Niestety, wszystko wskazuje, że jesteśmy świadkami kolejnego rock'n'rollowego dramatu z narkotykami w tle. The Libertines - po świetnym debiucie ("Up The Bracket", 2002) okrzyknięty, i słusznie, wielką nadzieją brytyjskiego rocka - stoi praktycznie na krawędzi niebytu. A to za sprawą postępującego uzależnienia jego gitarzysty Pete'a Doherty'ego od heroiny i cracku. O perypetiach Doherty'ego, kolejnych nieudanych próbach zerwania z nałogiem, notorycznym nie stawianiu się na koncerty, niedotrzymywaniu wszelkich zobowiązań, naruszeniach prawa prasa brytyjska donosi na codzień. Współlider The Libertines, gitarzysta i wokalista Carl Barat robi wszystko, by ratować zespół, lecz na razie na wszystkich frontach zwycięża nałóg jego partnera i przyjaciela. Barat zdecydowany jest prowadzić przez jakiś czas The Libertines bez Pete'a. Bez niego zespół uda się na promocję swego nowego albumu do USA, bez niego występować będzie na różnych krajowych imprezach z festiwalem w Reading na czele. Na dłuższą metę jednak tego stanu nie da się utrzymać. Barat jest tego świadomy i mówi wprost: "Bez Pete'a nie ma The Libertines". Obaj muzycy - tak jakby nie dość było im negatywnej publicity - od kilku miesięcy nie rozmawiają ze sobą osobiście, ale prowadzą pełen wzajemnych oskarżeń i pretensji dialog za pośrednictwem mediów. Album "The Libertines" powstał z napięć między Pete'em a Carlem, co do tego nie ma wątpliwości. Dominują w nim bez reszty wątki autobiograficzne. Słychać to w każdym utworze - od singlowego przeboju "Can't Stand Me Now", przez "The Man Who Would Be King" i "Music When The Lights Go Out", po "Road To Ruin" i "What Became Of The Likely Lads". Tytuły utworów, sposób w jaki śpiewają Pete i Carl, jak z sobą rozmawiają poprzez teksty, jak współpracują ich gitary niby razem, a jakby osobno, czyni z "The Libertines" porywającą lekturę muzyczną, która rozwija się z dynamiką dramatu szekspirowskiego przeniesionego z ery elżbietańskiej do epoki narkotyków i rock'n'rollowych ekscesów. Gdy dobrze wsłuchamy się w wyrafinowaną produkcję Micka Jonesa, weterana The Clash i Big Audio Dynamite, który z wielkim wyczuciem podkreślił walory melodyczne muzyki The Libertines i jej punk-rockową ekspresyjność, być może dojdziemy do wniosku, że jest to jedna z najlepszych brytyjskich płyt rockowych ostatnich lat. Szkoda by było, gdyby na niej kariera zespołu się zakończyła.

• Wykonawca The Libertines
• Data premiery 2006-03-07
• Nośnik CD

Muzyka Incury jest praktycznie niemożliwa do sklasyfikowania. Przeskakując po wielu różnych stylach hard rocka i wyraźnie inspirowana miłością do teatru, Incura zabierze Cię w ekscytującą i pełną przygód przejażdżkę. Brutalność przechodzi w prog-rockową techniczną sprawności, klasyczne aranżacje rockowe przytulają się do operowego dramatu inspirowanego Andrew Lloyda Webberem, podczas gdy namiętny falset Kyle Gruninger zajmuje centralne miejsce na scenie. Epickie, imponujące rozwiązania, dramatyczne crescendo, budujące napięcie w miarę rozwijania się dramatu. Bujne, kompleksowe rozwiązania. Skomplikowane rytmy. Staccato uderzeń. To wszystko ukołysze Cię jak serenada kochanka.

