Album został wydany przez wytwórnię Onyx (ONYX 4173). Wydawnictwo otrzymało nagrodę Fono Forum 5 (Fono Forum, 09-2017). Tracklista: Dutilleux 1. Cello Concerto ‘Tout Un Monde Lontain Saint-Saëns 2. Cello Concerto No.1 Messiaen 3. ‘Louange’ From Quartet For The End Of Time Debussy 4. Cello Sonata Ravel 5. Habanera
Winylowa 180-gramowa, zremasterowana (Newly Remastered, One Pressing Limited Edition) edycja albumu "Work Song" Nata Adderleya. Dodano jeden utwór bonusowy. Skład zespołu: Nat Adderley, cornet Wes Montgomery, guitar on all tracks, plus: On A1, B1 & B4: Bobby Timmons (p), Sam Jones (cello), Percy Heath (b). Louis Hayes (d). On A2: Same as above except Keter Betts (b) replaces Heath. On A3 & B3: Sam Jones (b). On A4: Keter Betts (b), Louis Hayes (d). On A5: Bobby Timmons (p), Sam Jones (cello & b), Keter Betts (cello & b), Louis Hayes (d). On B2: Keter Betts (cello), Sam Jones (b), Louis Hayes (d). New York, January 25 & January 27, 1960 * Bonus Track (B5): Jon Hendricks (vc), Nat Adderley (ct), Wes Montgomery (g), Cannonball Adderley (as), Gildo Mahones (p), Monk Montgomery (b), Walter Bolden (d). Fugazzi Hall, San Francisco, 1959 Tracklista: Side A 1. Work Song 4:16 2. Pretty Memory 3:54 3. I've Got A Crush On You 2:56 4. Mean To Me 5:02 5. Fallout 4:55 Side B 1. Sack Of Woe 4:28 2. My Heart Stood Still 6:26 3. Violets For Your Furs 3:50 4. Scrambled Eggs 3:20 5. The Shouter (*) 5:03 (Bonus Track)
Tracklista: CD 1 1. Polonaise in G major for transverse flute, violins, cello and harpsichord 2-4. Duetto in C major for two harpsichords 5-7. Sonata in D major for transverse flute and harpsichord 8. Polonaise in F major for two violins and cello 9. Polonaise in B flat major for two violins and cello 10. Sonata in F major for harpsichord CD 2 1-2. Concerto in B flat major for harpsichord and strings 3-5. Concerto in E flat major for 2 bassons, strings and B.C. 6. Concerto in D minor for harpsichord, 2 bassoons, strings and B.C.
1. Quintet for piano, violin, viola, cello & double bass in A major ("Trout"), D. 667 (Op. posth. 114) 39:322. String Quartet No. 14 in D minor ("Death and the Maiden"), D. 810 39:04
Tracklista:1. Livre pour orchestre, pieces (6) for orchestra 20:372. Cello Concerto 23:413. Novelette, for orchestra 16:474. Chain 3, for orchestra 11:56
Polish Cello Quartet, to zespół założony w 2011 roku przez absolwentów uczelni muzycznych w Łodzi i Katowicach, którzy kontynuowali studia m.in. w Brukseli, Kolonii i Mannheimie. Jedyny tego rodzaju ansambl w Polsce i jeden z niewielu tej klasy w Europie. Od 2014 roku PCQ jest zespołem Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu. Regularnie gości na wrocławskich festiwalach Wratislavia Cantans, Musica Electronica Nova i Jazztopad; Internationaal Kamermuziekfestival Schiermonnikoog w Holandii; Music Masters on Air (MusMA), czyli wspólnej platformie europejskich festiwali reprezentujących nowe kierunki w muzyce współczesnej; poznańskim Festiwalu Muzyki Kameralnej Q’arto Mondi.Czwórce młodych wirtuozów przyświeca jeden cel: postawić kwartet wiolonczelowy w jednym szeregu z innymi zakorzenionymi w tradycji i okrzepłymi na estradach zespołami kameralnymi. Żeby ten cel osiągnąć, wędrują kilkoma ścieżkami, trzymając się jednak zasady budowania swojego repertuaru z utworów pisanych oryginalnie na kwartet wiolonczelowy – przez kompozytorów obeznanych ze specyfiką instrumentu, jego możliwościami technicznymi i wyrazowymi, przede wszystkim zaś z jego potencjałem „oratorskim” w partnerskiej grze kameralnej.Czasem wchodzą w rolę niestrudzonych