Winylowe wydanie albumu Lecha Janerki, który miał swoją premierę w 1994, i był wznawiany w 2002.Tracklista:Side A1. Kalafior2. Chce tego3. Tak tylko ty4. Moj sztylecik w twoim sercu5. Ryba lufa6. Jualari (Nie wolno zjadać innych ani chłeptać czyjejś krwi)7. W czapęSide B1. Nie mnij mnie2. Mongolia3. Lubią nas4. Nagan5. Zuza (I tak to wygląda)6. Nie słuchaj co kto mówi7. Bultarga
Płyta powstała z fascynacji polskimi balladami i pieśniami dziadowskimi o kobietach i krwi. Składają się na nią hipnotyzujące, wielozwrotkowe historie kobiet, które decydują się na zbrodnie, ale także tych, na których zbrodnia jest dokonana; kochanków, którzy giną, bo ich miłość nie jest akceptowana; boskiej kary za planowanie czyjejś śmierci; diabelskiej kary za przyczynienie się do czyjejś śmierci; świętego uniknięcia śmierci. Historie prawdziwe i te mieszające świat realny z magicznym, które niegdyś służyły zapewne wzmocnieniu moralności. Czytane przez pryzmat współczesności opowiadają o wielowątkowości losów kobiety, o ich wrażliwości i emocjonalności, niemocy ale i poczuciu sprawstwa, miłości i odrzuconych uczuciach. Narracyjny charakter pieśni wzmocniony jest poprzez sięgnięcie w warstwie instrumentalnej do stylistyki minimalistycznej. Minimalizm, operujący krótkimi, nakładającymi się na siebie, wielokrotnie powtarzanymi motywami jest oryginalną ramą dla tych mantrowych w charakterze i niekiedy mrocznych a zwykle tragicznych opowieści. Przez historie prowadzi słuchacza śpiewak tradycyjny, wykorzystujący wiejska technikę śpiewu otwartym głosem. W instrumentarium pojawia się 5 rodzajów fletów, altówka, wibrafon, bębny obręczowe i perkusjonalia. Muzycy: Paweł Grochocki - głos Maja Miro-Wiśniewska - flety, idea Kasia Kadłubowska - wibrafon, bębny obręczowe Paweł Odorowicz - altówka