Zielone Żabki grają ska łamany przez punk i pochodzą z Jawora. Powstali w w 1987 roku. Tworzyli go "Smalec", "Brambor" i "Mister". Na początku zespół nazywał się Nieelektryczną Grupą Muzyczną, jednak, gdy Brambor odszedł z zespołu, nazwa została zmieniona na Zielone Żabki.
Po oszołamiającym sukcesie soundtracku do najnowszej części „Piratów z Karaibów” meksykański duet powraca ze swoim nowym, koncertowym wydawnictwem. „Live In France” to zapis koncertów z trasy promującej genialny, ostatni album studyjny „11:11”. Meksykański duet w odsłonie live prezentuje się fenomenalnie. Ich nagrania koncertowe nie mają nic wspólnego z wiernym odgrywaniem studyjnego materiału na żywo. Pasja, radość i entuzjazm muzyków udzielają się publiczności i te nagrania pozwalają to odczuć na własnej skórze. Mało jest dziś artystów którzy w tak bezprestensjonalny sposób potrafią łączyć muzyczny geniusz i autentyczną potrzebę dzielenia się swoją muzyką z innymi. Energia rozsadza każdą sekundę ich koncertowych występów, a przypomnijmy, to tylko (i aż tylko), dwie akystyczne gitary!! Nie przypadkiem grupa ma w swoim repertuarze ogniste wykonania hitów METALLIKI czy LED ZEPPELIN!! To ta sama energia i geniusz.1. Hanuman2. Triveni3. Chac Mool4. Hora Zero5. Santo Domingo6. Gabriela Solo7. Buster Voodoo8. 11:119. Rodrigo Solo10. Savitri11. Tamacun
Pierwszym nagraniem z nowego albumu zespołu Emigranci, które zostało wybrane na singla jest utwór " Ludzie i rzeczy". Na nowej płycie znajduje się 10 utworów, w tym nowa wersja kultowego już i granego przez wiele stacji radiowych nieprzerwanie od 15 lat "Na falochronie". Zespół Emigranci powstał pod koniec 1989 roku, założony przez Edmunda Stasiaka (gitara), Roberta Jaszewskiego (gitara basowa; eks-grupa Martyny Jakubowicz i Oddział Zamknięty) i Piotra Szkudelskiego ( perkusja; Perfect, grupa Martyny Jakubowicz), do których dołączył wokalista i autor tekstów Paweł Kukiz (Hak, Aya RL i Piersi). Muzycy ci początkowo zebrali się tylko w celu nagrania (z gościnnym udziałem Mariusza Zabrodzkiego - inst.. klawiszowe) utworu "Na falochronie". Kiedy jednak nagranie to - mówiące o beznadziei służby wojskowej - odniosło wielki sukces stając się przebojem roku 1990, Emigranci zaczęli prowadzić bardziej regularną działalność. W styczniu 1992 r. na Rock For AIDS w warszawskiej Hali Gwardii grupa dała pierwszy koncert, potem wzięła udział w rockowej imprezie na molo w Sopocie, a przede wszystkim wydała album "Rosja i Ameryka". Na płycie znalazł się kolejny przebój "Prosto do słońca", niebanalna ballada "Nawet tu" i przeróbka "Immigrant Song" Led Zeppelin zatytułowana "Piosenka Emigrantów". W Roku 1993 nastąpiły poważne zmiany personalne: odszedł P. Szkudelski (zastąpił go Marek Surzyn), a nieco później w jego ślady poszedł P. Kukiz (na jego miejsce trafił Marek Hojda, który już wcześniej grał z Emigrantami na instr.. klawiszowych). W 1994 r. Emigranci wystąpili na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie wykonali "Na falochronie" oraz "Wstawaj i walcz" (również o wymowie antywojskowej), co doprowadziło do scysji z nieświadomymi repertuaru organizatorami. W następnym roku ukazał się album "Mówię do ciebie", na którym znalazła się nowa wersja "Przygody bez miłości" Testu. Emigranci promowali te płytę trasą wiodącą również przez rozgłośnie radiowe, w których dawali transmitowane na żywo koncerty (np. w Katowicach, Zielonej Górze i w warszawskiej "Trójce"). Jednak największy jak dotąd koncert zespołu odbył się na centralnym korcie Legii w Warszawie w maju 1995 r.; kiedy to Emigranci byli suportem Perfectu ("Na falochronie" wykonane wtedy zostało w składzie poszerzonym o Kukiza i Szkudelskiego). Płyta została nagrana w składzie: Robert Jaszewski - bas Krzysiek Patocki - bębny Rafał Brzozowski - śpiew Edmund Stasiak - gitary oraz gościnnie m.in. Beata Kossowska - harmonijka ustna Mariusz (Fazi) Mielczarek - saksofon altowy Wojciech (Malina) Kowalewski - inst. perkusyjne Krążek nagrał, wyprodukował muzycznie, zmiksował oraz zagrał na Hammondzie i klawiszach Rafał Paczkowski. Przy produkcji asystował Edmund Stasiak. Bębny zostały nagrane w Studio SOUND & MORE, a wszystkie inne instrumenty i głosy w studio Rafała Paczkowskiego.