szperaczy, przetrząsających biblioteki, archiwa i katalogi wydawnictw w poszukiwaniu zapoznanych kompozycji na kwartet wiolonczelowy, które dzięki ich zapałowi doczekują się pierwszych wykonań na polskich estradach.Wyposażeni w wiedzę o muzyce minionych dekad i stuleci, z tym większym znawstwem poszerzają swój repertuar o utwory współczesne, przeważnie im dedykowane, autorstwa znakomitych twórców polskich i zagranicznych, wrażliwych i otwartych na sugestie późniejszych wykonawców. Współpracują z wybitnymi muzykami klasycznymi – m.in. z Dominikiem Połońskim i kanadyjskim wiolonczelistą Garym Hoffmanem – i prominentnymi jazzmanami, żeby wymienić choćby nazwiska Tony’ego Malaby’ego i Nate’a Wooleya. Przekazują swoje doświadczenia młodszym entuzjastom: są pomysłodawcami i organizatorami Międzynarodowej Akademii Wiolonczelowej w Nysie, nastawionej na popularyzację gry w wiolonczelowych zespołach kameralnych wśród uczniów i studentów uczelni muzycznych.Polish Cello Quartet to zespół prawdziwych eksploratorów, którzy chcą i potrafią dzielić się swymi odkryciami. Ich pierwsza płyta – pod każdym względem pionierska na polskim rynku fonograficznym – zawiera plon ich odkryć z czasu minionego. Dorota Kozińska
Sony Classical ma zaszczyt przedstawić kolejny album niemieckiego mistrza wiolonczeli Jana Voglera, w którego interpretacji usłyszymy koncert podwójny Johannesa Brahmsa wspólnie z chińską skrzypaczką (prywatnie żoną Voglera) Mirą Wang. Artystom towarzyszy Royal Scottish National Orchestra pod dyrekcją Petera Oundjiana. Jan Vogler to urodzony w Niemczech wiolonczelista, na stałe mieszkający w Nowym Jorku. Tajniki gry na wiolonczeli poznawał pod kierunkiem swego ojca Petera Voglera, a następnie Josefa Schwaba w Berlinie, Heinricha Schiffa w Bazylei i Siegfrieda Palma. W wieku 20 lat zdobył miejsce prowadzącego grupę wiolonczel w słynnej Staatskapelle Dresden (jako najmłodszy w historii zespołu). W 1997 roku porzucił tę posadę, przeprowadził się do Nowego Jorku, koncentrując się wyłącznie na grze solowej. Jako solista występował z takimi zespołami jak: New York Philharmonic, Chicago Symphony Orchestra, Boston Symphony Orchestra, Pittsburgh Symphony Orchestra, Montreal Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony Orchestra, Mariinsky Theatre Orchestra, Staatskapelle Dresden, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Stuttgart Radio Symphony Orchestra i Vienna Symphony Orchestra. Tracklista: Wolfgang Rihm (*1952) Duo concerto for violin, cello and orchestra (2015) 1. Allegro ma non troppo Johannes Brahms (1833–1897) Concerto for violin, cello and orchestra, op. 102 2. I. Allegro 3. II. Andante 4. III. Vivace non troppo John Harbison (*1938) Double concerto 'to the memory of Roman Totenberg' (2010) 5. I. Affetuoso, poco inquieto 6. II. Notturno: Adagio 7. III. Tempo giusto
Bach’s direct source of inspiration for the cello suites was most probably the virtuoso cello playing of Christian Ferdinand Abel, also in the service of Prince Leopold of Köthen and a superb violinist and viola da gamba player as well. This must, however, remain guesswork, as the original manuscripts of the cello suites have been lost. It is primarily thanks to Anna Magdalena Bach, Bach’s second wife and a singer in service to Prince Leopold with the title of Cammer-Musicantin, that we owe the survival of these works. It was she who prepared many first copies of Bach’s works, including the earliest known copy of the cello suites. Quirine Viersen uses the most recent edition from Bärenreiter as the basis for