi koncert 15-lecia" to zremasterowane wydanie płyty będącej zapisem jubileuszowego koncertu zespołu Kombi, który odbył się 28 lipca 1991 r. w Operze Leśnej w Sopocie. Album składa się z dwóch krążków CD zawierających łącznie 23 utwory, w tym największe przeboje 15-lecia Kombi i sola muzyków. Jest drugim – po wydanym w 2017 r. koncercie 40-lecia - z kolekcji jubileuszowych albumów koncertowych Kombi (wydanie trzeciego albumu z tej serii z koncertem 10-lecia planowane jest na 2018 rok). Kolekcja ma wspólną szatę graficzną. Kombi to jeden z najpopularniejszych polskich zespołów muzycznych. Od początku do dzisiaj niezmiennie prowadzony jest przez Sławomira Łosowskiego, założyciela, klawiszowca i kompozytora wielkich hitów zespołu. Szczyt popularności Kombi przypadł na dekadę lat 80., ale takie piosenki Łosowskiego jak: "Słodkiego miłego życia", "Przytul mnie", "Za ciosem cios", "Czekam wciąż", "Nietykalni – skamieniałe zło" (wszystkie są na płycie 15-lecia) żyją wciąż w kolejnych pokoleniach słuchaczy. Dzisiejsze Kombi występuje w odnowionym składzie. Wiele z dawnych przebojów zostało współcześnie przez Łosowskiego przearanżowanych, oczywiście z zachowaniem oryginalnego, charakterystycznego dla Kombi brzmienia, co można usłyszeć na albumie z koncertu 40-lecia. Warto więc teraz sięgnąć po drugą z jubileuszowej kolekcji płytę "Kombi koncert 15-lecia" i posłuchać muzyki zespołu w wykonaniu sprzed 26 lat. Tracklista: CD 1 1. Wspomnienia z pleneru 2. Leniwe Sny 3. Taniec w słońcu 4. Królowie Życia 5. Nowe Narodziny 6. Tomek solo 7. Wejdź siostro wejdź 8. Wstawaj, wstawaj - jesteś wolny 9. Jurek solo 10. Hej Rock and Roll 11. Przytul mnie 12. Hotel twoich snów CD 2 1. Linia życia 2. You are wrong 3. Nie ma zysku 4. Kochać cię za późno 5. Czekam wciąż 6. Za ciosem cios 7. Nietykalni - skamieniałe zło 8. Pamiętaj mnie 9. Nasze rendez - vous 10. Black and white 11. Słodkiego miłego życia 12. Sto lat – publiczność
Iskrząca gwiazda na szwedzkim firmamencie dark-metalu powraca z albumem, który muzycznie rozpoczyna się dokładnie tam, gdzie skończyło się ich poprzednie dzieło - "The Children Of The Night". Album ukazuje się na płycie CD, CD Deluxe (dodatkowy utwór, eleganckie opakowanie) oraz na płycie winylowej.
Queens Of The Stone Age powstali z trzonu kultowej formacji stoner rocka – Kyuss. Jose’a Homme’a (wokal, gitara), Alfredo Hernandeza (perkusja) i basistę Nick Olivieri zasilił Dave Catching (gitara, klawisze). Pod koniec 1998 roku zespół wydał swój pierwszy album, który został nazwany po prostu „Queens Of The Stone Age". Po wydaniu krążka zespół dużo koncertował, a Homme w międzyczasie wydawał w niezależnym labelu Man’s Ruin serię wydawnictw pod nazwą „Dessert Sessions". W połowie 2000 grupa wydała drugą płytę pt. „R", po której Hernandeza zastępowali Gene Troutman and Nicky Lucero. W 2001 roku John i Nick wydali kolejne Dessert Sessions – numer 9 & 10. Tym razem gośćmi sesji byli m.in. PJ Harley, Twiggy Ramirez (Marylin Manson) i Josh Freese (A Perfect Circle). W tym samym czasie powstawał już kolejny, trzeci album QOTSA. Jeden z najbardziej oczekiwanych rockowych albumów roku 2002 „Songs For The Deaf" ukazał się w sierpniu. W tym czasie zespół wspierał perkusista Dave Grohl, zawieszając działalność swojej formacji Foo Fighters. W 2004 roku Josh Homme tym razem jako perkusista, Jason Everett Hughes - gitara, wokal oraz Alain Johannes – fortepian nagrali płytę pod szyldem Eagles Of Death Metal. Ciekawostką jest, że nazwa zespołu została zainspirowała audycją radiową grającą kawałki polskich zespołów deathmetalowych. Kolejny krążek grupy ukaże się już 21 marca i jest promowany przez singiel „Little Sister". W nagraniu „Lullabies To Paralyze" gościnnie pojawił się Billy Gibbons z ZZ Top oraz Panie Shirley Manson z Garbage oraz wokalistka The Distillers - Brody Dalle. Wydanie płyty poprzedziła promocyjna trasa koncertowa przerwana chorobą Homme’a. Obecny skład grupy to: Josh Homme, Joey Castillo, Dan Druff, Troy Van Leeuwen i Mark Lanegan.
