Teatr „Zwierciadło” (Dzerkało) powstał w 1981 r. w Kijowie, gdzie młody reżyser Vołodymyr Petranyuk i jego brat, aktor, bard, kompozytor i śpiewak Vitaliy Petranyuk, zgromadzili wokół siebie grupę młodych entuzjastów, zakochanych w sztuce teatralnej. Teatr początkowo miał charakter eksperymentalny, nosił nazwę „Czerwony Bęben” (Krasnyj Baraban) i wystawiał poetyckie spektakle. Z czasem rozszerzył swą działalność na ulice i place Kijowa oraz innych miast Ukrainy, biorąc udział w imprezach artystycznych organizowanych z okazji różnorakich świąt.Teatr przeżył swoje odrodzenie w miejscu szczególnym, jakim był obszar elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Wtedy właśnie i powstała nowa nazwa teatru - „Zwierciadło”. W Czarnobylu w maju 1986 r. teatr zagrał pierwszą w świecie sztukę poświęconą katastrofie atomowej pt. „Autografy z ognia” opartą na realnych wydarzeniach. Od 1986 do 1988 r. teatr „Zwierciadło” odbył około 90 występów na terenie 30-kilometrowej strefy czarnobylskiej, za co bracia Petranyuki oraz wszyscy aktorzy teatru zostali nagrodzeni jako likwidatorzy awarii na elektrowni atomowej. Czarnobyl uformował bezkompromisową postawę aktorów „Zwierciadła”. Sezon 1989 r. minął pod znakiem współpracy z pisarzem światowej sławy Benedyktem Jerofiejewym, z którym Vołodymyr Petranyuk stworzył wersje sceniczną poematu „Moskwa – Pietuszki” i zrealizował ją razem ze swoim bratem Vitalijem, który skomponował wspaniałą muzykę i pieśnie do tej sztuki, w krakowskim teatrze „Bagatela” oraz w Kijowie. Sztuka ta była istotnym wydarzeniem teatralnym w życiu artystycznym Krakowa i Kijowa w 1989-1990 r. Jednocześnie twórczy skład „Zwierciadła” poświęcał dużo uwagi folklorowi ukraińskiemu. Żartobliwy program muzyczny „Buło ta zahuło” („Było i się zbyło”) zamienił się w dużą sztukę, bez której nie odbywało się prawie żadne wielkie święto na Kijowszczyźnie. Program ten stał się później podstawą programu kabaretowego „Od Kijowa do Krakowa jednakowa nasza mowa”, który teatr do dziś przedstawia w Krakowie. „Zwierciadło” grał swoje spektakle w Londynie i Nowosybirsku, Cherbourgu, Paryżu, Warszawie i Moskwie, ale Kraków stał się dla teatru braci Petranyuków drugą ojczyzną. W 1992 roku legenda Krakowa - Piotr Skrzynecki zaprosił „Zwierciadło” do „Piwnicy pod Baranami” gdzie oni zagrali spektakl Vołdymyra Petraniuka „Mój biedny führer”, a tak że bawili publiczność na płycie Rynku Głównego i na ulicach Krakowa. W 1993 roku właśnie w Rynku Głównym „Zwierciadło” zobaczyła Teresa Adamczyk, właścicielka cafe-galery „Ariel” na krakowskim Kazimierzu, i zaproponowała zespołowi stałą prace, wziąwszy na siebie wszystkie ciężary walki z instytucjami państwowymi za nadanie zespołowi zaświadczeń na pobyt stały. W tym nierównym boju w 2001 roku Teresa Adamczyk zdobyła zwycięstwo za co wszyscy aktorzy teatru „Zwierciadło” jej nader są wdzięczni. Pracując w „Arielu” teatr miał możliwość twórczego rozwoju i stworzył kabaretowe show takie jak „Od Kijowa do Krakowa jednakowa nasza mowa” z pieśniami ukraińskimi, lwowskimi i kresowymi, oraz „Och! Odessa!” z muzyką klezmerską i piosenkami z Odessy. Na występy teatru „Zwierciadło” specjalnie do „Ariela” przyjeżdżali goście nie tylko z całej Polski, ale z całego świata. Już od 18 lat teatr żyje i tworzy na polskiej ziemi. Współpraca z wybitnymi polskimi przedstawicielami sztuki Piotrem Skrzyneckim, Jerzym Hoffmanom, Kazimierzem Kucem, Martą Meszaros, Krzysztofem Zanussi, Janem Nowickim, Krzysztofem Jasińskim, Justyną Steczkowską, Andrzejem Rosiewiczem, programy w Telewizji Polskiej, dziewięć płyt kompaktowych oraz otwarcie własnego studia nagrań „The Mirror Recording Studio” – oto twórczy dorobek teatru wypracowany w ciągu ostatnich osiemnastu lat. „Zwierciadło” wpisało się do artystycznego krajobrazu Krakowa gdzie bierze udział w uroczystościach Królewskiego Miasta, jak również na terenie całej Polski. Od 2003 r. teatr rozszerzył swoją działalność na dwa państwa. Vołodymyr Petranyuk wrócił do Kijowa i kieruje Teatrem Ukraińskiej Tradycji „Dzerkało”, który na dzień dzisiejszy jest teatrem państwowym, natomiast Vitaliy Petranyuk jest dyrektorem Ukraińskiego Muzycznego Teatru w Krakowie „Zwierciadło”.

