Po sukcesie solowej płyty Kukiza, zatytułowanej „Siła i honor”, która oparła się wszelkim schematom gatunkowym, czy stylistycznym, a jednocześnie w błyskawicznym tempie zyskała status złotej, przyszedł czas na nieco lżejszy projekt.
Enrico Pieranunzi gra sonaty Domenico Scarlattiego oraz improwizuje na ich podstawie. Muzyka nagrana przez Enrico Pieranunziego na tej płycie to nieco zabawy z oryginalnymi kompozycjami Scarlattiego, trochę improwizacji wywiedzionych jakby ze snów o oryginałach i czytelna klarowna muzyczna wizja tego co chce się osiągnąć. Pieranunziemu udało się dokonać czegoś nowego - czerpiąc z Sonat Scarlattiego, najbardziej oryginalnego barokowego zbioru, improwizując tworzy jakby własne kompozycje. I na dodatek czasy czas pozostaje w zgodzie z duchem epoki Scarlattiego dla której improwizacja była istotną częścią tworzenia muzyki. Niepowtarzalna płyta.
Najnowocześniejsza technika sceniczna, specjalne wizualizacje, znane hity i piosenki z płyty „DaDaDam” oraz wspaniała publiczność. Wyjątkowy koncert z okazji 35-lecia zespołu Perfect zarejestrowany na DVD. „Perfect, Niepokonani: 35 lat, Live” to zapis koncertu zespołu Perfect, który odbył się w marcu 2015 roku w hali Atlas Arena w Łodzi. Był to jeden z koncertów jubileuszowej trasy zespołu, podczas którego zespół zaprezentował swoje największe przeboje, m.in. „Nie płacz Ewka”, „Autobiografia”, „Chcemy być sobą”, „Niepokonani”, „Nie wiele Ci mogę dać” oraz najnowsze hity: „Wszystko ma swój czas” i „Odnawiam dusze”. Wśród gości specjalnych pojawili się Ryszard Sygitowicz, Patrycja Markowska i Igor Herbut z grupy Lemon. Koncertowi towarzyszyła niesamowita energia. Wszystko to można będzie jeszcze raz zobaczyć i usłyszeć dzięki wydanej przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia płycie DVD. Na płycie znajduje się również ponad 20-minutowy film dokumentalny o zespole Perfect. Historia jednego z najbardziej znanych zespołów polskiego rocka przeplatana wywiadami z zespołem, związanymi z nim Artystami oraz dziennikarzami muzycznymi. Ten album to prawdziwa gratka dla fanów Perfectu.Perfect na początku 2015 roku rozpoczął jubileuszową trasę koncertową. Zespół zagrał już w wielu największych miastach Polski. Kolejne, najbliższe koncerty odbędą się we wrześniu. Finał trasy nastąpi 6. grudnia w Toruniu.Tracklista:1. Chcemy być sobą2. Bla, bla, bla3. Niewiele Ci mogę dać feat. Igor Herbut, Ryszard Sygitowicz4. Autobiografia5. Raz po raz (straszą nas)6. Pepe wróć7. Ale wkoło jest wesoło8. Kołysanka dla nieznajomej feat. Ryszard Sygitowicz9. Nie płacz Ewka10. Idź precz11. Trzeba żyć feat. Patrycja Markowska12. SpeedyTune13. Lokomotywa z ogłoszenia14. Wszystko ma swój czas15. Odnawiam dusze16. Droga bez łez17. Nie daj się zabić18. Niepokonani19. Jeszcze nie umarłem Bonus: „Wszystko ma swój czas” – film dokumentalny „Wszystko ma swój czas” – teledysk „Odnawiam dusze” – teledysk
