Trzech współczesnych wirtuozów, znakomitych instrumentalistów: Lang Lang, Vadim Repin i Misha Maisky w nagraniu dwóch Trio Fortepianowych: Trio Elegiqgue No. 1 g-moll Rachmaninowa oraz Trio Fortepianowe a-moll Czajkowskiego.
Tracklista:1. Sinfonie g-moll: I. Allegro 2. Sinfonie g-moll: II. Andante più tosto adagio 3. Sinfonie g-moll: III. Allegro molto 4. Cembalokonzert g-moll: I. Allegro 5. Cembalokonzert g-moll: II. Largo 6. Cembalokonzert g-moll: III.Allegro 7. Adagio und Fuge d-moll: Adagio 8. Adagio und Fuge d-moll: Fuge 9. Sinfonia D-Dur: I. Allegro maestoso 10. Sinfonia D-Dur: II. Andante 11. Sinfonia D-Dur: III. Vivace 12. Sinfonia d-moll: I. Allegro 13. Sinfonia d-moll: II. Andante amoroso 14. Sinfonia d-moll: III. Allegro assai 15. Sinfonia Es-Dur: I. Allegro 16. Sinfonia Es-Dur: II. Andante assai 17. Sinfonia Es-Dur: III. Allegro assai
Lista Utworów:1. II Sonata fortepianowa bmoll op 35 Grave Doppio movimento 2. II Sonata fortepianowa bmoll op 35 Scherzo 3. II Sonata fortepianowa bmoll op 35 Marche funebre4. II Sonata fortepianowa bmoll op 35 Finale Presto5. Sonata na fortepian i wiolonczele gmoll op 65 Allegro moderato 6. Sonata na fortepian i wiolonczele gmoll op 65 Scherzo 7. Sonata na fortepian i wiolonczele gmoll op 65 Largo 8. Sonata na fortepian i wiolonczele gmoll op 65 Allegro (Finale)
Pochodzący z Niemiec wybitny kompozytor Max Bruch, urodzony w 1838 roku w Kolonii, zmarł w 1920 roku we Friedenau. Artysta prócz komponowaniem trudnił się również dyrygenturą. Największa sławę przyniósł mu „I koncert skrzypcowy g-moll”. Tracklista: 1. I. Introduction: Grave 2. I. Adagio Cantabile 3. II. Allegro - Adagio 4. III. Adagio - Andante Sostenuto 5. IV. Finale: Allegro Guerriero 6. I. Andante Con Moto 7. II. Allegro Moderato, Alla Marcia - Un Poco Meno Vivo 8. III. (Notturno): Andante Sostenuto 9. IV. Allegro Energico E Vivace - Andante Con Moto
1-8. Msza łacińska Des-dur, 33:399-14. Msza żałobna g-moll, 19:5715-22. Msza Piotrowińska B-dur, 23:10
Tracklista: 1. Gourari, Anna - Fantasien Op. 116 Nr. 1-7. 2. Nr. 1 Capriccio D-Moll: Presto Energico. 3. Nr. 2 Intermezzo A-Moll: Andante. 4. Nr. 3 Capriccio G-Moll: Allegro Passionato. 5. Nr. 4 Intermezzo E-Dur: Adagio. 6. Nr. 5
Razem ze swoim partnerem duetowym - pianistą Inonem Barnatanem, ciesząca się ogromną popularnością wiolonczelistka wytwórni Decca, Alisa Weilerstein, nagrała dwie wielkie pozycje kameralnej muzyki na wiolonczelę i fortepian: sonaty Rachmaninowa i Chopina. Debiut Alisy Weilerstein dla wytwórni Decca z Koncertem wiolonczelowym e-moll Elgara (pod dyrekcją Daniela Barenboima - jego pierwsze nagranie tego koncertu od czasów legendarnego nagrania z Jacqueline du Pre) został przyjęty z entuzjazmem przez krytyków na całym świecie, podobnie jak kolejna płyta z Koncertem h-moll Dworzaka. Alisa Weilerstein i Inon Barnatan to dwoje czołowych współczesnych instrumentalistów świata, a ten album doskonale ukazuje korzyści płynące z długiego partnerstwa w dziedzinie muzyki kameralnej. Sonata na wiolonczelę i fortepian g-moll op. 19 Rachmaninowa, której pierwsze wykonanie odbyło się z udziałem kompozytora grającego karkołomną partię fortepianu, jest ostatnią kameralną kompozycją tego kompozytora. To jedno z pierwszych wielkich dzieł powstałych po przezwyciężeniu przez Rachmanionowa z pomocą hipnozy „kompozytorskiego kryzysu”, dzieło, które powinno być szczególnie cenione i niezapominane. Sonata wiolonczelowa g-moll op. 65 Chopina to jedno z niewielu dzieł, jakie Chopin napisał na inny instrument niż fortepian, a jednocześnie ostatnia kompozycja wydana za życia kompozytora. Zadziwia tu koncentracja materiału muzycznego, żadne dzieło zresztą nie przysporzyło Chopinowi tyle trudu; „piszę mało, kreślę dużo” - pisał Chopin. Alisa i Inon wydobywają bogactwo emocji zawartych w tym utworze. Natomiast Introdukcja i Polonez C-dur op.3 to jedna z pierwszych wydanych kompozycji Chopina. Pełna brawury i energii, zawiera wyraźnie zarysowane tematy i przepełniona jest tanecznym charakterem. Po niej następuje aranżacja Etiudy cis-moll Chopina, będącej właściwie nokturnem, która wnosi dramatyczną zmianę charakteru i nastroju wiodąc nas w klimat „ciemnych snów pełnych tajemnic”(Heller), to „pieśń o szczęściu na zawsze utraconym” (Koczalski). Album uzupełniają dwie natychmiast rozpoznawalne miniatury: wspaniała, refleksyjna Wokaliza Rachmaninowa, jeden z najczęściej opracowywanych utworów, jakie kiedykolwiek zostały napisane (mówiąc językiem popu – cover) i delikatne, ulotne Andante Chopina, które jest jak wywołujący uśmiech, muzyczny sorbet. Kiedy Alisa Weilerstein i Inon Barnatan występują razem publiczność jest zachwycona, a krytycy oczarowani. Ten album stanowi nowy punkt odniesienia w historii nagrań tych wielkich dzieł, a doskonała jakość wykonania powoduje, że nagranie to będzie przez długi czas mogło uchodzić za wzorcowe.„Para wykonawców zakończyła swój recital Sonatą Chopina na wiolonczelę i fortepian, dziełem o tak podstępnych trudnościach, że sam Chopin uważał, iż pewne fragmenty tego dzieła mogą być niewykonalne. Weilerstein i Barnatan nie przejmując się tym, pokonują trudności z zimną krwią i zbierają oszałamiające brawa” - The New York Times.„Ich interpretacje były jak seria cudownych, pełnych ekspresji zbliżeń: każda nuta i każda fraza ukazana z właściwa emocją, a każda emocja wyrażona we właściwej formie” - The Boston Globe.
Robert Schumann – Tria fortepianoweCD 1:1. – 4. Trio fortepianowe nr 1 d-moll, op. 635. – 8. Trio fortepianowe nr 2 F-dur, op. 809. - 14. Sech Stücke in kanonischer Form, op.56 (opr. na trio fortepianowe)CD 2:1. – 4. Trio fortepianowe nr 3 g-moll, op. 1105. – 8. Fantasiestücke für Klavier, Violine and Violoncello, op. 88