Grupa z dumą zapowiedziała swój piąty album "Wide Awake!", prezentując teledysk z nadchodzącej płyty do utworu "Almost Had To Start A Fight / In And Out Of Patience". "Wide Awake!" to przełomowe dzieło. Album o niezależności i indywidualności, ale także o zbiorowości i komunitaryzmie. Jego punktem centralnym jest miłość. Album charakteryzuje także świeżość i penetrowanie nowych terytoriów, co jest świadectwem niespokojnego ducha zespołu. Część tego można przypisać faktowi, że "Wide Awake!" został wyprodukowany przez Briana Burtona, lepiej znanego jako Danger Mouse, ale także triumfowi pisania piosenek. "Etos skrywający się za każdą płytą Parquet Courts polega na tym, że zawsze musi nastąpić zmiana na lepsze, a najlepszym sposobem by to osiągnąć, jest wyjście poza swoją strefę komfortu" - mówi gitarzysta i wokalista A Savage.
2-płytowy album zawiera utwory nagrane zanim legendarna grupa The Byrds podpisała kontrakt z wytwórnią Columbia. Cały materiał zawiera aż 48 utworów w tym aż 8 nagrań bonusowych. The Byrds – amerykańska grupa rockowa grająca folk rock oraz psychodeliczny rock, kojarzona również z jangle popem. Była amerykańską odpowiedzią na zespoły "brytyjskiej inwazji" i jedną z najpopularniejszych grup swego czasu. Jedna z najwybitniejszych grup poprockowych z USA. Grupa obok Boba Dylana zdefiniowała brzmienie folk rocka dając podstawy pod przyszły rozwój gatunku. Muzyka The Byrds szczególną popularnością cieszyła się w środowisku hippisów. Największy przebój grupy Turn! Turn! Turn! stał się jednym ze sztandarowych hymnów ruchu Flower Power. W 1991 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Tracklista: CD 1 1 The Reason Why 2 You Won't Have To Cry (Electric) 3 She Has A Way 4 You Showed Me (Electric) 5 Here Without You 6 Don't Be Long 7 I Knew I'd Want You (Electric II) 8 Boston 9 Tomorrow Is A Long Ways Away (Electric) 10 For Me Again 11 It's No Use 12 You Movin' 13 Please Let Me Love You 14 The Airport Song 15 Mr. Tambourine Man (Electric) 16 She Has A Way 17 I Knew I'd Want You (Electric I) 18 Bostin (Inst.) 19 You Showed Me (Inst.) 20 The Times They Are A Changin' (Inst.) CD 2 1. The Only Girl I Adore 2. Tomorrow Is A Long Ways Away (Acoustic) 3. You Showed Me (Acoustic) 4. I Knew I'd Want You (Acoustic) 5. You Won't Have To Cry (Acoustic) 6. Mr. Tambourine Man (Acoustic) 7. Willie Jean 8. Come Back Baby 9. Jack Of Diamonds 10. Get Together 11. She Has A Way 12. Here Without You 13. For Me Again 14. It's No Use 15. You Movin' 16. Boston 17. She Has A Way 18. You Movin' 19. The Reason Why 20. It's No Use 21. Tomorrow Is A Long Ways Away 22. You Won't Have To Cry 23. You Showed Me 24. I Knew I'd Want You (Acoustic) 25. Mr. Tambourine Man 26. She's The Kind Of Girl 27. I'm Just A Young Man 28. Everybody's Been Buried
Grateful Dead zasłynął jako zespół jamowy z prawie 3000 koncertami. "Always on Stage" to dwupłytowa kolekcja 20 znanych nagrań na żywo. Grateful Dead – amerykańska grupa muzyczna założona w 1965, w San Francisco; uważana za najbardziej reprezentatywny zespół młodzieży hippisowskiej, ojca chrzestnego jam band oraz jedną z legend rocka. Sławę zyskała przede wszystkim dzięki występom na żywo, w których studyjne kompozycje poszerzane bywały o improwizacje instrumentalne. Grateful Dead zajął 54 miejsce w rankingu zespołów rockowych wszech czasów przygotowanym przez Rolling Stone, zaś Jerry Garcia został wymieniony pośród najlepszych gitarzystów w muzyce rockowej. Wokół grupy wytworzyła się grupa fanów, nazywanych Deadheads; encyklopedie rockowe notują, że Grateful Dead ma najbardziej oddanych i wiernych wielbicieli spośród wszystkich zespołów rockowych na świecie. Tracklista: CD 1 1. Uncle John's Band 2. Dark Star 3. Casey Jones 4. Sugar Magnolia 5. Goin' Down to the Road Feeling... 6. Bertha 7. China Cat Sunflower 8. Not Fade Away 9. Morning Dew 10. Good Lovin' CD 2 1. El Paso 2. Turn On Your Love Light 3. Me and My Uncle 4. Beat It On Down the Line 5. I'm a King Bee 6. Next Time You See Me 7. Ain't It Crazy 8. Me and Bobby McGee 9. Bird Song 10. In the Midnight Hour
