Tracklista: 1. 'James Bond' Theme 2. Kingston Calypso 3. Jamaican Rock 4. Jump Up 5. Audio Bongo 6. Under The Mango Tree 7. Twisting With James 8. Jamaica Jazz 9. Under The Mango Tree 10. Jump Up 11. Dr. No's Fantasy 12. Kingston Calypso 13. The Island Speaks 14. Under The Mango Tree 15. The Boy's Chase 16. Dr. No's Theme 17. 'James Bond' Theme 18. Love At Last
Reedycja albumu legendarnego zespołu Sami Swoi "The Locust" ("Szarańcza"). Płyta została nagrana na żywo w lipcu 1980 roku, kiedy zespół Sami Swoi był u szczytu popularności, a wydana rok później w serii Polish Jazz pod numerem 67. Album "The Locust" jest bardzo ważnym dokumentem w historii naszej sceny jazzowej. Zespół zawdzięczał sukces nie tylko kompetencjom i umiejętnościom muzyków, ale także własnym aranżacjom i oryginalnemu, rozpoznawalnemu brzmieniu. Ówczesny styl zespołu był wypadkową preferencji stylistycznych poszczególnych muzyków. Podstawą był mainstream z ery big bandów i stąd robiono wycieczki zarówno w stronę tradycji, jak i współczesności, zaś wyróżnikiem tożsamości było brzmienie bigbandowe, unikalny "Sami Swoi sound". Oto wypowiedź Willisa Conovera po koncercie formacji w klubie Akwarium (Jazz Jamboree 1981): "Byłem zachwycony grą Samych Swoich: trzy saksofony, dwie trąbki, puzon i sekcja rytmiczna zabrzmiały jak pełny big band, jak orkiestra Woody’ego Hermana czy Counta Basie’ego. A przy tym ich granie było pełne swingu, twórczej improwizacji i muzykalności… Nie spodziewałem się usłyszeć tak wiele muzyki, żeby taki mały zespół osiągnął tak wspaniałe bigbandowe brzmienie". Album został wydany przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60. Płyta dostępna jest na CD i LP. Tracklista: Side A 1. Blues Medley Side B 1. Szarańcza / The Locust 2. The Maids of Cadiz 3. Cannonbird 4. Round Midnight
„...Jak to u Zorna bywa - bezprecedensowe wydarzenie artystyczne połączone jest z dobrym interesem. We wrześniu 2003r. Zorn obchodził 50. urodziny w klubie tonic - przez miesiąc niemal każdego wieczoru grał z innym składem, wskrzeszając swe legendarne projekty. Teraz te koncerty ukazują się na płytach. Póki co, są cztery albumy. Pierwszy to występ Masada String Trio - brawurowo zagrana żydowska kameralistyka przypominająca o Zornowskim wieczorze na Warsaw Summer Jazz Days. Jedyny minus to fakt, iż materiał niewiele zaskakuje w stosunku do płyty „Circle Maker...” - (Zine 2004-11).
Dave Brubeck - Live in '64&'66 (Jazz Icons)
Audiofilskie wydawnictwo Telarc (DDD - Pure Digital) przedstawia znakomitą dwupłytowy album znakomitego jazzowego basisty i kontrabasisty Raya Browna. Materiał z drugiej płyty nie był dotychczas publikowany (Previously Unreleased). Album został nagrany w składzie : Ray Brown (bass); Geoffrey Keezer (piano); Karriem Riggins (drums). Dodatkowo wystąpili : Monty Alexander, Benny Green (piano); John Clayton, Christian McBride (bass); Gregory Hutchinson, Lewis Nash (drums). Raymond Matthews "Ray" Brown (ur. 13 października 1926 w Pittsburghu], zm. 2 lipca 2002 w Indianapolis) – amerykański kontrabasista jazzowy, kompozytor, producent i menedżer muzyczny. Został uhonorowany wieloma nagrodami jazzowymi. Był m.in. laureatem NEA Jazz Masters Award (1995). Wielokrotnie zajmował pierwsze miejsca w kategorii kontrabasu w prestiżowych plebiscytach jazzowych. M.in. od momentu powstania w 1958 ankiety "Playboya", przez kilkanaście lat nieprzerwanie wygrywał w głosowaniu czytelników na basistę "All Star Jazz Band". W 2003 został włączony do "Jazz Hall of Fame" słynnego miesięcznika jazzowego, "Down Beat". Współpracował z takimi sławami jak : Hank Jones, Dizzy Gillespie, Art Tatum, Milt Jackson, Oscar