
Muzyka barokowa z XVII wieku grana na dworze duńskiego króla Christiana IV wykonywana przez francuski zespół Les Witches.
- Wykonawca Les Witches
- Data premiery 2010-01-01
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Recitale
- 22-06-2019, 15:56
- 0
- 0
- admin

Muzyka barokowa z XVII wieku grana na dworze duńskiego króla Christiana IV wykonywana przez francuski zespół Les Witches.

Premiera przeszła bez echa, lecz wkrótce okazało się, że król-Słońce, Ludwik XIV, znajduje w tej operze wielkie upodobanie. Na życzenie władcy dzieło było wielokrotnie wznawiane - ostatnie przedstawienie na dworze królewskim odbyło się sześć lat po premierze. Tragedia Lully'egoma typowy dla tego twórcy układ pięciu aktów z prologiem. Prolog, pełen alegorycznych postaci, nawiązywał do aktualnej sytuacji politycznej: zimą 1676 roku wstrzymały działania przeciw Holendrom ze względu na nie sprzyjającą pogodę. Ofensywa miała być podjęta wiosną. Stąd na dworze boga czasu pojawiają się, dyskutując o pogodzie i o wojnie: Flora, bogini wiosny, Zefir, bóg wiatru, nimfy... Łączniczką między prologiem a tragedią jest muza tej sztuki, Melpomena.Sama tragedia do tekstu Pierre'a Quinaulta (na motywach Owidiusza) opowiada o skomplikowanym miłosnym trójkącie, rozgrywającym się między boginią Kybele, zakochaną bez wzajemności w kapłanie (Atys). Ten bowiem pała miłością do nimfy Sangaride'y, która zdaje się odwzajemniać jego uczucia. Ostatecznie triumfuje Kybele, doprowadzając do śmierci rywalki, a ukochanego zmieniając w drzewo. Plotkowano, że ta trójka postaci odzwierciedla stosunki na dworze (Atys-król, Kybele-królowa, Sangaride - królewska faworyta)...

Pochodzący z Włoch wybitny kompozytor Pallavicino Benedetto, urodzony w 1551 roku w Cremonie, zmarł w 1601 roku. Prócz komponowania artysta grał również na organach, a jego epoką był późny renesans. W swoim repertuarze miał on wiele madrygałów, przez które przebywał na dworze Gonzaga w Mantui w latach 90 szesnastego wieku, tam współpracował z Giaches de Wertem i rywalizował z Claudio Monteverdim.

Płyta jest siódmym woluminem w serii „Haydn 2032” wydawanych w firmie Alpha. Wydawnictwa te są pomyślane jako komplet wszystkich symfonii Józefa Haydna, który ma być ukończony w roku 2032 z okazji 300 lecia narodzin kompozytora. Każda z części cyklu jest zaprojekowana tak, aby ukazać twórczość Haydna w kontekście innych wydarzeń epoki. Niniejsza płyta zatytułowana "Impresariowie" zawiera utwory związane z zespołami teatralnymi występującymi na dworze książąt Esterhazych gdzie Haydn był zatrudniony jako kapelmistrz. Wykonawcą i pomysłodawcą całego projektu jest wybitny włoski dyrygent związany ze stylowym wykonawstwem muzyki dawnej - Giovanni Antonini.

Muzyka wokalna i instrumentalna włoskiego kompozytora Salomone Rossi tworzącego na przełomie XVI i XVII wieku na dworze włoskich władców Gonzaga. Wykonawcy to Ensemble Daedalus pod dyrekcją Roberto Festy.

Oratorium pasyjne mające za temat śmierć Jezusa Chrystusa skomponowane przez działającego w pierwszej połowie XVIII wieku na wiedeńskim dworze cesarskim kompozytora Johanna Josepha Fuxa. Wykonawcy to zespoły St Florianer Sängerknaben i Ars Antiqua Austria pod dyrekcją Gunara Letzbora.

