Muzyka gitarowa kolumbijskich kompozytorów współczesnych takich jak Adolfo Mejía, Gentíl Montaña, Lucas Saboya i Hector González. Wykonawca to José Antonio Escobar - gitara.
José González realizuje swe nastoletnie marzenia. Mistrz akustycznej neo-folkowej nostalgii swój nowy album nagrał z grupą JUNIP, którą tworzy z przyjaciółmi ze szkolnych czasów. Krążek Szwedów zatytułowany "Fields" to psychodeliczno-folkowy klasyk dla fanów Simon & Garfunkel, Kings Of Convenience, Stereolab czy Badly Drawn Boy.W ostatnich latach Jose González zdobył zasłużoną sławę jako artysta solowy - najpierw podbijając listy przebojów własną wersją piosenki The Knife "Heartbeats", nastepnie zyskując uznanie krytyki albumami "Veneer" i "In Our Nature". Pierwszy z nich dotarł nawet na 7-me miejsce brytyjskiej listy sprzedaży. Mało kto wiedział, że od 1998 roku skromny Szwed o argentyńskich korzeniach występuje też w formacji JUNIP. Oprócz niego zespół tworzą Tobias Winterkorn (klawisze) i Elias Araya (bębny), z którymi przed laty zaczynał muzykowanie w grupach punkowych. Po dwóch EP-kach firmowanych tą nazwą przyszedł czas na pełnoprawny debiutancki krążek formacji z Göteborga."Rozmawialiśmy o tym albumie od ponad 10-ciu lat, ale zawsze dość wolno szło nam pisanie piosenek. Przez ostatnie lata nie miałem na to czasu, ale w końcu zdecydowałem, że zrobię sobie przerwę w solowych koncertach, żeby nagrać ten materiał. To spełnienie moich marzeń z czasów, gdy byłem nastolatkiem." - mówi Jose. Płyta "Fields", wydana nakładem City Slang ( m.in. Arcade Fire, Calexico), przynosi dźwięki nieco odmienne od solowych krążków Jose.González nadal czaruje swoim niezwykłym głosem, jednak nowy materiał jest bogatszy brzmieniowo i bardziej eklektyczny. Słychać tu przede wszystkim spuściznę psychodelicznego folku przełomu lat 60-tych i 70-tych. Z jednej strony punktami odniesienia dla Szwedów są melodie i harmonie The Byrds, Donovana czy duetu Simon And Garfunkel - „Always” świetnie odnalazłoby się na ścieżce dźwiękowej do „Absolwenta”. Z drugiej słychać też ich fascynacje hipnotyczną psychodelią. Nowe piosenki Gonzáleza i kolegów chwilami brzmią niemal transowo i czasem wybrzmiewają delikatnym dronem. Możliwe, że Szwedzi, jak niegdyś Beatlesi, lubią odpoczywać przy hinduskich ragach. Choć w warstwie rytmicznej słychać tu też echa krautrockowe i wpływy współczesnej muzyki tanecznej. Z pewnością solowy sukces Gonzáleza pomoże też jego nowej formacji. Sam Jose przyznaje, że jest zaskoczony świetnym przyjęciem JUNIP.Wydaje się, że nowe aranżacje nie zraziły jego starych fanów, a nieco inna formuła grania przyciągnęła też nową publikę. Znakiem rozpoznawczym grupy jest oczywiście świetny wokal Jose, lecz retro klawisze i zmyślne gitarowe powtórzenia otwierają dla jego głosu inną przestrzeń. "Fields" to wciąż ładne piosenki, tyle, że zamiast pełnych nostalgii akustyczno folkowych obrazków, dostajemy nie mniej czarowne relaksacyjne mantry w stylu easy listening.Lista utworów:1. In Every Direction2. Always3. Rope & Summit4. Without You5. It's Alright6. Howl7. Sweet&Bitter8. Don't Let It Pass9. Off Point10. To The Grain11. Tide
