
Tracklista:1. Free Jazz 2. First Take
- Wykonawca Coleman Ornette
- Data premiery 2006-02-09
- Nośnik CD
- Jazz/Blues / Jazz
- 20-07-2020, 05:56
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. Free Jazz 2. First Take

Wybitny kompozytor pochodzący z Rosji Dmitrij Dmitrijewicz Szostakowicz, urodzony w 1906 roku w Sankt Petersburgu. Zmarł w 1975 roku w Moskwie. Prócz komponowaniem zajmował się również grą na pianinie i był pedagogiem. Artysta postrzegany jest jako najwybitniejszy symfonik XX wieku. Tracklista: 1. Jazz - Suite Nr. 2 2. II. Dance Nr. 1 3. III. Dance Nr. 2 4. IV. Little Polka 5. V. Lyric Waltz 6. VI. Waltz Nr. 1 7. VII. Waltz Nr. 2 8. Finale 9. Ouvertüre Über Russische Und Kirgisische Themen Op. 115 10. Jazz - Suite Nr. 1 11. II. Polka 12. III. Foxtrot 13. Novorossijsk Chimes 14. Festliche Ouvertüre Op. 96

Crossover - muzyka world i jazz w wykonaniu akordeonisty Kimmo Pohjonena i zespołu Kronos Quartet.

Płyta jest częścią „Itzhak Perlman: The Complete Warner Recordings”. Ponad dekadę po swoim pierwszym nagraniu koncertów Mendelssohna i Brucha, Perlman powrócił do nich z Bernardem Haitinkiem i Royal Concergebouw Orchestra, wnosząc świeże spojrzenie i jeszcze większy dramatyzm i wyrazistość romantycznych kontrastów.Porywający, dowcipny, energetyzujący… o Itzhaku Perlmanie słyszał niemal każdy. Ten legendarny artysta jest bez wątpienia jednym z najwybitniejszych skrzypków naszych czasów. Jego niezwykle bogaty repertuar, obejmuje zarówno „żelazne” pozycje skrzypcowe, jak i rzadko wykonywane dzieła klasyczne, ale też jazz, muzykę klezmerską, a nawet muzykę filmową. Trudno opisać wkład Perlmana w historię wiolinistyki, co więcej fantastyczny charakter, błyskotliwe poczucie humoru i charyzma, czynią zeń fascynującą osobowość o bardzo wyrazistych rysach zarówno z artystycznego, jak i czysto ludzkiego punktu widzenia.Itzhak Perlman: The Complete Warner RecordingSeria wydawnicza przygotowana przez Warner Classics dla uczczenia 70. urodzin najwybitniejszego skrzypka naszych czasów – Itzhaka Perlmana – zawierająca 59 albumów, prezentujących wszystkie nagrania, jakich słynny wirtuoz dokonał dla EMI Classics i Teldec (w tym także niektóre dotąd niepublikowane). Nagrania dostępne są w postaciu ekskluzywnego boxu (Deluxe Edition), ale także, jako osobne płyty, a także w postaci wyselekcjonowanych kompilacji i wydawnict winylowych. Seria ukazuje każdy aspekt sztuki Perlmana, w tym koncerty – zarówno te należące do „żelaznego” repertuaru skrzypcowego, jak i dzieła rzadziej wykonywane, w tym również kompozycje zamówione przez Perlmana u żyjących twórców – inne dzieła przeznaczone na skrzypce i orkiestrę, muzykę kameralną, recitale, a nawet repertuar crossover (w tym jazz, ragtime i muzykę klezmerską). W kolekcji znajdziemy nawet płytę, która prezentuje Perlmana, jako narratora, a nawet (krótko) śpiewaka operowego. Nagrania ukazują legendarnego skrzypka we współpracy z innymi wybitnymi muzykami, takimi jak: Martha Argerich, Vladimir Ashkenazy, Daniel Barenboim, Plácido Domingo, Carlo Maria Giulini, Bernard Haitink, Lynn Harrell, Yo-Yo Ma, Zubin Mehta, Seiji Ozawa, André Previn czy Pinchas Zukerman. Wszystkie 59 albumów zostanie także wydanych, jako autonomiczne płyty. Nagrania pochodzące z czasów analogowych zostały z wielką dbałością i wyczuciem zremasterowane, w jakości 24-bit/96kHz w Abbey Road Studios. Wydawnictwa pozostają wierne oryginalnym albumom (zarówno wydawanym, jako LP jak i CD): zachowano ich repertuar i oryginalną szatę graficzną. Nowe komentarze napisał jeden z najbardziej znanych francuskich ekspertów w dziedzinie wiolinistyki, Jean-Michel Molkhou. Tak jak w przypadku wspaniałego wydawnictwa Callas Remastered, box „Itzhak Perlman — The Complete Warner Recordings” zawiera pięknie wydaną, bogato ilustrowaną książeczkę w twardej oprawie (96 stron). Znajdziemy w niej nowy wywiad z Itzhakiem Perlmanem (przeprowadzony przez Jeana- Michela Molkhou’a), esej poświęcony życiu artysty, jego karierze oraz osobistym hołdom składanym wielu znakomitym muzykom, w tym: Vladimirowi Ashkenazy’emu, Danielowi Barenboimowi, Renaudowi Capuçonowi, Ivry’emu Gitlisowi, Gidonowi Kremerowi, Yo-Yo Ma, Vadimowi Repinowi oraz Maximowi Vengerovowi. W albumie znalazły się także liczne fotografie, z których wiele pochodzi z prywatnych zbiorów i nie było nigdy wcześniej publikowanych.

