Aranżacje symfonii Wolfganga Amadeusza Mozarta dokonane przez żyjącego w tym samym czasie innego kompozytora Johanna Hummla. Aranzacje zostały dokonane na zespół kameralny składający się z fletu, skrzypiec, wilonczeli i fortepianu. Wykonawcy to Uwe Grodd, Friedemann Eichhorn, Martin Rummel i Roland Kruger.
Symfonie Wolfganga Amadeusza Mozarta w aranżacji Johanna Nepomuka Hummla na zespół kameralny. Wykonawcy to Uwe Grodd - flet, Friedemann Eichhorn - skrzypce, Martin Rummel - wiolonczela i Roland Krüger - fortepian.
Jean Rondeau - obdarzony bogatą wyobraźnią młody francuski klawesynista - opisuje rodzinę Bachów jako "jedną z wielkich dynastii zachodniej muzyki". Dlatego na swojej trzeciej płycie prezentuje zarówno muzykę Jana Sebastiana Bacha, jak i jego trzech synów: Wilhelma Friedemann, Carla Philippa Emmanuela i Johanna Christiana.O muzyce najznamienitszego z Bachów Rondeau mówi: "jego muzyka jest tak pełna pokory, a jednocześnie tak obfita, iż mamy wręcz obowiązek, aby ją wykonywać, upowszechniać i czerpać jak najwięcej z tego, co nam oferuje".
Bach Family: Johann Bernhard Bach; Johann Sebastian Bach; Johann Christian Bach; Wilhelm Friedemann Bach; Carl Phillipp Emanuel Bach
Duety na skrzypce i wiolonczelę napisane przez dwóch kompozytorów tworzących w pierwszej połowie XIX wieku. Są to Frédéric Kummer i François Schubert. Ten drugi nie ma nic wspólnego ze swoim sławniejszym imiennikiem. Wykonawcy to Friedemann Eichhorn - skrzypce i Alexander Hülshoff - wiolonczela.
Spośród licznych dzieci Johanna Sebastiana Bacha troje wykazywało prawdziwy geniusz kompozytorski – C. P. E., J. C. oraz W. F. Spośród tej trójki Wilhelm Friedemann pozostaje najmniej rozumiany i najmniej znany, choć zapewne był najbardziej utalentowany. Uczył się pod kierunkiem swego ojca, ale był niespokojnym duchem i w końcu całkiem porzucił muzykę. W 1750 r. to właśnie Wilhelm Friedemann zajął się po śmierci ojca jego majątkiem i to on, aby pokryć długi, musiał sprzedać jego manuskrypty. Jego życie było bardzo burzliwe i choć udało mu się kilkakrotnie uzyskiwać dobre posady, w końcu popadł w biedę i niedługo potem podupadł na zdrowiu. Możliwe, że jego ostatnim uczniem była Sara Itzig Levy, cioteczna babka Feliksa Mendelssohna. Wśród kantat zamieszczonych na tych płytach CD znajdują się jedne z najbardziej wokalnie wymagających utworów Wilhelma Friedemanna Bacha. Pewnie oparte na przykładach kantat jego ojca (które W. F. regularnie grywał), stanowią niecodzienną i niepowtarzalną mieszankę tego, co staromodne i nowego nurtu „Sturm und Drang”. Miejscami można w nich usłyszeć młodego Haydna, a gdzie indziej J. S. Bacha. Muzyka Wilhelma Friedemanna reprezentuje sobą najwyższą jakość i podobnie jak w przypadku utworów jego braci obejmuje cały okres przejściowy między barokiem a eleganckim stylem klasycznym.
Tracklista: 1. Two-part Inventions Bwv 772-786 2. Sinfonias Bwv 787-801 3. French Suite No. 6 in E Major, BWV817 4. Partita No. 2 in C Minor Bwv 826 5. Sechs Kleine Praludien 6. Sechs Kleine Praludien 7. Kleine Praludien Aus Dem Clavierbüchlein Vor Wilhelm Friedemann Bach 8. Kleine Fugen Und Praludien Mit Fughetten
Tracklista: LP 1 Side A 1. Friedrich Nietzsche 24:15 2. Georg Trakl 5:21 Side B 1. Frank Herbert 10:39 2. Friedemann Bach 18:01 LP 2 Side C 1. Ludwig II. Von Bayern 28:24 Side D 1. Heinrich Von Kleist 29:34
Tracklista: Johann Christian Bach: 1. Sinfonia in G Minor, Opus 6 No. 6 Johann Christoph Friedrich Bach: 2. Sinfonia in D Minor, WFV I:3 Wilhelm Friedemann Bach: 3. Sinfonia in D Major, Fk 64 Carl Philipp Emanuel Bach: 4. Sinfonia in E Minor, Wq 177 5. Sinfonia in F Major, Wq 181 Album został wydany przez wytwórnię Passacaille (PAS 1074).
Koncerty skrzypcowe francuskiego kompozytora i wirtuoza skrzypiec Pierre Rode żyjącego w pierwszej połowie XIX wieku. Kompozytor był jednym z najwybitniejszych twórców francuskiej szkoły skrzypcowej. Wykonawcy to Friedemann Eichhorn - skrzypce i orkiestra Jena Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Nicolasa Pasquet.