Tenacious D, czyli Jack Black & Kyle Gass znowu w akcji! Sympatyczny i dziwaczny nieco duet, znany z takich przebojów jak 'Tribute', 'Fuck Her Gently' czy 'Kielbasa' (serio!), powraca z nowym, pierwszym od 6 lat albumem Rize of the Fenix. W nagraniach pomagali im tradycyjnie Dave Grohl z Foo Fighters (perkusja), a także John Spiker (gitara basowa, kalwisze) i John Konesky (gitara elektryczna). Nagrany w garażu za 600 dolarów (czyli tyle, za ile powstał pierwszy albuim Nirvany 'Bleach' czy 'Help' Beatlesów - o czym dumnie informują członkowie Tenacious D) przynosi 13 piosenek, których nagrywanie zespół powrónuje do podróży Gandalfa z Władcy Pierścieni. "Kiedy nasz film Pick Of Destiny nie podbił box-officów na całym świecie, załamaliśmy się. Byliśmy jak persona non grata. Później pomysleliśmy, że w Galdalf Szary też kiedyś upadł, ale wstał, pokonał własne demony i wrócił do żywych. Poczuliśmy, że nie jesteśmy już dawnym Tenacious D, a Gandalfem Białym, który odkrył w sobie odwagę, siłę i mnóstwo nowych talentów. Jest czas żeby się na nie przygotować. Płyta "Rize of the Fenix" ukaże się dopiero 15 maja b.r. Album ukazuje się na płycie CD oraz LP (z plakatem oraz dodatkowym kodem umożliwiającym bezpłatne ściągniecie wersji digitalowej). tracklista: 1. Rize of the Fenix 2. Low Hangin’ Fruit 3. Classical Teacher 4. Señorita 5. Deth Starr 6. Roadie 7. Flutes and Trombones 8. Ballad of Hollywood Jack and the Rage Kage 9. Throwdown 10. Rock Is Dead 11. They Fucked Our Asses 12. To Be The Best 13. 39
Muzyka średniowieczna Grana na Instrumentach Średniowiecznych. 13 utworów - czas globalny 50 minut.
W popularnych stacjach radiowych nadal nie ma miejsca na prawdziwy rap. Dobre teksty w konfrontacji z komercją cały czas spotykają się ze ścianą. Hip-hopowe płyty nie mają napompowanej promocji bazującej na skandalach, jak gwiazdy z rodzimego show biznesu. Mimo wszystko Polski hip-hop ma się dobrze. Teraz do tej nierównej walki, z czwartą płytą, powraca Tusz Na Rękach. Co przynosi? Przede wszystkim świeży powiew prawdziwego stylu. Z nim ucieczka od kwadratowych rymów i wtórności rodzimego rapu, zarówno w warstwie tekstowej jak i muzycznej, ponownie staje się możliwa.Tusz Na Rękach Kuba Witek jest bardzo mocno związany z kulturą hip-hopową już od lat 90-tych. W 2005 roku wraz z formacją, w której nazywany był „Pryzmat”, wydał swój debiutancki album „Za linią frontu”. Kielecki raper bez ograniczeń i z ogromną charyzmą. W jego życiu to bunt rodzi upór i odmienność. Stworzył kilka muzycznych projektów między innymi w Czechach, Słowenii czy Irlandii. Płyta „Get Fejm Or Die Tryin'", nagrana wraz z duetem producenckim Voskovy, w wielu rankingach oraz podsumowaniach została okrzyknięta hip hopowym debiutem/odkryciem 2010 roku w Polsce.Kolejna płyta rapera zawiera materiał nagrany i zrealizowany w domowym studio w Kielcach. Na "UOC" odnajdujemy jazzujący rap o dwoistej naturze. Krążek jest pełen osobistych tekstów nasyconych refleksją o współczesnym świecie, pełen bólu istnienia, ale i przynoszący nadzieję na lepsze jutro. W projekcie wzięło udział więcej wokalistek niż raperów. 13 utworów zostało nagranych z udziałem m.in. Bek-on’a, Dekim’a, Hasiego czy Emes’a ale i zespołu Funky Carnivale. Piękną stroną tej płyty są kobiece wokale Marty Wólczyńskiej, Czili, Edyty Cymer czy znanej z wcześniejszych kolaboracji z Kubą, Justyny Kuśmierczyk. W Twoje ręce trafia estetyczny krążek, z elementami elektroniki, nagrany z świadomością trendów obecnych na zagranicznych rynkach. "Upór Odmienność Cokolwiek" to wyjątkowa podroż po dobry styl i brzmienie, w którą warto się wybrać bez dłuższego zastanowienia. Czas ruszyć w tę drogę!