• Wykonawca Incura
• Data premiery 2014-03-07
• Nośnik CD

Ludwig van Beethoven 1770–1827III Symfonia Es-dur, op. 55 „Eroica”1. I Allegro con brio2. II Marcia funebre (Adagio assai)3. III Scherzo (Allegro vivace)4. IV Finale (Allegro molto)5. Uwertura do dramatu Goethego „Egmont” Op. 84Staatskapelle DresdenSir Colin Davis dyrygent

• Wykonawca Staatskapelle Dresden
• Data premiery 2011-06-10
• Nośnik CD

Ścieżka dźwiękowa autorstwa znakomitego japońskiego twórcy muzyki alternatywnej, Ryuichiego Sakamoto (m.in. "Zjawa"), do dramatu wojennego z 1983 roku, w Polsce znanego pod tytułem "Wesołych świąt, pułkowniku Lawrence".

• Wykonawca Sakamoto Ryuichi
• Data premiery 2016-10-28
• Nośnik Płyta Analogowa

W budżetowej serii wytwórni ZYX Symfonia dzieło należące do kanonu klasycznej symfoniki, III Symfonia Es-dur op.55 "Eroica" Beethovena. Z tym przełomowym w historii muzyki klasycznej utworem mierzy się Suddeutsche Philharmonie pod kierunkiem Alberto Delande. Płytę dopełniają dwie uwertury koncertowe - "Egmont" stworzona w latach 1809-1810 na zamówienie Goethego jako muzyczny wstęp do jego sztuki oraz "Coriolan" skomponowana w 1807 roku jako ilustracja muzyczna do dramatu Heinricha von Collina. Oba utwory wykonuje London Philharmonic Orchestra prowadzona przez Alfreda Scholza

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2002-01-25
• Nośnik CD

John Eliot Gardiner, po udanych potyczkach muzycznych z wydaniem symfonii Beethovena i Schumanna, które były bez wątpienia sukcesem, artysta prezentuję muzykę Brhamsa. Jest to seria wydana prze SDH nagrań na żywo prezentująca cztery symfonie i wybitne dzieła chóralne Johannesa. „Wielkoskalowa muzyka Brahmsa pełna jest wigoru, dramatu i pasji” – taka wypowiedź odtwórcy zawierają pierwsze notatki.  Tracklista: 1. Begräbnisgesang Op.13 2. Mitten Wir Im Leben Sind Op.23/3 3. Schicksalslied Op.54 Symphony No.1 In C Minor 4. Un Poco Sostenuto - Allegro 5. Andante Sostenuto 6. Un Poco Allegretto E Grazioso 7. Adagio. 

• Wykonawca Gardiner John Eliot
• Data premiery 2008-09-24
• Nośnik CD

Igor Pudło - współtwórca duetu Skalpel i autor solowych albumów „Breslau” oraz „Delirum” - przedstawia płytę „Fyodor”. To album inspirowany życiem i twórczością Fiodora Dostojewskiego. Efektem jest mozaika dwunastu utworów o różnorodnej stylistyce. Bogactwu tematów literackich odpowiada mnogość muzycznych środków wyrazu. Chóry prawosławne, syntezatorowe ornamenty, gitarowe riffy, transowe i „połamane” sekwencje rytmiczne, elektroniczne arpeggia, orkiestrowe akordy, manipulacje płytami winylowymi... Wszystko po to, aby stworzyć dźwiękowe odpowiedniki epileptycznego transu, ekstazy objawienia religijnego, gorączki antyrządowego spisku, hazardowego amoku, koszmarnej monotonii obozu pracy, uniesień miłości i nienawiści oraz dysharmonii sacrum i profanum. Osobną warstwę stanowi obsadzenie tego wielowątkowego dramatu popkulturowymi alter ego bohaterów Dostojewskiego. Pojawiają się m.in. Ian Curtis, John Lennon i Syd Barrett, którym dedykowane są utwory „The Idiot’s Lost Control”, „Power to the Demons” i „Careful With That Axe, Rodion”. Samobójstwo, morderstwo i szaleństwo skłaniają do stworzenia niepokojącej i mrocznej muzyki. Będzie głośno i poleje się krew.

• Wykonawca Boxx Igor
• Data premiery 2018-03-09
• Nośnik CD