Na płycie znalazły się dzieła kompozytorów, których muzyka stanowi ważny kontekst dla dorobku i biografii Tadeusza Peipera – poety, pisarza, krytyka, teoretyka, redaktora – zwanego „papieżem awangardy”. Interpretują je współcześni artyści tacy jak Martha Argerich, Alison Balsom, Mariss Jansons czy Janusz Wawrowski.Tadeusz Peiper w czasie I wojny światowej trafił do Madrytu. Schronienie znalazło tu liczne grono artystów i intelektualistów z Europy i Ameryki Południowej, co wywołało ożywczy ferment w artystycznym życiu hiszpańskiej metropolii. Do tego kręgu dołączył poeta, tu poznawał twórczość Manuela de Falli. Po powrocie do Polski Peiper stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy. Na łamach założonej przez niego „Zwrotnicy” publikowane były rozmaite teksty poświęcone muzyce. Darius Milhaud, francuski korespondent czasopisma, pisał o dokonaniach Gabriela Faure i Igora Strawińskiego, ale także o współtworzonej przez siebie „Grupie Sześciu”, za duchowego patrona, której zwykło uważać się Erica Satie. Jednym z czołowych przedstawicieli „Les Six” był Francis Poulenc; warto wiedzieć, że jego Concert champêtre [Koncert wiejski] powstał z inspiracji Wandy Landowskiej, polskiej klawesynistki, której występy cieszyły się w Madrycie popularnością (w czym spora zasługa Peipera) i dla której komponował także de Falla.W orbicie zainteresowań środowiska „Zwrotnicy” znajdowali się również Arthur Honegger i Karol Szymanowski, nazwany na łamach czasopisma „jednym z niewielu prawdziwych artystów, jakich posiada dzisiaj Polska”. Album otwiera jedna z najbardziej znanych kompozycji pierwszego z wymienionych autorów, Pacific 231. Płyta prezentuje także m.in. „Mity” Karola Szymanowskiego czy „Noce w ogrodach Hiszpanii” Manuela de Falli. Do kompilacji włączone zostały również przepojone nutą orientu kompozycje Erica Satie, a także wspomniany już, a mniej znany szerokiej publiczności energetyzujący koncert klawesynowy Francisa Poulenca.

• Wykonawca Tharaud Alexandre , Preston Simon , London Symphony Orchestra , Orchestre National de France , Balsom Alison , Guy Barker Orchestra , Orchestra della Svizzera Italiana , Argerich Martha , Gallardo Jose , Wawrowski Janusz , Oslo Philharmonic Orchestra
• Data premiery 2015-06-01
• Nośnik CD

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego". Największymi przebojami w jego karierze były "Blue Bayou”, "I Drove All Night", "Running Scared", "Crying", "In Dreams", "It's Over", "Dream Baby", "Only The Lonely", "Candy Man", "Mean Woman Blues", "Ooby Dooby" oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka "Oh, Pretty Woman". Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem "You Got It". Przypomniany publiczności nagrał solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć na zawał serca.

