Pozycja z Kultowego katalogu wytworni Telarc.Tracklista:1. Stravinsky: The Firebird, Introduction-The Firebird and Her Dance-Round Dance of the Princesses - Infernal Dance of King Kastchei-Berceuse-Finale 2. Borodin: Music from Prince Igor, Overture 3. Borodin: Polovtsian Dances (with Choruses)
After a highly acclaimed series of Brahms chamber music releases for ONYX, the Nash Ensemble turn their attention to 19th-century Russian repertoire. Glazunov’s superbly crafted String Quintet in A of 1891 is coupled with Arensky’s Second Quartet with two cellos, and Borodin’s unfinished Sextet for strings in D minor, written according to the composer in Mendelssohnian style ‘to please the Germans’ while he was in Heidelberg.
Mikhail Glinka: A Life for the Czar Alexander Dargomizhsky: Rusalka Peter Ilyich Tchaikovsky: Iolanthe, Pique Dame (Queen of Spades), Mazeppa Sergei Rachmaninov: Aleko Alexander Borodin: Prince Igor
Mamy zaszczyt przedstawić Państwu kolekcję dwunastu podwójnych płyt serii „Wielcy kompozytorzy”. Sięgając po nią, decydują się Państwo na podróż w czasie do świata największych kompozycji muzyki poważnej, podczas której przepięknymi dźwiękami otoczą najsłynniejsi: Vivaldi, Handel, Bach, Chopin, Beethoven, Grieg, Brahms, Dvorak, Ravel, Bizet, Orff, Mussorgski, Borodin i wielu innych. Seria „Wielcy kompozytorzy” to wysokiej jakości nagrania w wykonaniu najlepszych światowych orkiestr, pod kierunkiem najsłynniejszych dyrygentów. Utwory, które znajdują się na płytach to kanon najsłynniejszych dzieł, znanych i lubianych przez wszystkich. To kompozycje, które nucimy pod nosem podczas codziennych czynności, które znamy z filmów i reklam, które wzruszają do łez i umilają czas. Przy doborze repertuaru pracowali profesjonalni muzycy, muzykolodzy i specjaliści w dziedzinie muzyki poważnej, stawiając przede wszystkim na rzetelność, wysoką jakość, estetykę wykonania oraz bogatą zawartość merytoryczną repertuaru. Wydawca zaś postawił na przystępną cenę, dzięki temu, seria dwupłytowych albumów „Wielcy kompozytorzy” to muzyczna gratka dla wszystkich sięgających po nią. Wyjątkowy design, światowej klasy nagrania i niepowtarzalny repertuar to także wspaniały pomysł na upominek dla bliskiej osoby, przy każdej okazji. Jeden tytuł niosący ze sobą trzy godziny wyjątkowej muzyki, to dar dla duszy i ciała, który wypełni Państwu wiele momentów życia, nadając im niepowtarzalny charakter. Wystarczy jedynie sięgnąć po tę płytę, aby otrzymać to wszystko i jeszcze więcej wartości, jakie niesie ta wyjątkowa selekcja najwyższej rangi dzieł muzyki poważnej. Tracklista: CD 1: Nikołaj Rimski-Korsakow Scheherezada (Scheherazade), op. 35 1. Wstęp. Morze i okręt Sindbada. Largo e maestoso. Allegro non troppo 2. Opowiadanie księcia Kalendera. Lento. Andantino. Allegro molto. Con moto 3. Młody książę i księżniczka. Andantino quasi allegretto. Pochissimo più mosso. Come prima. Pochissimo più animato 4. Święta w Bagdadzie. Morze. Okręt rozbija się o skałę, na której wznosi się żelazny posąg jeźdźca. Allegro molto. Vivo. Allegro non troppo maestoso. 5. Lot trzmiela z opery Bajka o carze Sałtanie 6. Kaprys Hiszpański, op. 34 7. Baba Jaga (Fairy Tale), op. 29 CD 2: Modest Mussorgski, Alexander Borodin, Michail Glinka Modest Mussorgski Obrazki z wystawy (Pictures at an Exhibition) 1. Nr 1: Gnom 2. Nr 2: Stary zamek 3. Nr 3: Tuileries 4. Nr 4: Bydło 5. Nr 5: Taniec kurcząt w skorupkach 6. Nr 6: Samuel Goldenberg i Szmul 7. Nr 7: Rynek w Limoges 8. Nr 8: Katakumby 9. Nr 9: Chatka na kurzej stopce 10. Nr 10: Wielka brama w Kijowie Alexander Borodin 11. „Tańce Połowieckie” z opery „Kniaź Igor” 12. W stepach Azji Środkowej Michail Glinka 13. Uwertura z opery „Rusłan i Ludmiła” Opera „Życie za cara” (A Life for the Tsar) 14. Uwertura 15. Antrakt do aktu II 16. Antrakt do aktu III 17. Antrakt do aktu IV
