Tracklista: 1. Jesus Ain't No Stained Glass Window2. Pray for Me3. Holy Roller4. Spirit in the Sky5. Suppertime6. God Ain't Finished With Me Yet7. Hypocrites in Heaven8. Hymn to Him9. The Spanish Bible10. Number of Breaths11. New Man in the Suit12. Rodeo for Jesus13. Guardian Angel14. Hand Me My Bible
BONUS TRACKS: 1. ALL THE WAY FROM MEMPHIS - ALBUM VERSION 2. WHIZZ KID - ALBUM VERSION 3. HYMN FOR THE DUDES - ALBUM VERSION 4. HONALOOCHIE BOOGIE - ALBUM VERSION 5. VIOLENCE - ALBUM VERSION 6. DRIVIN' SISTER - ALBUM VERSION 7. BALLAD OF MOTT THE
W przeciągu roku minionego roku ta zdolna 16 latka urodzona w Montrealu wzięła udział we wszystkich najważniejszych festiwalach jazzowych od Kanady po Japonię. Nikki Yanofsky zaśpiewała także kanadyjski hymn narodowy podczas ceremonii otwarcia Olimpiady w Vancouver w 2010r.
Oceansize jest intrygującą anomalią na dzisiejszym świecie, gdzie hasłem dnia jest słowo: "garaż", a gitarowe grupy mnożą się niczym bakterie spoczywające w zamrożeniu od lat 60. i 80. Tak jak na debiutanckim "Effloresce", ten najbardziej niemanchesterski z manchesterskich zespołów odwołuje się na nowym albumie do muzyki tak różnych wykonawców, jak Tool, Mogwai, Jane's Addiction, Radiohead, Pink Floyd, Yes, Black Sabbath a nawet Mahavishnu Orchestra. I czyni to w sposób oryginalny i porywający. Brzmienie Oceansize jest imponujące dzięki perfekcyjnemu zgraniu trzech gitar, nieskazitelnemu wyczuciu dynamiki i zegarmistrzowskiej dbałości o najdrobniejsze szczegóły w bogatej muzycznej fakturze. Z równą dbałością budowane są harmonie wokalne, precyzyjnie oddające wielość nastrojów i emocji zawartych w kompozycjach, z których tylko trzy (na dziesięć) trwają poniżej 6 minut. Po pierwszych trzech utworach ("The Charm Offensive", "Heaven Alive", "A Homage To A Shame"), które są prawdziwym tour de force zespołu, repertuar różnicuje się, do głosu dochodzą klimaty bardziej romantyczne, melancholijne i oniryczne - trochę może radioheadowe, trochę shoegazingowe (My Bloody Valentine, Verve) - by w końcowej części trawającego ponad 9 minut finału ("Omament/The Last Wrongs") ustąpić miejsca solennemu chórowi, stylizowanemu na religijny hymn. Oceansize od dawna ma silne oparcie w wiernych im fanach, którzy przedkładają duże, "barokowe" brzmienia nad krótkie, grane z zadyszką gitarowe kawałki. Ponieważ coraz silniej po niekończących się debiutach różnych klonów The Strokes, The White Stripes czy Franz Ferdinand zaznacza się nasycenie i znużenie tego rodzaju muzyką, album "Everyone Into Position" może być dla zespołu z Manchesteru przepustką do mainstreamu, ale też - zważywszy jego wysoką klasę - początkiem kolejnej ważnej zmiany warty na rockowej scenie. Jeśli tak się stanie, tytuł, który można przetłumaczyć: Wszyscy na miejsca, okaże się proroczy.
Tracklista:1. Shadowlands2. Inmaculado3. Joy of the Cross4. Hymn to Dionysus5. Nostalgia6. Theme De L'homme Qui Ne Croyait Pas En Lui-meme7. Psalm8. Nativity9. Man of Sorrows10. Theme Reprise
Tracklista:1. Nothing Can Come from This2. Come Pick Me Up3. Better Than This4. Three Days5. That Kind of Girl6. One Man's Love7. Hymn for the Crossing8. In Chicago9. Trouble Looks Good On You10. Raincoat11. Strange Medicin12. I Don't Know How to Stop Loving You
1 Heaving Earth 3:532 Prayer of Hatred 4:283 Bil Ur-Sag 2:294 Nothing Is Not 4:445 Chambers of Dis 3:296 Disturbance in the Great Slumber 2:327 Umulamahri 4:338 Hellspawn: The Rebirth 2:439 Covenant of Death 6:0810 Hymn to a Gas Giant 1:0311 Invocation of the Continual One 9:4612 Ascent Through the Spheres 2:0213 Hymnos Rituals de Guerra 2:4314 Trooper 0:57