• Wykonawca Teatr Zwierciadło
• Data premiery 2012-10-30
• Nośnik CD

Teatr „Zwierciadło” (Dzerkało) powstał w 1981 r. w Kijowie, gdzie młody reżyser Vołodymyr Petranyuk i jego brat, aktor, bard, kompozytor i śpiewak Vitaliy Petranyuk, zgromadzili wokół siebie grupę młodych entuzjastów, zakochanych w sztuce teatralnej. Teatr początkowo miał charakter eksperymentalny, nosił nazwę „Czerwony Bęben” (Krasnyj Baraban) i wystawiał poetyckie spektakle. Z czasem rozszerzył swą działalność na ulice i place Kijowa oraz innych miast Ukrainy, biorąc udział w imprezach artystycznych organizowanych z okazji różnorakich świąt.Teatr przeżył swoje odrodzenie w miejscu szczególnym, jakim był obszar elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Wtedy właśnie i powstała nowa nazwa teatru - „Zwierciadło”. W Czarnobylu w maju 1986 r. teatr zagrał pierwszą w świecie sztukę poświęconą katastrofie atomowej pt. „Autografy z ognia” opartą na realnych wydarzeniach. Od 1986 do 1988 r. teatr „Zwierciadło” odbył około 90 występów na terenie 30-kilometrowej strefy czarnobylskiej, za co bracia Petranyuki oraz wszyscy aktorzy teatru zostali nagrodzeni jako likwidatorzy awarii na elektrowni atomowej. Czarnobyl uformował bezkompromisową postawę aktorów „Zwierciadła”. Sezon 1989 r. minął pod znakiem współpracy z pisarzem światowej sławy Benedyktem Jerofiejewym, z którym Vołodymyr Petranyuk stworzył wersje sceniczną poematu „Moskwa – Pietuszki” i zrealizował ją razem ze swoim bratem Vitalijem, który skomponował wspaniałą muzykę i pieśnie do tej sztuki, w krakowskim teatrze „Bagatela” oraz w Kijowie. Sztuka ta była istotnym wydarzeniem teatralnym w życiu artystycznym Krakowa i Kijowa w 1989-1990 r. Jednocześnie twórczy skład „Zwierciadła” poświęcał dużo uwagi folklorowi ukraińskiemu. Żartobliwy program muzyczny „Buło ta zahuło” („Było i się zbyło”) zamienił się w dużą sztukę, bez której nie odbywało się prawie żadne wielkie święto na Kijowszczyźnie. Program ten stał się później podstawą programu kabaretowego „Od Kijowa do Krakowa jednakowa nasza mowa”, który teatr do dziś przedstawia w Krakowie. „Zwierciadło” grał swoje spektakle w Londynie i Nowosybirsku, Cherbourgu, Paryżu, Warszawie i Moskwie, ale Kraków stał się dla teatru braci Petranyuków drugą ojczyzną. W 1992 roku legenda Krakowa - Piotr Skrzynecki zaprosił „Zwierciadło” do „Piwnicy pod Baranami” gdzie oni zagrali spektakl Vołdymyra Petraniuka „Mój biedny führer”, a tak że bawili publiczność na płycie Rynku