Poeta Willa Burns i kompozytorka i artystka Hannah Peel wspólnie stworzyli prawdziwie wizjonerski album. „Chalk Hill Blue” to zainspirowany krajobrazami południowej Anglii słowa mówionego ze światem dźwięków świetnie oddające atmosferę miejsca i wywołane przez niego emocje. Jak motyl, z którym „Chalk Hill Blue” dzieli swoją nazwę - ta płyta to naprawdę rzadki gatunek. Tracklista: 1. Out Of Doors 2. The Night Life 3. Afterwards 4. Spring Dawn On Mad Mile 5. Change 6. Chalk Hill Blue 7. May 9th 8. Swallowing 9. Ridgeway 10. Summer Blues 11. February  

• Wykonawca Burns Will , Peel Hannah
• Data premiery 2019-03-22
• Nośnik Płyta Analogowa

Tracklista:1. Snake2. Steaming Hot3. Specks4. Drums, Bass and Guitar5. Northern Lights6. Simple Man7. The Book of You8. All My Doors Are Open9. Simple Simon10. Cry

• Wykonawca Jerusalem
• Data premiery 2016-06-24
• Nośnik CD

Czwarty album The Doors, "The Soft Parade", był czwartym z rzędu w dorobku zespołu, który w chwili premiery dotarł do top 10 listy sprzedaży. Było to 50 lat temu, 18 lipca 1969 roku. Choć płyta zawiera jeden z największych przebojów The Doors, "Touch Me", jest tą, która najbardziej podzieliła fanów formacji. Wszystko za sprawą smyczkowych aranżacji, które okrasiły kilka piosenek. Z okazji okrągłego jubileuszu przygotowano nową edycję "The Soft Parade" w postaci poszerzonego zestawu 3CD/1LP. Wydawnictwo "The Soft Parade: 50th Anniversary Deluxe Edition" zawiera cały oryginalny album oraz znany ze strony B utwór "Who Scared You". Nad nowym masteringiem czuwał Bruce Botnick, wieloletni inżynier The Doors. W sprzedaży dostępnych będzie zaledwie 15 tysięcy, numerowych egzemplarzy zestawu, który zawiera również 180-gramowy winyl oraz komentarz napisany przez rockowego dziennikarza Davida Fricke. We wnętrzu rozkładanej okładki "The Soft Parade: 50th Anniversary Deluxe Edition" fani znajdą limitowaną do 500 sztuk, ręcznie numerowaną litografię o wymiarach 16x18. Zasadniczą część wznowienia stanowi kilkanaście niepublikowanych wcześniej nagrań, w tym oszczędne, pozbawione aranżacji na smyczki i dęciaki tzw. "Doors Only" wersje pięciu utworów ("Tell All The People", "Touch Me", "Wishful Sinful", "Runnin’ Blue" oraz "Who Scared You"). W zestawie zamieszczono ponadto trzy te wersje z nowymi partiami gitar Robby'ego Kriegera ("Touch Me", "Wishful Sinful" oraz "Runnin' Blue"). Na wydawnictwo trafiły również trzy piosenki z prób z wokalem Raya Manzarka (ukrywającego się pod pseudonimem Screamin' Ray Danielsem), w tym wczesna wersja klasyka "Roadhouse Blues", który trafił w kolejnym roku na album "Morrison Hotel". We wspomnianych trzech nagraniach wykorzystano nowo nagrane partie basu, za które odpowiada Robert DeLeo ze Stone Temple Pilot. Muzyk dołączył do Kriegera i Johna Densmore'a na koncercie w hołdzie Rayowi Manzarkowi w 2016 roku, trzy lata po śmierci klawiszowca The Doors. Wersja "Roadhouse Blues" w wykonaniu Manzarka dostępna jest w serwisach streamingowych.  Ostatni krążek z odrzutami ze studia zawiera również znany z bootlegów godzinny jam "Rock Is Dead", który tu po raz pierwszy pojawi się w całości. W nagraniu słyszymy The Doors przedstawiających historię rock and rolla od bluesa z delty przez surf rocka po śmierć rocka.     Tracklista: CD 1 1. Tell All The People 2. Touch Me 3. Shaman’s Blues 4. Do It 5. Easy Ride 6. Wild Child 7. Runnin’ Blue 8. Wishful Sinful 9. The Soft Parade Bonus Track 10. Who Scared You – B-Side CD 2 1. Tell All The People (Doors Only Mix)* 2. Touch Me (Doors Only Mix W/New Robby Krieger Guitar Overdub)* 3. Runnin’ Blue (Doors Only Mix W/New Robby Krieger Guitar Overdub)* 4. Wishful Sinful (Doors Only Mix W/New Robby Krieger Guitar Overdub)* 5. Who Scared You (Doors Only Mix)* 6. Roadhouse Blues– Screamin’ Ray Daniels (A.K.A. Ray Manzarek) On Vocal* 7. (You Need Meat) Don’t Go No Further – Screamin’ Ray Daniels (A.K.A. Ray Manzarek) On Vocal* 8. I’m Your Doctor – Screamin’ Ray Daniels (A.K.A. Ray Manzarek) On Vocal* 9. Touch Me (Doors Only Mix)* 10. Runnin’ Blue (Doors Only Mix) * 11. Wishful Sinful (Doors Only Mix)* CD 3 1. I Am Troubled 2. Seminary School (Aka “Petition The Lord With Prayer”) * 3. Rock Is Dead – Complete Version * 4. Chaos * * Previously Unreleased    

