Lista utworów:1 Hej na wrotki2 Lecę z wiatrem3 Jestem muszelką4 Skakanka - koleżanka5 Jestem Jesień6 Telegram do Św. Mikołaja7 Wielkanocne zajączki8 Czarna ozdoba9 Krasnoludki i groszek10 Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca11 Zostawić czysty świat12 Jestem wiosna13 Afera wokół sera14 Zostań moją przyjaciółką15 Gitara dla komara16 Mały konik17 Kałużowy deszcz18 Fasolinki
Yo La Tengo z Hoboken w stanie New Jersey to - obok Guided By Voices, Pavement czy Mercury Rev - jeden z tych wykonawców, którzy kształtowali nowe, post-grunge’owe oblicze amerykańskiego indie-rocka w latach 90. Otwierający nowy, trzynasty album utwór "Pass The Hatchet, I Think I’m Goodkind" oparty na intensywnym, mocnym gitarowym brzmieniu zapowiada, że zapowiada się coś wielkiego. Ale to, co dzieje się później przechodzi wszelkie oczekiwania.Jak to bywało na ich najlepszych albumach, Yo La Tengo nie trzymają się zbyt kurczowo swych velvetundergroundowych korzeni i dają upust swej bezwarunkowej, podszytej fenomenalną erudycją miłości do całej historii rocka. I nie tylko rocka. Słuchając "I Am Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass" czasem ma się wrażenie, że słucha się jakiegoś szalonego zestawu starych "czterdziestek piątek". "Mr. Tough" ze swą sekcją dętą przywołuje dawne taneczne nagrania soulowe z Memphis, a parę utworów później, tak kameralny pop w "Black Flowers", ale przede wszystkim "The Weakest Part" przywodzi na myśl Belle & Sebastian. "Watch Out For Me Ronnie" to coś jakby z katalogu Jon Spencer Blues Explosion zmiksowane z jakimś kawałkiem z kompilacji "Nuggets", a "The Room Got Heavy" ze swymi organami i bongosami to już czysty pastisz nagrań Suicide. Dla odmiany rozbudowana, instrumentalna kompozycja "Daphnia" budzi podejrzenia, że jest to jakiś niewykorzystany materiał z pisanych przez Yo La Tengo licznych ostatnimi czasy soundtracków. Zabawa jest przednia, bo Yo La Tengo ani przez moment nie pozwalają się słuchaczowi nudzić. Poprzedni album, "Summer Sun" (2003), podzielił fanów zespołu na tych, którzy uznali tamtą płytę za arcydzieło i na tych, co odsądzili ją od czci i wiary i uznali za śmieć. Nie ma wątpliwości, że "I Am Not Afraid Of You..." obie te zwaśnione frakcje pogodzi.
W połączeniu z nowym dokumentalnym filmem "Mavis!", który swoja premierę miał tej wiosny podczas festiwalu SXSW, ANTI- prezentuje wyjątkową współpracę między dwoma różnymi pokoleniami artystów ze swojej wytwórni. Na potrzeby nagrania EP-ki Your Good Fortune, legenda muzyki gospel i soul, Mavis Staples - która w 2010 roku otrzymała nagrodę Grammy za album You Are Not Alone - weszła do studia z młodym wokalistą, kompozytorem i producentem Sonem Little, z którym zarejestrowała dwie nowe piosenki autorstwa Sona oraz porywające nowe wersje dwóch klasyków ze swojego repertuaru. Mocny i czysty głos Mavis został zatopiony w zarówno staromodnej, jak i nowoczesnej, żywej produkcji Little, wypełnionej jego gęstymi partiami gitar, dzięki czemu twórczość Staples zyskała ostrości. Tracklista:1. Your Good Fortune 2. Fight3. See That My Grave Is Kept Clean 4. Wish I Had Answered
Jedna z płyt założonego w 1995 roku Binchois Consort poświęcona twórczości Dufaya - nagrana w 2002 roku i wznowiona w ramach serii Helios (Hyperion). Wykonanie charakteryzuje się niesamowitą równowagą i doskonałym porozumieniem wśród członków zespołu. Warstwa wokalna jest bardzo jednolita, a czysty i jasny ton wzbogacany przez złożone barwowo odcinki wielogłosowe zapewnia ciekawy efekt brzmieniowy. Płyta została nagrodzona franacuskim Diapason Decouverte.
