Na wspomnianym powyżej albumie Wolfgang Renz i Ensemble Berlin podjeli się próby interpretacji kultowego dzieła Ravela – suity fortepianowej „Nagrobek Couperina”, oraz „Pocztówek z wystawy” Modesta Mussorgorskiego. Muzyka czaruje swym kameralnym, aczkolwiek orkiestrowym klimatem.
Øystein Baadsvik jest jednym z czołowych przedstawicieli tuby. Jest on również niestrudzonym mistrzem jeśli chodzi o poszerzanie repertuaru swojego instrumentu, co można usłyszeć w jego autorskich kompozycjach, m.in. na kameralnym koncercie otwierającym repertuar tej płyty.
Jean-François Madeuf i Pierre-Yves Madeuf należą do czołowych przedstawicieli historycznej praktyki wykonawczej dla instrumentów dętych. Przygotowywane przez nich utwory Telemanna są pierwszą w historii wersją na naturalną trąbkę i róg, co przy zestawieniu z kameralnym wykonaniem towarzyszących im muzyków z La Petite Bande daje bardzo obiecujący efekt.
Debiut pianisty Tigrana Hamasyana w wytwórni ECM zawiera niezwykły wybór sakralnej muzyki ormiańskiej. Hamasyan wybrał hymny i szarakany (ormiańskie pieśni liturgiczne), a także utwory wokalne takich kompozytorów jak Grigor Narekatsi, Nerses Shnorhali, Mesrop Mashtots, Mkhitar Ayrivanetsi, Grigor Pahlavuni, Komitas oraz Makar Yekmalyan i opracował je na głos z fortepianem. Ta muzyka, obejmująca okres od IX do XIX wieku, została wzbogacona pełnymi ekspresji improwizacjami Hamasvana i perfekcyjnym wykonaniem czołowego ormiańskiego chóru. Album „Luys i Luso” (Światło ze światła) został zrealizowany w Jerywaniu w październiku 2014 przez Manfreda Eichera. Od marca 2015 Tigran Hamasyan wraz z Narodowym Kameralnym Chórem z Jerywania rozpoczął intensywną trasę koncertową po kościołach w Armenii, Gruzji, Turcji, Libanie, Francji, Belgii, Szwajcarii, Czechach, Anglii, Niemczech, Luksemburgu, Rosji i USA, prezentując bogatą spuściznę ormiańskiej kultury na całym świecie.
Dzieła kameralne Ludwiga van Beethovena bez wątpienia należą do najważniejszych osiągnieć kompozytorskich w historiimuzyki. Tym bardziej zadziwia fakt, że w polskiej fonografii znajdujemy niezwykle mało płyt poświęconych temurepertuarowi nagranych przez rodzimych artystów. Tę lukę próbuje zapełnić nagranie Sonat Beethovena z opusu 5 dokonane przez wiolonczelistę Jarosława Thiela i pianistkę Katarzynę Drogosz. Utwory te zajmują szczególne miejsce whistorii muzyki: są pierwszymi sonatami przeznaczonymi na wiolonczelę, w których została zarzucona tradycjakomponowania w oparciu o technikę basso continuo na rzecz w pełni opracowanej partii fortepianu i równorzędnej roliobu instrumentów. Rejestracja tych Sonat jest niezwykła także przez swój pionierski charakter – artyści grają na kopiachinstrumentów historycznych w stylistyce wykonawstwa „historycznie poinformowanego”, co w przypadku repertuaruklasycznego jest wciąż na naszym rynku płytowym ewenementem. Dla Jarosława Thiela, dyrektora artystycznego Wrocławskiej Orkiestry Barokowej od lat związanego z Narodowym Forum Muzyki (wcześniej Filharmonią Wrocławską),będzie to fonograficzny debiut w repertuarze kameralnym – choć artysta ma w dorobku kilkanaście rejestracji płytowychjako członek niemieckich zespołów muzyki dawnej i dyrygent Wrocławskiej Orkiestry Barokowej. Publikacja tego nagraniaz pewnością będzie ważnym głosem wzbogacającym panoramę życia muzycznego na naszym rynku fonograficznym –świadczy o tym ranga prezentowanego repertuaru, estetyka wykonawcza inspirowana stylistycznym wykonawstwemmuzyki dawnej oraz dotychczasowy dorobek instrumentalistów firmujących tę produkcję.
Kolejna płyta angielskiej wytwórni chandos, z serii Chaconne, w której usłyszeć możemy utwory mało znanego kompozytora włoskiego baroku - Francesco Manciniego. Jego solo i sonaty na flet i jego włoską odmianę, traverso, wykonuje Gwyn Roberts, ekspertka tych instrumentów, wraz z cenionym zespołem kameralnym Tempesta di Mare.
Piotr Paleczny, jedna z najznakomitszych postaci współczesnej pianistyki polskiej, przedstawia obszerny, dwugodzinny program złożony z najbardziej znanych dzieł Fryderyka Chopina.Pierwsza płyta w albumie zawiera nagrania koncertów fortepianowych kompozytora. Piotrowi Palecznemu towarzyszą tu muzycy z kwartetu Prima Vista, którzy partię orkiestry wykonują w małym, kameralnym składzie. Rozwiązanie takie podkreśla znaczenie pianistycznej wirtuozerii i emocjonalnej subtelności w tych dziełach i pozwala słuchaczowi spojrzeć na często wykonywane utwory z innej perspektywy. W części solowej programu dominują kompozycje o pogodnym, majorowym nastroju (np. Polonez As-dur, Nokturn Fis-dur).