Głównego i na ulicach Krakowa. W 1993 roku właśnie w Rynku Głównym „Zwierciadło” zobaczyła Teresa Adamczyk, właścicielka cafe-galery „Ariel” na krakowskim Kazimierzu, i zaproponowała zespołowi stałą prace, wziąwszy na siebie wszystkie ciężary walki z instytucjami państwowymi za nadanie zespołowi zaświadczeń na pobyt stały. W tym nierównym boju w 2001 roku Teresa Adamczyk zdobyła zwycięstwo za co wszyscy aktorzy teatru „Zwierciadło” jej nader są wdzięczni. Pracując w „Arielu” teatr miał możliwość twórczego rozwoju i stworzył kabaretowe show takie jak „Od Kijowa do Krakowa jednakowa nasza mowa” z pieśniami ukraińskimi, lwowskimi i kresowymi, oraz „Och! Odessa!” z muzyką klezmerską i piosenkami z Odessy. Na występy teatru „Zwierciadło” specjalnie do „Ariela” przyjeżdżali goście nie tylko z całej Polski, ale z całego świata. Już od 18 lat teatr żyje i tworzy na polskiej ziemi. Współpraca z wybitnymi polskimi przedstawicielami sztuki Piotrem Skrzyneckim, Jerzym Hoffmanom, Kazimierzem Kucem, Martą Meszaros, Krzysztofem Zanussi, Janem Nowickim, Krzysztofem Jasińskim, Justyną Steczkowską, Andrzejem Rosiewiczem, programy w Telewizji Polskiej, dziewięć płyt kompaktowych oraz otwarcie własnego studia nagrań „The Mirror Recording Studio” – oto twórczy dorobek teatru wypracowany w ciągu ostatnich osiemnastu lat. „Zwierciadło” wpisało się do artystycznego krajobrazu Krakowa gdzie bierze udział w uroczystościach Królewskiego Miasta, jak również na terenie całej Polski. Od 2003 r. teatr rozszerzył swoją działalność na dwa państwa. Vołodymyr Petranyuk wrócił do Kijowa i kieruje Teatrem Ukraińskiej Tradycji „Dzerkało”, który na dzień dzisiejszy jest teatrem państwowym, natomiast Vitaliy Petranyuk jest dyrektorem Ukraińskiego Muzycznego Teatru w Krakowie „Zwierciadło”.

• Wykonawca Teatr Zwierciadło
• Data premiery 2012-10-30
• Nośnik CD

Wariacje na tematy: Bacha, Mozarta, Beethovena, Paganiniego, Chopina, Joplina, Gershwina oraz "Sweet Georgia Brown" w opracowaniu na trio jazzowe i orkiestrę smyczkową.  Konstanty Wileński - fortepian, Tomasz Kupiec - kontrabas, Dmitrij Tretiak - kontrabas, Nazar Steć - kontrabas, Siergiej Wileński - perkusja, Narodowa Orkiestra Kameralna - "Soliści Kijowa", Narodowa Symfoniczna Orkiestra Ukrainy, dyrygent Wiktor Płoskina, Wołodymyr Sirenko, Narodowy Zespół Solistów "Kijowska kamerata", dyrygent Waleriy Matiuchin, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej Ukrainy, dyrygent Mykoła Diadiura. Nagrania live.