Słynny, wielokrotny laureat Grammy Dan Auerbach, połowa duetu The Black Keys, jest odpowiedzialny za produkcję dziesiątego albumu Sonny'ego Smitha "Rod For Your Love". Sonny'ego znamy jako wszechstronnego muzyka, autora sztuk teatralnych oraz twórcę -multimedialnego, który na co dzień mieszka w San Francisco. Jest też mózgiem formacji Sonny And The Sunsets. Nagrania piosenek na "Rod For Your Love" odbyły się w studiu Dana Auerbacha w Nashville. Utwory osadzone są mocno w rockowej tradycji. Oldschoolowe brzmienie świetnie pasuje do soczystego gitarowego grania pełnego pięknych melodii i harmonii. "Chciałem, żeby na tej płycie był czysty rock, bez jakichkolwiek udziwnień" – wyjaśnia Sonny. Album promowała na singlu piosenka "Pictures Of You", do której teledysk wyreżyserował Ryan Daniel Browne. Tracklista: 1. Pictures of You 2. Lost 3. Adventures 4. Slaves 5. Live, Love and Be Free 6. Rod for Your Love 7. Burnin' Up 8. Refugees 9. More Bad Times 10. Bores Me to Tears
Amerykański band trudniący się w wielu gatunkach takich jak: nu-metal, rap-rock, rap-metal czy metal alternatywny to From Ashes to New, który swoją karierę rozpoczął w 2013 roku. Zespół od początku swojego powstania przeżywał intensywną rotację składu jedynym stałym członkiem jak dotąd jest Matt Brandyberry. Zespół w 2018 roku wydał swój drugi studyjny krążek, który utrzymuje klimat muzyki alternatywnej, indie połączonej z rockiem – gdzie zaciera granicę pomiędzy tym gatunkami tworząc czystą energię. Muzycy: Danny Case – wokal prowadzący Matt Brandyberry – czysty wokal, raper, keyboards, gitara rytmiczna, programowanie Lance Dowdle – gitara prowadząca Mat Madiro – perkusja Tracklista: 1. Wake Up 2. Crazy 3. My Name 4. Gone Forever 5. Broken 6. Forgotten 7. Enemy 8. Nowhere to Run 9. Let Go 10. On My Own 11. The Future
"Blue Twist & Roll'n'Rock" to debiutancka płyta zespołu Black Bee, nawiązująca do brzmień lat 60 i 70-tych. Czysty, melodyjny rock’n’roll, ocierający się czasem o hard rock oraz charakterystyczny wokal sprawiają, że album ma niepowtarzalny klimat i muzyczny koloryt. "Blue Twist & Roll'n'Rock" promuje singiel "Psycho", do którego nakręcono również teledysk. Kolejne klipy zespołu można obejrzeć na kanale TV wytwórni Jimmy Jazz w serwisie YouTube. Black Bee to żywiecki zespół, który powstał w 2013 r. Jak mówią członkowie grupy, ich muzyka to czysty rock’n’roll bez offów, indie i zimnej fali.
Wznowienie kapitalnego trzeciego krążka w dorobku czołowych przedstawicieli melodyjnego death metalu, pochodzącej z Helsingborga szwedzkiej formacji Soilwork. Pierwotnie płyta "A Predator's Portrait" ukazała się w lutym 2001 roku i została doskonale przyjęta. Przez wielu fanów uważana jest za jedno z największych osiągnięć zespołu. Gros kompozycji na "A Predator's Portrait" napisali gitarzyści Peter Wichers i Ola Frenning wraz z perkusistą Henrym Rantą. Wśród gości w studiu znaleźli się między innymi szwedzki wirtuoz gitary Mattias Eklundh oraz Mikael Åkerfeldt z Opeth. Album był ostatnim, na którym z Soilwork pojawił się klawiszowiec Carlos Del Olmo Holmberg. "A Predator's Portrait" to płyta przejściowa, na której zaczęło pojawiać się więcej melodii oraz czysty wokal Björna "Speeda" Strida. To także pierwszy krążek Soilwork dla wytwórni Nuclear Blast. Prezentowane wznowienie obok znanego z wcześniej reedycji kawałka "Asylum Dance", zawiera dwa numery w wersjach live z amerykańskiej trasy z 2013 roku – "Like The Average Stalker" oraz "Final Fatal Force". Całość wydana jest w digipacku, w limitowanym nakładzie.
8 czerwca nakładem Matador Records ukazuje się debiutancki album Snail Mail zatytułowany "Lush". To będzie odświeżający fenomen pisania piosenek i technicznych kompozycji młodej artystki, która pomimo dopiero ukończonego liceum, stoi na progu czegoś wielkiego. Album zapowiada utwór "Pristine", będący hymnem pokazującym naszą bohaterkę Lindsey Jordan zmagającą się z podmiejską nudą i nieodwzajemnioną miłością. "Czuję się jakby każdego weekendu była ta sama impreza" - śpiewa swoim silnym i krystalicznym głosem. Czysty i mocny głos Lindsey Jordan elektryzuje na całym albumie "Lush", wirując z odważną ekstrawagancją i proponując coś nowego przy każdym zwrocie. Poczucie szybkości i ostrych jak brzytwa tekstów przecinają chaos i bałaganiarstwo dorastania, wyrażane w przemijających trendach i niezręcznych imprezach, które miażdżą żołądek i rozdzierają serce.
Jedna z płyt założonego w 1995 roku Binchois Consort poświęcona twórczości Dufaya - nagrana w 2002 roku i wznowiona w ramach serii Helios (Hyperion). Wykonanie charakteryzuje się niesamowitą równowagą i doskonałym porozumieniem wśród członków zespołu. Warstwa wokalna jest bardzo jednolita, a czysty i jasny ton wzbogacany przez złożone barwowo odcinki wielogłosowe zapewnia ciekawy efekt brzmieniowy. Płyta została nagrodzona franacuskim Diapason Decouverte.