Peterson, Charlie Parker, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Sarah Vaughan, Laurindo Almeida, Duke Ellington i wieloma innymi. W 1980 Brown poznał Dianę Krall, młodą, utalentowaną pianistkę, której bardzo pomógł w dalszej karierze. M.in. zachęcił ją do śpiewania i przez pewien okres był jej muzycznym edukatorem i opiekunem. Brown był znany ze swojej obowiązkowości. Był jednocześnie palaczem i kolekcjonerem cygar oraz uchodził za arbitra elegancji. Tracklista: CD 1 1. America The Beautiful 2. Sunday 3. Stella By Starlight 4. Lined With A Groove 5. Honeysuckle Rose 6. Fried Pies 7. You Are My Sunshine 8. That's All 9. Ray Brown Suite: Mvt. I 10. Ray Brown Suite: Mvt. II 11. Ray Brown Suite: Mvt. III 12. Hello Girls CD 2 1. F.S.R. 2. Stardust 3. Evidence 4. Woogie Boogie 5. In A Mellow Tone 6. The Nearness Of You 7. Much In Common 8. This Is Always 9. Three By Four 10. Down By The Riverside
Poszukiwanie interakcji pomiędzy formami muzycznymi, jazzem i klasyką definiowało twórczość wielu wspaniałych muzyków i kompozytorów, od Stravinsky'ego do Gershwina, od Bernsteina do Cage'a i od Goodmana do Yo-Yo Ma. Udało się tego dokonać na gwiazdorskim koncercie pod dyrekcją wielokrotnie nagradzanego producenta Larry'ego Rosena - Jazz and the Philharmonic.
Wydawnictwo zawiera 15 największych hitów Herba Alperta z lat 1962-1991,w tym: „This Guys In Love With You”, „Without Her”, „Casino Royale”, „Tijuana Taxi”, „Spanish Flea (Hiszpańska Pchła)” i wiele innych. Herbert 'Herb' Alpert (ur. 31 marca 1935 w Los Angeles) – amerykański trębacz, kompozytor, autor piosenek, piosenkarz, producent muzyczny, malarz, rzeźbiarz i aranżer. Założyciel i właściciel (wraz z Jerrym Mossem) wytwórni płytowych A&M Records i Almo Sounds. Alpert nazywany jest królem stylu ameriachi, nawiązującego do muzyki meksykańskiej. Współpracował m.in z Burtem Bacharachem, Samem Cooke'em, Carole King, The Carpenters, Joe Cockerem. Zdobył 8 nagród Grammy. Jego twórczość obejmuje takie style jak: jazz, muzyka latynoamerykańska, funk, pop, R&B. W 2006 wraz z Jerrym Mossem został wprowadzony do Rock And Roll Hall Of Fame Tracklista: 1. The Lonely Bull (El Solo Toro) 2. A Taste Of Honey 3. Tijuana Taxi 4. Spainsh Flea 5. Zorba The Greek 6. What Now My Love 7. Casino Royale 8. This Guy's In Love With You 9. Without Her 10. Jerusalem 11. Rise 12. Rotation 13. Keep Your Eye On Me 14. Diamonds 15. Jump Street
Muzyka Milesa Daviesa bedzie zyć wiecznie. Członkowie jego starego zespołu spotkali sie w projekcie ESP 2, by zagrać jeszcze raz kilka kompozycji jego autorstwa. Koncert zarejestrowany został na Jazz Open Stuttgart w lipcu 1994.
Dla otwartych umysłów Calexico to niewyczerpana studnia niekonwencjonalnych rozwiązań, mieszania stylów i brzmień, inspiracji regionalnym folkiem - czy tym z południa Stanów, czy z samego Meksyku. Na ich płytach często pojawia się rozbudowane instrumentarium (trąbki, puzony, saksofony...), które tę niesamowitą wędrówkę po stylach szlachetnie wzbogacają. Od latin-rocka, poprzez fado, jazz, new-countrową balladę, ambitny pop, meksykańskie zawodzenia trąbek, przestrzenne dialogi gitar, skromną elektronikę, aż po klimaty rodem ze spaghetti westernów, wszystko to okraszone elementami post-rocka.
Największe hity Van Morrisona - północnoirlandzkiego kompozytora, piosenkarza rockowego, multiinstrumentalisty oraz poety. Van Morrison jest przedstawicielem licznych gatunków i stylów muzyki rockowej, takich jak rhythm and blues, rock and roll, brytyjska inwazja, muzyka celtycka, psychodeliczny rock, chrześcijański rock, jazz-rock i jazz - większości jego piosenek najbliżej jednak do białego soul i folku.