• Wykonawca Wileński Konstanty , Narodowa Symfoniczna Orkiestra Ukrainy
• Data premiery 2019-04-09
• Nośnik CD

Prezentowana Symfonia „Lech, Czech i Rus” jest zapisem premierowego koncertu, który odbył się 9 lipca 2016 roku w Sali Filharmonii NOSPR w Katowicach z okazji 1050-lecia Chrztu Polski. Kompozytorem jest Grzech Piotrowski, orkiestrę poprowadził dyrygent Alexander Humala.Symfonię wykonali: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia  (NOSPR), Narodowa Orkiestra Instrumentów Ludowych z Kijowa, Chór Pro Forma, Chór Ars Brunensis (Brno) oraz WORLD ORCHESTRA Concertino: Tora Augestad - classical vocal Ruth Wilhelmine Meyer – vocal Apolonia Nowak - folk vocal, Rasm Al-Mashan – vocal, Ghostman – vocal, Marcin Wasilewski – piano, Azat Bikchurin – kuraj, Krzysztof Lenczowski – celllo, Grzech Piotrowski – saxophone, Lars Andreas Haug – tuba, Terje Isungset - percussionist (wood, stones), Sebastian Wypych – dbasz, Mateusz Smoczyński – violin,, Robert Luty – drums, Espen Leite – accordion, Adeb Chamoun – darabuka, Mateusz Szemraj - guitarNazwę Symfonii Grzech Piotrowski czerpie ze słynnej legendy  o “Lechu, Czechu i Rusie”  braciach, którzy założyli trzy słowiańskie  narody: Czechów, Lechitów/Polaków oraz Rusów (Ruś Kijowska). Jest to hasło wywoławcze do powstania dzieła sięgającego naszych najstarszych korzeni.Symfonia zawiera pięć warstw inspiracji, które autor wykorzystuje równolegle a są nimi: muzyka, improwizacja, instrumenty dawne, przyroda i instrumenty zbudowane specjalnie na potrzeby Symfonii “Lech, Czech i Rus”.Za inspiracje muzyczne Grzech Piotrowski bierze muzykę pogan - Słowian i muzykę kościelną. Stara się tym samym oddać charakter czasów kiedy to Polska przyjęła chrzest w 966 roku.Ważnym elementem brzmienia Symfonii jest użycie instrumentów ludowych takich jak: kurai, klekotki, dzwony, okaryny,  flety pasterskie i cymbały. Do Symfonii autor zaprosił solistów z Narodowej Orkiestry Instrumentów Ludowych z Kijowa, pośród których usłyszymy m.in. bandury, gadułki, bałałajki, cymbały, kobzy.Aby oddać ducha zamierzchłych czasów Grzech Piotrowski postanowił wzbogacić dzieło brzmieniem instrumentów wykonanych z drewna, metali, kamieni, skór i piasku, na których zagrał Terje Isungset.Wykorzystuje również oddechy i głosy ludzkie do imitowania dźwięków przyrody.World Orchestrę Grzech Piotrowski założył w 2009 roku, ale prace nad jej powstaniem sięgają aż 1992 roku. Skupia wybitnych solistów ze świata jazzu, klasyki, etno, folk, otwartej improwizacji. W jej skład wchodzą artyści z Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk. Ciężko znaleźć jedno pasujące określenie, czy przyłożyć któryś z przyjętych szablonów do powstałej muzyki bowiem łączy ona wiele źródeł, sięga najstarszych korzeni a każdy koncert World Orchestry to wyjątkowa podróż. Sam autor swoją muzykę określa mianem filmowej - improwizowanej.

• Wykonawca Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia , Narodowa Orkiestra Instrumentów Ludowych w Kijowie , Chór Pro Forma , World Orchestra
• Data premiery 2017-05-30
• Nośnik CD