W rok dwusetnych urodzin Giuseppe Verdiego z pewnością nie zabraknie wydawnictw celebrujących tę okrągłą rocznicę. Orfeo proponuje recital sopranistki, której interpretatorki arii Verdiego zaczęła się długo przed tą rocznicą i z pewnością trwać będzie długo po niej - Krassimiry Stoyanovej.
„Air” to podróż przez niezwykłą różnorodność epoki baroku. Artysta zestawia najprostsze, niemalże prymitywne formy muzyki tanecznej z bardziej wyrafinowanymi czy wręcz rewolucyjnymi jak na owe czasy kompozycjami, z kulminacją w postaci tytułowej arii Bacha. Pojawiają się tu również „hity” takie jak Kanon Pachelbela czy Sarabanda Haendla. Daniel Hope przeprowadza słuchaczy przez 150 lat muzycznej rewolucji.
Mająca na swoim koncie bogatą dyskografię obejmującą wspaniałe i wysoko oceniane recitale z arii operowych Mozarta, Haendla, Vivaldiego i oper francuskiego baroku, Sandrine Piau, francuska sopranistka, zebrała i nagrała zbiór arii tragicznych śpiewanych przez jej ulubione bohaterki z takich oper Mozarta jak Le Nozze di Figaro (Wesele Figara), Don Giovanni, La finta giardiniera, Mitridate, Idomeneo, Lucio Silla oraz Il re pastore.
Przekraczając granice stuleci i stylów, transkrypcje Ysayea i Kreislera pisane dla uczczenia ich wybitnego poprzednika – Paganiniego, ukazują związek pomiędzy tymi trzema słynnymi skrzypkami-kompozytorami. Gatunek transkrypcji ma swoją genezę w wirtuozowskich wariacjach Paganiniego na tematy z popularnych oper Mozarta i Rossiniego. Di tanti palpiti, kompozycja oparta na arii Tancreda z opery o tym samym tytule, to jedna z tych kompozycji, które zawierają zapierające dech w piersiach, akrobatyczne wariacje na modny wówczas temat.
Druga studyjna płyta Simone Kermes dla wytwórni SONY. Niemiecka sopranistka koloraturowa specjalizuje się w muzyce dawnej, prasa okrzyknęła ją "królową baroku". Zachwyca nie tylko popisowymi koloraturami, perfekcyjną techniką wokalną, wielką ekspresją ,ale również oryginalnymi strojami i fryzurami. Na nowej płycie śpiewa 16 przebojowych arii R. Broschiego, A. Scarlattiego, G.B. Bononciniego, A. Caldary i N . Matteis. Śpiewaczce towarzyszy orkiestra Le Musiche Nove pod dyrekcją Claudio Osele. Płyta ukaże się w limitowanej wersji 4-językowej.
Śpiewak, aktor, urodzony w Sosnowcu, zakochany w Warszawie, Polak, ale też obywatel świata. W okresie międzywojennym najpopularniejszy polski artysta robiący karierę międzynarodową. Chociaż na rodzimych scenach wzbudzał skrajne emocje, zawsze towarzyszył mu ogromny szacunek rodaków, którzy znali go nie tylko, jako wybitnego artystę, ale też człowieka o wielkim sercu, promotora, mecenasa i filantropa. Obok niezliczonej ilości arii operowych, Jan Kiepura miał także do zaproponowania lżejszy repertuar, piosenki z filmów czy musicali, w których sam często występował.
Piotr Beczała prezentuje swój nowy album „The French Collection” - zbiór arii związanych z Francją lub Paryżem czyli utwory kompozytorów francuskich albo napisane dla miasta miłości – Paryża.
Kolejna płyta zjawiskowej śpiewaczki hiszpańskiej Nurii Rial (sopran, ur. 1975). Barokowe arie w Jej wykonaniu zachwycają świeżością i technicznym kunsztem. Szczególnie dobrze wypada w repertuarze haendlowskim i właśnie na tej płycie usłyszymy zbiór 9 "Niemieckich Arii" HWV 202-210. Dodatkowo na płycie zamieszczono orkiestrowy "przebój" G.F. Haendla "Muzykę Sztucznych Ogni". Artystce towarzyszy Austrian Baroque Company pod dyrekcją Michael'a Omana.
Jedna z największych i najważniejszych ikon XX w. – Maria Callas. Była zarówno czarującą diwą, jak i międzynarodową super gwiazdą, która porywała publiczność całego świata swoimi żywiołowymi i pełnymi pasji wykonaniami. Album prezentuje Callas w kolekcji wielkich operowych arii, które ukazują jej wyjątkowy głos i chwytające za serce portrety tragicznych heroin.