Tracklista: 1. Diego José de Salazar: Salga el torillo 2. Anonymous: Hanacpachap cussicuinin 3. Diego Fernández: Danza 4. Juan de Araujo: Si el amor se quedare dormido 5. Juan Hidalgo: Al dichoso naçer de mi niño 6. Francisco de Peñalosa: Danza 7. Gaspar Fernandes: Tleycantimo choquiliya 8. Gaspar Fernandes: Si nos emprestara oy Dios 9. Gaspar Fernandes: Xicochi xicochi conetzintle 10. Antonio de Ávila: Entrada 11. Gaspar Fernandes: Pois con tanta graça 12. Hernando Franco: In il huicac 13. Hernando Franco: Dios itlaço nantzine 14. Fray Gerónimo González: Serenissima una noche 15. Juan Gutiérrez de Padilla: A siolo flasiquiyo 16. Juan García: Hermoso amor 17. Juan Gutiérrez de Padilla: A la xácara xacarilla 18. Tomás de Torrejón: Desvelado dueño mío 19. Anonymous: Un juguetico de fuego 20. Juan de Araujo: Dime amor 21. Juan de Araujo: Los coflades de la estleya
CD11. Livin' La Vida Loca - Riccardo Riveira2. Viva La Vida - Valdeci Banda Tropical / Oliveira3. Bahiafrica - Luizinho Vieira4. Cerca De Ti - J. C. Bazan5. Samba De Janeiro - Real Pop Collektive6. Copa De La Vida (Cup of Life) - Valdeci Oliveira7. Miami - Clima-xx8. El Muneco - Felipe Mandingo9. Boom, Boom, Boom, Boom! - Real Pop Collektive10. Sweat (a La La La La Long) - The Union Factory11. Negro E O - Valdeci Oliveira12. Mambo No. 5 - Raoul Revenga13. Tristeza - Explosao Do Samba14. La Ultima Noche - Mauricio Jerez15. Pandara - Valdeci Oliveira16. Mi Orchesta - Javier / Kimbiza PlazaCD21. Banana Y Papaya - J. C. Bazan2. Quero Maria - Luizinho Vieira3. Una Aventura - World Gipsies4. Bailando - Valdeci Banda Tropical / Oliveira5. Tabernero - Alegria Gitana6. Mi Corazon Hace Tic - Tac - González7. Amigo Ze - Exporta Samba8. Soy Latina - Valdeci Oliveira9. La Cucaracha - Rodrigo Tobar10. Lambada - Concord11. Mi Bahia - Jorginho Da Silva12. Ya No Te Puedo Querer - Mauricio Jerez13. Teresa - Mandingo Y Su Familia14. Guantanamera - Ima America15. C'e Bon Sarava - Valdeci Banda Tropical / Oliveira16. Sweet Music - Francisco Barcala Frau
Tracklista: 1. Diego José de Salazar: Salga el torillo 2. Anonymous: Hanacpachap cussicuinin 3. Diego Fernández: Danza 4. Juan de Araujo: Si el amor se quedare dormido 5. Juan Hidalgo: Al dichoso naçer de mi niño 6. Francisco de Peñalosa: Danza 7. Gaspar Fernandes: Tleycantimo choquiliya 8. Gaspar Fernandes: Si nos emprestara oy Dios 9. Gaspar Fernandes: Xicochi xicochi conetzintle 10. Antonio de Ávila: Entrada 11. Gaspar Fernandes: Pois con tanta graça 12. Hernando Franco: In il huicac 13. Hernando Franco: Dios itlaço nantzine 14. Fray Gerónimo González: Serenissima una noche 15. Juan Gutiérrez de Padilla: A siolo flasiquiyo 16. Juan García: Hermoso amor 17. Juan Gutiérrez de Padilla: A la xácara xacarilla 18. Tomás de Torrejón: Desvelado dueño mío 19. Anonymous: Un juguetico de fuego 20. Juan de Araujo: Dime amor 21. Juan de Araujo: Los coflades de la estleya
Muzyka na bandurrię i gitarę kubańskiego kompozytora Leo Brouwera tworzącego w XX wieku. Bandurria jest to rodzaj lutni powstałej w szesnastym wieku i popiularnej w Ameryce Południowej. Wykonawcy to Pedro Chamorro - bandurria i Pedro Mateo González - gitara.