• Wykonawca The Doors
• Data premiery 2019-11-01
• Nośnik Płyta Analogowa+CD

Tracklista: LP 1 1. They Have No Reflections 2. Who Wants Flowers When You're Dead? Nobody 3. Rawwwrr!! 4. Traitors Never Play Hang-Man 5. Black & Blue 6. Slow Dance 7. Liquor & Love Lost 8. (I Used To Make Out With) Medusa 9. Fifteen Fathoms, Counting 10. Off The Heezay LP 2 1. The Comedown 2. Chelsea Smile 3. It Was Written In Blood 4. Death Breath 5. Football Season Is Over 6. Sleep With One Eye Open 7. Diamonds Aren't Forever 8. The Sadness Will Never End 9. No Need For Introductions, I've Read About Girls Like You On The Backs Of Toilet Doors 10. Suicide Season LP 3 1. Crucify Me 2. Anthem 3. It Never Ends 4. F**K 5. Don't Go 6. Home Sweet Hole LP 4 1. Pray For Plagues 2. Tell Slater Not To Wash His Dick 3. For Stevie Wonder's Eyes Only 4. A Lot Like Vegas 7. Alligator Blood 8. Visions 9. Blacklist 10. Memorial 11. Blessed With A Curse 12. The Fox And The Wolf

• Wykonawca Bring Me The Horizon
• Data premiery 2014-11-24
• Nośnik Vinyl / 12" Album Box Set

To dwupłytowe wydawnictwo stanowi zapis dwóch niewielkich koncertów, które, choć oglądane wówczas przez nielicznych, nagrywane i rozprowadzane były przez wielu. Zremasterowane z oryginalnych taśm starej generacji, które były dotąd w rękach Elektra Records i samych Doorsów, przypominają tamte wydarzenia w nowym, doskonałym brzmieniu. LIVE AT THE MATRIX 1967 przenosi nas tym razem do początków istnienia zespołu i jego dwóch pierwszych koncertów w klubach w San Francisco, jakie odbyły się w Marcu 1967 roku. Przybyła na nie wówczas tylko garstka fanów, więc Jim Morrison, John Densmore, Robby Kreiger i Ray Manzarek mogli pozwolić sobie na swobodne aranżacje i improwizację ulubionych standardów bluesowych. Jak się okazało, ledwie kilka tygodni później drugi singiel zespołu, "Light My Fire” przyniósł mu wielką sławę, przyczyniając się do sprzedaży miliona płyt i obecności The Doors na szczytach notowań. "Był wczesny rok 1967 i The Doors mieli dopiero zagościć w świadomości całego narodu. A tak to wtedy brzmiało,” pisze Manzarek we wkładce do płyty.Pomimo pustki panującej wówczas na koncertach, zespół zagrał z pełnym aangażowaniem, dodając do "The End” oraz "Back Door Man” dodatkowe zwrotki i przedłużone sekcje instrumetalne. "To chyba najprawdziwszy z dokumentów o The Doors, bez żadnych ograniczeń, najlepszy, jaki mógł powstać,” mówi Bruce Botnick, producent płyty i długoletni współpracownik zespołu.

• Wykonawca The Doors
• Data premiery 2008-11-17
• Nośnik CD

Footage of The Doors performing live at the Hollywood Bowl in 1968, directed by band member Ray Manzarek. This performance was famous because, unusually for The Doors, the show was actually rehearsed and planned ahead of time. The restored footage of the concert includes performances of tracks including 'Back Door Man', 'Hello, I Love You', 'Wake Up!', 'Light My Fire' and 'The Unknown Soldier'.

• Data premiery 2017-01-22
• Nośnik DVD

Artyści trudni, niepokorni, idący pod prąd w swojej twórczości zawsze są bardziej interesujący niż ci grzeczni i ułożeni. Bertold Brecht, z racji poglądów, które przemycał w swoich poezjach i literaturze, miał niełatwe życie, ale mimo to, dalej trwał przy swoim. Dzięki tej postawie, my możemy się dziś cieszyć wieloma piosenkami, które pisane były w latach 30’ i 40’ XX wieku, czyli w zupełnie innych okolicznościach i dotyczyły innych zjawisk, ale do dziś są aktualne i każdy może się z nimi utożsamić.Twórczością Brechta inspirowali się tacy muzycy jak The Doors, Tom Waits czy David Bowie. Polskie wersje piosenek z jego tekstami, śpiewają między innymi: Kazik Staszewski, Stanisława Celińska, Wiktor Zborowski, Natalia Sikora i Cezary Studniak. Album z serii „Dobre Piosenki”, to Bertold Brecht zaśpiewany przez mistrzów.

