Po swoich niedawnych nagraniach i występach Alicia de Larrocha zasługuję na miano damy muzyki fortepianowej. Swoją wybitną techniką i muzykalnością przyciąga przychylne opinie krytyków z całego świata i bywalców sal koncertowych. Słuchanie prezentowanych na płycie klasycznych koncertów fortepianowych Mozarta i Beethovena to czysta przyjemność. Jej gra jest świeża, pełna niuansów oraz pewności siebie.
Po wydanym w ubiegłym roku pierwszym albumie nagranym we wnętrzu Kaplicy Sykstyńskiej Deutsche Grammophon ma zaszczyt zaprezentować kontynuację tego projektu, a tym samym potwierdzić dalszy rozwój niezwykle owocnej współpracy pomiędzy wytwórnią a Watykanem. Zatytułowany po prostu "Palestrina" album przedstawia nagrania najstarszego na świecie chóru, wykonane i zrealizowane w sercu Kościoła Katolickiego i prezentujące dzieła jednego z najbardziej cenionych włoskich muzyków okresu reformy muzyki kościelnej - Giovanniego Pierluigi da Palestriny. Nagranie miało miejsce w roku Miłosierdzia, który papież Franciszek określił jako "rewolucję czułości i miłości" przynoszącą światu sprawiedliwość. Album zawiera czystą muzykę niosącą przesłanie boskiej wspaniałomyślności i łaski wybraną przez szefa chóru Massimo Palombella. Na płycie znalazły się trzy światowe premiery fonograficzne: najbardziej znana msza Palestriny w wersji opartej na pierwszym wydaniu z 1967 roku i dwa wcześniej niewydane motety.
Wraz z wydaniu debiutanckiego albumu “Voice from Assisi” w 2012, Brat Alessandro porwał serca ludzi na całym świecie swoim niezwykłym głosem o ciepłej barwie. Jego nowy album spowoduje, że te same serca a także wiele, wiele innych napełnionych zostanie czystą radością.
Cecilia Bartoli jest gwiazdą tej wystawnej produkcji Opery w Zurichu, prezentującej pierwszą operę komiczną Rossiniego napisaną w języku francuskim, która została opisana przez międzynarodowa prasę jako” czysta, nieskażona rozrywka”.
„Short Tales From The Neighbourhood” to wydany w 2008 roku album kultowego kreatora współczensego jazzu Jana Kazdy. W składzie Kazda żadne muzyczne bariery zwyczajnie nie istnieją. To jazz bez granic lub też czysta muzyczna kreacja fussion. Płyta wydana nakładem kultowego labelu Jazzwerkstatt.
„Rogaty album”, to tragikomedia w 9 aktach godna mistrzów absurdu! Rebeliant. Od zawsze i na zawsze w muzycznym nurcie społeczno-politycznym. Grubą kreską na pięciolinii paradokumentujący tych na przeważającym rozmiarami marginesie społeczeństwa, którzy w alkoholowym zwidzie marzą o wyimaginowanej zielonej wyspie, na której kupią dziecku… rowerek. Mentalnie ma… rogatą duszę. I bigla… w muzyce, którą z zawadiackim poczuciem humoru żongluje „po amerykańsku” od hard rocka po swojskie disco-polo. Pastisz, to jego muzyczne znamię! Odkąd 35 lat temu założył skórę, po stronie godności. Niemiłosiernie szczerze punktujący cywilizowany świat zmierzający z prędkością pendolino do punktu krytycznego, jak polish version easy rider , paranoidalnie pędzący w chocholim transie w rytm hard rocka… prosto w drzewo. W jądro otchłani bezsensu, a celem była… galaktyka miłości. Gdzieś tam czekała jakaś Zośka, Maryna, Hela... I do każdej jechał z darami, choćby z Ameryki! Wiara, nadzieja i przede wszystkim miłość, to osobny temat w twórczości tego Artysty. Od tej duchowej po tę cielesną, od tej wakacyjnej po tę na wieki wieków, nic nie boli tak jak miłość więc każdą jej formę bezkompromisowo obnaża do kości patologii, apatii serca, ostatniej toksyny krwi i obławy umysłu. Rząd i obywatele, kościół i wierni, mężowie i żony, rodzice i dzieci… Persyflaż, to jego twarz publiczna. Bo tutaj jest jak jest. Wierny sobie, bezsens życia wyautowanych dedykuje od lat elitom, formacjom, rządzącym. Nie zważa na sądy, hejty, wyrywane z kontekstu hasła bombardujące od Stoczni po Wawel bo w sercu ma falochron, za który emigruje w każdej wolnej chwili. Na tym falochronie, jakiś młody punkowiec dawno temu napisał: koniec serca za zakrętem więc o nic nie pytaj bo za tym zakrętem jest już tylko czysta miłość. „Rogaty album”, to płyta dla buntowników nie bez powodu!
Nowa płyta legendy hard rocka nagrana z amerykańskim wirtuozem gitary Vinnie'em Moore'em w składzie. Jak zapowiada Mogg: Cechy tego nowego albumu sprawiają, że musi się on sprawdzić w warunkach koncertowych. Przejrzyste aranżacje, chwytliwe melodie, czysta energia - wszystkie te elementy składają się na "The Visitor."
Na polski rynek trafiają równolegle dwie znakomite serie z muzyką świata. Zarówno tą czystą, wypływającą wprost ze źródeł, jak i przetworzoną na modłę nowoczesnych klubowych klimatów. Prawdziwe rarytasy dla fanów world music.
Po czterech latach od bardzo wysoko ocenianego debiutu "Motion Rootz Experimental 2006", Village Kollektiv powraca z nową energią i nową muzyką. Pozostając wiernym swoim muzycznym fascynacjom, projekt konsekwentnie rozwija fuzję nowoczesno-etnicznych brzmień, wychodząc naprzeciw najnowszym światowym dokonaniom sceny World Music. Village Kollektiv łączy nie tylko różne gatunki muzyki elektronicznej, ale również głęboko czerpie z różnorodnych kultur tradycyjnych. Charakterystyczny dla zespołu eklektyzm stylistyczny nabrał jeszcze pełniejszego wymiaru. Sekcja dęta i teksty pochodzące z bułgarskiej, rumuńskiej i cygańskiej poezji ludowej dodają mocy bałkańskiego żywiołu w energetycznych, tanecznych utworach. Dub, dubstep, electro-rock pozostają w dialogu z nu jazzem i muzyką improwizowaną. Koncert będzie wyjątkową okazją do nabycia limitowanej wersji koszulek Village Kollektiv, które zostały wykonane ręcznie w Pracowni Sitodruku w Bemowskim Centrum Kultury.Skład zespołu:Maciek Cierliński - lira korbowa (czasem czysta, a czasem z przesterami)Weronika Grozdew-Kołacińska - bułgarskie struny głośneRafał Kołaciński - elektronika, programowanie, mobilizacjaBart Pałyga - basy trzystrunne, gadułka, wiolonczela, śpiew sygyt i kyrgyraMagda Sobczak-Kotnarowska – cymbały, śpiewRafał Gańko – trąbkaAdam Kłosiński – puzon Tracklista:1. Stąd do Miłego2. Ktoby3. Molih ta4. Uado5. Topola6. Romani Ćhaj7. Kukiełka8. Nazad9. Svatba10. Słońce i Księżyc11. Zima12. Ktoby /alt version/13. Jek wyjda na pole
Trzeci album królów norweskiego black metalu! Czysta nienawiść zakleta w czarnych, prymitywnych dźwiękach!