Tracklista:1. Urrun - Castro X, Fermin Muguruza, ,2. Hitza Har Dezagun - Afrika, Desorden Publico, Kattalin Habans, Fermin Muguruza3. Newroz - Mikel Abrego, Afrika, , Angelo Moore, Fermin Muguruza, Iñigo Muguruza, John Pantle,4. Puzka - Fermin Muguruza5. Harria - Mikel Abrego, Fermin Muguruza, , Tijuana No!6. Lagun Nazakezu? - Hechos Contra el Decoro, Fermin Muguruza7. Eguraldi Lainotsua Hiriburuan - Fermin Muguruza8. Maputxe - Mikel Azpiroz, Manu Chao, Fermin Muguruza, , Rosario "Tyson" Patania9. Brigadistak - Alex Inadaptats, Fermin Muguruza, P18, , , ,10. Oasiko Erregina - Samuel Formell, Jorge González, Boris Luna, Heber Mendez, , Fermin Muguruza, ,11. 54-46 - Fermin Muguruza, Todos Tus Muertos,12. Ari du Hotza - Mikel Abrego, Kaki Arkarazo, Mikel Azpiroz, Stefano Cecchi, Kattalin Habans, Fermin Muguruza13. Nazio Ibiltaria Naiz - Aztlan Underground, Fermin Muguruza,14. Urrun Dub - Fermin Muguruza
José González realizuje swe nastoletnie marzenia. Mistrz akustycznej neo-folkowej nostalgii swój nowy album nagrał z grupą JUNIP, którą tworzy z przyjaciółmi ze szkolnych czasów. Krążek Szwedów zatytułowany "Fields" to psychodeliczno-folkowy klasyk dla fanów Simon & Garfunkel, Kings Of Convenience, Stereolab czy Badly Drawn Boy.W ostatnich latach Jose González zdobył zasłużoną sławę jako artysta solowy - najpierw podbijając listy przebojów własną wersją piosenki The Knife "Heartbeats", nastepnie zyskując uznanie krytyki albumami "Veneer" i "In Our Nature". Pierwszy z nich dotarł nawet na 7-me miejsce brytyjskiej listy sprzedaży. Mało kto wiedział, że od 1998 roku skromny Szwed o argentyńskich korzeniach występuje też w formacji JUNIP. Oprócz niego zespół tworzą Tobias Winterkorn (klawisze) i Elias Araya (bębny), z którymi przed laty zaczynał muzykowanie w grupach punkowych. Po dwóch EP-kach firmowanych tą nazwą przyszedł czas na pełnoprawny debiutancki krążek formacji z Göteborga."Rozmawialiśmy o tym albumie od ponad 10-ciu lat, ale zawsze dość wolno szło nam pisanie piosenek. Przez ostatnie lata nie miałem na to czasu, ale w końcu zdecydowałem, że zrobię sobie przerwę w solowych koncertach, żeby nagrać ten materiał. To spełnienie moich marzeń z czasów, gdy byłem nastolatkiem." - mówi Jose. Płyta "Fields", wydana nakładem City Slang ( m.in. Arcade Fire, Calexico), przynosi dźwięki nieco odmienne od solowych krążków Jose.González nadal czaruje swoim niezwykłym głosem, jednak nowy materiał jest bogatszy brzmieniowo i bardziej eklektyczny. Słychać tu przede wszystkim spuściznę psychodelicznego folku przełomu lat 60-tych i 70-tych. Z jednej strony punktami odniesienia dla Szwedów są melodie i harmonie The Byrds, Donovana czy duetu Simon And Garfunkel - „Always” świetnie odnalazłoby się na ścieżce dźwiękowej do „Absolwenta”. Z drugiej słychać też ich fascynacje hipnotyczną psychodelią. Nowe piosenki Gonzáleza i kolegów chwilami brzmią niemal transowo i czasem wybrzmiewają delikatnym dronem. Możliwe, że Szwedzi, jak niegdyś Beatlesi, lubią odpoczywać przy hinduskich ragach. Choć w warstwie rytmicznej słychać tu też echa krautrockowe i wpływy współczesnej muzyki tanecznej. Z pewnością solowy sukces Gonzáleza pomoże też jego nowej formacji. Sam Jose przyznaje, że jest