Wartości muzyczne kwartetu Andy Lumpp, Heinrich Chastca, Stefan Hoelker  i Joanny Charchan.Ta kolejność nazwisk nie jest przypadkowa. Zaczęło się najpierw od tria do którego doszła w 2005 na festiwalu w Lipsku Joanna Charchan. W tej konstelacji  muzycznej grają po dzień dzisiejszy. Struktura zespołu jest "demokratyczna", to znaczy nie ma lidera czy solisty. Wszyscy są solistami i to tak samoważnymi.Muzyka, którą tworzą jest spontaniczna i wolna, improwizowana. Jest dialogiem muzycznym poprzednio ustalonego tematu. Ten tak powstały "obraz " muzyczny jest podobny do powstania malowanego obrazu. Naturalnie,  muzycznymi "kolorami" są dźwięki.Są emocje,  jest głośniej, jest ciszej albo i całkowicie cicho. Struktury muzyczne naturalnie są czerpane z muzyki nas otaczającej.„Czy to jazz, czy klasyka i czy to muzyka eksperymentalna. To jest bez znaczenia, to są nasze korzenie i z nich wyrastamy” mówią.Nie ograniczają się do małych krótkich utworów i improwizowania tonalnego, harmonicznego na ich temat,  czy uprzednio napisanych sonetów lub pieśni. Muzycy korzystają ze wszystkich dźwięków, atonalnie. Perkusja czy kontrabas nie grają ustalonych rytmów. Graja wolno, solistycznie. Stosują polirytmie w zależności od emocji czy reakcji dialogowej innych muzyków. Fortepian i saksofonwplatają się w te perkusyjno-kontrabasowe dźwięki  improwizując w dowolny sposób i tak powstają ciągle zmieniające się struktury, co w końcowym efekcie jest utworem, kompozycją . Ta  muzyka jest pewnego rodzaju opowiadaniem - tak jak w sonacie - i dlatego nazwano ten rodzaj muzyki małą symfonią. Nagrany został cykl trzech małych symfonii a płyta „Little Symphony No. 3” jest ostatnią z nich.Tą muzykę trudno zaszufladkować. Niektórzy nazywają ją postjazzem, inni neoklasyką lub muzyką eksperymentalną. Dla samych muzyków tego kwartetu jest to obojętne. Pozostają przy stwierdzeniu, że jest to muzyka dialogu wolno improwizowanego ale i tematycznie związanego.

• Wykonawca Little Symphony No. 3
• Data premiery 2010-03-26
• Nośnik CD

Enrico Pieranunzi gra sonaty Domenico Scarlattiego oraz improwizuje na ich podstawie. Muzyka nagrana przez Enrico Pieranunziego na tej płycie to nieco zabawy z oryginalnymi kompozycjami Scarlattiego, trochę improwizacji wywiedzionych jakby ze snów o oryginałach i czytelna klarowna muzyczna wizja tego co chce się osiągnąć. Pieranunziemu udało się dokonać czegoś nowego - czerpiąc z Sonat Scarlattiego, najbardziej oryginalnego barokowego zbioru, improwizując tworzy jakby własne kompozycje. I na dodatek czasy czas pozostaje w zgodzie z duchem epoki Scarlattiego dla której improwizacja była istotną częścią tworzenia muzyki. Niepowtarzalna płyta.

• Wykonawca Pieranunzi Enrico
• Data premiery 2008-08-01
• Nośnik CD

Na równi z innymi bardzo „klasycznymi” instrumentami, takimi jak harfa i waltornia, flet jest outsiderem w instrumentarium jazzu. Tym większa chwała i większe zainteresowanie należą się Francuzce Mariane Bitran ukazującej wieli potencjał fletu w świecie jazzu. Flecista od wczesnej młodości była znanym muzykiem sesyjnym wzmacniając swą grą zespoły i transmisje radiowe. Wreszcie postanowiła nagrać własną płytę. W ścisłej współpracy z genialnym duńskim pianistą Poulem Reimannem stworzyła doskonały debiut zawierający głównie kompozycje własne i Reimanna. Jej czysty dźwięk i czarująca elegancja z pewnością nie są codziennością w jazzie. Znalazła swoją własną muzyczną tożsamość, wyraża się technicznie w jazzowym idiomie, ma prawdziwą i głęboko muzyczną wyobraźnię i wydaje się być w stanie grać to co czuje. Dominuje nad swoim materiałem, improwizując w oryginalny i rytmicznie uzasadniony sposób.  (Wydawca) Muzycy: Mariane Bitran: flutes Poul Reimann: piano Thomas Fonnesbaek: bass Anders Mogensen: drums Alain Dodji Apaloo: guitar Ignacio Guerra Acosta: bata, percussion Tracklista: 1. Creek 2. Mountains 3. Dome 4. Monday or Tuesday 5. 42nd Street 6. Lonely Moments 7. Place for You, A 8. Earth Blues 9. 2 A.M. 10. Fullspring

• Wykonawca Bitran Mariane
• Data premiery 2003-01-27
• Nośnik CD