• Wykonawca Orbison Roy
• Data premiery 2018-05-18
• Nośnik CD

Na płycie znalazły się dzieła kompozytorów, których muzyka stanowi ważny kontekst dla dorobku i biografii Tadeusza Peipera – poety, pisarza, krytyka, teoretyka, redaktora – zwanego „papieżem awangardy”. Interpretują je współcześni artyści tacy jak Martha Argerich, Alison Balsom, Mariss Jansons czy Janusz Wawrowski.Tadeusz Peiper w czasie I wojny światowej trafił do Madrytu. Schronienie znalazło tu liczne grono artystów i intelektualistów z Europy i Ameryki Południowej, co wywołało ożywczy ferment w artystycznym życiu hiszpańskiej metropolii. Do tego kręgu dołączył poeta, tu poznawał twórczość Manuela de Falli. Po powrocie do Polski Peiper stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy. Na łamach założonej przez niego „Zwrotnicy” publikowane były rozmaite teksty poświęcone muzyce. Darius Milhaud, francuski korespondent czasopisma, pisał o dokonaniach Gabriela Faure i Igora Strawińskiego, ale także o współtworzonej przez siebie „Grupie Sześciu”, za duchowego patrona, której zwykło uważać się Erica Satie. Jednym z czołowych przedstawicieli „Les Six” był Francis Poulenc; warto wiedzieć, że jego Concert champêtre [Koncert wiejski] powstał z inspiracji Wandy Landowskiej, polskiej klawesynistki, której występy cieszyły się w Madrycie popularnością (w czym spora zasługa Peipera) i dla której komponował także de Falla.W orbicie zainteresowań środowiska „Zwrotnicy” znajdowali się również Arthur Honegger i Karol Szymanowski, nazwany na łamach czasopisma „jednym z niewielu prawdziwych artystów, jakich posiada dzisiaj Polska”. Album otwiera jedna z najbardziej znanych kompozycji pierwszego z wymienionych autorów, Pacific 231. Płyta prezentuje także m.in. „Mity” Karola Szymanowskiego czy „Noce w ogrodach Hiszpanii” Manuela de Falli. Do kompilacji włączone zostały również przepojone nutą orientu kompozycje Erica Satie, a także wspomniany już, a mniej znany szerokiej publiczności energetyzujący koncert klawesynowy Francisa Poulenca.

• Wykonawca Tharaud Alexandre , Preston Simon , London Symphony Orchestra , Orchestre National de France , Balsom Alison , Guy Barker Orchestra , Orchestra della Svizzera Italiana , Argerich Martha , Gallardo Jose , Wawrowski Janusz , Oslo Philharmonic Orchestra
• Data premiery 2015-06-01
• Nośnik CD

Uwertury do oper francuskiego kompozytora Daniela-François-Esprit Aubera tworzącego w połowie XIX wieku. Jego opery cieszyły się wielkim powodzeniem, a uwertury były tak popularne jak uwertury Rossiniego i Suppé'go. Wykonawcy to zespół Orchestre de Cannes pod dyrekcją Wolfganga Dörnera.

• Wykonawca Orchestre de Cannes
• Data premiery 2016-06-17
• Nośnik CD

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego".  Największymi przebojami w jego karierze były „Blue Bayou”, „I Drove All Night”, „Running Scared”, „Crying, In Dreams”, „It's Over”, „Dream Baby”, „Only The Lonely”, „Candy Man”, „Mean Woman Blues”, „Ooby Dooby” oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka „Oh, Pretty Woman”. Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem "You Got It". Przypomniany publiczności nagrał nowy solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć na zawał serca.

• Wykonawca Orbison Roy
• Data premiery 2014-09-19
• Nośnik CD

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego". Największymi przebojami w jego karierze były „Blue Bayou”, „I Drove All Night”, „Running Scared”, „Crying, In Dreams”, „It's Over”, „Dream Baby”, „Only The Lonely”, „Candy Man”, „Mean Woman Blues”, „Ooby Dooby” oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka „Oh, Pretty Woman”. Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem „You Got It”. Przypomniany publiczności nagrał nowy solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć na zawał serca.