Niedostępne przez lata wydawnictwa Mister Rogersa osiągają zawrotne ceny na kolekcjonerskich aukcjach. Omnivore Recordings postanowiło wznowić cztery płyty zawierające 60 utworów, w których Rogersowi towarzyszą pianista Johnny Costa, basista Carl McViker i perkusista Bobby Rawsthorne. W zestawie znalazły się takie szlagiery jak "Won't You Be My Neighbor", "You Are Special" czy "It's Such A Good Feeling". Kolekcja dopełnia kompilacji "It's Such A Good Feeling: The Best Of Mister Rogers and Johnny Costa – Plays Mister Roger' Neighborhood Jazz". Program "Mister Rogers' Neighborhood", który trafił na antenę telewizyjną ponad 50 lat temu, stał się ważnym elementem życia wielu dzieci i dorosłych. Choć miłość do programu nigdy nie zniknęła, dokument Morgana Neville'a "Won't You Be My Neighbor?" z 2018 roku rozbudził ją na nowo. Sentyment wróci również za sprawą filmu "A Beautiful Day In The Neighborhood" z Tomem Hanksem, który w 2019 roku trafi do kin. Po premierze składanki "It's Such A Good Feeling: The Best Of Mister Rogers and Johnny Costa – Plays Mister Roger' Neighborhood Jazz", w odpowiedzi na liczne prośby fanów, wytwórnia Omnivore postanowiła wznowić 4 klasyczne wydawnictwa Mister Rogersa. Płyty "Bedtime" (1992), "You're Growing" (1992), "You Are Special" (1992) i "Coming And Going" (1997), które w 2019 roku udostępnione zostały w formacie cyfrowym, teraz trafią do sprzedaży na płytach CD. Tracklista: 1. Won't You Be My Neighbor? 2. You Are Special 3. Some Things I Don't Understand 4. Children Can 5. Goldilocks And The Three Bears 6. I'm A Man Who Manufactures 7. Did You Know? 8. It's You I Like 9. Everybody's Fancy 10. Pretending 11. I Can Moo Like A Cow 12. We Are Elephants 13. The Clown In Me 14. The Truth Will Make Me Free 15. It's Such A Good Feeling

Pianista Tigran Hamasyan debiutuje w wytwórni Nonesuch Records albumem, zatytułowanym „Mockroot”. Hamasyan gra na nim na fortepianie, śpiewa, obsługuje klawisze oraz tworzy rozmaite efekty dźwiękowe. Sam Minaie gra na elektrycznym basie, zaś Arthur Hnatek na perkusji oraz instrumentach elektronicznych. Płyta składa się z nowych kompozycji, które napisał Hamasyan, jak również z interpretacji tradycyjnych ormiańskich pieśni, „Kars 1” i „Kars 2 (Wounds Of The Centuries)”.Choć szkolił się na muzyka klasycznego i jazowego, Tigran Hamasyan czerpie z różnych źródeł, w tym ormiańskiej muzyki ludowej, rocka, elektroniki, poezji, i wielu innych. W minionej dekadzie wydał cztery świetnie przyjęte albumy oraz zagrał mnóstwo koncertów, dzięki czemu zyskał pokaźne grono wielbicieli. Do tych ostatnich należą, i nie szczędzą Ormianinowi pochwał, Chick Corea, Herbie Hancock i Brad Mehldau. Jak napisał „Guardian”, Hamasyan idzie śladami swego mentora i fana, wspomnianego Hancocka i próbuje korzystać z tak wielu stylistyk jak to tylko możliwe oraz rozkoszować się tym. O wydanej w 2013 roku płycie „Shadow Theater” dziennik „The Times” napisał: „Ormiański folk, elektroniczne loopy, niebiańskie głosy, indierockowa energia rywalizują z fortepianem Hamasyana, budując dramatyczną i niesamowicie melodyjną muzykę, niepodobną do niczego, co ukazało się w tym roku”. Z relacji z koncertu Ormianina z Los Angeles z początku 2014 roku, opublikowanej w „LA Weekly”, dowiemy się, że: „Shadow Theater« skomplikowana mieszanka brzmień, złożoność rytmiczna oraz melodyczne nawiązania do ormiańskiego dziedzictwa, zachwyciły widownię. Rozłożenie elektroniki, loopów oraz tanecznych klimatów, którym nie sposób się oprzeć, pasowałyby idealnie do festiwalu Coachella”.Tigran Hamasyan urodził się w 1987 roku w Armenii. W 2003 roku wraz z rodziną przeniósł się do Los Angeles. Obecnie mieszka w Erewaniu, w Armenii. Na fortepianie zaczął grać mając trzy lata, a osiem lat później już startował w konkursach oraz występował na festiwalach. W 2003 roku wygrał konkurs pianistyczny podczas Montreux Jazz Festival. Mając lat 18, w 2006 roku, doczekał się płytowego debiutu „World Passion”. W tym samym roku wygrał prestiżowy konkurs Thelonious Monk International Jazz Piano Competition. Później ukazywały się kolejno płyty: „New Era” (2008), „Red Hail” (2009) oraz „A Fable” (2011), za którą otrzymał francuski odpowiednik Grammy, Victoires de la Musique. W 2013 roku nagrodzono go Vilcek Prize w kategorii „Creative Promise in Contemporary Music”.

