Wallace Roney - amerykański trębacz jazzowy. Roney pobierał lekcja od Clarka Terry'ego i Dizzy'ego Gillespiego. Studiował także u Milesa Davisa. Wallace przypisuje Davisowi, że pomógł mu rzucić wyzwanie i ukształtować jego twórcze podejście do życia. Wallace Roney był jedynym trębaczem, którego mentorem był Miles Davis.
Drugi box z cyklu "Original Album Series", przybliżających dokonania genialnej postaci muzyki soul, przedwcześnie zmarłego w wieku zaledwie 26 lat Otisa Reddinga. Zestaw zdominowały płyty, które ukazały się już po tragicznej śmierci artysty, czyli "Dock Of The Bay", "Love Man", "Tell The Truth" oraz wspaniała koncertówka z 1968 roku "In Person At The Whiskey A Go-Go". Jedynym krążkiem w boxie wydanym za życia Otisa jest cudowny występ "Live In Europe" zarejestrowany w paryskiej Olympii.
Megadeth to amerykańska grupa metalowa założona w 1983 przez Dave’a Mustaine'a - byłego gitarzystę grupy Metallica oraz basistę Dave’a Ellefsona. Jest zaliczana do "Big Four of Thrash" - wielkiej czwórki thrash metalu, wspólnie z formacjami Metallica, Slayer i Anthrax.Megadeth sprzedał ponad 20 milionów płyt na świecie; 6 kolejnych albumów uzyskało status platynowych płyt. Siedmiokrotnie z rzędu grupa była nominowana do nagrody Grammy w kategorii "Best Metal Performance". W ciągu 25-letniej kariery, w Megadeth grało jak dotąd 19 muzyków. Jedynym członkiem od początku istnienia grupy jest Dave Mustaine - założyciel, główny kompozytor i siła napędowa zespołu.Albumu "Super Collider" zawiera 11 premierowych utworów. Tracklista:1. Kingmaker2. Super Collider3. Burn!4. Built For War5. Off The Edge6. Dance In The Rain7. The Beginning Of Sorrow8. The Blackest Crow9. Forget To Remember10. Don't Turn Your Back...11. Cold Sweat
„Miles Of Blue” - Płyta, (której tytuł to „urbaniakowa” gra słów) jest hołdem dla twórczości boga jazzu.... wielkiego Milesa Davisa i została nagrana przez Artystę przy udziale wielu znamienitych wykonawców z kraju i zagranicy. Michal Urbaniak - nowojorczyk z wyboru – jest jedynym skrzypkiem i jedynym polskim muzykiem, który współpracował z guru światowego jazzu – Milesem Davisem.
Róże Europy powstały w grudniu 1983 roku w Warszawie. Liderem, wokalistą i autorem tekstów od samego początku jest Piotr Klatt, który również jest jedynym ogniwem łączącym kolejne składy zespołu. Klatt założył Róże Europy będąc jeszcze wokalistą innej warszawskiej grupy - Lalki Kaliguli, a pomysł na nazwę zaczerpnął z książki Szlakiem czerwonych róż. Idea założenia zespołu powstała w... trolejbusie, którym Piotr wracał z próby swojej starej kapeli. Pierwszym sukcesem Róż Europy był udział w Festiwalu Muzyków Rockowych Jarocin’85, kiedy to grupa zakwalifikowała się do koncertu finałowego. To otworzyło zespołowi możliwość czynnego uczestniczenia w kolejnych imprezach prezentujących młode grupy rockowe, m.in. Poza Kontrolą w Warszawie i I Zlot Młodzieży Cynicznej w Gdyni. Pierwszym przebojem Róż Europy było Stańcie przed lustrami, pierwszym hymnem Młode koty noszą wykrochmalone kołnierzyki znane bardziej jako Rock’n’rollowcy. Podwójny tytuł wiązał się z ówczesnym wymogiem ZAIKSu – można było tylko raz zarejestrować tytuł, a Rock’n’rollowców ktoś zgłosił wcześniej. Po 1989 roku sytuacja uległa zmianie i piosenka pojawiła się pod pierwotnym tytułem. Jej refren podchwycili też kibice stołecznej Legii, którzy przerobili go na własne potrzeby (śpiewali „My jesteśmy legionistami i pijemy tanie wino, pijemy je litrami"). Podstawową postacią ówczesnych Róż Europy był też gitarzysta Artur Orzech, kompozytor większości piosenek. Mimo że wypełniły one debiutancki album Róż Stańcie przed lustrami, Orzech nie uczestniczył już w sesji nagraniowej - wyjechał do stolicy Afganistanu Kabulu, w roli tłumacza polskiej ambasady. Po powrocie na krótko pojawił się w składzie zespołu uczestnicząc w nagraniu drugiego albumu Krew Marilyn Monroe. Potem poświęcił się głównie dziennikarstwu, dziś jest znanym prezenterem Telewizji Publicznej i Polskiego Radia. Zresztą nie jest jedynym muzykiem Róż Europy, który został dziennikarzem. Również Piotr Klatt, Grzegorz Kluska (gb) i Ryszard Wojciul (sax) z powodzeniem spróbowali dziennikarskiego fachu. Pierwszy z nich już w początkach lat 90. prowadził w Programie III PR audycję Brum, potem w TVP programy Rocknoc i był autorem Pozytywka, a w XXI wiek wszedł jako pracownik Redakcji Rozrywki TVP 1, piastując także stanowisko m.in. dyrektora Festiwalu w Opolu (2005). Teksty Kluski można od lat znaleźć na łamach najpierw Tylko Rocka, obecnie Teraz Rocka, a Wojciul w połowie lat 90. był szefem programowym warszawskiego Radia WaWa. Orzecha za muzycznymi sterami zastąpił Michał Grymuza. To spod jego pióra wyszły kolejne przeboje Róż – Surfingujące buty czy Radio młodych bandytów. Grymuza odszedł z zespołu po nagraniu kolejnej płyty, właśnie Radia młodych bandytów. W 1992, już ze Sławkiem Wysockim (zm.25.03.2003) - kolejnym gitarzystą i kompozytorem Róż Europy - nastąpiło apogeum popularności grupy. Wszystko za sprawą piosenki Jedwab, największego przeboju w historii zespołu oraz podpisania kontraktu płytowego na astronomiczną wówczas kwotę miliarda złotych (100 tysięcy po denominacji). Umowa obligowała zespół do nagrania dwóch płyt studyjnych, jednej koncertowej oraz sprzedaży gadżetów. Informacja o rekordowym kontrakcie pojawiła się nawet na czołówce Gazety Wyborczej. Nagrany z gościnnym udziałem, nieznanej wówczas szerzej, Edyty Bartosiewicz Jedwab przyniósł zespołowi i wokalistce ogromny rozgłos trafiając na pierwsze miejsce m.in. Listy Przebojów Programu III PR i dostając nagrodę Programu I PR. Piosenka znalazła się na albumie Poganie! Kochaj i obrażaj, w efekcie jedynym następstwem głośnego kontraktu. Potem o Różach zrobiło się ciszej. Jeszcze koncertowa Marihuana podtrzymała popularność, ale już Kolor przeszedł niemal bez echa. Ostatnią, do momentu wydania Złotej Kolekcji, płytą studyjną są Bananowe drzewa. Wszystkie piosenki na ten album skomponował Michał Grymuza (Wysocki przestał grać w zespole; zmarł na zawał serca 25 marca 2003), wówczas już członek zespołów Edyty Górniak i Edyty Bartosiewicz (przez chwilę również Armii, obecnie Kasi Kowalskiej) oraz popularny muzyk sesyjny (nagrywał m.in. z Robertem Chojnackim, Arturem Gadowskim, Kayah) i producent (album Kasi Kowalskiej). Przez kolejne lata Róże Europy występowały sporadycznie nawet na czas jakiś zawieszając działalność. Dopiero rok 2002 przyniósł zmiany, występów pojawiło się coraz więcej, grupa zaczęła pisać nowe piosenki (ukazały się dwa single) i przygotowywać się do nagrania kolejne płyty. Co ciekawe nowi członkowie Róż też czynni byli i są dziennikarsko, basista Sebastian Miłkowski był prezenterem telewizji Atomic TV, a gitarzysta Krzysiek Krajewski zaczął pisywać do pisma Gitara i Bas. Leszek Gnoiński
W piątek, 28.09, na półkach sklepowych w Polsce znajdzie się nowy album Rafała Blechacza. Ten fonograficzny debiut młodego artysty dla Deutsche Grammophon - najbardziej prestiżowej na świecie firmy fonograficznej, specjalizującej się w muzyce klasycznej - oprócz niewątpliwych walorów natury artystycznej, będzie także wyjątkowy z kilku innych, ważnych powodów. Po raz pierwszy w historii album Deutsche Grammophon będzie u nas dostępny jednocześnie w tradycyjnej, międzynarodowej wersji oraz w wersji polskiej. Polska wersja albumu będzie oferowana w polskiej cenie ! Po raz pierwszy w historii album Deutsche Grammophon zawierać będzie oryginalny, zamówiony przez DG tekst polskiego autora. Jest nim Pan Adam Rozlach, znany dziennikarz muzyczny, związany od lat współpraca z Polskim Radiem. W wersji polskiej albumu tekst w języku polskim będzie jedynym tekstem książeczki. W wersji międzynarodowej albumu oryginalny tekst w języku polskim będzie jedna z wersji językowych, oprócz zwykle umieszczanych tekstów w języku angielskim, francuskim i niemieckim. Rafal Blechacz, zwycięzca ostatniego Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego jest drugim - po Krystianie Zimermanie - artystą polskim, związanym ekskluzywnym kontraktem z Deutsche Grammophon. Jego pierwszy, nagrany dla Deutsche Grammophon album, zawierający wszystkie Preludia oraz dwa Nokturny z op.62 Fryderyka Chopina będzie z pewnością wielkim wydarzeniem na muzycznym rynku.
