Ben Frost prezentuje ścieżkę dźwiękową do jego debiutu reżyserskiego - operową interpretację noweli The Wasp Factory Iana Banksa. Wokale mieszają się tu z elektro-akustyczną paletą dźwięków. Album ten idealnie wpisuje się w kanon muzyki klasycznej w nowoczesnym ujęciu. Polecamy dla fanów Bjork lub Anhoni.
Reedycja pierwszej solowej płyty Grzegorza Ciechowskiego. Wydany oryginalnie w 1986 roku album to wydawnictwo wybitne pod względem zarówno artystycznym, jak i brzmieniowym. Znalazły się na nim utwory, które na trwałe wpisały się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Takie, które nie przemijają i pozostają w pamięci. Rzecz obowiązkowa dla każdego kolekcjonera oraz wszystkich fanów twórczości Obywatela G.C.
„Air” to podróż przez niezwykłą różnorodność epoki baroku. Artysta zestawia najprostsze, niemalże prymitywne formy muzyki tanecznej z bardziej wyrafinowanymi czy wręcz rewolucyjnymi jak na owe czasy kompozycjami, z kulminacją w postaci tytułowej arii Bacha. Pojawiają się tu również „hity” takie jak Kanon Pachelbela czy Sarabanda Haendla. Daniel Hope przeprowadza słuchaczy przez 150 lat muzycznej rewolucji.
Nowa edycja klasycznej, debiutanckiej płyty JUNIOR BOYS. “LAST EXIT” to wydawnictwo o którym w przyszłości będzie się mówić z równą atencją co o klasycznych płytach Pet Shop Boys i Depeche Mode. Junior Boys poszli w swych poszukiwaniach zdecydowanie dalej, tak przejmujących i smutnych piosenek jak na „Last Exit” wielcy new romantic często nie zdołali nagrać w całej swojej karierze. Inspiracje które patronują piosenkom Junior Boys są bardzo szerokie, od nostalgiczno – mistycznego techno dubu z Chain Reaction, poprzez new romantic lat 80 – tych, a na piosenkach Justina Timberlake`a skończywszy. „Last Exit” to dzieło genialne i skończone. Absolutny kanon współczesnej muzyki pop!!Lista utworów: More Than Real Bellona High Come Down Last Exit Neon Rider Birthday Under The Sun Three Words Teach Me How To Fight When I'm Not Around UnBirthday Last Exit (Fennesz Mix) Birthday (Caribou Mix) A Certai Association
Debiutując w 1997 roku płytą „Transcriptions” wprawił w zachwyt zarówno krytykę i słuchaczy. Również na najnowszym nagraniu Volodosa możemy usłyszeć niesamowitą technikę i maestrię dźwięków tego fenomenalnego pianisty. Sam Volodos przyznaje, że Liszta podziwia od początku swojej kariery muzycznej i zawsze chciał zmierzyć się z mistrzem. Wybór kompozycji jest iście zadziwiający- Volodos wybiera utwory z początku kariery Liszta, rzadko dotąd wykonywane, aż po te starsze, kanon muzyki klasycznej. Można bez cienia przesady powiedzieć, że w spotkaniu z wielkim Lisztem artysta wychodzi obronną ręką. Wielka płyta!
