Nagranie barokowej opery Antonia Caldary skomponowanej dla dworu hiszpańskiego w wykonaniu zespołu El Concierto Español pod dyrekcją Emilia Moreno.
Symfonie (suity) francuskiego kompozytora epoki baroku Michel-Richarda Delalande skomponowane na potrzeby dworu króla Ludwika XIV.Wykonawcy to zespół La Simphonie du Marais pod dyrekcją Hugo Reyne.
Muzyka dworu elektorów saskich uderza swoim kosmopolitycznym bogactwem. W pochodzącej z tego ośrodka literaturze muzycznej spotykają się style włoski i francuski, a także typowo niemiecka polifonia tej epoki.
Wszystkie utwory na nowym albumie Cecilli Bartoli to światowe premiery fonograficzne – nigdy wcześniej nienagrane utwory, skomponowane dla carskiego dworu XVIII – wiecznej Rosji.
Wszystkie utwory na nowym albumie Cecilli Bartoli to światowe premiery fonograficzne – nigdy wcześniej nienagrane utwory, skomponowane dla carskiego dworu XVIII – wiecznej Rosji.
Zespół wokalny Cinquecento od siedmiu lat propaguje muzykę dworu austriackiego. Tym razem prezentują jednego z mistrzów – Lassusa w jego najsłynniejszym repertuarze mszy i motetów.
W XIX wieku znaczenie życia muzycznego dla panującej w Szwecji rodziny królewskiej gwałtownie wzrosło. Wszystko za sprawą króla Karola XIV Jana, założyciela do dziś panującej na szwedzkim dworze dynastii Bernadotte. Warto zaznaczyć, iż wielu jej reprezentantów wykazywało liczne artystyczne uzdolnienia zarówno w zakresie wykonawstwa muzycznego, jak i kompozycji oraz teorii muzyki. Choć oficjalnie, zgodnie z XIX-wieczną etykietą, przedstawiciele dworu królewskiego nie mogli pełnić żadnych funkcji związanych z życiem muzycznym, nie przeszkadzało im to w podejmowaniu prób kompozytorskich oraz organizowaniu licznych koncertów. Niniejszy album stanowi unikatową kolekcję reprezentatywnych utworów, powstałych na szwedzkim dworze w XIX w.
Spacer po muzycznych zabytkach Gdańska to niezwykły zbiór muzyki zarejestrowanej w najsłynniejszych kościołach, katedrach i innych obiektach zabytkowych, będących wizytówką Miasta. Znajdują się tutaj utwory z Katedry w Oliwie, Kościoła Mariackiego, św. Brygidy, św. Mikołaja, Dworu Artusa, czy kościoła pw. św. Katarzyny (Carrilon). Wydanie w eleganckim digipaku, ozdobionym grafikami autorstwa prof. Cezarego Paszkiewicza.
Druga część Ucha do klasyki! – serii książek z płytami, które w przystępny sposób przybliżają dzieciom utwory i postaci największych kompozytorów. W nich Wielcy Mistrzowie, dzięki zabawnym anegdotom z dzieciństwa i późniejszego życia, sugestywnym, dowcipnym ilustracjom, dają się poznać od zupełnie innej strony – schodzą z piedestału, na który ich postawiliśmy, by ukazać ludzką twarz. Autorem tekstu jest Maciej Kaczyński, współautor książki Facecje. Historia coachem napisana, współpracownik czasopisma „Przekrój”. Szatę graficzną stworzył Marcin Surma – ilustrator, twórca komiksów i filmów rysunkowych. Komu sześcioletni Mozart skradł buziaka? Jakie popisy zachwycały monarchów, a za które został wyrzucony z dworu? Co najbardziej lubił robić w wolnym czasie? Którego instrumentu nie cierpiał, a którego mógłby słuchać godzinami? Odpowiedź na te i inne pytania znajdziesz w książeczce! Tracklista: 1. Serenada „Eine kleine Nachtmusik” KV 525, cz. I: Allegro 2. Symfonia g-moll nr 40 KV 550, cz. I: Molto allegro 3. Sonata fortepianowa A-dur nr 11 KV 331, cz. III: Alla turca. Allegretto (Marsz turecki) 4. Koncert fortepianowy C-dur nr 21 KV 467, cz. II: Andante 5. Koncert klarnetowy A-dur KV 622, cz. II: Adagio 6. Wesele Figara KV 492, Uwertura 7. Symfonia C-dur nr 41 KV 551 „Jowiszowa”, cz. IV: Molto allegro 8. Czarodziejski fl et KV 620, Aria Królowej Nocy 9. Sonata fortepianowa C-dur nr 16 KV 545 „Facile”, cz. I: Allegro 10. Sonata fortepianowa C-dur nr 16 KV 545 „Facile”, cz. II: Andante 11. Sonata fortepianowa C-dur nr 16 KV 545 „Facile”, cz. III: Rondo 12. Don Giovanni KV 527, „Là ci darem la mano” 13. Wesele Figara KV 492, Aria Hrabiny „Porgi, amor” 14. Requiem d-moll KV 626, Lacrimosa
Wybitny kompozytor pochodzenia franko. flamandzkiego Pierre de la Rue, urodzony w 1460 w Tournai, zmarł w 1518 roku w Kortrijk, trudnił się on w muzyce klasycznej, oraz renesansowej. Nauki pobierał u Johannesa Ockeghema. Następnie jego drogi zeszły się z nadworną kapelą dworu burgundzkiego.