Królestwo to założona w połowie 2016 trójmiejska grupa muzyczna, w skład której wchodzą muzycy takich formacji jak 1926, Hadal, Dule Tree, Pomelo Taxi, Baden Baden. Zespół eksploruje obszary z pogranicza math - noise - post rocka i yassu tworząc minimalistyczne, repetytywne struktury muzyczne. Na początku 2017 r. zespół wydaje swą pierwszą płytę „Ćwiczenia repetytywne” (wyd. Music Is The Weapon) Zaskoczony bardzo pozytywnym przyjęciem postanawia od razu wiosną wyruszyć na krótką trasę koncertową po Polsce. Początek jesieni wieńczy wydaniem w sieci eksperymentalnego mini albumu „Słuchowisko”. Z nastaniem nowego roku formacja rozpoczyna pracę nad utworami na drugi album, które ostateczne szlify otrzymują podczas jesiennej trasy koncertowej w ramach Music Is The Weapon Tour. Rok 2019 to czas rejestracji i produkcji oraz trudnych decyzji co do przyszłości albumu. Ostatecznie na początku marca 2020 roku album „Antracyt” ląduje na platformie cyfrowej Bandcamp. Wkrótce potem zespół otrzymuje propozycję wydania albumu w formie fizycznej w wytwórni Gusstaff Records. „Antracyt” to album instrumentalny, nagrany w najbardziej klasycznym, minimalistycznym składzie (gitara, bas, perkusja) pełen transowych i hałaśliwych odniesień zarówno do amerykańskiej szkoły noise jak i do europejskich tradycji krautrocka. Repetytywność nie oznacza tu jednak nudy, czy braku pomysłów. Grupa nie wpada przy tym w pułapkę patosu i pompatyczności, jak to się dzieje często u współczesnych post-rockowców, gdzie finał każdego utworu brzmi jak koniec świata. Nie ma tu armagedonu, jest pure guitar satisfaction. Tracklista: 1. Wiosłowanie w kierunku nicości 2. Tęga Jola 3. Szklaneczki doktora Stefana 4. Antracyt 5. Antracyt Impresje Take 1 6. Antracyt Impresje Take 2
Grupa istnieje od 1988 roku i w swojej twórczości penetrowała niejednokrotnie rejony doom, gothic, death, a nawet pop i electro. 16-ty album w dyskografii Brytyjczyków jest kontynuacją tego, co zespół zapoczątkował w okolicach 2015, czyli powrotem do ciężaru i mroku, znanego z pierwszych wydawnictw grupy. Wokalista Paradise Lost, Nick Holmes, nadal łączy growl z melodyjnym śpiewaniem, podczas gdy dźwięki gitary Grega MacKintosha świadczą o tym, że gitarzysta był przez ostatnie lata pod dużym wpływem oldschoolowego death i dom metalu. „Obsidian” nie zawiedzie fanów mrocznego a zarazem melodyjnego oblicza grupy. Tracklista: 1. Darker Thoughts 2. Fall From Grace 3. Ghosts 4. The Devil Embraced 5. Forsaken 6. Serenity 7. Ending Days 8. Hope Dies Young 9. Ravenghast
Weather Report – amerykańska, jazzowa grupa muzyczna, grająca muzykę w stylu fusion. Działała w latach 70. i 80. XX wieku. Powstała z inicjatywy muzyków grupy Milesa Davisa, która nagrała na przełomie lat 60. i 70. dwa przełomowe dla jazzu albumy, „In a Silent Way” i „Bitches Brew”. Stałe jądro zespołu stanowił duet Joe Zawinul (fortepian) i Wayne Shorter (saksofon). Członkami zakładającymi zespół w roku 1971 oprócz Joego Zawinula i Wayne’a Shortera byli Miroslav Vitouš (gitara basowa), Alphonse Mouzon (perkusja) oraz Airto Moreira (instrumenty perkusyjne). Początkowo grupa była formacją rytmiczną (co stało się później kanonem muzyki fusion). W roku 1976 do zespołu dołączył basista Jaco Pastorius. Muzyka wykonywana przez grupę stała się bardziej melodyjna i zdobyła masowy rynek. Najbardziej znany utwór zespołu Weather Report nosi tytuł Birdland.
Debiutancka płyta brytyjskiej wokalistki wyróżnionej przez BBC jako jedna z największych muzycznych nadziei 2016 roku (BBC Sound Of 2016). Śpiewaną przez nią mieszankę jazzu, soul, funk i muzyki pop (z nutką "Amy Winehouse" jak zauważył dziennik Guardian) zachwycili się prawie wszyscy wpływowi dziennikarze na Wyspach - stąd ogromne wsparcie w największych brytyjskich stacjach radiowych. Wielu fanów przyspożyły jej występy przed Samem Smithem, Foxes i grupą Rudimental. Niewątpliwym, choć specyficznym komplementem (oddającym złożonośc muzyki Izzy) było też określenie jej twórczności przez Evening Standard - "wyróżnia się jak kieliszek szapmana w budce z kebabami".Album promują single "White Tiger", "Diamond" oraz "Mad Behaviour".