"Czas czekania, czas olśnienia" to powrót do rodziny syna marnotrawnego Krzysztofa Cugowskiego. To jednocześnie radość grania pozostałych muzyków z wokalistą, który zawsze kojarzony był tylko z tym zespołem. Stylistycznie czas czekania jest krokiem a nawet podróżą w nieznane dotąd rejony muzyki zespołu Budka Suflera. To jedna z najbardziej szanowanych i niezwykłych sesji wydanych jako katalogowa płyta. To również debiut T. Zeliszewskigo jako autora tekstów. "Cały mój zgiełk" w jednej chwili zawędrował na 1 miejsce Listy Przebojów Trójki. "Czas czekania..." to wielki powrót Budki do ekstraklasy krajowej w macierzystym składzie. Tytułowy utwór został uznany przez krytykę za jedną z najlepszych realizacji dźwięku tamtego okresu. Tracklista: Side A 1. Cały mój zgiełk 2. Zmiany w organizmie 3. Czas czekania, czas olśnienia Side B 1. Wyspy bez nazw 2. Woskowe dusze 3. Dobrej zabawy nigdy dość 4. Lot nad bocianim gniazdem
Lista utworów:CD 1:1. Intro 2. Tak to Tak 3. Zabiorę Cię 4. Sign 5. Pom Pom 6. The Sun 7. Wu-Wei 8. 1865 9. Run Run Run 10. Mental Revolution 11. Mental Revolution - state of sound version CD 2: 1. Samo nic 2. Nie Rytmiczny Me How (live) 3. Czas spełnienia (live - feat. Paweł Gawroński) 4. Pom Pom (video) 5. Nie Rytmiczny Me How (video) 6. Czas spełnienia feat. Paweł Gawroński (video)
„Następcy” to produkcja Disney Channel. Akcja filmu rozgrywa się w idyllicznym królestwie Auradon i przedstawia żartobliwie to, co mogło się wydarzyć po słowach „żyli długo i szczęśliwie”. Ben – dobry i życzliwy syn Króla i Królowej (bohaterów „Pięknej i Bestii”) jest gotowy, aby przejąć tron. Jego pierwszą decyzją jest ogłoszenie szansy na odkupienie win przez Mal, Evie, Carlosa i Jay’a – niepokornych dzieci Czarownicy, Złej Królowej, Cruelli de Mon i Jafara, którzy zostali zesłani na Wyspę Potępionych 20 lat temu. Potomkowie czarnych charakterów zostają wpuszczeni do królestwa Auradonu i wysłani do szkoły, w której uczą się także nastoletnie dzieci Wróżki Chrzestnej, Kopciuszka, Śpiącej Królewny i Mulan. Tylko czas pokaże, czy niesforne nastolatki z Wyspy Potępionych pójdą w ślady swoich rodziców.„Następcy” to także doskonała muzyka z filmu. Na płycie znajdziecie super melodyjne piosenki w bardzo różnych stylach muzycznych od popu poprzez rockowe kawałki aż do utworów z elementami hip-popu!! Do filmu powstała też rewelacyjna kolekcja lalek – najważniejszych postaci z filmu.
Płyta „W stronę światła”, jest swoistym debiutem Oli Mojsy w nowej roli: wokalistki, autorki tekstów i muzyki z pogranicza klasyki i rozrywki. To nie jest zwykły koncert z popisem wokalnym, jakich ma ona wiele w swoim dorobku artystycznym. Jest to zaproszenie do intymnego świata poezji, w którym nadzieja i miłość zwyciężają wszystkie życiowe przeszkody. Ten śpiew ma zapalić światło, które nie zgaśnie. Oby tak się stało.Ola Mojsa (Aleksandra Bubicz) - śpiewaczka operowa, na co dzień wykonuje typowo klasyczny repertuar. Obecnie dr hab. Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta w Łodzi, wcześniej pracownik Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie, ponadto śpiewaczka operowa, od 1993 roku solistka Warszawskiej Opery Kameralnej. Współpracowała z wieloma Operami i filharmoniami, również zagranicznymi. Za swoją pracę artystyczną otrzymała m. in. wyróżnienie na I Wydziałowym Konkursie Mozartowskim (AM Gdańsk 1991), Medal Brązowy za Długoletnią Służbę (2011), Odznaczenie PTSR –„Ambasador SM” (2012). Na co dzień wykonuje typowo klasyczny