„ „La Decollazione” Bononciniego wykonano po raz pierwszy w 1709 roku w kaplicy cesarza Józefa I w Wiedniu. Raczej skromną w obsadzie partyturę „La Decollazione” na smyczki i continuo można wyjaśnić wykonaniem w okresie Wielkiego Postu, ale wokalne i instrumentalne wymogi tego utworu w pełni wykorzystują wirtuozerię wiedeńskich muzyków i ich umiejętności wokalne. Jednocześnie Bononcini wplótł doskonale opanowaną przez niego technikę kontrapunktu, zwykle kojarzoną z muzyką sakralną, w całe dzieło tak, że nosi znamiona zarówno kompozycji świeckiej, jak i religijnej. Tę kontrapunktyczną powagę można dostrzec w orkiestrowym wstępie, finałowym chórze „Muore il giusto”, śpiewanym przez 5 solistów, i w kilku ariach, szczególnie arii św. Jana „Bacio l'ombre”, zapisanej w mrocznej tonacji f-moll. Partię św. Jana śpiewa alt – w rejestrze wokalnym często przypisywanym bohaterom barokowych oper, w których wówczas wcielali się dysponujący silnymi płucami kastraci. Rola moralnie słabego Heroda została powierzona basowi, podczas gdy partie Herodiady i Salome wykonywali kastraci-sopraniści kreujący zazwyczaj role kobiece, z przypisaną im muzyką szczególnie zmysłową w stylu. Duet Heroda i Herodiady „Rieda pure” z początku utworu byłby efektownym duetem miłosnym w każdej operze tamtych czasów, a jednocześnie jest imponujący pod względem kontrapunktycznym, splatając partie kochanków na wzór wcześniejszych włoskich madrygałów. Bononcini stosuje w oratorium schemat arii da capo, ale zapisuje w całości powrót sekcji A, zamiast używać skrótu DC. Jednak w dramatycznym punkcie zwrotnym opowieści, kiedy Salome śpiewa arię „De la palme” i prawdopodobnie tańczy dla gości, Herod przerywa jej pełnym pasji recytatywem „Non più, deh cessa”, zanim jeszcze zdąży ukończyć sekcję B, po czym składa propozycję spełnienia jej życzenia. Chociaż zerwanie z konwencją muzyczną może wydawać się dziś drobnostką, w czasach Bononciniego było to bardzo niezwykłe i żywe przedstawienie erotycznej mocy Salome i słabości Heroda. Jego rozbudowana aria „Nulla si neighi”, którą następnie wykonuje, zawiera partie dwóch wiolonczel solo – możemy spekulować, że grali je wówczas bracia Bononcini. Oratorium „La decollazione” zawiera wiele wspaniałych arii, niektórych tylko na głos i continuo, innych z pełnoprawnym i świetnie napisanym akompaniamentem smyczków. Dotychczas było znane i badane przez naukowców, lecz teraz przyszedł czas, by dzieło to mogło docenić i podziwiać szersze audytorium. Wielce prawdopodobne, że nigdy nie będzie tak popularne jak oratoria Händla, czy tak żywe jak „Salome” Straussa, lecz niniejsze nagranie stanowi cenny wkład w ukazanie światu tego mało znanego arcydzieła.”- Brent Wissick, profesor University of North Carolina, Chapel Hill (Tłumaczenie – Anna Marks). Tracklista: Antonio Maria Bononcini – La Decollazione Di San Giovanni Battista Oratorio In Due Parti CD 1 1. Introduzione Prima parte 2. Aria: Sorga omai l' Alba lucente (Erodiade) 3. Recitativo: Ma no, de' suoi bei raggi il sol (Erodiade, Erode) 4. Aria: Tutto attento il sol mirai (Erode) 5. Recitativo: Soffri mio Re (Erodiade, Erode, Battista) 6. Aria: Perché il sole (Battista) 7. Recitativo: Ma tu che fai? (Battista, Erode) 8. Aria: Omicida è la pietà (Erode) 9. Recitativo: Oh, di cieco pensiero ingannate follie! (Battista) 10. Aria: Parmi veder (Battista) 11. Recitativo: Mio sposo, mio signore (Erodiade, Erode) 12. Aria: Già costretta dal martir (Erodiade) 13. Recitativo: Erodiade, deh cessa dai rimproveri tuoi (Erodiade, Erode) 14. Duetto: Rieda pure / Torni pure (Erodiade, Erode) 15. Recitativo: Ecco a’ tuoi cenni (Salomè, Erodiade) 16. Aria: Si, cadrà la cervice sì temuta (Salomè) 17. Recitativo: Al prigionier Battista (Angelo) 18. Aria: Preziosa è quella morte (Angelo) CD 2 Seconda parte 1. Aria: Festivi, giulivi, risuanate (Salomè) 2. Recitativo: Ma a regia mensa assiso (Salomè) 3. Coro: Rapido da te lungi 4. Recitativo: De la tua vita (Salomè) 5. Aria: De le palme c’ha l’Idume (Salomè) 6. Recitativo: Non più, deh cessa (Erode, Erodiade, Salomè) 7. Aria: Nulla si nieghi (Erode) 8. Recitativo: Ah, mio Rege adorato (Erodiade, Erode, Battista) 9. Aria: Bacio l'ombre e le catene (Battista) 10. Recitativo: In questo orror profondo (Angelo) 11. Aria: Con animo forte incontra la morte (Angelo) 12. Recitativo: Qual annunzio beato (Battista) 13. Aria: Tu che sei nume di pace (Battista) 14. Recitativo: Et ancora i tuoi voti (Angelo) 15. Aria: Tardi diviene all'ira (Angelo) 16. Recitativo: Figlia già fausto arride (Erodiade, Salomè) 17. Aria: Clizia, che amante del Sole (Salomè) 18. Recitativo: Signor, giacché (Salomè, Erode, Erodiade) 19. Aria: Il crin cingetemi (Erodiade) 20. Recitativo: Ecco, o Madre (Salomè) 21. Duetto: Ho vinto o figlia / Vincesti, o madre (Erodiade, Salomè) 22. Recitativo: Così d’empio livore (Angelo) 23. Coro: Muore il giusto