"Beauty & Ruin" to jedenasty solowy album byłego członka Hüsker Dü i frontmana Sugar - Boba Moulda opisano jako "kompaktowa epopeja". Ten album ma niesamowitą wartość emocji oraz doświadczenia i należy go uznać za przełomowy dodatek do wspaniałej kariery Boba. Czarny wosk + MP3
Enrico Pieranunzi gra sonaty Domenico Scarlattiego oraz improwizuje na ich podstawie. Muzyka nagrana przez Enrico Pieranunziego na tej płycie to nieco zabawy z oryginalnymi kompozycjami Scarlattiego, trochę improwizacji wywiedzionych jakby ze snów o oryginałach i czytelna klarowna muzyczna wizja tego co chce się osiągnąć. Pieranunziemu udało się dokonać czegoś nowego - czerpiąc z Sonat Scarlattiego, najbardziej oryginalnego barokowego zbioru, improwizując tworzy jakby własne kompozycje. I na dodatek czasy czas pozostaje w zgodzie z duchem epoki Scarlattiego dla której improwizacja była istotną częścią tworzenia muzyki. Niepowtarzalna płyta.
Zremasterowane wydanie albumu 'The Fat Of The Land'. Jako dodatek epka z remiksami m.in. The Glitch Mob i Alvina Riska.
Bauhaus „The Bela Session” Epka zawierająca utwory nagrane jako jedne z pierwszych w historii istnienia zespołu, mini album został wydany nakładem Stones Throw Records. Nagrania na płycie powstały już w szóstym tygodniu po założeniu bandu (1979r.). Na płycie znajduję się pięć utworów, aż trzy piosenki nie były wcześniej opublikowane, a na dodatek posłuchać będziemy mogli pierwotnej wersji studyjnej „Bela Lugosi's Dead”. Utwory zremasterował Mandy Parnell w Black Saloon Studios. Tracklista: 1. Bela Lugosi's Dead (Official Version) 2. Some Faces 3. Bite My Hip 4. Harry 5. Boys (Original Version)
Wydawnictwo polecane jako dodatek do filiżanki mocnej, czarnej kawy w pełni słońca w nadmorskiej tawernie.
Gdyński zespół Pullover, który zadebiutował w roku 2008 płytą „Evergreen” wydaną dzięki zwycięstwie w konkursie Rossmana, powrócił z nowym albumem. Podobnie jak za pierwszym razem, mamy do czynienia z lekką i pogodną mieszanką stylów funk, r&b, soul, smooth jazz i pop. Zawarte na drugiej płycie Pullovera utwory są z jednej strony spokojniejsze, a z drugiej bardziej konkretne, co – zgodnie z jej tytułem – świadczyć może o tym, że muzycy dojrzewają, a wraz z nimi ich umiejętności kompozytorskie i wykonawcze.Stojąca za mikrofonem Dominika Paradowska, niegdyś uczestniczka polskiej edycji „Idola”, doskonale czuje się w prezentowanej przez zespół stylistyce. Co ciekawe, w odróżnieniu od debiutu, na najnowszym krążku pojawiły się także piosenki po polsku, co dodatkowo wzmacnia siłę przekazu na rodzimej scenie. Mimo to występujące w przewadze teksty angielskie brzmią w wykonaniu wokalistki Pullover równie dobrze, a ośmieliłbym się stwierdzić, że nawet lepiej ze względu na większe nagromadzenie w tym języku niosących melodię samogłosek.Odpowiedni akompaniament zapewniają klawisze Mirka Hałendy, grającego harmoniczne tła na zmianę ze smacznymi solówkami, oraz trąbka Wojciecha Brzozowskiego, której jazzujący koloryt wypełnił lukę po obecnej w poprzednim wcieleniu zespołu funkrockowej gitarze elektrycznej. Okazuje się więc, że mimo iż podbarwiona kaczką gitara pojawia się tu gościnnie w dwóch utworach i stanowi fajny, jak najbardziej uzasadniony stylistycznie dodatek, to jednak – co z pozycji gitarzysty przyznać jest ciężko – permanentna obecność tego instrumentu wcale nie jest konieczna do tego, żeby było miło. Widać za to dobitnie, jak ważnym czynnikiem jest sprawna sekcja rytmiczna, która tutaj w od lat niezmiennym składzie Darek Śleszyński (bas) i Michał Kruczalak (perkusja) robi kawał naprawdę dobrej roboty. Dzięki nim utwory bujają jak trzeba, można do nich potupać nóżką lub pogibać się pod sceną, jeśli tylko będziemy mieli taką okazję.„Growing Up” to świetna płyta na letni chillout na leżaku z drinkiem w ręku. A jeśli, jak to często w Polsce bywa, lato nie rozpieszcza temperaturami – tym bardziej polecam ciepły Pullover.