• Wykonawca Sikora Natalia , Bajor Michał , Celińska Stanisława , Zborowski Wiktor , Tkacz Krystyna
• Data premiery 2016-02-22
• Nośnik CD

Założony przez wokalistę/gitarzystę Josha Griera i klawiszowca Matta Kretzmanna kwartet z Minneapolis jest od kilku miesięcy sensacją na amerykańskiej indie-rockowej scenie, wszechobecną na wszystkich znaczących imprezach i opisywaną szeroko tak na łamach „NME" i „Rolling Stone'a", jak i „The New York Times'a". Rosnąca popularność debiutującego albumem „The Loon" zespołu może być jednym ze zwiastunów upragnionego przez wielu fanów powrotu do klasycznego gitarowego rocka. Tapes ‘N Tapes zdają się być częścią rockowego renesansu zainicjowanego przez grupy od Franza Ferdinanda i Futureheads po Clap Your Hands Say Yeah, ale obok obowiązkowego dla tej generacji ukłonu w stronę Talking Heads („10 Gallon Ascots"), znać w wielu utworach zespołu fascynację nieco bardziej introwertyczną muzyką Pavement i Wire, no i bardziej odległą w czasie historią rocka: The Doors („Buckle") czy The Kinks („In Houston"). Grier i Kretzmann umieją jednak twórczo i bez nadmiernego szacunku korzystać z rockowych doświadczeń różnych pokoleń i to sprawia, że ich muzyka - mimo oczywistych punktów odniesienia - brzmi na tyle oryginalnie i świeżo, że mowa o sensacyjności ich debiutanckiego albumu ani na jotę nie jest przesadzona.

• Wykonawca Tapes N Tapes
• Data premiery 2006-01-01
• Nośnik CD

Rewelacyjny i wcześniej niepublikowany koncert legendy rocka. W czasie trasy koncertowej "Roadhouse Blues Tour" The Doors zawitali do kanadyjskiego Vancouver i powalili na kolana publiczność zgromadzoną 6 czerwca 1970 r. w Pacific National Exhibition Coliseum. Lista piosenek, które zaprezentowali Jim Morrison, John Densmore, Robby Krieger i Ray Manzarek była nieprawdopodobna. Czy można sobie wymarzyć lepszy początek koncertu The Doors niż "Roadhouse Blues", "Alabama Song (Whisky Bar)", "Back Door Man" i "Five To One"? Do tego w czterech piosenkach gościnnie pojawia się legenda bluesa, Albert King. Poza autorskimi kompozycjami zespołu są też covery, między innymi Willego Dixona, Bo Diddleya, Muddy'ego Watersa. Był blues, był rock, była psychodelia (blisko 15-minutowa wersja "When The Music's Over"), były jedyne w swoim rodzaju zapowiedzi Jima Morrisona. Dysk drugi do kilkunastominutowa przemowa "Petition The Lord With Prayer", po której następują kończące show perełki The Doors - "Light My Fire" i "The End". "Co to była za noc! Jim śpiewał jak natchniony" - wspomina po latach wieczór z 6 czerwca 1970 Ray Manzarek. Czy trzeba lepszej rekomendacji? O odpowiednią jakość dźwięku zadbał pracujący z The Doors w latach 60. Bruce Botnick, który wziął na siebie produkcję i mastering. Disc 1/ 1. Start Of Show, 2. “Roadhouse Blues”, 3. “Alabama Song (Whisky Bar)”, 4. “Back Door Man”, 5. “Five To One”, 6. “When The Music’s Over”, 7.Applause – Jim Talks, 8.“Love Me Two Times”, 9. Applause – Jim Talks, 10. “Little Red Rooster” – with Albert King, 11. Tuning, 12. “Money” – with Albert King, 13. Tuning, 14. “Rock Me” – with Albert King, 15. Tuning, 16. “Who Do You Love” – with Albert King, Disc 2 / 1.Tuning, 2. “Petition The Lord With Prayer”, 3. “Light My Fire”, 4.Tuning, 5. “The End”, 6. Thank You & Good Night.

• Wykonawca The Doors
• Data premiery 2010-11-29
• Nośnik CD

Tracklista: 1. Tin Foil Hat 2. Calling Tokyo 3. Like Monroe 4. Locking My Doors 5. Swing 6. In Limbo 7. Keep 'Em Coming 8. Radio 9. Mangrove

• Wykonawca Dobbeltgjenger
• Data premiery 2018-05-11
• Nośnik CD