DIE KUNST DER FUGEIn Deutschland herrscht zu Beginn des neuen Jahrtausends offenbar ein ausgeprägtes Bedürfnis nach positiven Leitbildern aus Geschichte und Gegenwart. Denn sonst wäre eine rein von der Zuschauerbeteiligung lebende ZDF-Sendung wie „Unsere Besten“ nicht derart erfolgreich gewesen. Unter den Top Ten versammelten sich schließlich historische Größen wie Goethe, Luther, Marx - und eben auch Johann Sebastian Bach. Als dieser Bach am Ende der Abstimmung selbst noch vor Goethe, Gutenberg und Einstein landete, war nicht nur der Kenner der Materie erstaunt. Wo blieben der Wunderknabe Mozart (der ja auch Österreich gehört) oder der alles beherrschende weltumspannende Titan Beethoven? Der auf den ersten Blick eher sperrige Bach aus dem Barock ließ sie alle hinter sich und bestieg den deutschen Musik-Olymp. Ein Erklärungsversuch dafür. Die musikalische Epoche des Barock ist geprägt und durchsetzt von Kriterien wie Ordnung, Klarheit, Hierarchie. Regeln und Gesetze schaffen durchsichtige Strukturen, die auch heute noch in ihrer Konsequenz funktionieren und den Hörer überzeugen. Diese Kriterien prägen große Teile des gewaltigen Bachschen Gesamtwerks. Das große Abschlusswerk dieses Œuvres bildet Die Kunst der Fuge, dieses faszinierende Kompendium Bachscher Fähigkeiten und Kenntnisse. Mittlerweile weiß man (nicht zuletzt durch wissenschaftliche Analysen von Papier und Wasserzeichen), dass Die Kunst der Fuge partiell bereits in der ersten Hälfte der 1740 Jahre entstanden ist und dass Bach noch im Jahr 1749 an der Herstellung des erst 1752 erschienenen Erstdrucks mitgearbeitet hat. Damit konnte auch der von Carl Philipp Emanuel Bach im Autograph angebrachte Vermerk „Über dieser Fuge, wo der Name BACH im Contrasubject angebracht worden, ist der Verfasser gestorben“, ins Reich der Fabel verwiesen werden. Mit anderen Worten könnte Bach sehr wohl die das Werk beendende Quadrupelfuge im verschollenen kompletten Originalmanuskript vollendet haben.In Die Kunst der Fuge unterwirft Bach alle musikalischen Verläufe sehr rigide und konsequent dem Gesetz eines einzigen musikalischen Gedankens. Bereits in den Goldberg-Variationen und in den Variationen über „Vom Himmel hoch...“ hatte Bach diese Idee erprobt. Die monothematische Grundidee findet allerdings erst in der Kunst der Fuge ihre Vollendung. Die Fuge war neben dem Generalbass das musikalische Symbol der barocken Epoche. Ihre Geschlossenheit folgt nur den formimmanenten Gesetzen und benötigt kein äußeres Programm. Die Fuge entwickelt sich aus einem Grundgedanken oder Thema heraus, indem sie in mehreren Stimmen gemäß gewissen strikten Aufbauprinzipien behandelt wird. Trotz der Befolgung aller kontrapunktischen Regeln und der technischen Meisterschaft – Bach betitelte die einzelnen Nummern des Werkes übrigens nicht mit Fuge oder Kanon, sondern mit „Contrapunctus“ – kommt in der Kunst der Fuge die persönliche, zutiefst menschliche Handschrift des Komponisten nicht zu kurz. Zu den ungeklärten, weil nicht explizit gelösten Problemen der zählt die Instrumentierung des Werkes. Bach hatte eine theoretische Notationsweise, nämlich in Partiturform ohne Angaben von Besetzung gewählt. In der vorliegenden Ausgabe von Sir Neville Marriner und Andrew Davis aus dem Jahr 1973 spielen zwei Violinen, Viola, Violoncello, Violone, zwei Oboen, Englischhorn, Fagott, Orgel und zwei Cembali.Hier folgt nun eine Zusammenfassung der einzelnen Sätze:1. Einfache Fuge über das Thema in seiner Originalgestalt (Streichquartett)2. Einfache Fuge über das Originalthema, doch mit einer vom vierten Takt des Themas abgeleiteten rhythmischen Veränderung (volles Orchester)3. Einfache Fuge über das umgekehrte Thema mit einem Gegenthema (Orgel)4. Einfache Fuge über das umgekehrte Thema, doch mit frei durchgeführten Episoden (volles Orchester)5. Ein Kanon in der Oktave und in der Art einer Gigue (Cembalo)6. Strettofuge mit dem Thema in seiner ursprünglichen Form und seiner umgekehrten Form; die Stretti oder Steigerungen werden durch die Überschneidung von Stimmen in kurzen Intervallen erzielt und die vorliegende Fuge wird auch durch