Piano Trio No. 1 Although Anton Arensky studied for a time under Rimsky-Korsakov at the St Petersburg Conservatory, his musical affiliation seems closer to Tchaikovsky, and it was to the Moscow Conservatory – where Tchaikovsky’s eclectic approach to music to some extent balanced the nationalistic school of ‘The Mighty Handful’, including RimskyKorsakov – that Arensky went as a teacher of theory and composition after having gained the Gold Medal in St Petersburg. His own most important student was Rachmaninov.Arensky wrote three operas, two symphonies, a piano concerto, incidental music to a production of Shakespeare’s The Tempest and a number of choral and chamber works, including two trios for piano, violin and cello. The first of these, in D minor, was published in 1894, the year in which Balakirev, founder of the ‘Mighty Handful’, suggested Arensky as his successor as Director of Music at the St Petersburg Imperial Chapel. The trio was inspired by Karl Davïdov who had died five years earlier. Davïdov, a cello virtuoso, founded the Russian school of cello playing, and the trio bears posthumous testimony to his work at the St Petersburg Conservatory which he joined in 1863 and where he served as Director from 1876 until 1886.The first movement is built around three themes, the first dramatic, the second lyrical and the third impetuous. It is followed by a playful Scherzo which provides a natural continuance to the thoughtful coda of the previous movement and contains an example of what became known as the ‘Arensky Waltz’. The movement is a scherzo more in character than in form, and the waltz appears as the central trio, offering full-blooded contrast to the lighter mood of the main sections, themselves tinged with Mendelssohnian delicacy, spiced with pizzicato passages.The Elegia also has a central section, its texture a light contrast to the preceding conversation between the violin and muted cello. The piano, which provides a dark-hued dotted backing to the dialogue of the strings, relaxes in the central section where it takes pride of place. The Finale is a dramatic rondo with two ideas, the first strong and vigorous, the second gentler and given to the two string instruments. In an Andante episode the central part of the Elegia is recalled, and the first theme of the first movement returns at the end to bring a sense of unity to the work. © Denby RichardsPiano Trio No. 2 While the Piano Trio No. 1 in D minor is perhaps Arensky’s best-known chamber work, the Piano Trio No. 2 in F minor remains virtually unknown. Composed in 1905, a year before the composer’s death, the second trio is less abrupt and more expansive than the first, almost symphonic in its dimensions.The first movement is in straightforward sonata form with two contrasting themes. The piano opens alone, the unison strings later joining in with a countermelody. The roles are then reversed, the strings playing the theme while the piano soon after takes up the countermelody. The second theme, which follows, is much more lyrical than the first, with the piano accompanying the strings. The short coda is loud and fast, strikingly different from the rest of the movement.After a brief introduction, the secondmovement Romance begins with a piano solo in the style of a nocturne by Chopin. The melody is taken over by the strings, and the piano and strings work together throughout the movement to weave a beautiful melodic tapestry.In the virtuosic third-movement Scherzo the strings play with spiccato (bouncing bow) and pizzicato effects. There are rippling arpeggios in the piano, and at times it almost sounds as if these are played pizzicato, too. The elegant contrasting trio opens with a slower, lyrical solo for the cello, the violin and cello later playing in unison; the piano has an accompanying role throughout.The finale is a Tema con variazioni. The block-chordal theme, with interesting harmonic twists, is introduced by the piano alone. The first variation is a flowing, songlike melody in the strings, accompanied by arpeggios in the piano. In the second variation the piano takes centre stage with a lively display, accompanied by pizzicato strings. The third variation is waltz-like, with a fluttering accompaniment. Virtuoso runs are featured in the lively, agitated fourth variation. The fifth is an ornamented waltz played rubato, first by solo piano, then by cello with piano accompaniment, and at last by violin and piano. The sixth and final variation, played bravura, is characterised by wide-ranging melodies. The return of the first movement’s opening theme leads to a quiet ending. © Borodin TrioThe Borodin Trio was formed after its members emigrated from the Soviet Union in 1976, since when they have played in all the major cities of Europe and America, as well as making a tour of Australia. Rostislav Dubinsky founded the legendary Borodin Quartet and served as its first violinist for thirty years. His wife, Luba Edlina, is best known for her brilliant performances and recordings as a pianist with the Borodin Quartet. The cellist Yuli Turovsky gave many acclaimed performances as soloist with the Moscow Chamber Orchestra before emigrating to Montreal. He is the founding Music Director and conductor of I Musici de Montréal.
Światosław Richter jest powszechnie uznawany za jednego z największych pianistów XX wieku. Znany jest ze swych wybitnych interpretacji, wirtuozerii i ogromnego repertuaru. Dymitr Szostakowicz powiedział kiedyś o nim: Richter jest nadzwyczajnym zjawiskiem. Ogrom jego talentu zdumiewa i zachwyca. Muzyka nie ma dla niego tajemnic. Studiował w Konserwatorium Moskiewskim pod kierunkiem Heinricha Neuhausa, który już wtedy uważał Richtera za geniusza. Potrafił bowiem zagrać utwór w taki sposób, iż miało się wrażenie jakby rozpościerał się przed nim rozległy, niezmierzony krajobraz, który się jego oczom po raz pierwszy. The Borodin Quartet został założony w 1945 roku w Konserwatorium Moskiewskim. Pierwszym wiolonczelistą w zespole był Mścisław Rostropowicz, który po kilku tygodniach opuścił kwartet. Zastąpił go wówczas Valentin Berlinsky, który współpracował także z Dymitrem Szostakowiczem. Szostakowicz zawsze osobiście konsultował z kwartetem swoje utwory – tak na etapie ich powstawania, jak i późniejszych wykonań, które do dziś uważane są za wzorcowe. The Borodin Quartet zasłynął z głębokiej, przenikliwej frazy oraz ciepłego brzmienia. Richter uwielbiał z nim koncertować. Georg Hörtnagel jest niemieckim kontrabasistą, który za czasów Georga Solti grał w Bayerische Staatsoper. O prezentowanym austriackim nagraniu koncertowym z czerwca 1980 roku „Gramophone” napisał: To jest doskonałe wykonanie. Na uwagę zasługuje szczególnie Światosław Richter, który nie tylko precyzyjnie oddaje radosny nastrój muzyki, ale również zawarte w niej cienie (...) on te proste motywy gra w oktawach tak świeżo jakby dopiero co odkrył ich uroki. Tracklista: Side A 1. I. Allegro vivace 2. II. Andante Side B 1. III. Scherzo: Presto 2. IV. Theme and variations 3. V. Finale: Allegro giusto
Nowe nagranie świętującego 70-lecie istnienia Borodin Quartet, początkujące cykl albumów poświęconych twórczości Szostakowicza.