her first recording of the Bach cello suites; this edition is an amalgamation of four manuscript copies, including the original copy by Anna Magdalena Bach. After in-depth study of the Bärenreiter edition and of the historical musicological works by Mattheson, Leopold Mozart and Quantz, the greatest musical theorists of the Baroque era and the forefathers of today’s historically informed performance movement, Quirine Viersen allowed herself to be guided by instinct rather than by intellect and finally decided to follow her own intuition. Having said this, she did study the Suites with her teacher Heinrich Schiff, played them in a masterclass with Yo-Yo Ma and took lessons with no one less than Nikolaus Harnoncourt. But most of all she took to heart the lessons she received from her own father Yke Viersen: principal Cellist with the Concertgebouw Orchestra for the last 30 years. Quirine Viersen about the Suites: “Even though the suites were not composed for ecclesiastical use, they do seem to deal with higher matters. This has nothing to do with ‘Amen’ or ‘Allah hu akbar’. I feel that we are people who attempt to come as close as possible to the heart of our existence. In many ways we have possibly become a little unworthy; we have torn ourselves loose and have completely forgotten that things can often have a deeper meaning, that these things can exist in a broader context. This was self-evident to Bach, for his life and his works were permeated with awe for higher things, for God. This was an integral part of the time in which he lived. Bach was not simply a man whose musical genius would never be equalled but was also an enthusiastic and inspired craftsman who set himself the highest demands.” “The German language draws a felicitous distinction between two different types of people: Kopfmensch and Bauchmensch. The first relies on his head, his intellect, whilst the second relies on his belly, his gut feelings. I am clearly a Bauchmensch. When I am on stage I am principally concerned with what I feel, with trying to express what I believe lies inside Bach’s music. What was Bach’s intention in composing his suites for cello? For me they are a landscape in which everything exists to be discovered afresh. Many musical narratives are possible and each landscape has its own perfumes and colours; each movement represents a particular state of mind. To traverse Bach’s music is to traverse infinity.”
David Popper, Sergey Prokofiev, Franz Liszt, Fryderyk Chopin Dominika Glapiak – piano, Maciej Kułakowski – cello David Popper (1843-1913)1 Ungarische Rhapsodie op. 68 / Hungarian Rhapsody Op.68 [8:15] Sergey Prokofiev (1891-1953) Sonata na wiolonczelę i fortepian op. 119 / Cello Sonata Op.119 2 I Andante grave [12:18]3 II Moderato [5:17]4 III Allegro, ma non troppo [8:55] Franz Liszt (1811-1886) Consolations – Six pensées poetiques S. 172 (arr. by Jules de Swert)5 I – IV Andante con moto – Quasi adagio [4:05]6 II Un poco più mosso [2:38]7 III Lento placido [4:15]8 V Andantino [1:58]9 VI Allegretto sempre cantabile [2:49] Fryderyk Chopin (1810-1849) 10 Polonaise brillante op. 3 [9:51] total time: [60:19] Dominika Glapiak – fortepian / piano Maciej Kułakowski – wiolonczela / cello
Tracklista:Concerto for Violin and Orchestra, Op.24 (1956)1. I. Allegro non troppo ma passionato2. II. Lento cantabile3. III. Allegro vivaceConcerto for Cello and Orchestra, Op. 32 (1968)4. I. Moderato5. II. Lento con grande espressione6. III. Allegro vivo7. Theme and Variations for Violin, Cello and Orchestra, Op. 29a (1958)