Progresywne dub-tech-house i ambientowe panoramy rozciągające horyzontalne skanowanie dziesięciu minut syntezatorów z lat 90-tych w „Minus Degree”.
Hendrik Weber (aka Pantha du Prince), od czasu wydania w maju 2016 roku swojej pierwszej po sześciu latach przerwy płyty 'The Triad', przez cały czas był w światowej trasie koncertowej. W międzyczasie jednak zdążył przygotować nowy wariant albumu. "The Triad-Ambient Versions" przynosi ambientowe wersje piosenek znanych z podstawowej płyty. "Muzyka składa się z określonych przestrzeni dźwiękowych, które mogą być skonstruowane do tańca, dla ruchu. 'The Triad-Ambient Versions' przenoszą słuchacza w wolną przestrzeń." - mówi Weber. "Te ambientowe wersje pozbawione są rytmów, dzięki czemu ludzie dostają bardziej przejrzysty muzyczny obraz, pełen niezidentyfikowanej atmosfery, dającej wolność. Proste rytmiczne sekcje zostały zastąpione delikatnym powiewem ciszy i płynnymi ruchami pozbawionymi struktury." Razem z nową wersją albumu, Weber oddał także swoje nowe piosenki w ręce elektronicznych twórców, którzy przerobili piosenki z płyty na potrzeby EP-ki 'The Triad Remixes'.
Hipnotyczne, ambientowe piękno. Nagranie miało swoja premierę podczas Bleeding Edge Festival, Montalvo Arts Centre w sierpieniu 2006 roku. Tracklista: 1. El Camino Real
Debiutancki „Neon Brown” Velvet Negroni ukazał się 30 sierpnia nakładem 4AD, zapowiedzi towarzyszy pierwszy singiel – „Confetti”. Velvet Negroni to alter ego twórczego erudyty Jeremy`ego Nutzmana. Jest eksperymentalnym wokalistą R&B z Minneapolis i autorem piosenek. Wychowany na przedmieściach Twin Cities, Jeremy - czarny dzieciak adoptowany przez białą ewangeliczną rodzinę chrześcijańską - podzielił swoje lata między klasyczne lekcje gry na pianinie i późne wieczorne jam sessions. „Confetti” jest pierwszą odsłoną Nutzmana z tego albumu. To refleksyjny, wolno płonący utwór R&B, łączący ciepłe ambientowe syntezatory z perkusją i nawiedzonym wokalem. Teledysk powstał w reżyserii artysty oraz Isaaca Gale`a. W klipie „Wine Green” widzimy rysunki Velvet Negroni.
Legendarny perkusista Can - Jaki Liebezeit i Friedmann - lider nu-jazzowej rewelacji Flanger po raz kolejny łącza siły! I znów zaskakują! "Secret Rythm 3” to długo wyczekiwana nowa edycja niezwykłego i popularnego projektu, w którym wybitni muzycy w atrakcyjnej formie łączą inspiracje muzyką afrykańską, wibrację nowego jazzu, pastelowe ambientowe pejzaże i micro-elektroniczne smaczki. Na świecie doprawdy trudno o lepszych specjalistów w fascynującej dziedzinie "sekretnych rytmów”. Materiał z tej płyty duet prezentował niedawno podczas świetnie przyjętych koncertów w Polsce!
Req, brytyjski specjalista od abtrakcyjnego hip hopu, ceniony artysta graffiti, swą muzyczną karierę zaczynał w barwach wytwórni Skint, dziś nagrywa w barwach oficyny Warp. Car Paint Scheme to płyta, która pierwotnie miała ukazać się nakładem firmy Skint, jednak ze względów komercyjnych oraz dystrybucyjnego dealu z Sony nigdy do tego nie doszło. Dzięki zabiegom Warpa płyta trafia na rynek muzyczny i jest doskonałym przykładem muzycznej i artystycznej ewolucji Reqa: dziś w twórczości Brytyjczyka dominują abstrakcyjne, ambientowe przestrzenie, zaś głównym elementem jego wcześniejszych produkcji - brzmiących niczym nagrania Mo'Wax z połowy lat 90tych - był mocny hiphopowy beat. Car Paint Scheme to płyta, która brzmieniowo pasuje raczej do wcześniejszego okresu twórczości Reqa, co nie zmienia faktu, iż jest to fascynujący materiał.