Jan Sebastian Bach – urodzony 21 marca 1685 r. w Eisenach niemiecki kompozytor. Przedstawiciel baroku w muzyce. Bach został osierocony nie skończywszy 10 roku życia. Zaopiekował się nim starszy brat, który pracował jako organista. Pod jego okiem Jan nauczył się gry na organach. W wieku 15 lat wyjechał do Dolnej Saksonii. Został sopranistą w chórze kościelnym. Rozwijał swój talent wokalny, jednak wskutek mutacji musiał zarabiać na życie jako skrzypek i altowiolista. Po ukończeniu nauki w gimnazjum Jan Sebastian Bach został organistą w Arnstadt. Krytykowano go za dziwne improwizacje grane podczas mszy. Bach przeniósł się do Mühlhausen, gdzie również znalazł pracę jako organista. W 1707 r. wziął ślub ze swoją daleką kuzynką, Marią Barbarą, która urodziła mu siedmioro dzieci. W latach 1708-1714 pracował jako nadworny organista i kameralista kapeli na dworze księcia Wilhelma Ernesta. Od 1717 do 1723 r. był kapelmistrzem i dyrektorem muzyki kameralnej na dworze księcia Leopolda w Köthen. W 1720 r. zmarła jego żona. Jan Sebastian Bach musiał zapewnić swoim dzieciom opiekę. Ożenił się z młodszą od siebie o 17 lat sopranistką, która urodziła mu trzynaścioro dzieci. W 1722 r. Jan Sebastian Bach został kantorem przy kościele św. Tomasza w Lipsku. Pozostawał na tym stanowisku do śmierci. Bach tworzył muzykę chóralną, orkiestrową i na instrumenty solo. Jego najsłynniejsze dzieła to: „Msza h-moll”, „Pasja wg św. Jana”, „Pasja wg św. Mateusza”, „Weihnachts-Oratorium”, „Magnificat D-dur”, kantaty oraz „Koncerty brandenburskie”. Tworzył używając technik wariacyjnych, fugowanych i kontrapunktycznej. Jan Sebastian Bach zmarł 28 lipca 1750 r. w Lipsku. Jan Sebastian Bach nazywany jest mistrzem muzyki polifonicznej, a jego twórczość obejmuje ponad tysiąc skatalogowanych utworów – od najbardziej znanych utworów na organy, poprzez fugi, aż po utwory kameralne i chóralne. Artysta inspirował się przede wszystkim chorałami, muzyką niemieckich szkół organowych, włoską muzyką instrumentalną oraz utworami klawiszowymi komponowanymi we Francji.

Kolekcja najsłynniejszych i najbardziej znanych kompozycji muzycznych, które wykonywano podczas ceremonii zaślubin na dworze brytyjskim.

Jan Sebastian Bach – urodzony 21 marca 1685 r. w Eisenach niemiecki kompozytor. Przedstawiciel baroku w muzyce. Bach został osierocony nie skończywszy 10 roku życia. Zaopiekował się nim starszy brat, który pracował jako organista. Pod jego okiem Jan nauczył się gry na organach. W wieku 15 lat wyjechał do Dolnej Saksonii. Został sopranistą w chórze kościelnym. Rozwijał swój talent wokalny, jednak wskutek mutacji musiał zarabiać na życie jako skrzypek i altowiolista. Po ukończeniu nauki w gimnazjum Jan Sebastian Bach został organistą w Arnstadt. Krytykowano go za dziwne improwizacje grane podczas mszy. Bach przeniósł się do Mühlhausen, gdzie również znalazł pracę jako organista. W 1707 r. wziął ślub ze swoją daleką kuzynką, Marią Barbarą, która urodziła mu siedmioro dzieci. W latach 1708-1714 pracował jako nadworny organista i kameralista kapeli na dworze księcia Wilhelma Ernesta. Od 1717 do 1723 r. był kapelmistrzem i dyrektorem muzyki kameralnej na dworze księcia Leopolda w Köthen. W 1720 r. zmarła jego żona. Jan Sebastian Bach musiał zapewnić swoim dzieciom opiekę. Ożenił się z młodszą od siebie o 17 lat sopranistką, która urodziła mu trzynaścioro dzieci. W 1722 r. Jan Sebastian Bach został kantorem przy kościele św. Tomasza w Lipsku. Pozostawał na tym stanowisku do śmierci. Bach tworzył muzykę chóralną, orkiestrową i na instrumenty solo. Jego najsłynniejsze dzieła to: „Msza h-moll”, „Pasja wg św. Jana”, „Pasja wg św. Mateusza”, „Weihnachts-Oratorium”, „Magnificat D-dur”, kantaty oraz „Koncerty brandenburskie”. Tworzył używając technik wariacyjnych, fugowanych i kontrapunktycznej. Jan Sebastian Bach zmarł 28 lipca 1750 r. w Lipsku. Jan Sebastian Bach nazywany jest mistrzem muzyki polifonicznej, a jego twórczość obejmuje ponad tysiąc skatalogowanych utworów – od najbardziej znanych utworów na organy, poprzez fugi, aż po utwory kameralne i chóralne. Artysta inspirował się przede wszystkim chorałami, muzyką niemieckich szkół organowych, włoską muzyką instrumentalną oraz utworami klawiszowymi komponowanymi we Francji.

François Leleux - francuski mistrz oboju zaprasza Państwa do wysłuchania wspaniałego albumu, stworzonego z okazji 300tnej rocznicy urodzin Księcia Esterházy de Galantha. Album „Prince Esterhazy Concertos” to zestaw wspaniałych koncertów bojowych Józefa Haydna i Jochanna Hummla. Obaj kompozytorzy pełnili funkcję kapelmistrza na dworze Esterházy w latach 1761 – 1811. Artyście towarzyszy Monachijska Orkiestra Kameralna. W dwóch wspaniałych koncertach Haydna towarzyszy mu doskonały flecista – pierwszy flet Filharmoników Berlińskich - Emmanuel Pahud.