Zespół Soundrise pochodzi z Wrocławia. W jego skład wchodzą młodzi, utalentowani muzycy, którzy początkowo spotkali się, by wziąć udział w słupskim festiwalu Niemen Non Stop. Ich występ spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem ze strony jury, dlatego zdecydowali się tę jednorazową przygodę przeistoczyć w projekt długotrwający, czego efektem jest album „Niemen nieznany”. Zespół podjął się aranżacji mało znanych dzieł Niemena, pochodzących z późniejszego okresu twórczości artysty, m.in. z takich płyt, jak Idee Fixe.Soundrise jest jedynym takim projektem we wrocławskim środowisku muzycznym, ponadto jedynym młodym zespołem, który podjął się realizacji tak ambitnego repertuaru na rynku krajowym. Ich projekt został doceniony przez organizatorów festiwalu Niemen Non Stop, gdzie zajęli II miejsce w kategorii "Zespół" oraz nagrody specjalne - za "Twórczość własną" oraz od TVP Kultura.Album ukaże się pod Honorowym Patronatem Fundacji im. Czesława Niemena, przy osobistym poparciu Pani Małgorzaty Niemen oraz osób związanych ze środowiskiem „niemenowskim”, jak Pana Romana Radoszewskiego - autora biografii Czesława Niemena Kiedy się dziwić przestanę, czy Pani Anny Maćkowiak - dyrektor najważniejszego festiwalu niemenowskiego w Polsce - Niemen Non Stop w Słupsku.Rekomendacje:Jako zespół „Soundrise” prezentuje ogromne możliwości. Składa się na to talent poszczególnych muzyków, przede wszystkim jednak wielka dojrzałość myśli i koncepcji, które z powodzeniem realizują. W projekcie „Niemen” wykazują nieczęsto spotykaną kreatywność i inwencję. Znanym utworom Mistrza – Czesława Niemena nadali swą odmienną, lecz wartościową formę. Jest to wynik pracy, którą wykonali z dojrzałością właściwą tylko najbardziej utalentowanym artystom. Tomasz Jaśkiewicz (członek: „Niemen i Akwarele”, „Niemen Enigmatic”, „Grupa Niemen”)W ich wykonaniu kompozycje Czesława Niemena brzmią nowocześnie. Twórczość naszego „artysty wszechczasów” traktują nie jako cel sam w sobie, lecz punkt wyjścia do własnych poszukiwań. Niemen dla nich to nie tylko charyzmatyczny wokalista, lecz artysta wszechstronny, kompletny, także instrumentalista spełniający się w nieskrępowanych improwizacjach na instrumentach klawiszowych i elektronicznych, eksplorator dźwięku.W odróżnieniu od całej plejady epigonów i naśladowców, których Niemenowski repertuar sprowadza się do kolejnych wykonań i interpretacji kanonicznego zestawu najbardziej popularnych piosenek, oni budują swój program głównie na kompozycjach mniej znanych, dotąd nieodkrytych. Paweł Brodowski (redaktor naczelny „Jazz Forum”).
Po wydaniu kilku EPek dla dubstepowych wytwórni, Darkstar postanowili pożegnać sie z londyńską kulturą klubową nagrywając płytę, która wyraźnie pokazuje ich fascynacje wczesnym 4AD, latami 80tymi, Human League i zimnym klimatem północnej Anglii skąd pochodzą jej członkowie. Neoromantyczna melancholia znajduje świetne ujście w wycofanym wokalu Jamesa Buttery’ego, który jest rewelacyjnie prowadzony przez partie wszechobecnych syntezatorów. Jedynym przypomnieniem ich niedawnego dubstepowego kierunku jest utwór ‘Aidy’s Girl Is a Computer’ z 2009 roku, dołączony do albumu jako memento zamkniętego rozdziału - i narodzin nowego kierunku dla tej wielce obiecującej brytyjskiej formacji.
The Bill to punk-rockowa formacja powstała w 1986 roku. Wśród założycieli byli Dariusz "Skóra" Stawski (gitarzysta i wokalista) i główny twórca repertuaru Darek "Kefir" Śmietanka (gitarzysta i wokalista). Kefir jest jedynym, który gra w zespole do dziś.
Dla miłośników jazzu oraz fanów artystki album „Best Of Ella Fitzgerald” będzie kolejną atrakcyjną kompilacją nagrań tej genialnej wokalistki. Tych, którzy sięgną po ten repertuar po raz pierwszy, zachwycić może starannie dobrana kolekcja utworów, których tematy nuci od lat cały świat, często nie kojarząc ich z jedynym w swoim rodzaju głosem największej damy jazzu. Dodatkową atrakcją jest tu udział w kilku duetach niezapomnianego Luisa Armstronga!