Na albumie, "Demonologia 1” wydanym pierwotnie w 2010 roku gościnnie pojawili się m.in. PIH, Fabuła, Młody M, Pyskaty, Trzeci Wymiar i wiele innych. "Demonologia 1" to nie tylko świetni raperzy i świeże bity - to także doskonała oprawa DJ'ska, za którą wzięli się DJ Taek, DJ Simo, DJ Show, DJ Decks oraz DJ Kostek. Oprócz niektórych gościnnych zwrotek całość została nagrana w studio 2 Strefa. Dwukrążkowy album "Demonologia 1 / Wersy, ludzie, hip-hop" to kolekcjonerskie, limitowane wydawnictwo. Album Słonia i Miksera pt. "Demonologia II" to potrójne wydawnictwo, w sumie na dwóch płytach CD znalazło się 27 utworów z gościnnym udziałem takich wykonawców jak Brassi, Paluch, Antek Pcpark, Eripe, Kaen, Pih, Shellerini, Kacper HTA (Ganja Mafia), Grubas/WZW, Jongmen, Jinx, Te-Tris, Dj Soina, The Returners oraz Dj Kostek. 3 krążek DVD to dokument video o kulisach powstawania albumu. Artyści o albumie: "Prace nad płytą trwały rok. 12 miesięcy pisania tekstów, 4 kwartały produkcji bitów, 52 tygodnie w poszukiwaniu odpowiedniego brzmienia, 365 dni lawirowania między pracą twórczą, życiem osobistym i zawodowym. Każdy werbel i każde słowo zawiera w sobie część nas. Obydwaj włożyliśmy całe serducho w to co usłyszysz i zobaczysz, jesteśmy w 100% sobą i każdy z tracków zawartych na "D2" powstał całkowicie naturalnie. Jesteśmy zadowoleni z płyty i mamy nadzieję, że Wy również będziecie. Dzięki za to że jesteście z nami, do zobaczenia na koncertach!" Słoń/Mikser
Zestaw przebojów niemieckiej wokalistki - Neny - ikony lat 80. Album zawiera mega hit "99 luftballons" w 3 wersjach: niemieckiej, angielskiej i w remiksie. Płyta w niskiej cenie!
Album został wydany przez wytwórnię Chandos (CHAN 20118).
Nowojorska formacja Blonde Redhead i ich nastrojowy nowy album "Misery Is A Butterfly" wydają się nawiązywać wprost do złotych czasów wytwórni 4AD, których pożegnaniem - w przeddzień inwazji Throwing Muses i Pixies z Bostonu w połowie lat 80. - był projekt "Filligree And Shadow" This Mortail Coil. Ale Blonde Redhead to nie debiutanci. Zespół ten powstał 10 lat temu, gdy w jednej z niezliczonych w Nowym Jorku włoskich restauracyjek spotkali się studiujący w tym mieście Kazu Makino i Maki Takahashi z Japonii oraz włoscy bracia bliźniacy Simone i Amedeo Pace. Do tego stopnia ich muzyka zdawała się być wtedy inspirowana płytami Sonic Youth, że roztoczył nad nimi opiekę sam perkusista tego zespołu Steve Shelley (dwa pierwsze albumy BR wydał nakładem swej prywatnej firmy Smells Like). Po odejściu Takahashi Blonde Redhead postanowili występować dalej w trójkę i tak już pozostało. Piąty album "Melody Of Certain Damaged Lemons" (2000), wyprodukowany przez Guya Picciotto z Fugazi, oznaczał radykalne zerwanie tria z przeszłością. "Misery Is A Butterfly" to bez wątpienia najbardziej nastrojowa, najsilniej nasycona melancholią i nostalgią propozycja zespołu, a jednocześnie - najstaranniej i najbardziej finezyjnie wyprodukowana. Nie sposób tu nie dostrzec owej obsesyjnej dbałości o najdrobniejsze detale, jaka cechuje szefa 4AD, Ivo Watts-Russella. Od pierwszego utworu, zatytułowanego "Elephant Woman", znajdujemy się w spowitym lekkim mrokiem, trochę baśniowym i romantycznym świecie, a kruchy głos Kazu Makino - która w Blonde Redhead dzieli miejsce przy mikrofonie z Simonem Pace - wywołuje lekkie skojarzenia ze śpiewem Catherine Deneuve w "Parasolkach z Cherbourga". O charakterze całej płyty decydują właśnie takie jak "Elephant Woman" utwory, by wymienić tylko "Melody", "Doll Is Mine", "Magic Mountain" i poruszający miłosny duet Makino i Simone’a w "Pink Love". Odległym echem dawniejszych, bardziej hałaśliwych czasów są natomiast "Falling Man" i "Maddening Cloud". Mówiąc krótko - album dla wszystkich, starych i młodych, amatorów klimatów utożsamianych z 4AD, ale też z eteryczną muzyką Breathless, Helium czy Goldfrapp.
"Everyday" to czwarty album Dave Matthews Band, wydany 27 lutego 2001 roku. Album zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard 200 dzięki sprzedaży 755 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu i utrzymał pierwszą pozycję również w tygodniu drugim. Po 25 tygodniach album osiągnął sprzedaż wynoszącą 2,5 miliona egzemplarzy. Była to piąta najlepiej sprzedająca się płyta w roku 2001 według The Billboard Year. Dave Matthews (ur. 9 stycznia 1967 w Johannesburgu, RPA) – muzyk amerykański pochodzenia południowoafrykańskiego, wokalista, gitarzysta, autor tekstów oraz muzyki, jeden z założycieli grupy Dave Matthews Band (w 1991 roku).