Fusionator to projekt o charakterze artystycznym i niekomercyjnym. Tworzą go posiadający gruntowne wykształcenie muzycy: Krzysztof Lenczowski (gitara), Łukasz Jan Jóźwiak (bas), Szymon Linette (perkusja), Wawrzyniec Prasek (instr. klawiszowe). Zespół wykonuje autorską muzykę instrumentalną spod znaku jazz i fusion. Członkowie zespołu są laureatami wielu nagród muzycznych, na co dzień grają również w innych składach i pracują z najlepszymi muzykami. Nagranie studyjne, miks i mastering wykonał Michał Szpotakowski.

Pochodząca z Ameryki wokalistka Sarah Lois Vaughan, urodzona w 1924 w Newark, zmarła w 1990 w Hidden Hills. Śpiewa muzykę z gatunku jazz. Była aktywna na scenie w latach 1942-1989. W roku zakończenia kariery otrzymała nagrodę NEA Jazz Masters Award.

Eryk Kulm w jazzie zdziałał tyle, że mógłby być nazywany legendą. Ale jest skromnym, wyciszonym artystą. Trzyma się z dala od głównego nurtu i nagrywa rzadko. A kiedy to robi, jego muzyka przypomina o tym jak jest istotną postacią. Tak też jest w przypadku „Private Things”. Eryk Kulm w 1975 roku jako początkujący perkusista wyjechał do USA uczyć się w prestiżowym Berklee College of Music. Ale prawdziwe szlify zdobył grając przez 15 lat na ulicach i w klubach Nowego Jorku. To nauczyło go jak grać jazz. Dlatego kiedy wrócił do Polski, z miejsca dostał angaż do grupy Zbigniewa Namysłowskiego. I dalej grał już tylko z najlepszymi: Leszkiem Możdżerem, Piotrem Wojtasikiem czy Janem Ptaszynem Wróblewskim. Założył własny skład Quintessence z którym wydana w 1992 płyta „Birthday” zdobyła miano płyty roku wg Jazz Forum. Sam Eryk Kulm został wybrany perkusistą roku i z ugruntowaną już pozycją wydawał kolejne, świetne albumy. Zawsze na trochę znikał, ale w końcu pojawiał się z dobrą muzyką. Przeciwności losu zatrzymały go w ostatnich latach na dłuższą chwilę. Ale Eryk Kulm czuł, że musi wrócić, że coś go ciągnie. Album zaczął postawać kiedy artysta jeszcze nie mógł grać: w jego głowie pojawiały się nowe melodie, motywy które nagrywał na dyktafon. W końcu było ich tak wiele, że postawił zebrać nowy skład swojego Quintessence. Sam nie był pewny co wyjdzie z sesji nagraniowej po przerwie. „Nie zdawałem sobie z sprawy z tego jak otworzy to moją głowę, jak pozwoli mi oddychać” - powiedział sam artysta o pierwszych wrażeniach po nagraniu „Private Things”. Powstał album intymny, delikatny i bardzo szczery. Eryk Kulm sam podkreśla, że to pierwszy tak osobisty materiał – na żadną z poprzednich płyt w dorobku nie miał aż takiego wpływu. „Private Things” jest prawdziwym zapisem chwili w której doświadczony artysta powraca do tego co jest jego rolą. I właśnie ta radość i spełnienie są najbardziej słyszalne na tym albumie. Muzycy: Eryk Kulm - perkusja Rasul Siddik - trąbka Marcin Kaletka – saksofony Michał Jaros - kontrabas Michał Szkil – piano

John Scofield to artysta wymykający się jednoznacznym klasyfikacjom. Taka jest jego gra – niezależnie od gatunku (czy to jazz, blues, rock czy jakikolwiek inny rodzaj muzyki) w każdym artysta czuje się swobodnie, co pokazuje jego ostatnia płyta Überjam Deux.