• Wykonawca Orbison Roy
• Data premiery 2014-08-26
• Nośnik CD

Na płycie znalazły się dzieła kompozytorów, których muzyka stanowi ważny kontekst dla dorobku i biografii Tadeusza Peipera – poety, pisarza, krytyka, teoretyka, redaktora – zwanego „papieżem awangardy”. Interpretują je współcześni artyści tacy jak Martha Argerich, Alison Balsom, Mariss Jansons czy Janusz Wawrowski.Tadeusz Peiper w czasie I wojny światowej trafił do Madrytu. Schronienie znalazło tu liczne grono artystów i intelektualistów z Europy i Ameryki Południowej, co wywołało ożywczy ferment w artystycznym życiu hiszpańskiej metropolii. Do tego kręgu dołączył poeta, tu poznawał twórczość Manuela de Falli. Po powrocie do Polski Peiper stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy. Na łamach założonej przez niego „Zwrotnicy” publikowane były rozmaite teksty poświęcone muzyce. Darius Milhaud, francuski korespondent czasopisma, pisał o dokonaniach Gabriela Faure i Igora Strawińskiego, ale także o współtworzonej przez siebie „Grupie Sześciu”, za duchowego patrona, której zwykło uważać się Erica Satie. Jednym z czołowych przedstawicieli „Les Six” był Francis Poulenc; warto wiedzieć, że jego Concert champêtre [Koncert wiejski] powstał z inspiracji Wandy Landowskiej, polskiej klawesynistki, której występy cieszyły się w Madrycie popularnością (w czym spora zasługa Peipera) i dla której komponował także de Falla.W orbicie zainteresowań środowiska „Zwrotnicy” znajdowali się również Arthur Honegger i Karol Szymanowski, nazwany na łamach czasopisma „jednym z niewielu prawdziwych artystów, jakich posiada dzisiaj Polska”. Album otwiera jedna z najbardziej znanych kompozycji pierwszego z wymienionych autorów, Pacific 231. Płyta prezentuje także m.in. „Mity” Karola Szymanowskiego czy „Noce w ogrodach Hiszpanii” Manuela de Falli. Do kompilacji włączone zostały również przepojone nutą orientu kompozycje Erica Satie, a także wspomniany już, a mniej znany szerokiej publiczności energetyzujący koncert klawesynowy Francisa Poulenca.

• Wykonawca Tharaud Alexandre , Preston Simon , London Symphony Orchestra , Orchestre National de France , Balsom Alison , Guy Barker Orchestra , Orchestra della Svizzera Italiana , Argerich Martha , Gallardo Jose , Wawrowski Janusz , Oslo Philharmonic Orchestra
• Data premiery 2015-06-01
• Nośnik CD

Do 1985 roku występowała głównie w europie zachodniej. Po powrocie do kraju nawiązała współpracę z kompozytorem Andrzejem Korzyńskim. Efektem tej współpracy była płyta solowa z której piosenka „Bajadera plaża” została przebojem „Lata z radiem 1986”. W 1991 roku wylansowała następny wielki przebój „Mydełko Fa”. Wykonywane przez nią lekkie popowe piosenki cieszyły się uznaniem rodzimych jak i zagranicznych słuchaczy. Płyta „Mydełko Fa” to zbiór jej najpopularniejszych piosenek.

• Wykonawca Drozdowska Marlena
• Data premiery 2006-03-07
• Nośnik CD

Roy Kelton Orbison (ur. 23 kwietnia 1936 w Vernon w Teksasie, zm. 6 grudnia 1988 w Hendersonville w Tennessee) – amerykański piosenkarz i wokalista rockowy związany z gatunkiem rock and roll. Orbison, będąc jednym z pionierów rock and rolla, przyjął zupełnie inny kierunek, niż jego koledzy i konkurenci. Nie posiadając charyzmy scenicznej ani okazałej prezencji, skupił się na stronie muzycznej i tekstowej swych piosenek. Obdarzony ciekawym, operowym głosem, śpiewał miłosne piosenki, stawiając się w pozycji odrzuconego. Łącząc to ze swymi cechami fizycznymi, udało mu się wykreować obraz "sympatycznego przegranego". Największymi przebojami w jego karierze były "Blue Bayou”, "I Drove All Night", "Running Scared", "Crying", "In Dreams", "It's Over", "Dream Baby", "Only The Lonely", "Candy Man", "Mean Woman Blues", "Ooby Dooby" oraz jego największy hit, a jednocześnie najbardziej rockowa piosenka "Oh, Pretty Woman". Od połowy lat sześćdziesiątych do końca osiemdziesiątych kariera artysty uległa załamaniu. Wydawane albumy nie cieszyły się popularnością. Nie udały się także próby kariery aktorskiej. Na scenę powrócił niespodziewanie, zaproszony do udziału w nagraniach supergrupy folkrockowej Traveling Wilburys, w której obok Boba Dylana, Toma Petty'ego, George'a Harrisona i Jeffa Lynne'a nagrał znakomicie sprzedający się album z przebojem "You Got It". Przypomniany publiczności nagrał solowy album, tym razem bardzo dobrze przyjęty. Odradzającą się karierę artysty przerwała nagła śmierć na zawał serca.

• Wykonawca Orbison Roy
• Data premiery 2018-05-18
• Nośnik CD