zaskoczony świetnym przyjęciem JUNIP.Wydaje się, że nowe aranżacje nie zraziły jego starych fanów, a nieco inna formuła grania przyciągnęła też nową publikę. Znakiem rozpoznawczym grupy jest oczywiście świetny wokal Jose, lecz retro klawisze i zmyślne gitarowe powtórzenia otwierają dla jego głosu inną przestrzeń. "Fields" to wciąż ładne piosenki, tyle, że zamiast pełnych nostalgii akustyczno folkowych obrazków, dostajemy nie mniej czarowne relaksacyjne mantry w stylu easy listening.Lista utworów:1. In Every Direction2. Always3. Rope & Summit4. Without You5. It's Alright6. Howl7. Sweet&Bitter8. Don't Let It Pass9. Off Point10. To The Grain11. Tide
Przed Wami trzecia płyta – po Crisis i Cook For Butch – wyjątkowej formacji Ivána Gonzáleza Memoria Uno. Nazwa ta mówi wszystko o intencjach jego twórcy i czyni to w niemal każdym języku świata. Formacja stworzona po to, by kreować świat nowej, ekscytującej muzyki, mając głęboko w pamięci wielowymiarową historię sztuki improwizacji, kompozycji i dyrygentury, czerpiąc z niej pełnymi garściami, z gigantycznym entuzjazmem. Każdy koncert Memoria Uno jest wydarzeniem wyjątkowym, zarówno z uwagi na fakt, iż skład osobowy orkiestry jest płynny i zmienia się z miesiąca na miesiąc, jak i ze względu na jego personalne i instrumentalne rozmiary, stosowane techniki prowadzenia improwizacji, wreszcie kumulację muzycznych osobowości odpowiedzialnych za efekt końcowy. Ivan dobiera do pracy w Memoria Uno muzyków, którzy z jednej strony dobrze znają metody jego pracy, z drugiej – są na tyle biegłymi improwizatorami, iż … poradzą sobie w każdej sytuacji scenicznej. Koncert z Granollers dowodzi tego każdą swoją sekundą. Jeśli fenomenem zbiorowej improwizacji od lat pozostaje London Improvisers Orchestra, to przypadek Memoria Uno dowodzi, iż konkurencja na europejskiej scenie wolnej muzyki rośnie w kosmicznym tempie. Przed pierwotnym odsłuchem tego nagrania, nie zostaniecie wyposażeni w rozbudowaną instrukcję odbioru. Zbyt wiele słów mogłoby istotnie ograniczyć Waszą wyobraźnię. Niezwłocznie odpalajcie ten dysk i niech każdy dźwięk będzie tu niespodzianką! (Andrzej Nowak) Muzycy: Iván González, conduction Julián Sánchez & Pol Padrós, trumpets Tom Chant & Albert Cirera, tenor and soprano saxophones Alfonso Munoz, alto and baritone saxophones Christer Böthén, bass clarinet Pablo Rega, guitar Agustí Fernández, piano Johannes Nästesjö & Alex Reviriego, doublebass Núria Andorra, percussion Oriol Roca & Ramon Prats, drums Sonia Sánchez, dance in Conducción #77 ( Part V and Part VI)
Nieprzeciętny talent Roberto Fonseki – błyskotliwego kubańskiego pianisty, po raz pierwszy dał o sobie znać, gdy artysta miał ledwie 15 lat. Fonseca wystąpił wtedy na International Jazz Festival w Hawanie, a jego recital zrobił duże wrażenie na zgromadzonej publiczności. W 1999 roku ukazał się jego debiutancki album (Tiene que ver), a późniejsze lata przyniosły mu niemałe sukcesy. Pianista dołączył do słynnego Buena Vista Social Club™, gdzie zastąpił Rubéna Gonzáleza, a następnie udał się w światową trasę koncertową (ponad 400 występów) z Ibrahimem Ferrerem. W 2014 roku, Fonseca został nominowany do nagrody GRAMMY© Award w kategorii Najlepszy Album Latin Jazz.