Drugi album formacji w zremasterowanej wersji z dodatkowymi utworami! W 1991 roku do składu Varius Manx dołączyli: perkusista - Sławek Romanowski i śpiewający gitarzysta - Robert Amirian i w takim zestawie grupa nagrała swój drugi album "The New Shape". Album finalnie ukazał się w 1993 roku, a większość utworów to piosenki, w których głównym wokalistą jest Robert Janson (ciekawostką jest, że w jednym z utworów - "Memphis" - towarzyszy mu Edyta Bartosiewicz). Ciekawe aranżacje jazzowo - ambientowe przeplatają się z popową melodyką i nieco progresywnym klimatem, który jednak nie jest pozbawiony rokckowego pazura. Znakomita gratka nie tylko dla fanów Varius Manx, ale i dla koneserów ambitnych dźwięków!
Limitowana wersja soundtracku uznanego kompozytora i producenta muzyki elektronicznego Junkie XL, znanego również pod nazwą Tom Holkenborg, który komponował dla takich filmów jak "Deadpool", "Mad Max Fury Road", "Batman Vs Superman", "Divergent". Fani elektronicznych syntezatorów (obecnych w soundtrackach do Stranger Things czy Drive), z pewnością będą zachwyceni tym wydawnictwem wypełnionym klasycznymi analogowymi syntezatorami, dopełnionymi gitarą inspirowaną surfingiem. Bogate, ambientowe faktury i rytmiczne arpeggia elektroniczne przywołują klasyczny album "Seven Waves" Suzanne Ciani. Tracklista: 1. Stranded 2. The Shore 3. The Worxx 4. Always Ready 5. Dark Beaches 6. Dark Blue Hours 7. Deep Cut 8. Distant Lights 9. Increasing Vibes 10. Jaws 11. Wavey Waters
Arovane i Porya Hatami po raz pierwszy współpracowali w 2015 roku i od tego czasu wydali trzy albumy, które znakomicie zacierają granice pomiędzy ambientem, dronem i nowoczesnymi nagraniami klasycznymi. „Kaziwa” została wydana po raz pierwszy na CD i cyfrowym formacie już w 2016 roku, ale tutaj pojawia się jej pierwsza edycja winylowa. Oczywiście zapotrzebowanie na kopie będzie wysokie, ponieważ jest to prawdopodobnie ich najlepsza praca. Oparte w dużej mierze wzruszające i melancholijne medytacje fortepianowe, mocno zawiązane w nagraniach z atmosfery, rozległe ambientowe akordy, trzeszczące dźwięki winylu i tekstur audio z opóźnieniem, album jest jednocześnie klaustrofobiczny i dziwnie niezakłócony. Powstałe utwory są bezbłędnie magiczne. Limitowany, winylowy czarno-złoty splatter
Składankowa wizytówka i przewodnik po paryskiej wytwórni IntoXygene - matczynej firmie legendy muzyki industrialnej: grupy The Young Gods! Kompilacja "IntoX" to olbrzymia frajda dla wszystkich miłośników elektroniczno-gitarowych brzmień, tutaj - obok samych THE YOUNG GODS - reprezentowanych przez takich wykonawców jak Y FRONT, ELECTROBOLT czy VIRTUART. Co więcej na płycie znajdziecie także arcyciekawe, niemal triphophowe nagrania grupy PEEPING TOM oraz cyfrowe, ambientowe dźwięki FRANZA TREICHLERA. Warto odnotować iż w większości z 11 zawartych na płycie utworów na perkusji gra sam BERNARD TRONTIN z The Young Gods.