Druga część kolekcji utworów C.P.E. Bacha wykonywanych przez Preethię de Silva. Jej gra charakteryzuje się wyjątkowo elastycznym podejściem gry, w zależności od sytuacji muzycznych, które w przypadku muzyki C.P.E. Bacha są wyjątkowo znamienne. Jest to gra zarazem lekka, jak i poważna, momentami skromna, kiedy indziej energiczna.
„Viet Cong” jest debiutanckim albumem identycznie nazywającego się kwartetu z Calgary. Album ukazał się nakładem Jagjaguwar (wytwórni, z którą wcześniej dwóch muzyków Viet Cong współpracowało w ramach cenionego art-rockowego projektu Woman. „Continental Shelf”.Na płycie znalazło się siedem utworów, które są idealną kontynuacją drogi obranej przez zespół na EP-ce Cassette z zeszłego roku, a którą Stereogum nazwał „absolutnie rewelacyjną”. Z kolei Pitchfork tak charakteryzował ich twórczość: „piosenki Viet Cong są jak układanki. Wydaje się, że słyszą kierunek w jakim podąża dana piosenka i wtedy celowo ruszają zupełnie gdzie indziej, by w jak najmniej oczywisty sposób dotrzeć do miejsca, z którego wyruszyli. Niesamowite jest to, jak celowo rzucają sobie pod nogi przeszkody, starając się nie tracić przy tym pędu. Te pomysły, komplikacje i chaos, zostały sprytnie zestawione, by stworzyć jeden z najbardziej ekscytujących debiutów ostatnich lat”.
Consequences to już trzydziesty solowy album Petera Hammilla, przynoszący premierowy materiał. Lider legendarnego Van Der Graaf Generator, jednej z najważniejszych i najbardziej wpływowych formacji ery rocka progresywnego, przygotował dziesięć nowych utworów, które rozciągają granicę formy. Niektóre są rozwlekłe, pod względem tekstowym dotyczą braku komunikacji, przesłyszenia, nieporozumienia. Z drugiej strony życie i działania są podsłuchiwane, podglądane, a postacie są śledzone i zaskakiwane. Czasami te utwory wkraczają na terytoria krótkich opowieści czy też scenariuszy, a kiedy indziej dzieją się poza kadrem, tuż poza obszarem widzenia. Choć są dalekie od norm piosenek, to jednak mają silny watek narracyjny, który prowadzi przez serce każdego nagrania. Instrumentacja skupia się na gitarach i rożnych brzmieniach fortepianu. Instrumenty perkusyjne są rzadkością, są dopełnieniem kolorytu tego dźwiękowego obrazu.
Projekt case/lang/veirs jest owocem prawdziwej współpracy pomiędzy trójką fenomenalnych artystek: awangardowo-rockową ikoną Neko Case, legendą muzyki K.D. Lang i indie-folkową gwiazdą Laurą Veirs. Te trzy kobiety napisały razem 14 piosenek, w których dzielą między siebie partie wokalne, czasami nawet w obrębie jednego utworu. Przepełnione wspaniałymi harmoniami i oszałamiającymi rytmami utwory case/lang/veirs są niczym podróż. Pracowały razem przez dwa i pół roku w Portland, w Oregonie, gdzie mieszkają Veirs i Lang. Czasem w należącym do Lang lofcie z widokiem na górę św. Heleny, kiedy indziej w jadalni lub przydomowym studiu Veirs. Album powstawał od podstaw, bez żadnego określonego planu. Chodziło o wspólne muzykowanie i sprawdzenie, do czego to doprowadzi. Przy produkcji płyty pomógł im Tucker Martine, a całość zarejestrowano w listopadzie 2015 roku w studiu w Portland.
Odosobniony, odległy, wciąż niedostępny Tybet rozpala wyobraźnię każdego, kto poszukuje mądrości i szczęścia w buddyzmie. Do modlitewnych rytuałów dodatkiem jest muzyka pochodząca od samego Buddy- symboliczna, prymitywna, wyłącznie użytkowa. Subtelnie podkreślająca nadrzędną funkcję słowa w żarliwej modlitwie. Charakterystyczne, niespotykane nigdzie indziej brzmienie śpiewu alikwotowego wprowadza w medytacyjny trans, który jest prostą drogą do przejścia w stan upragnionego oświecenia.
Scotta Hutchisona znamy jako lidera znakomitej szkockiej formacji Frightened Rabbit, w której gra też jego brat Grant. Wokalista i gitarzysta ma w sobie tyle pokładów kreatywności, że postanowił spożytkować je gdzie indziej. Dzięki temu narodził się projekt Owl John.
To świetna płyta AC/DC z epoki Briana Johnsona. Ścieżka dźwiękowa jest całkiem dobra. Na tym albumie na żywo znajduje się kilka utworów, których nie można znaleźć nigdzie indziej. Jeśli jesteś prawdziwym fanem AC/DC musisz mieć tą płytę w swojej kolekcji.