repertuar.Aleksandra Bubicz-Mojsa (Ola Mojsa)Komentarz do płyty „W stronę światła”:Tworzeniem tekstów zajmuję się od wielu lat, jest to moja pasja nie związana bezpośrednio z wykonywanym zawodem. Pomysł na płytę powstał 5 lat temu, ale niektóre teksty i melodie powstały dużo wcześniej. Projekt „W stronę światła” powstał z głębokiej potrzeby, był to swoisty imperatyw pochodzący „z góry”. Podczas rekolekcji dla kobiet poczułam się szczególnie zachęcona do stworzenia czegoś typowo kobiecego, ulotnego, opowiadającego o małych zwykłych sprawach. Nie dzielę życia na sfery sacrum i profanum, duchowość przenika wszystkie jego dziedziny. W zamierzeniu jest to płyta dla kobiet stworzona przez kobietę. Chciałam, aby działała kojąco, była pomocą w uzyskaniu relaksu i odprężenia. Układ piosenek jest przemyślany. Ma on prowadzić słuchacza od bardziej świeckich „klimatów”, poprzez okres poszukiwań aż do piosenek typowo religijnych. Odzwierciedla drogę, którą przeszłam w moich poszukiwaniach celu i sensu, który odnalazłam w Bogu. Z tego powodu płyta jest bardzo osobista, czasem naiwna, czasem drapieżna w charakterze. Opowiada o pewnej kobiecie, która kocha, czasem nienawidzi, często zmaga się z codziennością i w końcu odnajduje to co najważniejsze. Pomyślałam, że być może wiele osób przerwie słuchanie po kilku pierwszych utworach, ale może znajdą się też tacy, którzy wyruszą ze mną „w stronę światła” i dotrą do ostatniej piosenki. Może coś ich zaintryguje, może da do myślenia. Chciałam tej muzyce nadać wymiar ewangelizacyjny, ale nigdy nie nachalny. Na pewno ten przekaz jest prawdziwy, bo jest mój osobisty, ja przez to przeszłam i mogę o tym zaświadczyć. Jestem wśród tych, którzy nie zdecydowali się na emigrację, „od zawsze” mieszkam w Polsce, od wielu lat w Warszawie. Kiedyś obejrzałam film „Pod dachami Paryża”. Pomyślałam, że pod dachami Warszawy też jest fajnie i można o tym zaśpiewać. Piosenka „Chodź obudzę jutrzenkę” mówi o tym co w kobiecości kruche, delikatne, co trzeba pielęgnować i nie wolno się tego wstydzić. „Diaspora” to hołd dla Izraelitów, którzy przez wieki wiązali swoje losy z polską ziemią, o tęsknocie za domem, o poszukiwaniu tożsamości i miłości do Polski. „Gorzkie gody” to na poły żartobliwa a na poły groteskowa opowieść o niespełnionej miłości. Od następnej piosenki w muzyce pojawiają się nuty niepokoju, narasta nastrój niepewności, lęku, braku oparcia, po których następują utwory wprowadzające klimat nadziei. Chociaż płyta w ogólnym założeniu ma trafić do kobiecego odbiorcy, mam nadzieję, ze spodoba się także Panom. Pozwólcie jednak, że na koniec skieruję kilka słów bezpośrednio do Pań:Tak, to dobry czas, żeby posłuchać muzyki. Czego szukasz? Może znajdziesz to czego chcesz. Ukojenie/spokój? Refleksja? A może poczujesz, że nie jesteś sama. Może boli Cię dzisiaj głowa. Może pranie nie włączone, a Ty nie masz siły się ruszyć. Znowu codzienna krzątanina, wiatr we włosach, szybujące latawce, a ty stoisz przed otwartą szafą i odwieczne pytanie, w co się ubrać. Rzeczy, paragrafy, sprawy, chwasty zabierają Ci drogocenny czas. Może za dużo wszystkiego, może czas na wakacje a nie ma czasu, może ręce błądzą po pustym miejscu obok. Może zadajesz sobie pytanie po co żyć. Nudne, smutne, otrzaskane, wyświechtane pytanie. Życie jako dar niezasłużony, przespany lub „zbaraniały” z zachwytu a może ze strachu. Tory kolejowe, które dokądś prowadzą. Szalone lata dwudziestego pierwszego już wieku. Wiem, bo sama przez to przeszłam. Nie jesteś sama.