„Getting Over The Storm” to już 20-ty studyjny album gwiazdy reggae UB40. Tradycyjnie w przypadku UB40 autorski materiał grupy został uzupełniony wyjątkowymi coverami – tym razem ku zaskoczeniu wielu, są to głównie interpretacje utworów głównie zaczerpniętych ze sceny country.
Annisokay to niemiecki zespół, którego styl opiera się na rytmice i agresywnym wrzasku. Od 2012 roku zespół wydał trzy albumy oraz EP-kę z coverami Michaela Jacksona!
Szósty album Montreale Guitare Trio, utrzymujący poziom zróżnicowania gatunków muzycznych, co stało się ich znakiem rozpoznawczym. Obok oryginalnych kompozycji inspirowanych "world music", trio zwraca się również ku czołowym artystom z ze świata muzyki popularnej. Mamy więc do czynienia z coverami utworów Radiohead, legendarnej kanadyjskiej grupy Rush.
Z dumą prezentujemy zestaw wybitnych przebojów Marka Dutkiewicza. Ta płyta to kawał historii polskiej piosenki – przegląd wielkich przebojów od 2 Plus 1 do Ewy Farnej. Na 3 płytach znajdziemy takie tytuły jak „Jolka, Jolka pamiętasz“ „Windą do nieba“, „Dmuchawce , latawce, wiatr“, „Szklana pogoda“ i dziesiątki innych. Zestaw wzbogacony jest najlepszymi coverami hitów De Mono „Chodź pomaluj mój świat“ czy Ewy Farnej „Dmuchawce, latawce, wiatr“.To pierwszy tak kompletny zestaw 60-ciu gigaprzebojów Marka Dutkiewicza.
Counterfeit 2 to solowy album Martina L. Gore'a (Depeche Mode), który swoją premierę miał w kwietniu 2003 roku. Na płycie znalazło się 11 utworów będących coverami kawałków innych artystów.
Siódmy studyjny album członka wielkiej czwórki niemieckiego thrash metalu, pochodzącej z Frankfurtu nad Menem, powstałej w 1982 roku grupy Tankard (pozostali członkowie wielkiej czwórki to oczywiście Kreator, Destruction i Sodom). "The Tankard / Aufgetankt" z 1995 roku to swego rodzaju koniec pewnego etapu działalności zespołu. Bo album był ostatnim, jaki kapela Gerrego i Franka Thorwartha nagrała dla wytwórni Noise. Dzieło wyprodukował sprawdzony współpracownik, Harris Johns. Zarówno okładka, jak i treści w tekstach były znacznie poważniejsze niż na wcześniejszych wydawnictwach. Stylistycznie zaś obok thrashu w zgodzie pomieszkują także speed metal, hared core i bardziej melodyjny metal. Materiał ukazuje się teraz w zremasterowanej postaci na podwójnym, kolorowym winylu (tzw. splatter, pomarańczowe i niebieskie plamki). Co jest na drugich dyskach? Album "Augetankt" nagrany przez jajcarskie alter ego Tankard, Tankwart, z coverami zaśpiewanymi wyłącznie po niemiecku. Tracklista: 1. Grave New World 2. Minds On The Moon 3. The Story Of Mr. Cruel 4. Close Encounter 5. Poshor Golovar 6. Mess In The West 7. Atomic Twlight 8. Fuck Christmas 9. Positive 10. Hope ? 11. Liebesspieler 12. Pogo In Togo 13. Hurra, Hurra, Die Schule Brennt 14. Herr D. 15. Sternenhimmel 16. Konig Von Deutschland 17. Elke 18. Skandal Im Sperrbezirk 19. Billiger Slogan
"Antiseen wykracza daleko poza to, jak punk rock jest zwykle postrzegany i czym dokładnie powinien być punk rock. Nie troszcząc się o nic poza tym, w co wierzą, charakteryzują się całkowitym lekceważeniem dla głównego nurtu sukcesu ......" - NeuFutur Magazine Switchlight Records z dumą prezentuje album Antiseen "New Blood" - kompilację singli z lat 2008-2011 zebranych w jednym albumie zawierającym 13 utworów, w tym m.in. współpracę z Joe Buckiem (Joe Buck Yourself, Hank 3) nad "Black Eyed Susie", coverami Ramones i The Sonics oraz kilkoma utworami. Tracklista: 1. Reconstruction 2. One Shot, One Kill 3. Black Eyed Susie 4. Chainsaw 5. Curses 6. The Witch 7. Sweet Blood Call 8. Exploding Barbed Wire Deathmatch 9. The Mysterious Green Mist 10. Invader 1 Must Die 11. Kill The Scene 12. Pledge Allegiance To The Bomb / Death Train Comin' (Live) 13. The Crack Of Dawn
Nawet w świecie, na którym już nic nikogo nie dziwi nadanie albumowi tytułu "Popoular Songs" może wzbudzić niepokój. Zwłaszcza, gdy podpisuje się pod nim jeden z filarów indierocka ostatnich 20 lat, jakim jest grupa Yo La Tengo, na cztery ręce kierowana przez Irę Kaplana i Georgię Hubley. Niegdyś startowali oni jako pokorni uczniowie Velvet Underground, dziś - po latach - trudno by znaleźć jakiś gatunek czy styl muzyki rockowej i popularnej, z którym by nie flirtowali bądź nie asymilowali do swojej twórczości. Zresztą, co tu dużo mówić, niedawno dali temu wyraz nagrywając album z coverami pod kryptonimem Condo Fucks. Trudno orzec, czy rocznicowy "Popular Songs" miał być recyclingiem wcześniejszych dokonań Yo La Tengo (pewnie tak), czy zapisem dzisiejszego stanu artystycznego i mentalnego zespołu (na pewno), czy też miał on zawierać jakieś ukryte wskazówki dla fanów co do przyszłości zespołu (być może).