Ponieważ niewiele jest rzeczy mniej stosownych i bardziej żałosnych niż artysta/autor zachwalający swoje dzieło, oto garść jedynie suchych faktów: "Sromota" to szósty album naszego zespołu nagrany / wydany po ośmiu latach przerwy albo jak kto woli, mentalno-spirytualnych wakacji "Sromota" to 36 piosenek/utworów trwających łącznie około 130 minut. Materiał, ze względów formalnych i treściowych oraz dla wygody Słuchaczki/ Słuchacza, został rozdzielony na trzy płyty CD (płyta A, płyta B i płyta tzw. bonusowa) zamknięte w jednym, gustownym opakowaniu płyta A i B to w zasadzie jedna płyta z 20 piosenkami najkrótszy utwór trwa 40 sekund, najdłuższy 8 minut. Wszystkie trwają tyle ile trzeba brzydkie słowo w tekstach pojawia się tylko raz nagraliśmy "Sromotę" w nowym, sześcioosobowym składzie. Każdy grał na tym, na czym potrafi, a były to instrumenty z epoki. Goście (Bogusław Linda, Pablopavo i Fryderyk Lutyński) pojawiają się w siedmiu piosenkach na płycie bonusowej. Stopień zaangażowania gości jest rozmaity. Teksty (zdecydowana większość) napisał Marcin Ś., muzykę (zdecydowaną większość) skomponował zespół. Za tzw. miks i produkcję odpowiada pan Dariusz Grela z Krakowa oraz cały zespół projekt okładki wymyśliliśmy sami, Marcin Ś. wyrysował zaś swoją rączką, co trzeba na okładce i w środku są zdjęcia ludzi i zwierząt domowych pewną część kosztów związanych z nagraniem / wydaniem "Sromoty" pokrył dochód/przychód ze sprzedaży domowej roboty mini-albumu pt. "Gwiazdka". Ci, którzy kupili wiedzą, o co chodzi i jesteśmy im za szczodrość bardzo wdzięczni nie reklamujemy nikogo ani niczego. Nie mamy żadnych sponsorów ani wsparcia jakiegokolwiek ministerstwa. I nikt nam medialnie nie patronuje. Nagranie/ wydanie "Sromoty" nie obciąża polskiego podatnika "Sromota" to nie projekt, produkt ani tym podobne. To dzieło sześciu umysłów i dwunastu rąk czy się, komu w stolicy albo gdzie indziej podoba czy nie, są podstawowe wartości: bonum, pulchrum, verum - a Polska jest tylko jedna. I jest to nasza Ojczyzna tyle. Wszystko inne się wyjaśni lub/i objawi jak Słuchaczka/Słuchacz "Sromoty" posłucha Tracklista:CD 1 (A)1. Sromota2. Alkohol3. Bałwan4. Cały w psie5. Dominikana6. Majowe wojny7. Gotham8. O.9. Niebieskie słońceCD 2 (B)1. Pierwszy dzień średniowiecza2. Papierosy3. Pinokio4. Przeprowadzka5. Ta zabawa...6. Kapusta7. Sałatki8. Braziliana9. Przedtem10. White Power na Christmas11. Piosenka Pana BogaCD 3 (Płyta bonusowa)1. Wstęp pana B. (feat. Bogusław Linda)2. HB Jamnik3. Przeróżne pociągi4. Bałwan pana B. (feat. Bogusław Linda)5. Uwieranie (Being a Gay is Gay Stuff) (feat. Pablopavo)6. Kundziura7. Nie będziemy królami8. Gotham pana B. (feat. Bogusław Linda)9. Idę tam10. Biegnijcie chłopcy11. Sromota pana B. (feat. Bogusław Linda)12. Sromota pana P. (feat. Pablopavo)13. Generał Jaruzelski poi swojego konia w wodach Bałtyku14. Zimna lala15. O216. Warszawska Warsaw
Scotta Hutchisona znamy jako lidera znakomitej szkockiej formacji Frightened Rabbit, w której gra też jego brat Grant. Wokalista i gitarzysta ma w sobie tyle pokładów kreatywności, że postanowił spożytkować je gdzie indziej. Dzięki temu narodził się projekt Owl John.
Nowy studyjny album Bruce’a Springsteena ukaże się 5 marca 2012 r. Siedemnasty krążek Bossa z premierowym materiałem nosić będzie tytuł ‘Wrecking Ball’ i znajdzie się na nim 11 utworów, w produkcji których udział wzięli Springsteen, Ron Aniello i Jon Landau. Do sprzedaży trafi również specjalna edycja płyty z 2 dodatkowymi piosenkami i zmienioną okładką. Manager Jon Landau tak opisał proces powstawania albumu: “Bruce dzieli się na tej płycie własną wizję nowoczesnego życia. Słowa jego piosenek opowiadają tu historię, jakiej nie usłyszycie nigdzie indziej a brzmienie jest jednym z najnowocześniejszych, jakie udało mu się kiedykolwiek uzyskać. Są tu jedne z najlepszych kompozycji w jego karierze i myślę, że płyta „Wrecking Ball” zachwyci zarówno starych fanów Bruce’a, jak i zupełnie nową publiczność”.