Po flircie z dużą firmą płytową i dwóch ambitnych, artrockowych albumach, zespół z Portland powraca na łono indierocka i po raz pierwszy w swej karierze zanurza się bez reszty w amerykańskiej tradycji folk i country.Wierzyć się nie chce, że zaledwie dwa lata temu Colin Meloy z zespołem nagrał coś na kształt rock-opery: opartą luźno na EP pieśniarki Anne Briggs opowieść o miłości zwykłej dziewczyny do napotkanej w lesie tajemniczej, przybierającej różne kształty postaci. Na tej płycie („The Hazards Of Love") i na wcześniejszej („The Crane Wife") The Decemberists - całą swoją karierę mocno inspirowani muzyką brytyjską - otarli się wręcz o rock progresywny. Jednak powrót z potężnego Capitolu do niezależnej wytwórni nie stał się zarazem powrotem do dawnych inspiracji - w rodzaju choćby The Smiths, chyba że tytuł albumu uznamy za przewrotne puszczenie perskiego oka w stronę klasycznej płyty „The Queen Is Dead" z 1986 roku. Przewrotne, bowiem Meloy bynajmniej nie eksploruje jakichś zamorskich terytoriów lecz rodzime podwórko, a na swych przewodników wyznaczył R.E.M. i głęboko zanurzoną w folklor Appalachów pieśniarkę Gillian Welch, co podkreślił zaproszeniem do studia gitarzysty Petera Bucka i samej Welch. Ich udział z nagraniu „The King Is Dead" daleko wykracza poza kurtuazyjne sformułowanie „gościnny". Dzięki Buckowi kilka utworów rzeczywiście brzmi jak covery R.E.M., zwłaszcza „Down By The Water", który jest niezawoalowanym ukłonem w stronę „The One I Love", podczas gdy głos Welch aż siedmiu piosenkom z płyty wykonanym z Meloyem przydaje stylowej głębi. Bez jej udziału pastoralne ballady „January Hymn" i „June Hymn" czy odwołujący się do starych ludowych tańców „Rox In The Box" lub wyraźnie nawiązujący do „Honky Tonk Women" „All Arise!" brzmiałyby o wiele ubożej. Nie ma większego znaczenia, czy The Decemberists wnoszą coś nowego do bogatej tradycji, przez długie dekady aktualizowanej i modyfikowanej przez artystów takich, jak Loretta Lynn, Bob Dylan, Gram Parsons, Emmylou Harris, R.E.M., Guadalcanal Diary, Camper Van Beethoven czy Wilco. Liczy się, że nagrali płytę bardzo dobrą, godną mistrzów, od których się uczyli.
Ludziom „normalnym”, czyli żyjącym poza dominikańskim kręgiem Tradycji i Teraźniejszości - winienem jeszcze parę wytłumaczeń. Są tu piosenki, które skierowałem ku legendom - niekiedy wielce znaczącym, a niekiedy tylko dowcipnym, tyczącym się Pierwszych i Najważniejszych (po świętym Dominiku) dominikanów: świętego Tomasza, świętego Alberta Wielkiego, świętego Jacka. Jak święty Wojciech chrzcił Polskę, tak święty Jacek Ją bierzmował. To On w stuleciu XIII przewędrował nasz kraj wzdłuż i wszerz, zakładając nowe klasztory i głosząc Pana Jezusa po polsku, tak jak chyba nikt przed Nim głosić nie potrafił, a ponadto: aktualnie i skutecznie. To dlatego jest tu legenda o Pierogach Świętego Jacka, o tym jak to On, wraz z braćmi, stanąwszy na zakonnym płaszczu, przepłynął wzburzoną Wisłę pod Wyszogrodem; o rozmowie, jaką miał z Matką Boską. No i musiała się też znaleźć aktualna Jego Homilia. Jacek Kowalski Tracklista: 1. Pochwała teologiczna świętego Tomasza 2. Hymn o Kościele 3. Hymn do Świętego Ducha 4. Hymn uroczysty do świętego Jacka 5. Hymn o Najświętszej Maryi Pannie 6. Dawid na pustyni 7. Męczennicy sandomierscy anno 1259 8. Dysputa poważna pomiędzy ojcem z zakonu kaznodziejskiego a braciszkiem od braci mniejszych 9. O tym, jak aniołowie służyli (za kelnerów) 10. O świętych Albercie i Tomaszu 11. O świętej Zdzisławie. Pieśń gminna 12. Cud wyszogrodzki 13. Hymn o Bożej Miłości 14. Hymn o Krzyżu 15. O rozmowie, jaką Matka Boska przeprowadziła ze świętym Jackiem 16. Homilia świętego Jacka w Wyszogrodzie. Heksametrem 17. -19. Rondka o św. Jacku. Jamneńskie 20. Dumka o Jamnie - Górze czas trwania: 55:24 Wykonawcy: Jacek Kowalski - śpiew, citola Julia Kosendiak - viola da gamba Tomasz Dobrzański - mandora, pozytyw, bombarda, flety, dudy Paweł Iwaszkiewicz - bombarda, flety, dudy Henryk Kasperczak - lutnia renesansowa, lira korbowa Jacek Muzioł - perkusja Marek Nahajowski - bombarda, flet prosty Michał Micker - skrzypce, fidel
Tracklista:1. The Corridor of Uncertainty2. Song for Dorothy3. Soul Sample4. Destination Unknown5. CQD6. Blues for Jeff7. Modest Earner Ernie's Scarborough Seaside Escape8. Lost Weekend9. Firefly10. Blue Butterfly11. Slow Train Home12. Sting in the Tail13. Hymn for Christmas