von Teilen des Hauptthemas abgeleiteten Episoden ausgedehnt (volles Orchester)7. Strettofuge mit dem viermal verschiedentlich verwendeten Hauptthema; das Ganze ist laut Bach im „stile francese“ gehalten und kann mit dem langsamen Teil einer französischen Ouvertüre verglichen werden (Cembalo)8. Ein zweistimmiger Kanon9. Eine Fuge über drei Themen; nach der Doppelfuge des Mittelteils erscheint eine weitere Durchführung, gefolgt von einer hochkomplizierten Fuge über eine Variante des Originalthemas (volles Orchester)10. Eine dreistimmige Fuge (Orgel)11. Ein Kanon in der Duodezime (Cembalo)12. Eine Fuge mit vier Stimmen und Kontrapunkt in der Duodezime;eine Art Exposition ist hier von der kleinen Achtelnote imOriginalthema abgeleitet (volles Orchester)13. Eine dreistimmige Fuge (Streichquartett)14. Ein Kanon in Gegenbewegung (Cembalo)15. Eine mächtige vierstimmige Fuge, in der das Hauptthema rhythmisch aufgebrochen ist, mit stark betonter Chromatik(volles Orchester)16. Die erste einer Reihe von Spiegelfugen, wo jede Stimme melodisch umgekehrt werden kann17. Eine weitere Spiegelfuge (Streichquartett)18. Wieder eine Spiegelfuge (zwei Cembali)19. Die Umkehrung von Nummer 16 (Orgel)20. Die Umkehrung von Nummer 17 (Streichquartett)21. Die Umkehrung von Nummer 18 (zwei Cembali)22. Die unvollendete Quadrupelfuge (volles Orchester)
Debiutancka płyta Amon Tobina. Najbardziej świeża i nieprzewidywalna w całej dyskografii jednej z największych postaci współczesnej muzyki. Drum'n'bass w gorącym skrzyżowaniu z rodzącym się wówczas nowym jazz. Wraz ze Squarepusherem - Tobin stworzył podstawy nowego gatunku. Absolutny kanon nowych brzmień i współczesnej elektroniki. Tak rodziła się legenda brazylijskiego mistrza. Obowiązkowa pozycja dla każdego fana nowej muzyki i okazja do uzupełnienia dyskografii TOBINA. KANON!! Tym razem w fantastycznej cenie!!Lista utworów: 1. Stoney Street 2. Easy Muffin 3. Yasawas 4. Creatures 5. Chomp Samba 6. New York Editor 7. Defocus 8. The Nasty 9. Bitter & Twisted 10. Wires & Snakes 11. One Day In My Garden 12. Dream Sequence 13. One Small Step 14. Mission
Tracklista:1. I. Introduction: ad libitum - Ode I: O Jesus the Son of God, Have Mercy upon Us 00:04:20 2. II. Ode II: O Most Holy Birth - giver of God, Save Us 00:04:10 3. III. Ode III: O Holy Saint Nicholas, Pray to God for Us - Coda: ad libitum 00:05:07 4. Tribute to Caesar 00:05:33 5. Nunc dimittis 00:06:16 6. Kanon Pokajanen: Ode VII: Memento 00:07:37 7. I am the true vine 00:06:50 8. The Woman with the Alabaster Box 00:05:26 9. Dopo la vittoria (After the Victory) 00:10:39 10. Bogoroditse Djevo (Mother of God and Virgin) 00:01:28
Niektóre utwory hip hopowe wchodzą̨ do kanonu. Dwadzieścia lat obecności tego gatunku w Polsce pozwala bez przesady stwierdzić́, że jest to kanon nie tylko melorecytacji, ale kanon polskiej muzyki jako takiej, która dla milionów odbiorców coraz częściej oznacza rap. Kanon najczęściej bywa podstawą wariacji, dlatego postanowiliśmy potraktować rapowe utwory jako piosenki, które można interpretować dowolnie i wydaliśmy jazzową płytę, która zachwyciła słuchaczy i dziennikarzy w stopniu przerastającym nasze najśmielsze marzenia. Na płycie zaśpiewali: Krystyna Prońko, Ewa Bem, Zbigniew Wodecki, Andrzej Dąbrowski, Wojciech Gąssowski i Felicjan Andrzejczak. Za warstwę muzyczną odpowiadają uznani artyści, jak m.in. Mariusz Obijalski, Ola Trzaska, Michał Tomaszczyk, Nikola Kołodziejczyk. Prace nad płytą trwały 2 lata. Powstało 8 wyjątkowych (w tym 2 nagrane z 16-osobowym Big Bandem Konglomerat) utworów. Albo Inaczej to podróż od swingu po minimalistyczne, wysublimowane kompozycje przywodzące na myśl skandynawski jazz. Od strony lirycznej – zaadaptowaliśmy na potrzeby projektu teksty hip hopowych klasyków autorstwa m.in. Pezeta, zespołu Kaliber 44, Peji czy Łony.
Disc: 1 1. Ode 1 2. Ode 3 3. Ode 4 4. Ode 5 5. Ode 6 Disc: 2 1. Kondakion 2. Ikos 3. Ode 7 4. Ode 8 5. Ode 9 6. Prayer After the Canon 7. Kanon Pokajanen, (9 odes, Kontakion-Ikos & Prayer) for chorus: Ode 98. Kanon Pokajanen, (9 odes, Kontakion-Ikos & Prayer) for chorus: Prayer after the Canon